PARA ’s IN SCHAFFEN

“Bekwamingscentrum voor Parachutage Schaffen” . Zo stond  het eind mei 1964 op mijn kastkaartje in de kazerne van Turnhout , waar ik mijn eerste drie weken ‘soldaatje spelen’ sleet . Ik deed meteen een sprongetje in de lucht want … gelukt. Meteen kende ik mijn volgende bestemming voor mijn verplichte legerdienst .

* Meester Louis Cools uit Eindhout, waar ik in ’63 mijn eerste onderwijslesjes (3-4-5 leerjaar) gaf, had met een kolonel , een goede vriend van hem , een goed gesprek gehad …

* Drie weken later stapte ik op een zaterdagnamiddag de poort binnen van ‘de paraschool’ in Schaffen , toen nog ‘Bekwamingscentrum voor parachutage’ , waar men jonge rekruten uit een ballon en uit een vliegtuig leert springen . En nog zoveel dingen meer . Schaffen werd mijn thuishaven voor pakweg de volgende 11 maanden in verplichte legerdienst . Met groot plezier zelfs .

* Aanvankelijk deed het me weinig , maar na een maand ‘open kazerne’ had ik al grote spijt dat ik een aanvraag om parachutist te worden niet eens overwogen had . Nu kon het niet meer.

* In Schaffen werd ik op de ‘sectie personeel’ geplaatst en daar beleefde ik een heerlijke diensttijd . Leger een last ? Een lust zal je bedoelen . Onze jeugd weet niet wat ze mist nu de diensttijd niet meer bestaat…

* Het was 1964 en in Congo was het zeer rumoerig in de eerste jaren na de onafhankelijkheid . Waar branden moeten geblust worden , zijn de para’s in de buurt . Zo ook in de Congo van toen .

* De para’s van Diest (later Tielen) en Lombardsijde en de commando’s van Marche-les-Dames deden het gevaarlijke werk . Schaffen zorgde voor de logistieke steun om de parachutisten en het legermateriaal veilig op de grond te zetten , ver buiten het vijandelijke kamp .

* Ik herinner mij nog tussenkomsten in Stanleystad en Paulusstad , kortweg Stan en Paul . Waar ik weliswaar niet bij was, maar waarvan ik wel de grote verhalen kende van onze jongens ter plaatse.

* Toen het materiaal terug in Schaffen kwam , waren de sporen van lijfgevechten met de simba’s (leeuwen) nog duidelijk te zien op de schiettuigen . Resten van lijf aan lijfgevechten.

* Na de Belgische para’s , die de opstanden niet echt ongedaan konden maken , waren de avonturiers aan de beurt . Legionairs met de graad van officier of onderofficier organiseerden hun mini-legertjes om de toestand op kleinere schaal te regulariseren . En zo ging dat maar door , met steeds ergere gevolgen voor de Congolese bevolking .

PARACHUTES PLOOIEN

* Parachutes plooien in de pliage is een zeer secuur werkje waarin nooit iets mag fout gaan . Gebeurt dat toch , dan is er straks ergens een leven in gevaar . Corrigeren bestaat niet . Het moet helemaal in orde zijn vanaf de eerste seconde . Elke beweging wordt geregistreerd, de maker van een fout wordt sowieso gelokaliseerd .

* Een erg ervaren plooier kan hooguit 10 parachutes per dag aan . Jongens die de echt zware verpakkingen voor luchtvervoer en dropping klaarmaken , mogen het met de helft al voor bekeken houden . En zeggen dat die voorraad zo weer opgebruikt is .

* ‘Het varken van Schaffen’ , al decennia lang omgedoopt tot  ‘Olifant’ is elke debutant para overbekend. Zijn eerste sprong ooit gebeurt immers uit de korf onder de heliumzak die de olifant eigenlijk is.

* Springen vanop een hoogte van 300 m lijkt gemakkelijk , maar is het zeker niet. Voor je goed en wel beseft wat er gaande is , heb je weer grondcontact. De meeste weigeringen gebeuren vanaf de tweede , derde sprong. Vaak nog later. De overlevers kunnen later in aanmerking komen voor 800 m hoogte, waarvan een paar sec. in vrije val.

* Dodelijke ongevallen gebeuren, maar zijn zeldzaam. Ik heb er eentje live zien gebeuren. Dat was even slikken. Maar het is inherent aan deze soldatenstiel.

* Schaffen vierde onlangs zijn 70ste verjaardag . Op naar de 100ste !

-foto’s LV gemaakt bij een bezoek van het Davidsfonds Veerle aan Schaffen in 2018 – Theo Winters maakte er zelfs een filmpje van …

https://youtu.be/dgIUZeCtAvA

PARA’s IN SCHAFFEN  een klein overzicht

In december 1944 werden de beste elementen uit WO II omgevormd tot een Escadron met gepantserde jeeps en ingezet tijdens het Ardennenoffensief.

* Na het einde van de oorlog kregen ze een opdracht van Counter Intelligence (opsporen en aanhouden van nazi-oorlogsmisdadigers).

* Na de oorlog wilde men de toekomst van deze uitgesproken gevechtseenheid veiligstellen. Met dezelfde opleidingsvoorwaarden als in Groot-Brittannië.

* De rekrutering van nieuwe dienstplichtige militairen moest gewaarborgd worden en men kon rekenen op de ervaring van enkele instructeurs-veteranen van de campagnes tijdens de oorlog.

* In Schaffen werd een Parachutageschool opgericht, met medewerking van de Britten en de Belgische Luchtmacht.

* In september 1947 vonden er de eerste sprongen uit een vliegtuig plaats, in november gevolg door de eerste ballonsprongen.

Bataljon

** In 1951 veranderde het 1ste Regiment Parachutisten van naam: vanaf dan sprak men van het 1ste Bataljon Parachutisten en in 1953 verhuisde het bataljon van Leopoldsburg naar de Citadel van Diest, later naar Tielen.

** Door samenvoeging van het 1ste Bataljon Parachutisten (rode mutsen), het 2de Bataljon Commando’s (groene mutsen) en het Trainingscentrum voor Parachutisten (gemengd) richtte men het Regiment Para-Commando op.

** Men streefde naar een uniforme opleiding van de Rode (para’s) en Groene (commando’s) Mutsen. Vanaf 1954 werd dit een feit.

** In het kader van een transformatie bij Defensie werd het 1 Bataljon Parachutisten ontbonden op 1 juli 2011. Vanaf maandag 25 oktober 2010 begon reeds de overplaatsing van het overgrote deel van de parachutisten naar hun nieuwe eenheid (Tielen – Gavere).

¨** Schaffen bleef behouden als opleidingsschool voor parachutisten.

  • Zin om te werken bij defensie ? Vraag alles tot en met bij defensie. Misschien zit er wel een droomjob voor jou bij.

BOEREN IN BLAARDONK

.
Veehouder Van Lommel in Blaardonk heeft 60 à 70 melkkoeien. In de winter blijven die op stal, want de weilanden staan dan compleet onder water. Het water trok dit jaar niet snel weg. Daardoor kon het gras niet welig groeien. Normaal mag het melkvee eind april weer naar buiten, maar dat gebeurde dit jaar geruime tijd later wegens …te weinig gras.
.
.
Een boer heeft nooit gedaan. Van andere weiden werd het eerste gras ingekuild als voer voor de volgende winter.(foto)
.
.
De koeien zelf weten wat er van hun verwacht wordt: grazen, grazen en dan … erbij gaan liggen en herkauwen om hun vier magen te kans te geven om groen gras om te zetten in witte melk.
.
.
En dan komt de tijd eraan dat de uiers dik van de nieuwe melk zitten. De verzadigde koeien drummen zich een weg naar het hek. De stal lonkt, maar er valt nog geen boer/boerin te bespeuren.
.
Eindelijk is het zo ver. Het hek is van de dam en er vormt zich een lange sliert melkvee naar de stal. Netjes in de pas, als een corps goed getrainde militairen. Koddig om te zien.
.
De koeien kennen hun plaatsje in de melkstal. In de nachtstallen krijgen ze nog krachtvoer bij. Van gras alleen blijf je immers niet op je poten staan.
Hoe lang zo’n koe meegaat?, wilden we nog weten. ‘Moeilijk te zeggen hoe ze de jaren verteren van gemolken worden en kalfjes baren, kalven zeg maar (kalven gebeurt om de twee jaar).’
.
.
‘Ik heb er eentje van 18 jaar oud, andere hebben na hun eerste kalf al het beste van zichzelf gegeven. En dan zijn ze alleen nog geschikt voor… de slacht‘, vult de boer aan.
.
‘Voor buitenstaanders lijkt dat vreselijk, maar ze met pensioen sturen, kan moeilijk, hé. Vergeet echter niet dat wij houden van onze dieren. Als wij ze goed verzorgen, krijgen wij veel van ze terug. En ik ben een goede boer.’
.

Klaprozen voor Pinksteren

* In een vrijwel uitgestorven folkloristisch voorjaarsfeest werd rond Pinksteren uit de jonge meisjes van het dorp een Pinksterblom“, of Pinksterbruid gekozen, die daarna met bloemen en sieraden opgesmukt zingend en bedelend door het dorp trok. 

  •  Hiernaast de ‘echte’ pinksterbloem die we hier nog nauwelijks vinden – ook de blauwe korenbloem (foto met klaprozen) – krijgt op vele plaatsen de benaming pinksterbloem mee)

Pinksterbloem werd vroeger gebruikt tegen voorjaarsmoeheid omwille van het hoge gehalte aan vitamine C. Van de soort werd gedacht dat ze voor sommige ziekten een geneeskrachtige werking had.

* Klaprozen (hieronder) maken zich omstreeks deze tijd op om met de pinksterbloem door het voorjaar te gaan. Het is ze gegund …

 

NEDERLAND EN DE SLAVENHANDEL

Midden in de 80 jarige oorlog  stond het leven in de republiek van 7 provincies niet stil.

* De latere Nederlanders (vanaf 1648 Vrede van Munster) maakten van een 12-jarige pauze in hun strijd met Spanje gebruik om op 3 juni 1621 de West-Indische Compagnie (WIC) op te richten.

(foto Het West-Indisch Huis in Amsterdam, voormalige hoofdkwartier van de West-Indische Compagnie – Foto: CC/S Sepp)

* Het octrooi gold voor de handel en scheepvaart op Afrika zuidelijk van de Kreeftskeerkring, op Amerika en op de eilanden in de Atlantische Oceaan. Zeg maar de westkust van Afrika zuidelijk van de Kreeftskeerkring , de oostkust van het continent Amerika en de Caribische eilanden.

** Daarmee had de West-Indische Compagnie het monopolie in de Nederlanden op de trans-Atlantische slavenhandel. Nog steeds een heel grote smet op het Nederlandse blazoen…

* Het idee voor een West-Indische Compagnie speelde al langer. Het doel was een winstgevende handel in het Atlantische gebied én de Spanjaarden beroven van hun voornaamste bron van inkomen.

* De West-Indische Compagnie had het recht om een krijgsmacht te bezitten, bondgenootschappen te sluiten en koloniën te stichten.

DE LAUREATEN

Vrijdagavond was het lokale vedettendag in de sporthal aan de Kwade Plas. Deze imposante groep mocht op het podium. In de twee voorbije covid-jaren was er geen viering van de plaatselijke sportlui. Herken jezelf en de andere laureaten.

Da Vinci 5 eeuwen oud

da-vinci-profileLeonardo Da Vinci, één van de grootste schilders ooit, is vandaag 2 mei al 502 jaar overleden. Voor twee jaar onderzocht de Amerikaanse kunstkenner Isbouts nog eens of meester Da Vinci echt mee geschilderd heeft aan de replica van zijn wereldberoemd fresco dat de abdij van Tongerlo al sinds 1545 in haar bezit heeft.

 

Het Laatste Avondmaal in de abdij van Tongerlo

afc47858-6cdb-11e9-b67e-f1884b30f8d0° In het ‘Da Vinci museum’ van de Abdij van Tongerlo hangt de vroeg-16e-eeuwse replica van het Laatste Avondmaal op linnen. Het schilderij behoort, net als Het Lam Gods (gebroeders Van Eyck) en de Kruisafneming (Rubens) tot de topstukken van België.

° Het werk is omstreeks 1507 grotendeels geschilderd door toenmalige leerlingen van Da Vinci, waaronder vermoedelijk Andrea Solari. Da Vinci zou volgens de overlevering het hoofd van Jezus en Johannes zelf hebben geschilderd.

° Ook dit werk heeft meerdere grote restauraties ondergaan, maar is relatief goed bewaard gebleven. In 1545 had de abt van de Abdij van Tongerlo het doek gekocht voor 450 Rijnse florijnen op een veiling te Antwerpen. Het doek heeft een lange tijd in de abdijkerk gehangen. En vervangen werd door onderstaande replica.

° Het feit dat iemand als Isbouts in 2019 omtrent deze tijd in Tongerlo gesofisticeerde scans maakte van het schilderij zorgde toen andermaal voor een stormloop van de persjongens naar de abdij. Wilde verhalen deden meteen de ronde.

Prof Isbouts waarschuwde echter: ‘Het is nog veel te vroeg voor conclusies. Experts zullen de ondertekeningen op het schilderij van Tongerlo vergelijken met ondertekeningen die 100 procent zeker van De Vinci zijn. Jullie moeten echter nog vele maanden geduld oefenen.’ Waarvan akte.

1 2 3 4