overlijden van koning Boudewijn

De dood van koning Boudewijn op 31 juli 1993 was een ingrijpende gebeurtenis in de Belgische monarchie.

(bekeken met de Nederlandse ogen van ons aller … Wikipedia)

* Boudewijn was een bekende hartpatiënt, die voor zijn dood al een paar ingrepen had ondergaan. Het laatste publieke optreden van de koning was op de nationale feestdag 21 juli 1993, voordat hij samen met koningin Fabiola op reis ging naar hun buitenverblijf in Motril (Spanje), zoals elk jaar het geval was.

Daar overleed de koning door een hartstilstand op 62-jarige leeftijd. Het stoffelijk overschot werd teruggebracht naar het Koninklijk Paleis in Laken.

* De dood van de koning zorgde voor een grote volkstoeloop naar het paleis om de laatste eer te bewijzen. Vele tienduizenden mensen stonden dagelijks uren in de rij. Het leek wel dat heel het land hier bij wou zijn. Het Rode Kruis stond  de wachtenden bij en reikte water aan omwille van de grote hitte tijdens die eerste augustusdagen.

* Op zaterdagavond 31 juli omstreeks 19:50 verwittigde kabinetschef Jacques van Ypersele de Strihou premier Dehaene (die die avond een wedstrijd van Club Brugge bijwoonde) dat de vorst was overleden ten gevolge van hartfalen.

Daarna werden het hof en de diensten van de prinsen en prinsessen verwittigd. Prins Albert verbleef op dat ogenblik in Châteauneuf-Grasse.

* In de Villa Astrida in Motril werd koningin Fabiola bijgestaan door de Belgische ambassadeur en het Spaanse vorstenpaar dat onmiddellijk zijn vakantie onderbrak.

Zondag 1 augustus

Rond middernacht gaf het Spaanse persbureau Efe volgend kort bulletin uit: ‘Volgens diplomatieke bronnen zou de Koning der Belgen zijn overleden in Motril omstreeks 22:00 ‘.

* Midden in de nacht werden alle Spaanse radio- en televisieprogramma’s onderbroken. In Spanje werden vele extra nieuwsbulletins gebracht en ook in de Belgische media werd het bericht vanaf ongeveer middernacht gebracht.

De meeste Belgen waren nog niet op de hoogte. De media waren toen nog minder actief dan nu. Velen zouden het nieuws pas ‘s morgens vernemen.

* Om middernacht kwam het Belgische kabinet in spoedzitting bijeen. Daar deelde de premier de dood van de koning mee.

* De laatste keer dat een regerende koning der Belgen overleed dateerde van de dood van Albert I in 1934.

* Op de spoedzitting van het kabinet werd vastgesteld dat de constitutionele opvolger prins Albert was.

* Premier Dehaene, de kabinetschef en de minister van Justitie vertrokken vervolgens onmiddellijk naar Motril, waar zij het overlijden van de koning officieel moesten vaststellen. Vandaar vlogen ze naar Frankrijk voor een ontmoeting met prins Albert. Nadien kon de premier een plechtige aankondiging doen voor de media.

In zijn toespraak maakte premier  Dehaene Boudewijns dood bekend en kondigde de opvolging aan door zijn broer Albert.

* Op vele plaatsen in België werden de vlaggen halfstok gehesen en werden missen opgedragen ter nagedachtenis van de koning. Alle media pasten hun programma’s aan.

Het Spaanse vorstenpaar begeleidde de koning op zijn laatste tocht in Spanje tot aan het vliegtuig.

Maandag 2 augustus

* In de nacht van zondag op maandag keerden koningin Fabiola en de toekomstige koning, prins Albert terug naar België, met het stoffelijk overschot van koning Boudewijn.

Albert zou de volgende week de eed afleggen. Later op de dag kwamen Kamer en de Senaat in spoedzitting bijeen.

* Ondertussen ontving de regering een groot aantal rouwbetuigingen uit de hele wereld, van staatshoofden, regeringsleiders, ambassadeurs en ministers, bisschoppen, burgemeesters, gouverneurs, rechters, edellieden, Europarlementariërs en Europese commissarissen.

Ook de koningin, prins Albert en groothertogin Josephine Charlotte, ontvingen talrijke rouwbetuigingen.

* Vele tienduizenden landgenoten brachten de koning een laatste groet en ondertekenden de rouwregisters.

Zaterdag 7 augustus

* Op zaterdag 7 augustus vond de uitvaart plaats. Vanuit het Koninklijk Paleis werd de kist met het stoffelijk overschot van de koning op een affuit geplaatst en op het plein voor het paleis gezet.

* Na het blazen van de Last Post werd een speciale versie van de Brabançonne gespeeld, van zeer traag, oplopend naar het gewone marstempo.

* Vervolgens trok de rouwstoet naar de Kathedraal van Sint-Michiel en Sint-Goedele waar de uitvaartplechtigheid plaatsvond.

* Vele staatshoofden en regeringsleiders brachten persoonlijk een laatste groet. Paus Johannes Paulus II stuurde een boodschap die door Kardinaal Danneels werd voorgelezen tijdens de kerkelijke dienst.

* Vanuit Congo waren een paar kardinalen en aartsbisschoppen aanwezig. Mobutu was persona non grata in België.

* Zeer bijzonder was ook de aanwezigheid van regerend vorstin Elizabeth II van het Verenigd Koninkrijk. Om veiligheidsredenen betrad en verliet zij de kerk via een zijingang.

* Koningin Fabiola was in het wit gekleed en de dienst droeg duidelijk haar stempel. José van Dam en Will Tura (met een bewerking van zijn Hoop Doet Leven) zongen er, terwijl een paar getuigenissen werden voorgelezen betreffende problemen die de koning nauw ter harte lagen.

Ook het Bist du bei mir van Bach werd gezongen, wat eerder buiten door een militaire kapel werd gespeeld bij aankomst van de kist bij de kerk.

* Zoals ook de dagen ervoor gebeurde, werd er ook nu spontaan geapplaudisseerd op het moment dat de koningin de kerk verliet.

Het applaudisseren vooraf en tijdens een uitvaart was een fenomeen dat nog niet ingeburgerd was. Later gebeurde het ook bij andere uitvaarten zoals tijdens de uitvaart van Diana, prinses van Wales en Pim Fortuyn.

* Na de dienst werd het stoffelijk overschot van de koning bijgezet in de Crypte van Laken, naast zijn voorgangers.

* Twee dagen later, op 9 augustus, legde Albert de eed af als Koning der Belgen, voor de verenigde wetgevende lichamen, Kamer en Senaat. Tot dat moment werd de grondwettelijke macht van de Koning uitgeoefend door de ministerraad.

‘Nieke’ Fonteyn overleden

Voormalig schepen en gemeenteraadslid Stephanie ‘Nieke’ Fonteyn is afgelopen woensdag op  88-jarige leeftijd overleden. Nieke werd voor het eerst verkozen in 1976 voor de toenmalige CVP (nu CD&V) en drukte jarenlang haar stempel op de Laakdalse gemeentepolitiek.

Ludo Helsen (voormalig burgemeester en gedeputeerde – CD&V): “Ik heb Nieke leren kennen rond 1972, toen er een eerste grote golf van werkloosheid aankwam doordat lokale textielbedrijfjes naar het buitenland verhuisden. Nieke stond op de bres om de belangen van de arbeid(st)ers te verdedigen en werd zo de spreekbuis van velen. In 1976 werd Nieke verkozen tot schepen van o.a. jeugd en senioren. Ze kon met veel geduld naar de mensen luisteren en was een schepen van het volk. Ze hield van Laakdal en Laakdal is steeds van Nieke blijven houden.”

Burgemeester Tine Gielis: “Nieke was een pionier in de vervrouwelijking van de politieke wereld. Ze effende het pad voor andere politica’s en schatte hun engagement naar waarde. Ook jaren nadat ze uit het actieve politieke leven is gestapt, bleef ze de spreekbuis voor heel wat inwoners. Zo gaf Nieke me regelmatig een lijstje van acties waarover ze aangesproken werd. Ook binnen Vrouw & Maatschappij speelde ze nog haar rol en vertegenwoordigde ze de oudere generatie die haar zegen gaf over de initiatieven die de jongere generatie nam.”

Nieke wordt in intieme kring begraven. “Het overlijden van Nieke Fonteyn treft ons allen. We zullen haar volharding en wijsheid nooit vergeten.”, zegt CD&V-voorzitter Stein Voet. “Veel sterkte aan de familie en naasten.”