25 jaar Plantjesweekend in Laakdal

Het Plantjesweekend van Kom op tegen Kanker viert dit jaar in Laakdal een bijzondere verjaardag. Al voor de 25ste keer vonden honderden azalea’s hun weg naar mensen die de strijd tegen kanker een warm hart toedragen. Het gemeentebestuur vindt het ook belangrijk om de vrijwilligers te bedanken!

* Elk jaar worden in Laakdal zo’n 500 azalea’s verkocht om de zorgprojecten van Kom op tegen Kanker te steunen. In totaal werden er dus zo’n 12.500 plantjes aan de man gebracht aan warenhuizen, scholen, bakkers,…

 “Na al die jaren is het Plantjesweekend een vaste waarde in onze gemeente geworden”, aldus schepen van Gezondheid Jurgen Mensch.(foto)

“Wij vinden het dan ook belangrijk dat dit in de volgende jaren zo blijft. Wij willen daarom de vrijwilligers van KVLV, KWB, Rode Kruis Laakdal en de scholen De Schans, VBS Meerlaar en GBS Eindhout op donderdag 31 oktober, de Dag tegen Kanker, symbolisch in de bloemetjes zetten op een receptie.“

* Die donderdag 31.10 zullen ook de bezoekers van de bib en van het gemeentehuis gratis een geel lintje krijgen om op te spelden als teken van solidariteit met kankerpatiënten en hun naasten. De bib zal een standje maken met als thema kanker.

* De juffen/meesters van de 1ste graad zullen in deze periode dit thema ook bespreekbaar maken bij hun leerlingen. Zij kregen hiervoor een gratis educatief lessenpakket dat Kom op tegen Kanker samen met Uitgeverij Averbode heeft uitgewerkt.

RESTAURATIE St Gertrudiskerk Vorst-Laakdal

St Gertrudiskerk Vorst-Laakdal

Vlaams minister van Onroerend Erfgoed Matthias Diependaele zet het licht op groen voor de restauratie van vier beschermde monumenten in de provincie Antwerpen: de Sint-Pauluskerk (Antwerpen), de Sint-Andrieskerk (Antwerpen), de Heilig Kruiskerk (Zwijndrecht) en de Sint Gertrudiskerk (Laakdal).

Laakdal – Sint Gertrudiskerk

De gevels van de kerk en de toren worden gerestaureerd. Zo zullen het metselwerk, de ijzerzandsteen en de voegen die beschadigd zijn, vervangen worden. De glas-in-loodramen worden gerestaureerd en krijgen voorzetramen omwille van de energiezuinigheid”, vertelt minister Diependaele. Voor deze restauratiewerken kent de Vlaamse overheid een premie van 1.738.347,35 euro toe.

De Sint-Gertrudiskerk is de parochiekerk van Vorst. De kerk staat ten zuiden van de dorpskern en wordt omringd door een ommuurd en omhaagd kerkhof. Vlak bij de kerk staat de ‘Gertrudisput’, een Romeinse put die geneeskundig water zou bevatten.

De laatgotische kruiskerk, met een toren uit ongeveer 1520 en waarvan het schip werd verbouwd in jaren 1750, heeft opvallende kleureffecten door het afwisselend en onregelmatig gebruik van bruine ijzerzandsteen, witte zandsteen en rode baksteen.

Dat is een karakteristiek kenmerk is voor de gotische kerken van het Hageland en de Zuiderkempen. De kerk is sinds 1936 beschermd als monument.

Lees zeker ook …

Bet van Perke en Fil Facteur

De VISIE van VUREN 181

 

Vaak hoor je de dag van vandaag mensen zuchten “ die Bank gaat nu ook nog dicht , en voor die moet je al naar Meerhout gaan , en voor die andere naar Geel of Tessenderlo “. En vaak hoor je dan iemand antwoorden “ ja , en het gemeentehuis is ook al meestal dicht , daar moet je ook niet meer naartoe gaan zonder dat je eerst een afspraak hebt….” Ik heb compassie met al die mensen die daar problemen mee hebben “.

Ik kan er niet aan doen , maar bijna automatisch komen dan de koppen van twee mensen opdagen uit mijn verre geheugen , maar ze zitten er nog diep  ingegrift of zelfs in gebeiteld. De ene kop is die van Bet van Perke , de andere die van Fil Facteur.

Bet kwam elke maand bij de mensen binnen om “alles” van de ziekenkas in orde te brengen … de ziekenbriefjes mee te nemen , en het geld dat de ziekenkas terugbetaalde aan de mensen te geven….

In de tijd van Fil was de brievenbus niet erg belangrijk. Fil draaide met zijn flets tot bij de achterdeur en gaf je daar je post in je hand, of bij ouderen betaalde Fil zelfs hun pensioen uit.

Het is net of ik hem nog hoor praten . De ondertoon van zijn dialect was niet Veerles. – van Laakdal was toen nog bij verre geen sprake – maar hij klonk een beetje mysterieuzer…Vele jaren later heb ik ontdekt dat het eigenlijk “ hasts” (Heists) was.

Want dat was eigenlijk het voornaamste wat Bet en Fil bij de mensen kwamen doen……praten ….babbelen met de mensen , maar nog meer ….naar hen luisteren… hen het gevoel geven dat ze niet alleen waren op de wereld .

En zo waren er in die tijd … in de zogenaamde Golden Sixties , toen er in dit dorp nog veel meer “gemakken “ waren als W.C.’s , nog mensen waarop velen zaten te wachten!

Hoe vaak hoorde je niet zeggen : “ Deze namiddag durf ik niet weg , want pastoor Druyts was gisteren in onze  buurt voor sint-pieterspenning”.

De pastoor was steeds welkom , niet zozeer omdat hij geld kwam vragen , want dat was een kleinigheid, maar omdat ze dan met hem eens konden praten , omdat ze eens hun gedacht konden zeggen , omdat ze naar hem wilden luisteren….omdat ze om ieder bezoek blij waren….

Je kan dat misschien dienstbetoon noemen , maar het was veel meer….

En het werd allemaal nog beter toen er hier een bank kwam . De eerste . De kredietbank. Wij waren een echt niet te onderschatten dorp geworden . Er was een echte bank.

Niemand kende de familienaam van de eerste baas van die bank . Hij heette simpel “Armand van de bank”.

Heel snel was Armand een notabele in het dorp …en het dienstbetoon van die eerste bank was er eentje om merci tegen te zeggen.

Samen met Bet en Fil is Armand een stukje geschiedenis geworden.

Aan hen kunnen wij ons nog optrekken wanneer wij weer eens hier of daar worden afgesnauwd omdat we ons wat te snel kwaad hebben gemaakt .

En vaak hebben wij heimwee naar het dorp van toen , toen iedereen iedereen kende , en toen er in vele huizen naar de almanak werd gekeken of Bet nog niet bijna terug zou komen , want Fil zagen ze elke dag……

De wereld van Bet en Fil en de bank van Armand komt nooit meer terug , maar vele mensen zijn daardoor uit het peloton gelost en de meesten die het tempo wel kunnen volgen kijken zelden achterom. De meesten…….. gelukkig niet iedereen!

Tot binnenkort ,

Louis Vuren

 

STEVE OP DE BEECK IN CAFE “DEN HOEK”

Café Den Hoek , het oudste café van Veerle en verder. Een iconische zaak want elke Veerlenaar van pakweg boven de 25 heeft ooit wel iets gedronken in ‘den Hoek’ bij ‘Lies en Lea Verboven’. Onlangs werd de zaak verkocht. Jos Meeus, de man van Lea, zag geen toekomst voor het café.

De gelukkige (?!) koper was Steve Op de Beeck, kasseilegger van beroep. We troffen hem vandaag voor zijn nieuwe zaak en vroegen hem op de man af “Hoe zit dat nu echt met dit café? We hoorden al geruchten over een sloop voor alweer een aantal flats , een herbestemming als koffiehuis en…”

“Ik maak het kort”, nam Steve het gesprek over… “Het café blijft bestaan en de volgende waard ben ikzelf. Pas op, ik ben niet over één nacht ijs gegaan, hé. Ik heb de pro’s naast de contra’s geplaatst en geoordeeld dat we het hart van het uitgaansleven in Veerle niet mogen uitrukken. Momenteel ben ik bezig met grof vuil uit te halen. Alles vanbinnen en vanbuiten ondergaat een grote striping.”

En verder: ” Ik wil met een aangenaam product naar buiten komen. Het café krijgt er zelfs nog “een boven” bij. Extra ruimte voor ons , bewoners. Het geheel komt even hoog als dat van ex-buur Louis Van Constant, zoals de ouderen zich die man nog herinneren.”

“Over mijn toekomst kan ik kort zijn. Ik sta al bijna 30 jaar met kasseien in mijn handen. Dat kan niet blijven duren. Daarom dit historisch pand. Ik word zelf de waard van ‘de nieuwe Hoek’. Ik ben ervan overtuigd dat veel mensen tevreden zullen zijn dat er weer leven in de kern van het dorp komt . Het dorp Veerle zonder café ‘den Hoek’ is toch maar niks. Pas op, ik heb lang en goed nagedacht. Heropenen in een licht gewijzigde vorm moet en zal de mensen wel aanspreken.”

“Wanneer drinken we ons eerste pint van uwen tap? Kerstmis, Nieuwjaar …?”

“Dat kan, als je Kerstmis 2022 bedoelt. Vroeger zal zeker niet kunnen. Ik wil geen half werk verrichten. Het moet meteen goed zijn, een ‘place to be’. Laten we zeggen dat er nog anderhalf jaar werk in kruipt.”

KONINGIN LUCIENNE SLAAPT VANNACHT BIJ KEIZER CHRIS

Chris Mertens schoot zich in 2012 – 2015 en 2018 tot koning van de OLV-gilde Veerle. Voor de schieting van zondag 12.09 mocht hij zijn koninklijk gewaad afleggen, want het werd vervangen door een keizerlijk. Keizer Chris van de ‘Vejelse Gul’ die binnen 19 jaar 400 jaar oud wordt.

De nieuwe koning(-in) werd … zijn vrouw Lucienne. De enige die raak trof aan de paal. Vader Ivo kon zijn emoties nauwelijks bedwingen toe hij de twee ging feliciteren. Vannacht slapen keizer en koningin in hetzelfde bed. Ook een unicum, of niet?

(meer foto’s op Facebook-ludo vervloet)

Geschiedenis van Laakdal

Op nieuwsarme dagen is het goed om her en der wat te scrollen en … merkwaardige dingen te vinden. Dingen die wellicht alle inwoners van Laakdal aanbelangen als “Wat was er voor de fusie van gemeenten in 1977 ?” Oftewel ‘De voorgeschiedenis van Vorst – Veerle en Eindhout’ , in 1977 versmolten tot Laakdal. (kijk onderaan de bronnen die geraadpleegd werden)

Geschiedenis van Laakdal

toestand vandaag op dezelfde plaats …zonder woorden

De fusiegemeente Laakdal werd gevormd op 1 januari 1977. In feite is het dus fout om hier over ‘Laakdalse geschiedenis’ te spreken. De deelentiteiten van Laakdal: Eindhout, Varendonk, Veerle en Vorst kunnen namelijk op een veel langere en echte geschiedenis terugblikken. Deze geschiedenis is voor elke entiteit verschillend, aangezien ze ressorteerden onder verschillende grondheren, bestuurlijke indelingen en bisdommen.

** De Laak (met bijrivieren Kleine- en Rode Laak) is tegenwoordig één van de meest vervuilde waterlopen in België. Bij hevige regenval in de winter overstroomt ze vaak. In een droge zomer krimpt ze tot een grachtje. Niet moeilijk, want ze is al meer dan twee decennia lang niet meer geruimd. (foto’s uit 2016 – twee van gisteren…)

* De start van geschiedenis wordt over het algemeen gelegd bij het eerste geschreven document, ervoor spreken we van archeologie. In die zin begint de geschiedenis van de Laakdalse deelgemeenten op heel verschillende momenten, met Vorst als eerst genoteerde naam.

* In 877 bevestigde de West-Frankische koning Karel de Kale aan de abdij van Nijvel het bezit van Vorst. Deze bevestiging werd in 897 door Zwentibold, koning van Lotharingen, herhaald. De abdij was niet bij machte de ver afgelegen bezittingen te besturen en gaf haar bezit na verloop van tijd in leen aan de familie Vandergalen, bezitters van een leenhof op de Borcht.

** Vanaf de twaalfde eeuw begonnen de Graven van Leuven en later de Hertogen van Brabant hun voogdijrechten op abdijen en kloosters uit te breiden en eigenden ze zich vele rechten en bezittingen toe. Dit gebeurde ook met Vorst.

* In de dertiende eeuw bezat de Hertog van Brabant de rechten op de nog niet ontgonnen gronden en de heerlijke rechten. De abdij van Nijvel en haar leenmannen, de Vandergalens, behielden de rechten op de oudst ontgonnen gronden en de rechten verbonden aan de kerk die ze in Vorst gesticht hadden, zoals de tiendeninning en het benoemen van de pastoor.

* In 1304, twee jaar na de Guldensporenslag, gaf de hertog zijn rechten in Vorst (samen met de helft van Meerhout) in leen aan Hendrik van Meldert. Via diens dochter bleef Vorst een eeuw lang in de familie van Wijer, een bastaardtak van de van Wezemaals.

* Door huwelijk kwam dit in 1398 onder bewind van de familie van Diest. Aangezien deze familie ook de andere helft van Meerhout bezat, hadden zij hier vanaf nu een groot geheel in handen.

* In de loop van de vijftiende (vanaf 1401) en zestiende (vanaf 1501) eeuw vererfde Vorst samen met de andere Diestse bezittingen op de van Nassaus, die vanaf de zestiende  eeuw ook prinsen van Oranje waren.

* Vanaf 1660 vormden Groot-Vorst en Meerhout een eigen heerlijkheid onder eenzelfde drossaard. De dorpen hadden een gezamenlijke gevangenis op de Borcht. Deze situatie zou blijven bestaan tot in 1794 toen de Oostenrijkse Nederlanden (het huidige België en Luxemburg) bij het Napoleontische Frankrijk werden ingelijfd.

** Als gevolg hiervan bevindt een deel van de Vorste archieven zich in het nationaal archief in Den Haag, dat de archieven van de Nassause Domeinraad heeft overgenomen. Op kerkelijk vlak hadden de Vandergalens in de 14e eeuw hun rechten op de kerk, die ze te leen hielden van de abdij van Nijvel, overgedragen aan de abdij van Averbode.

* Veerle verschijnt pas veel later in de geschreven bronnen. Het was omstreeks 1200 in het bezit van het kapittel van Bierbeek. Dit kapittel werd rond die tijd samen met al haar bezittingen door de heren van Bierbeek aan de St. -Nicasiusabdij van Reims geschonken. Deze abdij vormde het kapittel om tot een priorij die verder de bezittingen bestuurde.

** Omstreeks 1300 verkocht de priorij al haar bezittingen in Veerle aan de abdij van Averbode. Deze bezittingen besloegen vooral de oudst ontgonnen gronden en de kerkelijke rechten, zoals de tienden.

* In Veerle waren het de machtige heren Berthout uit Geel die zich hadden opgeworpen als dorpsheren  die de rechten op de onontgonnen gronden en het bestuur verwierven.

* Hierdoor ressorteerde Veerle tot het einde van het ancien régime onder het Land van Geel, dat later opging in het Markizaat Westerlo toen de familie de Merode het land van Geel via erfenis verwierf.

** Naast de bezittingen van de priorij van Bierbeek had de abdij van Averbode ook het patronaatsrecht van ‘de kerk van Veerle’ verkregen van de bisschop van Kamerijk. De grens tussen de bisdommen Kamerijk en Luik, die wellicht erg oud is, liep immers dwars door Laakdal. Veerle hoorde onder Kamerijk, Vorst en Eindhout onder Luik.

* In Eindhout stond de familie Berthout nog sterker: ze had er het bestuur, de kerk en de gronden in handen. Al vroeg werd hieruit een deel afgesplitst dat in handen kwam van de abdij van Tongerlo, het zogeheten Eindhout-Hamme. Dit vormde in de praktijk een aparte gemeente en fuseerde pas op het einde van het ancien régime met de rest van Eindhout. Midden dertiende eeuw hadden de Berthouts hun rechten op de kerk van Eindhout afgestaan aan de abdij van Averbode.

* Varendonk tenslotte was een kleine heerlijkheid die oorspronkelijk afhankelijk was van de Berthouts. Nadat een van hun leenmannen dit in de twaalfde eeuw afstond aan de abdij van Averbode groeide het uit tot een aparte gemeente, vergelijkbaar met Eindhout-Hamme in Eindhout.

* Varendonk zou ook na het ancien régime een aparte gemeente blijven tot het bij de fusies in de tweede helft van de twintigste eeuw bij Veerle werd gevoegd.

** Zoals uit bovenstaande blijkt, speelde de norbertijnenabdij van Averbode een belangrijke rol in de economische en religieuze ontwikkeling van de Laakdalse deelgemeenten.

* In de late middeleeuwen zorgde de abdij van Averbode ook voor een onafhankelijk bestuurlijk statuut, los van het Land van Geel, voor de gebieden Varendonk, Blaardonk en Watereinde. Dit zou het begin betekenen van de latere miniatuurgemeente Varendonk, zonder kerk of school.

** Vanaf de veertiende eeuw bestuurden de norbertijnen van Averbode ook de parochies, al waren deze in verschillende bisdommen gelegen. Eindhout en Vorst behoorden tot het bisdom Luik en Veerle behoorde tot ‘het bisdom Kamerijk’.

* De dorpen ontwikkelden zich verder aan een bescheiden knooppunt van wegen, waarvan de weg van Diest via Geel naar Turnhout de belangrijkste verkeersader was.

* In het kielzog van de linnennijverheid in de nabije steden en gemeenten als Diest, Geel en Mol kon er ook een beperkte textielnijverheid plaatsvinden, maar landbouw bleef de belangrijkste bron van inkomsten voor de lokale bevolking.

** Na het einde van het ancien régime kwamen de Laakdalse deelgemeenten allemaal terecht in het nieuw gecreëerde ‘departement der twee Neten’, later ‘de provincie Antwerpen’. Al vanaf de zeventiende eeuw was er een evolutie aan de gang waarbij een beperkt aantal families die op regionale schaal actief waren, steeds meer rijkdom en macht in handen kreeg.

* Dit zette zich door in de negentiende eeuw, toen een arme boerenbevolking grond pachtte van enkele rijke families. In Veerle was dit de familie De Zerezo de Tejada, die aan de Diestsesteenweg een kasteeltje bouwde.

* In Vorst was het de familie Schollaert, die o.a. een Belgisch premier leverde die in Klein Vorst een kasteeltje, het huidige kasteel van Meerlaar, oprichtte.

* In Eindhout was het de familie Vander Elst uit Brussel, die in 1854 het kasteel aan de Ossenstalhoeve liet bouwen. Het enige restant hiervan is de massief eiken trap die door dr. Jozef Weyns werd gebruikt bij de oprichting van zijn woning ‘Ter Speelbergen’ .

Geraadpleegde bronnen:

° LEENDERS, K.A.H.W., Van Turnhoutervoorde tot Strienemonde: ontginnings- en nederzettingsgeschiedenis van het noordwesten van het Maas-Schelde-Demergebied (400-1350), Walburg, 1996.

° LWGH, Jaarboek van Laakdal, 1 (1982), Laakdal, 6-7

° VAN LIEFFERINGE, Nick, Resultaten van het archeologisch onderzoek te Laakdal (Vorst) – Oost-Molenveld, s.l., 2009.

° VAN GEHUCHTEN, François, Veerle, arm en trots, Tielt, 1997.

° VAN GEHUCHTEN, François, Vorst groot en klein (877-1976), Laakdal, 1995.

NIEUWE START

Afgelopen weekend maakte de jumelagevereniging Laakdal-Tonisvorst een doorstart . Na twee héél stille jaren wegens corona-toestanden zaten de twee comitees (het Belgische en het Duitse) eindelijk weer samen om een programma voor 2022 af te spreken.

Jan Nysmans, voorzitter: “Van de stille periode maakte onze vzw gebruik om de werking en organisatie bij te schaven. Het bestuur werd aangepast en de statuten kregen een update naar de nieuwste richtlijnen van de overheid. Nieuwe, enthousiaste mensen zijn natuurlijk nog altijd welkom.”

Paul Mondelaers, penningmeester: “Het programma voor 2022 belooft spetterend te worden met uitwisselingen op vlak van jeugd, sport en cultuur. Ik kan de lezers van ‘Gazet van Laakdal’ al een primeur meegeven: de chirogroep van Groot-Vorst gaat in 2022 met meer dan 150 personen op kamp in Vorst-Duitsland! Uwe Leuchtenberg, de burgemeester van Tonisvorst, vond het  een goed idee en beloofde zijn steun aan de organisatie.”

Verenigingen die ook contacten willen met het Duitse ‘Vorst’, mogen steeds beroep doen op de vrijwilligers van de jumelagevereniging. Met meer dan 20 jaar ervaring helpen ze ideeën realiseren. Desnoods kan de jumelagevereniging ook een financieel duwtje in de rug geven.

Meer info: Paul Mondelaers, 0473/383437 of via mail jumelagevereniging@gmail.com

Op de foto vlnr : Jan, Harry, Monique, Detlev, Christa, Regina, Peter en Paul

Ontdek ‘de Merode’ per fiets

Nu ook fietsverhuur op de site van de voormalige stoomzagerij

Door de inspanningen van het gemeentebestuur van Laakdal en de Stichting Kempens Landschap wordt de voormalige stoomzagerij in Laakdal een bruisende site.

Deze parel van industrieel erfgoed wordt omgetoverd tot een toeristische onthaalpoort. Naast de 7 Tuktuks kon je al vanaf 21 juli vanuit de stoomzagerij het platteland van de Merode ook per fiets verkennen.

De oude stoomzagerij van Laakdal

De 19de eeuwse Stoomzagerij Beyens ligt pal in een woonwijk ten westen van het centrum van de Laakdalse deelgemeente Klein Vorst. Sinds eind jaren zestig is de tijd er blijven stilstaan. Dit industrieel erfgoed werd in 1993 als monument beschermd en in 2001 kocht de gemeente Laakdal de zagerij grotendeels aan.

Na een jarenlange leegstand heeft de gemeente het gebouw in eer hersteld en een nieuwe functie gegeven. Om dit proces in goede banen te leiden deed de gemeente beroep op Kempens Landschap.

Kathleen Helsen, covoorzitter van Kempens Landschap en gedeputeerde van de provincie Antwerpen licht toe: “Met Kempens Landschap hebben we – vanuit onze expertise met andere erfgoeddossiers – steeds mee geijverd voor een goede oplossing voor de stoomzagerij. Het monument moet niet alleen hersteld maar ook ingebed worden in de ruimere regio van de Zuiderkempen en de Merode. Om dat te bereiken, zal er een belevingscentrum komen en worden er naast onze eTuktuks ook fietsen verhuurd.

Verhuur fietsen

Na de restauratiewerken en de inrichting ervan als verhuurpunt van eTuktuks, worden er nu ook dames- en herenfietsen, kinderfietsen, en elektrische fietsen verhuurd. Je kon ze reeds boeken vanaf woensdag 21 juli.

Een ideaal tochtje met familie, vrienden of collega’s. Wie de natuurpracht, erfgoed en stilte van de Merode wil beleven kan zich door het landschap laten leiden met behulp van het fietsknooppuntennetwerk.

Vakantie in eigen land

Tine Gielis, burgemeester van Laakdal, is verheugd: “De samenwerking met Kempens Landschap is opnieuw een schot in de roos. Samen realiseren we een zinvolle herbestemming en waardevolle toeristische ontsluiting voor de streek. De coronacrisis heeft ons weer naar buiten, de natuur en de stilte in, gebracht. Een fietstocht is de ideale mogelijkheid om van onze nieuwe vrijheid te profiteren.”

Interesse?

Ook zin om deze zomer het platteland van de Merode te ontdekken en te beleven? Op www.merodefietsen.be vind je meer info en kan je meteen een fiets boeken. De verhuur startte reeds op woensdag 21 juli.

DE POMP IN VEERLE

In het midden van de dorpskom van deelgemeente Veerle staat nog steeds een dorpspomp. Midden de voormalige pensenpoel. Die pensenpoel diende vroeger voor brandbestrijding en als drenkplaats voor het vee.

° Alleen de bewoners van het dorp konden van het pompwater genieten. Mensen die verderaf woonden hadden immers niet de nodige transportmogelijkheden.

° De pomp kwam er destijds op vraag van vele dorpsgenoten. Mensen die in of aan de rand van de dorpskom woonden en thuis niet konden beschikken over drinkbaar water. Nochtans had vrijwel ieder huis zijn eigen waterput. Over de hygiëne van toen zullen we het maar niet hebben

° De pomp is nu helemaal passé, niet meer geschikt voor die taak. Ze bleef wel staan als blijvende herinnering aan de tijden van toen en … omdat ze een mooi dorpsmonument is. Kijk maar wat er allemaal rond de pomp kan gebeuren…

( foto’s uit 2010 – herdenking 100 jaar kerkbrand – Clem – Saskia VG – ikke))

EN OP ONMIDDELLIJK VERZOEK …meer foto’s van 100 jaar herdenking kerkbrand – alleen met de pomp erbij!

Veerle in 1219

In 1948 gaf de provincie Antwerpen de oorkonden van de abdij van Tongerlo in gedrukte vorm uit, zodat ze voor iedereen leesbaar zouden zijn.

IMG_1690° Daarin staat onder het jaar 1219 een oorkonde waarin voor het eerst de dorpsnaam Veerle voorkomt, voor zover we nu weten . Ze handelt over een overdracht van goederen van het kapittel van Bierbeek aan de toen nog relatief jonge abdij van Tongerlo.

° Er bestaat ook een document van het jaar  1220  in het Algemeen Rijksarchief met vermelding van de dorpsnaam Veerle.

De jongeren die Latijn leren , kunnen op deze tekst al eens oefenen.

IMG_1693 IMG_1691

Betekent dit dat Veerle dan “gesticht” is?

* Helemaal niet , daarom schrijven we “voor zover we nu weten “ , want in 1219 is Veerle blijkbaar al een goed georganiseerd dorp. De meier B. Is zelfs een soort getuige bij de transactie.

Deze vermelding in 1219 is de oudste die in het vermaarde Toponymische woordenboek (1960) van M. Gijsseling vermeld staat.

* De taalkundige heeft voor dat werk zoveel archieven geraadpleegd en bestudeerd dat hij er een oogkwaal aan overhield , maar een groep belangrijke archieven heeft hij niet bestudeerd , namelijk die van het bisdom Kamerijk , waartoe Veerle al enkele eeuwen behoorde.

Wij zijn er van overtuigd dat een studax die zich daarin zou verdiepen nog oudere vermeldingen zou kunnen vinden.

** Wat Gysseling wel vond aan Veerlese plaatsnamen uit die tijd , maar dan via familienamen , Makerle (later Makel) en Hanevenne (later Haanven).

* Deze twee toponiemen zullen tot zeer lang in de vorige eeuw , samen met Dorp en het piepjonge Heide , de namen blijven van de vier Veerlese wijken. (LH)

1 2 3 4