DE VISIE Van VUREN 180

KLUCHT OF … DRAMA ?

Gistermorgen kwam er een man de kerk van Veerle binnen. Op zijn netvlies stonden nog de treinen met supporters die in dichte drommen in Leuven aankwamen , die daar dadelijk hun mondmaskers aftrokken en er een uurtje later dicht bij elkaar gedrukt stonden te roepen en te tieren om de renners aan te moedigen!

Toen de man in de kerk die bijna veertig mensen zag zitten , ver uit elkaar , mondmaskers half over hun gezicht getrokken , onherkenbaar bijna , hoorde ik hem zeggen : “Wat een klucht”. Medelijden klonk duidelijk hoorbaar door in zijn zucht.

Inderdaad , misschien duurt het niet lang meer ,maar gisteren leek het erop dat wij in twee landen leefden. Eentje waar alles toegelaten was , waar corona al lang tot het verleden behoorde , het land van de grote festivals , het land van “Volle Bak” ….volle bak in de voetbalstadions , volle bak bij de koersen …..niets meer voor je gezicht wanneer je tot die wereld behoort…. De volledige vrijheid met grote teugen inademen .

En daar tegenover stond de wereld van extreme corona , wanneer je tot het groepje mensen behoort waar niemand nog mee bezig is. Mensen die nog naar een mis gaan … of die in een rusthuis geraakt zijn …of  je in een klasje zit waar twee kindjes amper besmet zijn.

Ik weet wel dat dit contrast een beetje overdreven is , en dat er  vanaf volgende zondag in die kerk ook geen mondmaskers meer nodig zijn. Maar het is wel duidelijk geworden dat wij nu in “ het land van twee werelden wonen…” , een land waar geen duidelijke beleidslijn meer is .

Van de ene kant willen onze bestuurders een beetje zijn als Scandinavië , waar men in Denemarken en Noorwegen echt een einde heeft gemaakt aan alles wat met corona te maken heeft. Scandinaviër mogen wij zijn bij een voetbalmatch , op feesten , wanneer wij naar de koers gaan kijken of wanneer wij gaan dansen op een festival….

Een deel van de regering wil zo laten blijken dat “het Rijk der Vrijheid “ er is . Aan de andere kant zijn er nog de groep  virologen die onze zogenaamde overheid niet helemaal voor schut wil zetten , en om hen wat kalm te houden moeten er dan nog maar wat mensen met een mondmasker blijven rondlopen of moeten er nog maar wat meer mensen worden gevaccineerd.

Kortom, er zit geen lijn meer in het beleid…Men flapt er zo maar wat uit. De ene officiële zegsman vertelt : “De mensen die nu ziek worden zijn er die niet ingeënt zijn en het zijn er niet veel “ . Een andere zegt : “ Neen neen , de entstof werkt niet meer zo lang , dus ze moeten nog een spuit bij krijgen en het zijn er wel een heel pak , we moeten hun coronapas zelfs elf dagen buiten gebruik zetten “ , en een derde minister zegt : “ Tot nu toe hebben wij aan de mensen die naar het ziekenhuis komen niet gevraagd of ze ingeënt zijn of niet. Pas vanaf vandaag weten wij dat”.

Zo spreekt de ene beleidsmens de andere tegen , en wekken zij de indruk , niet alleen dat ze zo maar wat uitkramen , maar vooral dat wat ze zeggen niet waar is. En dat is het ergste wat een beleidsmens kan doen… De indruk geven dat zij of hij de waarheid achter houdt. In dat geval spreken wij niet meer van een klucht , maar van een drama.

Moge er spoedig duidelijkheid komen in deze verwarde verklaringen. Na anderhalf jaar hebben de mensen daar zeker recht op. Zegt …

Louis Vuren

Jean-Pierre Monseré  wereldkampioen in Leicester.

De wereldkampioenschappen wielrennen 1970 vonden plaats in het Engelse Leicester van 13 tot 16 augustus. Het was de eerste maal dat er een wereldkampioenschap op de weg voor beroepsrenners werd gehouden op Britse bodem.

* Het wereldkampioenschap voor  profs werd gereden op zondag 16 augustus 1970, vandaag exact 51 jaar geleden.

* De wedstrijd was 272 kilometer lang. 95 profs startten, 69 reden de wedstrijd uit. Winnaar werd de jonge Belgische eerstejaarsprof Jean-Pierre Monseré, die het jaar voordien al tweede werd in het WK voor amateurs.

* Op 50 kilometer van de streep viel de Italiaan Felice Gimondi aan, samen met Alain Vasseur. Monseré, die bij alle vorige aanvallen mee in het offensief zat, vertikte het deze keer om mee te springen.

Pas toen Eddy Merckx aangaf dat de wedstrijd gereden zou zijn als hij er niet bij was, ging Monseré in de achtervolging.

* Mortensen, Les West en Charly Rouxel gingen ook mee. Op het plaatselijke circuit zag Monseré  twee Belgen in de achtervolging. Frans Verbeeck en Walter Godefroot naderden snel, met Franco Bitossi in hun zog.

Monseré zag de snelle Godefroot liever niet terugkeren en kon Gimondi en Vasseur overtuigen het tempo op te voeren.

* In de finale probeert Gimondi nog een deal te sluiten met Monseré. Als hij de sprint zou aantrekken voor de Italiaanse favoriet, zou hij hem daar rijkelijk voor belonen. Achteraf verklaarde Gimondi dat het ging over een bedrag van om en bij de € 12.500. Monseré weigerde.

* In de laatste kilometers probeerde Gimondi dan maar weg te springen van de kopgroep, maar Mortensen bracht de groep weer samen. Op het moment dat de twee Fransen op kop van de groep reden, plaatste Monseré zijn aanval.

* In de finale had Monseré op zijn beurt een deal met de beide Fransen geregeld. Van Flandria-ploegleider Paul Claeys mocht hij € 12.500 besteden.  Blijkbaar kwam die som in die dagen vaker voor in het peloton.

* De Fransen zorgden ervoor dat de concurrentie niet onmiddellijk kon reageren en Monseré solo naar de wereldtitel kon rijden.

* Enkele seconden later palmden Leif Mortensen, ook een neoprof en wereldkampioen bij de amateurs in 1969 , en de Italiaanse kopman en favoriet Felice Gimondi de andere podiumplaatsen in.

* “Jempi” Monseré was, na Karel Kaers (wereldkampioen in 1934), de jongste wereldkampioen bij de profs. Hij zou evenwel in maart 1971 in de regenboogtrui dodelijk verongelukken tijdens een wedstrijd in Retie.      (gelezen bij Wikipedia – foto wielermuseum)

LANCE (epo) ARMSTRONG

Op 25 juli 1999 , vandaag 22 jaar geleden, won de Amerikaanse ex-wielrenner Lance Armstrong voor de eerste keer de Ronde van Frankrijk.

* In de Tour van 1996 had hij na vijf dagen moeten stoppen. Er werd teelbalkanker vastgesteld met uitzaaiingen naar longen en hersenen, en artsen gaven hem niet veel kans om te overleven.

* Armstrong vocht als een getergde leeuw tegen z’n ziekte. In 1998 begon hij weer te trainen en deed hij weer mee in het wielercircuit. En hoe …

* Vanaf 1999 won Lance liefst zevenmaal na elkaar de Ronde van Frankrijk, zondermeer de belangrijkste ronde op de internationale sportkalender. In de kranten verschenen wel regelmatig stukken over … zijn dopinggebruik.

* Medische bewijzen waren er evenwel niet. Wel de uiteindelijke bekentenis van de kampioen zelf in de befaamde Amerikaans Talk-Show van …

OPRAH  WINFREY

* In het begin van het interview mocht Armstrong alleen met ja en nee antwoorden. Daarin gaf hij Oprah meteen toe verboden middelen te hebben gebruikt tijdens alle zeven zijn Tourzeges. Volgens hem was het onmogelijk de Tour de France zeven keer op rij te winnen zonder doping.

* “Ik begon met doping tijdens de opkomst van de epo-generatie”, verklaarde Armstrong tegenover Oprah. “Dat begon dus rond midden de jaren negentig. Het was in die generatie ‘onmogelijk om te winnen zonder het gebruik van doping’.”

En nog … “Ik heb de dopingcultuur niet uitgevonden, maar ik ben ze ook niet tegen gegaan. De wielersport betaalt daar nu de prijs voor en daar heb ik spijt van. Mijn jarenlang ontkenning van dopinggebruik zie ik nu als één grote leugen die ik heel vaak herhaald heb. Daar heb ik spijt van”, aldus Armstrong.

* Het was voor het eerst dat Armstrong in de openbaarheid sprak sinds de Amerikaanse dopingwaakhond USADA met een vernietigend rapport over de voormalige wielrenner naar buitenkwam.

* “Mijn cocktail bestond enkel uit epo, niet eens zoveel, bloedtransfusies en testosteron. En op een rare manier zou ik het gebruik van het laatste nog goedpraten vanwege mijn voorgeschiedenis, mijn kanker. Ik moest toch laag zitten qua testosteron”, aldus de gevallen kampioen.

* Volgens Armstrong was het gebruik van doping relatief simpel in zijn dagen als wielrenner. “Het was slechts een kwestie van goede planning. Dat veranderde met de komst van out-of-competition-controles en het bloedpaspoort. Die maatregelen werken echt.”

 * Daarmee ontkende de Texaan het gebruik van doping na zijn comeback in 2009, toen het bloedpaspoort geïntroduceerd was. “De laatste keer dat ik prestatiebevorderende middelen heb gebruikt was in 2005. Na mijn terugkomst niet meer. Absoluut niet! Niet in 2009 en niet in 2010.”

Ook Olympisch brons

Het interview dat destijds integraal in Nederland werd uitgezonden, was al drie dagen eerder opgenomen. In die tussenliggende periode werd al min of meer duidelijk dat Armstrong zou bekennen doping te hebben gebruikt.

Het Internationaal Olympisch Comité wachtte de integrale uitzending van het interview echter niet af. Wel maakte het O.C. onmiddellijk duidelijk dat het de bronzen medaille, die Armstrong won tijdens de Olympische Spelen van 2000 in Sydney, ook opeist van de Amerikaan. De medaille werd niet toegewezen aan een andere renner.

Lance Armstrong (Plano (Texas), 18 september 1971 – net als mijn dochter Greet –), was een Amerikaansberoepswielrenner, en wordt straks (ook) 50 jaar oud. In 1993 werd hij wereldkampioen in Oslo. Tussen 1999 en 2005 won Armstrong liefst zeven keer op rij de Ronde van Frankrijk. Die  overwinningen werden hem eind 2012 afgenomen wegens dopinggebruik.  (-Diverse internetbronnen-)