OUDJAAR NIEUWJAAR …

sized_DSC_0018-2Vandaag vrijdag 31 december is het oudjaar, de laatste dag van het jaar 2021.

En daar hoorde steeds een feestje bij, een kinderfeestje. Kinderen gingen bij de buren ‘Nieuwjaar wensen’ en een liedje zingen om een snoepje of een cent.

Dat alles kon vorig jaar niet, vond toen een erg bezorgde Antwerpse gouverneur Berx. Dit jaar gaf ze wel haar fiat voor die kindervreugde vlak voor het nieuwe jaar.

Als de weermaker het droog (en aangekondigd warm) houdt voor de middag, krijgen de kinderen een geweldig oudjaar. De ouderen onder ons nemen de pret later over ‘op hun manier’.

Het verhaaltje omtrent oud en nieuw …

* Nieuwjaarszingen … is een folkloristisch gebruik, dat vooral voorkomt in de Antwerpse Kempen en het Hageland. Vredelievender kan nauwelijks.

* Nochtans. Nieuwjaarszingen heeft een woelige geschiedenis. Al in de 16de eeuw (1 501- 1 600) gingen jongeren in groep op pad. Ze klopten aan van huis tot huis en zongen een lied in ruil voor wat geld, voedsel of drank. Wanneer mensen niks gaven, werden ze vaak de huid vol gescholden door de bedelende jongeren. (hoeweg houwes, liejeg houwes, der zit een girrege pin in houwes)

* Dat nieuwjaarszingen niet altijd onschuldig was, bewijzen ook de verbodsbepalingen uit de 18de en 19de eeuw. In de motivaties van die verboden staat te lezen hoe agressief de bedelende groepen werden, vooral na een aantal rondjes sterke drank. Ook de Kerk probeerde het nieuwjaarsbedelen aan banden te leggen. Lange tijd werd het geven van geschenken immers gezien als een manier om voorspoed af te dwingen. Volgens de katholieke leer erge vormen van bijgeloof.

* Het nieuwjaarslopen van oudere jongeren en volwassenen verdween grotendeels na de Tweede Wereldoorlog. Daar zijn verschillende redenen voor. Ten eerste probeerden steden al sinds de negentiende eeuw deze openbare feesten te verbieden. Heel wat burgers vonden de vaak wilde bedeltochten onfatsoenlijk en een vorm van overlast. Bovendien kwam er met de eerste postzegel in België (1849) en later ook de goedkope prentbriefkaart, een nieuwe mogelijkheid om nieuwjaarswensen over te brengen.

* Vanaf het begin van de 20ste eeuw stuurden mensen hun  gelukwensen steeds vaker via de post. En … werd het systeem van nieuwjaarsfooien geleidelijk aan structureel overgenomen door werkgevers. In steeds meer sectoren krijgen werknemers een eindejaarspremie.

* Toch is het gebruik om dienstverlenend personeel iets extra toe te stoppen niet helemaal verdwenen. Zo mogen heel wat thuisverplegers en poetshulpen zich nog steeds verheugen op geld, pralines of andere geschenken voor het nieuwe jaar.

* Maar nieuwjaarszingen, zoals de kinderen en de jeugd het doen, is toch het leukst van al. Snoepjes voor de kinderen, iets sterker voor de jeugd.

sized_DSC_0006-2-768x509 sized_DSC_0013-3-768x509

KERSTMIS OP VEERLE-HEIDE

“Veerle-Heide is alweer helemaal klaar om Kerstmis te vieren”, zegt koster Christiane Ennekens.“Volgens de parochiale beurtrol komen wij pas zondag 26 december aan de beurt om hier echt Kerstmis te vieren. Met hopelijk meer mensen dan de door de overheid gedwongen 15 van vorig jaar. Onze ruime kerk is er meer waard. Wij proberen er het beste van te maken.”  (lees onderaan de jongste extra voor kerkgangers)

Aan de stemmige, moderne kerststal zal het niet liggen. In het kersttafereel is iedereen reeds op post: de ouders, een herder met schapen en de koningen met geschenken. Het kind waar alles om draait, wordt even voor de foto in zijn kribbe gelegd en verdwijnt na afloop weer in de coulissen. Alles op zijn tijd.

En o, ja … De werkjes van de communicanten zijn ook dit jaar het bekijken meer dan waard.

* EXTRA VOOR KERKGANGERS *

Het Koninklijke Besluit dat zaterdag 4 december 2021 werd gepubliceerd en diezelfde dag om 11 uur van kracht werd , verplicht alle kerkgangers vanaf de leeftijd van 6 jaar tot het dragen van een mondmasker (de hele duur van de eredienst) .

  • De enige uitzondering op de algemene mondmaskerplicht in gebouwen van de erediensten geldt wanneer het dragen ervan onmogelijk is omwille van de aard van de activiteit, bijvoorbeeld voor de voorganger tijdens de homilie, voor de lector tijdens het voorlezen of voor de koorzangers uitsluitend tijdens de zang.
  • Er wordt met aandrang geadviseerd dat de koorleden tijdens het zingen voldoende afstand van elkaar en van de andere kerkgangers zouden bewaren.
  • Er is géén Covid Safe Ticket (CST) nodig om een eredienst bij te wonen.

DE KONING EN DE KONINGIN DEDEN AVERBODE ABDIJ AAN

Koningin Filip en koningin Mathilde brachten vandaag woensdag 17.11.21 een bezoek aan de abdij van Averbode. Zij kwamen uit Tienen en moesten na Averbode ook Diest nog aandoen.

Abt Marc Fierens is er klaar voor. Zowat 40 broeders zoeken een plaatsje in de lange kloostergang.

Pastoor op rust Dolf Swinnen zit in een rolstoel en sukkelt met parkinson. Van hieruit groet hij zijn oud-parochianen in Veerle. Eric Seghers , zijn opvolger in Veerle en zielenherder voor gans Laakdal en Meerhout, zorgt af en toe voor een bemoedigend woord.

Manu Claes, burgemeester van de stad Scherpenheuvel, wacht samen met abt Fierens en de bloemenkinderen op het koninklijke paar.

Ze komen eraan , met drie kwartier vertraging op het schema , wat vrij normaal is.

De abdijbewoners zijn er klaar voor. Het vragenuurtje mag beginnen.

“Onze” Dolf Swinnen komt bij de eersten aan de beurt. Rony Ceustermans, Veerlenaar van geboorte, heeft de koning echt wat te vertellen.

Ook de Laakdalse pastoor Eric is niet op zijn mondje gevallen.

Met een bezoek aan de prachtige abdijkerk wordt het bezoek aan Averbode afgerond.

Bewoners en personeel wuiven het koninklijk paar uit.

Vijf witheren en hun spiegelbeelden houden een achterafgesprekje.

BEZOEK van de koning aan ABDIJ AVERBODE

 

Vandaag woensdag 17/11 brengen Koning Filip en koningin Mathilde een privé-bezoek aan de abdij van Averbode. Dit ter gelegenheid van …

 

900 jaar Orde van Prémontré

** De Orde van Reguliere Kanunniken van Prémontré werd in 1120 in Frankrijk gesticht door Norbert van Xanten (1080-1136). Norbert vestigde zich in 1120 in het bos van Saint-Gobain (op een twintigtal kilometer van Laon in het noorden van Frankrijk), een plaats genaamd Prémontré.

* De norbertijnen zijn reguliere kanunniken die de regel van Sint-Augustinus volgen, ze verenigen de contemplatieve roeping (gemeenschap van goederen, contemplatief leven en gebed) en het apostolische leven (parochiedienst, onthaal, prediking).

* Na 900 jaar is de Orde van Prémontré op alle continenten aanwezig in 70 abdijen. Aan het hoofd van de Orde staat de generaal-abt, die in Rome verblijft. Er zijn zo’n 1200 religieuzen over de hele wereld.

In België zijn er naast Averbode ook nog de abdijen van Grimbergen, Leffe, Park (Heverlee), Postel en Tongerlo. Elke abdij is volledig zelfstandig.

ABDIJ VAN AVERBODE

* De abdij van Averbode werd gesticht rond 1134  op , wat wij nu noemen het kruispunt van de drie provincies Vlaams-Brabant, Limburg en Antwerpen.

* De abdijgemeenschap van Averbode telt op dit ogenblik 52 norbertijnen waarvan er een 32-tal in de abdij wonen. De anderen leven en werken elders. Hun leeftijd schommelt tussen 25 en 93 jaar. De huidige abt is Marc Fierens.

° Het goede verloop van het gemeenschapsleven vergt heel wat praktisch werk in de kerk, huis, bibliotheek, archief en tuin. Verschillende taken zijn verdeeld over verscheidene medebroeders.

* Gastvrijheid is een belangrijk element in het leven van de norbertijnen. Wie dit wenst, kan alleen of in groep in de abdij terecht voor bezinning en gebed, voor een dag of voor langer. De abdij beschikt over een ruim Gastenkwartier en een Bezinningscentrum met alle faciliteiten voor groepen.

* Vanuit de abdij zetten vele medebroeders zich ook in in de parochies rond de abdij, die zich situeren op 3 bisdommen (Mechelen-Brussel, Hasselt, Antwerpen). Een 20-tal medebroeders is actief in parochies of bedevaartsoorden rond de abdij of verder af. Tot dit jaar waren er ook 3 medebroeders werkzaam in Denemarken.

* Op initiatief van de abdij van Averbode werden drie scholen opgericht, die tot vandaag een bijzondere band onderhouden: Het Sint-Michielscollege in Brasschaat, het Sint-Michielscollege in Schoten en de Sanct Norbertskole in Velje (Denemarken). In het college van Brasschaat woont tevens een  gemeenschap van 3 medebroeders.

° Kleine anekdote … Omdat Vejle klinkt als Veijel trokken Herman-Zjeen en ik in 1965 …naar Denemarken en bezochten er de kloostergemeenschap waarvan Veerlenaar Jef Reymen (broer van apotheker Louis) een leidende figuur was…

Economische activiteiten:

* Vanaf het begin van haar ontstaan, voorziet de abdij in haar eigen behoeften. De abdijhoeve is een melkveebedrijf, met op dit moment zo’n 230 dieren (stieren, melkkoeien, vaarzen en kalveren). Ongeveer 120 ha wordt bewerkt om te voorzien in het veevoeder. Het voederprogramma en de melkproductie worden digitaal gestuurd.

* De naam “Averbode” wordt sinds 2016 vermarkt. Meerdere abdijproducten worden op de markt gebracht in samenwerking met partners-producenten: bier, kaas, brood, peperkoek, mosterd, broodmeel. De opbrengsten van deze economische activiteiten worden integraal gebruikt om goede doelen te steunen.

 * De Uitgeverij Averbode/Erasme is een toonaangevende educatieve uitgeverijengroep. De methodes, boeken en digitale toepassingen van Averbode zorgen ervoor dat kinderen kwalitatief leren, denken en groeien. Het religieuze boekenfonds van Averbode biedt een brede waaier van uitgaven voor kinderen en volwassenen.

* Aan de Westpoort van de abdij werd in 2016 het belevingscentrum “Het Moment” geopend. Er is een abdijcafé met huisbrouwerij, de abdijwinkel, een bakkerij. Het is een trekpleister voor de bezoekers van de abdij en voor de talrijke wandelaars en fietsers…

REVEIL van 1 NOVEMBER in Veerle

REVEIL is een non-profitproject dat mensen samenbrengt om jaarlijks op 1 november de begraafplaatsen te verwarmen in een gloed van muziek en woord. Vorig jaar kregen we een uiterst geslaagde première. Dit jaar kan het niet omwille van … ja, corona. Hieronder doen we die eerste REVEIL nog eens over.

De eerste en de tot nu toe enige … Corona maakte zowel in 2020 als 2021een nieuwe reveil onmogelijk. Hopelijk kan dat weer wel in 2022.

Voor Gerda Broeckx, de Laakdalse schepen van kerkhoven, was 1 november 2019 dé ideale gelegenheid om het pas met succes gerestaureerde kerkhof in de Makelstraat in Veerle officieel voor geopend te verklaren.

* In feite was dat al gebeurd door de vele familieleden en hun dierbaren die hier begraven liggen. Begin november lijkt het immers wel feest op de kerkhoven. Die baden nu in een zee van bloemen. In de week voor 1 november was het hier een komen en gaan van mensen met zeemvel en emmer, met bloemen en ornamenten van allerlei pluimage.

* Ook fanfare ‘de Wijngaard’ was vrijdagavond 18u van de partij. Net zoals ze één dag vroeger, donderdag 31 oktober, aanwezig was in de dorpskerk waar de overleden meester Oeyen, leraar en bezieler van het lokale muziekcorps, een mooie uitgeleide kreeg.

* In de nieuwbouw afscheidshal op het kerkhof was meester Oeyen donderdag de eerste persoon die hier afscheid nam van familie en vrienden in de nieuwe accommodatie. Zijn urne rust nu in een nis van het columbarium.

* Tot zo ver de muziek. Voor het woord op deze reveil koos Gerda met haar team voor de levensloop van een vijftal markante figuren die hier begraven liggen.

Stans Loret wordt herinnerd als een zeer kranige vrouw, met geen gemakkelijk leven, maar ondanks dat toch te vinden in een groot aantal verenigingen als een erg creatieve kracht.

Mil Robrechts en zijn zussen kennen de dorpelingen beter onder de naam Mil en de vrelle van Haabeek. Het woonhuis in Haanven, intussen omgedoopt tot afspanning SurPlace, werd tot het eind van zijn leven bewoond door Mil. Hij was onder de jeugd bekend voor de jaarlijks erwtenpluk, bij de ouderen voor zijn mooi fruit. De zussen baatten naast de oude school een kledingwinkel uit en waren werkend lid in vele organisatie.

Ludo Stijnen was een vriend van mij. Samen stichtten we AMC Veerle en organiseerden we een kleinkunstavond. Die avond mocht hij echter niet beleven. 29 september 1967 stortte hij als 20-jarige pas gebrevetteerde piloot neer met zijn Fouga Magister (rood toestel van het Red Devils-stuntteam) in de tuin van Sander Van Nijlen, nog een vriend.

Pros Rens was niet alleen duivel-doet-al in de NV Voedingswaren Rens, hij was ook 16 jaar lang hoofd van het Davidsfonds en kreeg daarvoor de cultuurprijs van de gemeente.

Jef Mertens kende iedereen beter als ‘Jefke Pertret’. De man die niet alleen Veerle en omliggende voor het groot publiek bekend maakte, maar ook haast elke inwoner ooit voor zijn lens kreeg. Klein van gestalte, dat wel, maar een reus in zijn vak!

Op naar een volgende uitgave , liefst in 2022 …

Geschiedenis van Laakdal

Op nieuwsarme dagen is het goed om her en der wat te scrollen en … merkwaardige dingen te vinden. Dingen die wellicht alle inwoners van Laakdal aanbelangen als “Wat was er voor de fusie van gemeenten in 1977 ?” Oftewel ‘De voorgeschiedenis van Vorst – Veerle en Eindhout’ , in 1977 versmolten tot Laakdal. (kijk onderaan de bronnen die geraadpleegd werden)

Geschiedenis van Laakdal

toestand vandaag op dezelfde plaats …zonder woorden

De fusiegemeente Laakdal werd gevormd op 1 januari 1977. In feite is het dus fout om hier over ‘Laakdalse geschiedenis’ te spreken. De deelentiteiten van Laakdal: Eindhout, Varendonk, Veerle en Vorst kunnen namelijk op een veel langere en echte geschiedenis terugblikken. Deze geschiedenis is voor elke entiteit verschillend, aangezien ze ressorteerden onder verschillende grondheren, bestuurlijke indelingen en bisdommen.

** De Laak (met bijrivieren Kleine- en Rode Laak) is tegenwoordig één van de meest vervuilde waterlopen in België. Bij hevige regenval in de winter overstroomt ze vaak. In een droge zomer krimpt ze tot een grachtje. Niet moeilijk, want ze is al meer dan twee decennia lang niet meer geruimd. (foto’s uit 2016 – twee van gisteren…)

* De start van geschiedenis wordt over het algemeen gelegd bij het eerste geschreven document, ervoor spreken we van archeologie. In die zin begint de geschiedenis van de Laakdalse deelgemeenten op heel verschillende momenten, met Vorst als eerst genoteerde naam.

* In 877 bevestigde de West-Frankische koning Karel de Kale aan de abdij van Nijvel het bezit van Vorst. Deze bevestiging werd in 897 door Zwentibold, koning van Lotharingen, herhaald. De abdij was niet bij machte de ver afgelegen bezittingen te besturen en gaf haar bezit na verloop van tijd in leen aan de familie Vandergalen, bezitters van een leenhof op de Borcht.

** Vanaf de twaalfde eeuw begonnen de Graven van Leuven en later de Hertogen van Brabant hun voogdijrechten op abdijen en kloosters uit te breiden en eigenden ze zich vele rechten en bezittingen toe. Dit gebeurde ook met Vorst.

* In de dertiende eeuw bezat de Hertog van Brabant de rechten op de nog niet ontgonnen gronden en de heerlijke rechten. De abdij van Nijvel en haar leenmannen, de Vandergalens, behielden de rechten op de oudst ontgonnen gronden en de rechten verbonden aan de kerk die ze in Vorst gesticht hadden, zoals de tiendeninning en het benoemen van de pastoor.

* In 1304, twee jaar na de Guldensporenslag, gaf de hertog zijn rechten in Vorst (samen met de helft van Meerhout) in leen aan Hendrik van Meldert. Via diens dochter bleef Vorst een eeuw lang in de familie van Wijer, een bastaardtak van de van Wezemaals.

* Door huwelijk kwam dit in 1398 onder bewind van de familie van Diest. Aangezien deze familie ook de andere helft van Meerhout bezat, hadden zij hier vanaf nu een groot geheel in handen.

* In de loop van de vijftiende (vanaf 1401) en zestiende (vanaf 1501) eeuw vererfde Vorst samen met de andere Diestse bezittingen op de van Nassaus, die vanaf de zestiende  eeuw ook prinsen van Oranje waren.

* Vanaf 1660 vormden Groot-Vorst en Meerhout een eigen heerlijkheid onder eenzelfde drossaard. De dorpen hadden een gezamenlijke gevangenis op de Borcht. Deze situatie zou blijven bestaan tot in 1794 toen de Oostenrijkse Nederlanden (het huidige België en Luxemburg) bij het Napoleontische Frankrijk werden ingelijfd.

** Als gevolg hiervan bevindt een deel van de Vorste archieven zich in het nationaal archief in Den Haag, dat de archieven van de Nassause Domeinraad heeft overgenomen. Op kerkelijk vlak hadden de Vandergalens in de 14e eeuw hun rechten op de kerk, die ze te leen hielden van de abdij van Nijvel, overgedragen aan de abdij van Averbode.

* Veerle verschijnt pas veel later in de geschreven bronnen. Het was omstreeks 1200 in het bezit van het kapittel van Bierbeek. Dit kapittel werd rond die tijd samen met al haar bezittingen door de heren van Bierbeek aan de St. -Nicasiusabdij van Reims geschonken. Deze abdij vormde het kapittel om tot een priorij die verder de bezittingen bestuurde.

** Omstreeks 1300 verkocht de priorij al haar bezittingen in Veerle aan de abdij van Averbode. Deze bezittingen besloegen vooral de oudst ontgonnen gronden en de kerkelijke rechten, zoals de tienden.

* In Veerle waren het de machtige heren Berthout uit Geel die zich hadden opgeworpen als dorpsheren  die de rechten op de onontgonnen gronden en het bestuur verwierven.

* Hierdoor ressorteerde Veerle tot het einde van het ancien régime onder het Land van Geel, dat later opging in het Markizaat Westerlo toen de familie de Merode het land van Geel via erfenis verwierf.

** Naast de bezittingen van de priorij van Bierbeek had de abdij van Averbode ook het patronaatsrecht van ‘de kerk van Veerle’ verkregen van de bisschop van Kamerijk. De grens tussen de bisdommen Kamerijk en Luik, die wellicht erg oud is, liep immers dwars door Laakdal. Veerle hoorde onder Kamerijk, Vorst en Eindhout onder Luik.

* In Eindhout stond de familie Berthout nog sterker: ze had er het bestuur, de kerk en de gronden in handen. Al vroeg werd hieruit een deel afgesplitst dat in handen kwam van de abdij van Tongerlo, het zogeheten Eindhout-Hamme. Dit vormde in de praktijk een aparte gemeente en fuseerde pas op het einde van het ancien régime met de rest van Eindhout. Midden dertiende eeuw hadden de Berthouts hun rechten op de kerk van Eindhout afgestaan aan de abdij van Averbode.

* Varendonk tenslotte was een kleine heerlijkheid die oorspronkelijk afhankelijk was van de Berthouts. Nadat een van hun leenmannen dit in de twaalfde eeuw afstond aan de abdij van Averbode groeide het uit tot een aparte gemeente, vergelijkbaar met Eindhout-Hamme in Eindhout.

* Varendonk zou ook na het ancien régime een aparte gemeente blijven tot het bij de fusies in de tweede helft van de twintigste eeuw bij Veerle werd gevoegd.

** Zoals uit bovenstaande blijkt, speelde de norbertijnenabdij van Averbode een belangrijke rol in de economische en religieuze ontwikkeling van de Laakdalse deelgemeenten.

* In de late middeleeuwen zorgde de abdij van Averbode ook voor een onafhankelijk bestuurlijk statuut, los van het Land van Geel, voor de gebieden Varendonk, Blaardonk en Watereinde. Dit zou het begin betekenen van de latere miniatuurgemeente Varendonk, zonder kerk of school.

** Vanaf de veertiende eeuw bestuurden de norbertijnen van Averbode ook de parochies, al waren deze in verschillende bisdommen gelegen. Eindhout en Vorst behoorden tot het bisdom Luik en Veerle behoorde tot ‘het bisdom Kamerijk’.

* De dorpen ontwikkelden zich verder aan een bescheiden knooppunt van wegen, waarvan de weg van Diest via Geel naar Turnhout de belangrijkste verkeersader was.

* In het kielzog van de linnennijverheid in de nabije steden en gemeenten als Diest, Geel en Mol kon er ook een beperkte textielnijverheid plaatsvinden, maar landbouw bleef de belangrijkste bron van inkomsten voor de lokale bevolking.

** Na het einde van het ancien régime kwamen de Laakdalse deelgemeenten allemaal terecht in het nieuw gecreëerde ‘departement der twee Neten’, later ‘de provincie Antwerpen’. Al vanaf de zeventiende eeuw was er een evolutie aan de gang waarbij een beperkt aantal families die op regionale schaal actief waren, steeds meer rijkdom en macht in handen kreeg.

* Dit zette zich door in de negentiende eeuw, toen een arme boerenbevolking grond pachtte van enkele rijke families. In Veerle was dit de familie De Zerezo de Tejada, die aan de Diestsesteenweg een kasteeltje bouwde.

* In Vorst was het de familie Schollaert, die o.a. een Belgisch premier leverde die in Klein Vorst een kasteeltje, het huidige kasteel van Meerlaar, oprichtte.

* In Eindhout was het de familie Vander Elst uit Brussel, die in 1854 het kasteel aan de Ossenstalhoeve liet bouwen. Het enige restant hiervan is de massief eiken trap die door dr. Jozef Weyns werd gebruikt bij de oprichting van zijn woning ‘Ter Speelbergen’ .

Geraadpleegde bronnen:

° LEENDERS, K.A.H.W., Van Turnhoutervoorde tot Strienemonde: ontginnings- en nederzettingsgeschiedenis van het noordwesten van het Maas-Schelde-Demergebied (400-1350), Walburg, 1996.

° LWGH, Jaarboek van Laakdal, 1 (1982), Laakdal, 6-7

° VAN LIEFFERINGE, Nick, Resultaten van het archeologisch onderzoek te Laakdal (Vorst) – Oost-Molenveld, s.l., 2009.

° VAN GEHUCHTEN, François, Veerle, arm en trots, Tielt, 1997.

° VAN GEHUCHTEN, François, Vorst groot en klein (877-1976), Laakdal, 1995.

weg met die leidingenstraat !

Gisteren zondag 22 augustus voerde Groen Laakdal en Groen-volksvertegenwoordiger Staf Aerts actie tegen de plannen van de Vlaamse regering om een leidingenstraat aan te leggen dwars door het Laakdalse herdenkingssbos in de buurt van Makelhoeve.

* ‘Unieke natuur uit Laakdal en een bos met emotionele waarde opofferen voor een gedateerd energiebeleid daar komen wij tegen in actie,’ klinkt het bij Groen.

* De ondergrondse leidingen voor de chemische industrie verbinden de Antwerpse haven met het Duitse Ruhr-gebied en zijn 50 tot 70 meter breed.

* “De plannen die nu voorliggen, bedreigen heel wat waardevolle natuurgebieden, in Laakdal en omgeving. Meer bepaald Oosterbos en het Eindhoutbroek , twee bossen van het Vlaams  Ecologisch Netwerk (VEN). Het tracé zou daar dwars door de veenlagen snijden, wat nefast is voor de huidige vegetaties. Zo kan ook de opgeslagen CO2 vrijkomen,’ zegt Paul Mondelaers, Groen-gemeenteraadslid in Laakdal

* Mondelaers is er ook niet over te spreken dat de leidingenstraat zou raken aan het herdenkingsbos op het zuidelijk tracé van de leidingenstraat. Een perceel dat is aangeplant met herdenkingsbomen heeft een bijzondere emotionele waarde. ‘Hier horen geen leidingen thuis.’

* Het Groen-gemeenteraadslid wil ook een lans breken voor de leefbaarheid van Eindhout: ‘Elk plan van de Vlaamse regering om leidingen te leggen, gaat ten koste van de groene buffer tussen E313 , Seveso-bedrijven en de dorpskern. Hierdoor wordt de leefbaarheid serieus op de proef gesteld. Dat kan ook niet door de beugel voor ons.’ 

 

* Groen-Parlementslid Staf Aerts plaatste de vraagtekens in een breder perspectief. ‘De discussie moet om te beginnen gaan over de vraag of de leidingenstraat eigenlijk wel nodig is. Zoals het project nu beschreven is, lijkt het vooral de oude fossiele industrie ten goede te komen.”

MArkENTOREN zICHEM

Dé toren van Zichem langs de Demer wordt ook Maagdentoren, Lantaarntoren of Vat van Zichem genoemd. De functie die de toren had, is tot op heden niet erg duidelijk.

Hij was gebouwd als versterkte woontoren met alle voorzieningen als haarden, latrine, lampnissen, verluchtings- en verlichtingsgaten, maar zou nooit bewoond zijn.

Was hij eerder bedoeld als verdedigingsbouwwerk of louter als een prestigemonument? Persoonlijk gaan we er van uit dat Markentoren het dichtst bij de waarheid ligt. Een toren op de grens van Brabant en Het Land van Loon. Lees er alleszins meer over … en druk op rood.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Maagdentoren_in_Zichem

Lees ook …

https://www.toerismevlaamsbrabant.be/producten/bezoeken/bezienswaardigheden/maagdentoren/

BOEREN IN BLAARDONK

Veehouder Van Lommel in Blaardonk heeft tussen 60 en 70 melkkoeien. In de winter blijven die op stal, want de weilanden staan dan compleet onder water. Gelukkig trok het water dit jaar snel weg. Het gras kon weer groeien en eind april mocht het melkvee weer naar buiten.
Een boer heeft nooit gedaan. Van andere weiden werd het eerste gras ingekuild als voer voor de volgende winter.
De koeien zelf weten wat er van hun verwacht wordt: grazen, grazen en dan … erbij gaan liggen om hun vier magen te kans te geven om groen om te zetten in witte melk.
Tegen melktijd aan komen ze haast spontaan hun opwachting maken aan de poort. De boer en een paar helpende handen doen amper meer dan ‘er zijn’.
De koeien kennen hun plaatsje in de melkstal. In de nachtstallen krijgen ze nog krachtvoer bij. Van gras alleen blijf je immers niet op je poten staan.
Hoe lang zo’n koe meegaat? Moeilijk te zeggen hoe ze de jaren verteren van gemolken worden en kalfjes baren, kalven zeg maar (kalven gebeurt om de twee jaar).
‘Ik heb er eentje van 18 jaar oud, andere hebben na hun eerste kalf al het beste van zichzelf gegeven. En dan … zijn ze alleen nog geschikt voor de slacht.’
‘Voor buitenstaanders lijkt dat vreselijk, maar ze met pensioen sturen, kan moeilijk, hé. Maar vergeet niet dat wij houden van onze dieren. Als wij ze goed verzorgen, krijgen wij veel van ze terug. En ben je een goede boer.’

‘de winde’ rouwt

In  Ziekenhuis Geel overleed vorige vrijdag priester Louis Beyers. Hij werd 98 .

* In september 2020 vierde woonzorgcentrum De Winde in Veerle-Laakdal nog zijn 70-jarig priesterschap.

* In 1950 werd Louis priester gewijd en werd hij o.m. onderpastoor in de parochies Sint-Jozef in Terhagen (Rumst) en Onze-Lieve-Vrouw in Lichtaart (Kasterlee, van 1955 tot 1967). Nadien was hij dertig jaar lang pastoor van de Sint-Trudoparochie in Meerhout.

* In zijn rustperiode bleef hij aan de slag als pastoraal rusthuismedewerker in wzc De Winde. De uitvaartliturgie en asverstrooiing op de begraafplaats van Veerle vinden in intieme kring plaats.

1 2