PATROONSFEEST SINT-LAMBERTUS EINDHOUT

.
Zondag 12 september vierde de parochie Eindhout op een stemmige en bescheiden wijze haar beschermheilige, de heilige Lambertus.
In een fris gepoetste en mooi versierde kerk werd feestelijk eucharistie gevierd.
Tevens werd afscheidnemend koster Marie-Yvonne Magdelijns – na bijna 12 jaar trouwe dienst – in de bloemetjes gezet.
Tijd voor ontmoeting en een babbel was er tijdens de receptie. (aldus pastor Eric)

Sint-Lambertusparochie Eindhout

Feest van de parochie Eindhout

Morgen zondag 12 september zullen de gelovigen van Eindhout op een bescheiden maar mooie wijze de patroonheilige van hun parochie vieren met een feestelijke eucharistie om 09.30 u. Aansluitend buiten aan de kerk is een receptie voorzien.

* In bijlage een beetje geschiedenis van de St. Lambertuskerk Eindhout.

* (Eigen foto uit het front van de deur van de St.Lambertuskerk in Westerlo – kerk Eindhout. Er zijn nog meerdere kerken in onze brede buurt aan Lambertus toegewijd.)

*** De doorgesneden mantel is bewaard gebleven in de schatkamer van de Merovingers. De mantel werd later in het Frans een capella genoemd. Vanaf de 8e eeuw werd dat de naam van een gebouw waar relieken werden bewaard. In het Nederlands werd dit kapel***

De St. Lambertuskerk

* Datering: 16de eeuw, derde kwart 19de eeuw, tweede kwart 18de eeuw
Stijl: gotiek, neogotiek

* Grosso modo georiënteerde oorspronkelijk éénbeukige gotische kruiskerk uit de 16de eeuw met sacristie van circa 1740 en neogotische zijbeuken van 1854-1855 naar ontwerp van E. Gife.

* Toren gerestaureerd naar ontwerp van J. Van Gastel van 1861.   Exterieur gerestaureerd in 1982-1983. Herstellings- en restauratiewerken worden voorzien naar ontwerp van het Architectenbureau R. Steenmeijer en H. Baksteen.

900 jaar norbertijnen

image.png
Goede vrienden,

Onze slotavond was aangenaam: een mooie groep medewerkers, afwisselende en boeiende sprekers, stemmige orgelmuziek, gezellig wederzien en mooi verzorgde receptie. Dankjewel iedereen die meewerkte en/of deelnam.

Je vindt de foto’s via: https://we.tl/t-5CORIPqlUw

Goeie zomervakantie! 

Het team van de Pastorale Eenheid,

Carla, Marc, René, Jos, Michel, André en Eric

parochies.laakdal@gmail.comparochiesmeerhout@gmail.com

image.pngimage.png

Norbertijnenstraat 10 – B-2430 Eindhout – tel 014 86 67 72  – gsm 0498 525 903

Pius XII wist van Holocaust

Het is voor eens en voor altijd klaar en duidelijk: het Vaticaan was al vroeg op de hoogte van de Holocaust. – (Kerk en Leven dd 24.06.2020) –

  • Sinds jaren 1960 werd reputatie Pius XII besmeurd
  • Houding paus een van zwijgen en passiviteit ?
  • Onderzoeker vond een antisemitische nota
  • Opening Vaticaans archief levert het bewijs

* Pius XII, hiernaast in juli 1943, toen hij in Rome oorlogsslachtoffers wilde omarmen. © KNA-Bild

** Begin maart opende het Vaticaan het integrale archief van ‘oorlogspaus’ Pius XII (1939-1958) met de bedoeling dat historici eindelijk de volledige waarheid zouden achterhalen over het vermeende zwijgen van die paus over de Jodenvervolging.

* Amper veertien dagen later sloot het archief echter opnieuw de deuren als gevolg van de coronamaatregelen. Toch ontdekten de Duitse kerkhistoricus Hubert Wolf en zijn team al documenten die aantonen dat het Vaticaan op de hoogte was van de Holocaust.

* Bij leven genoot Pius XII, Eugenio Pacelli (1876-1958), vóór zijn pausverkiezing onder meer nuntius in Duitsland, wereldwijd veel aanzien, ook bij Joodse leiders, voor de redding van heel wat Joden.

* In 1963 publiceerde de onlangs overleden Duitse schrijver Rolf Hochuth het theaterstuk Der Stell- vertreter over het zwijgen van het Vaticaan tijdens de oorlog over de Jodenvervolging. Het stuk was niet meer of minder dan een karaktermoord die leidde tot geschriften die Pius bestempelden als ‘Hitlers paus’.

* De werkelijkheid was anders. Het Vaticaan hield zich strikt aan een neutraliteitspolitiek, maar nationaalsocialistische bladen maakten Pius XII eertijds belachelijk, met bijvoorbeeld cartoons van de paus als liefhebber van Joodse vrouwen.

* Tegelijk omschrijven historici van de Holocaust vandaag de houding van Pius XII tijdens de oorlog in het algemeen als een van ‘zwijgen en passiviteit’.

* Dat veranderde pas in de zomer van 1944, toen Pius zich openlijk verzette tegen de deportatie van Joden uit Hongarije. Toen was echter al zonneklaar dat de geallieerden de oorlog tegen nazi-Duitsland zouden winnen.

°° Paulus VI gaf later vier jezuïeten de opdracht in de archieven alle documenten te verzamelen over de houding van de Heilige Stoel tussen 1939 en 1945.

* Dat leidde tot een elfdelig historisch werk, waartoe Duitse historici stellen dat bewust document verborgen werd gehouden tussen 1965 en 1981 meer dan 150.000 documenten werden verwerkt. Die publicatie loste echter het wantrouwen niet op. Integendeel, sommige publicisten gebruikten de bundels om Pius’ opportunisme aan te tonen.

°° Onder leiding van de kerkhistoricus Hubert Wolf, een priester overigens, toog een zevenkoppig team historici begin maart aan het werk in de Vaticaanse archieven.

* De tweede dag al vond Piuskenner Sascha Hinkel in de sectie van het staatssecretariaat materiaal uit 1942 over de Jodenmoord, waaronder een document dat tot dan onbekend was gebleven.

* Het betreft een interne nota van de curieprelaat en latere kardinaal Angelo Dell’Acqua. Het Jewish Agency for Palestine had de regering van de Verenigde Staten in 1942 laten weten dat de nazi’s in Oekraïne honderdduizenden Joden om het leven aan het brengen waren.

°° Dat nieuws probeerden VS-diplomaten te verifiëren via het Vaticaan, aangezien Rome beschikte over onafhankelijke bronnen.

* De Grieks-katholieke metropoliet van Lviv, Andrej Szeptyzkyj had Rome van de moorden op de hoogte gebracht. In de nota twijfelt Dell’Acqua echter aan de geloofwaardigheid van de Joden en spreekt hij zijn wantrouwen uit ten aanzien van de oosters-katholieken, die hij leugens en overdrijving verwijt.

* “We hebben te maken met een belangrijk document dat tot dusver voor ons verborgen werd gehouden omdat het onmiskenbaar antisemitisch is en achtergrondinformatie geeft over waarom Pius XII niet protesteerde tegen de Holocaust”, zei Wolf aan het Duitse kerkblad Kirche+Leben.

“Daarom moeten we de editie met elf delen kritisch benaderen en ze blad voor blad controleren in het archief.”

** Welk inzicht levert de opening van de archieven op? Dat het Vaticaan al vroeg van de Holocaust wist, dat het staatssecretariaat niets met dat nieuws deed en dat de elfdelige bundel die Paulus VI over de oorlogspaus liet samenstellen onvolledig is.

 Paus Leo IX

° Paus Leo IX , geboren op 21 juni 1002 onder de naam ‘Bruno van Egisheim en Dagsburg’ staat bekend als een hervormingsgezinde paus. Hij probeerde de Kerk om te vormen tot een machtig instituut.

* Hij voerde het celibaat opnieuw in en probeerde eigenhandig de Noormannen te verdrijven uit Italië. De Kerk had in die tijd ook een eigen leger.

* In 1054 ging hij echter te ver met zijn machtsambities en veroorzaakte het Grote Schisma binnen de christelijke gemeenschap. Bruno weigerde nl. de prestigieuze positie  te accepteren zonder gekozen te zijn door de clerus en het volk van Rome.

° Pas op 12 februari 1049, hij was toen 46, arriveerde hij in het Vaticaan en nam hij de naam ‘Paus Leo IX’ aan. Leo werd bekend als een hervormingsgezinde paus, die van de kerk een machtig instituut wilde maken.

° Zo vormde hij het college van kardinalen om tot een krachtig bestuursapparaat en organiseerde hij door heel Europa verscheidene concilies en synodes om de eenheid van het geloof te bevorderen.

° Tevens probeerde hij Italië met geweld te bevrijden van de Noormannen, maar in 1053 werd het Pauselijke leger verslagen bij de ‘slag om Civitate’ en werd Leo zelfs enige tijd gevangen gezet.

° Het dieptepunt van zijn pausschap zou Leo IX echter pas een jaar later bereiken. In 1054 stuurde hij namelijk een brief naar Michael Caerularius, de patriarch van Constantinopel, waarin hij benadrukte dat de paus het enige centrale gezag binnen de kerk was.

° Hij deed dit onder meer met een verwijzing naar de ‘Donatio Constantini’, een document waarvan later bleek dat het een vervalsing was.

* De patriarch wees de theorie van de pauselijke superioriteit echter af, met als gevolg een breuk binnen de christelijke Kerk die later bekend werd als het ‘Grote Schisma’. Paus Leo IX overleed nog datzelfde jaar, op 18 april 1054, even voor zijn 52ste verjaardag.

Waar het mis ging …

In 381 bepaalde de Synode van Constantinopel over het leerstuk van de goddelijke drie-eenheid, dat ‘de Geest alleen voortkomt uit de Vader’.

Maar vanaf de zesde eeuw begonnen gemeenten in het voormalige West-Romeinse Rijk (dat in 476 ten onder ging) het zogeheten filoque: de Heilige Geest zou voortkomen uit God de Vader én God de Zoon.

In de elfde eeuw verhief de Rooms-Katholieke Kerk het filioque tot officiële leer, tot groot ongenoegen van de kerken in Byzantium (het Oost-Romeinse Rijk, dat tot 1453 heeft bestaan).

Andere meningsverschillen waren zendelingen uit het Westen, die in Byzantium actief waren. Verder hadden in het zuiden van Italië geestelijken van Griekse en Latijnse komaf onderlinge conflicten.

Geestelijke leiders in Constantinopel erkenden Rome vaak niet als gezaghebbend centrum van de kerk. De paus, zo vonden zij, was geen kerkelijke oppergod. In 1054 ging het helemaal mis. Voor de Kerk en … voor de paus. Hij was bijna 52 toen hij … overleed.

‘Met Gouden Letteren’

‘Met Gouden Letteren’

EXPO 100 JAAR KERK IN VEERLE

Juli-augustus 2021  10-17.00 uur

.

Het begon eind juni en het loopt nog tot eind augustus. Tijd zat om ook eens een kijkje te komen nemen. Het verplicht je tot niets. Meer nog… de organisatoren zullen je bezoek erg op prijs stellen !

.

* 2021 is een bijzonder ‘jubeljaar’. Exact 100 jaar geleden wijdde pastoor Jos Verhaegen de O.-L.–Vrouw in de Wijngaardkerk van Veerle weer in na de noodlottige kerkbrand van 8 maart 1910.

* De kerk was tot as verteerd; alleen de muren stonden nog overeind. De heropbouw zou jaren in beslag nemen. Onenigheden over de constructie, wat nog moest bewaard blijven, gebrekkige financiën, oorlogsmoeilijkheden… vertraagden de realisatie.

* In 1921, elf jaar na de noodlottige brand, waren de werken klaar. De herinwijding op 30 oktober van 1921 kon gebeuren. Veerle was in feeststemming, vreugdetranen rolden over de wangen. Maar de torenspits ontbrak nog en de ‘aankleding’ zou nog jaren in beslag nemen.

* Om die 100ste verjaardag te vieren, heeft de Laakdalse Werkgroep voor Geschiedenis en Heemkunde (LWGH) een tentoonstelling samengesteld over de geschiedenis van kerk en parochie, vanaf de oprichting in de middeleeuwen tot nu.

* De titel  ‘Met Gouden Letteren’  slaat op een passage uit weekblad Het Boerenbelang dat 100 jaar geleden (letterlijk) schreef: “de 30 October 1921 – dag der inhuldiging onzer nieuwe kerk zal met gouden letteren in de geschiedenis van Veerle aangeteekend blijven”.

* Ongeveer vijftig grote borden met duizend afbeeldingen behandelen thema’s als armenzorg, miraculeuze genezingen, bedevaarten, processies, bijgeloof, verenigingsleven en een biografie van de laatste tien pastoors.

* Verder is er doorlopend een filmpje te zien van ca. 30 minuten waarin wordt teruggeblikt de laatste 100 jaar, er zijn beelden van een rondrit in 1964, een BRT-uitzending over ‘de suisse’ in 1971 en waarin nog foto’s van parochiale verenigingen worden getoond.

* De expo kadert in de activiteiten van 900 jaar Norbertijnen die in de streek op het getouw gezet worden. Die kloosterorde had in Veerle grote impact.

* De Orde werd gesticht in 1121 door Norbertus van Xanten in Prémontré. Kort nadien werden de abdijen van Tongerlo en Averbode opgericht. Zij brachten de streek tot geestelijke én economische ontwikkeling.

* In 1329 kreeg Averbode het patronaatsrecht in Veerle en werd er een ‘witheer’ pastoor. Dit verhaal duurt al bijna 700 jaar.

* Veerle kreeg in 1953 een eigen norbertinessenklooster. De Nonnenhoeve op de Heide hing af van een gelijkaardig klooster uit Herentals en de abdij van Tongerlo bouwde in de 13de eeuw de Dongenhoeve, eeuwenlang de grootste boerderij van Veerle. Bij gebrek aan roepingen wordt het klooster eerlang met de grond gelijkgemaakt.

* Overal zag men de hand van de norbertijnen. ‘Met Gouden Letteren’ geeft tekst en uitleg.

* O.-L.- Vrouw in de Wijngaardkerk  Veerledorp 67 2431 Veerle-Laakdal

* Tot 29 augustus 2021, van maandag t.e.m. zaterdag van 10 tot 17uur en zondag van 11 tot 17uur.

* Organisatie: LWGH i.s.m. de kerkfabriek van Veerle en Stuifzand (k.Erf).

* Gratis toegang

Meer info: Glen Van Meeuwen: 0479 36 48 45, glen.v_m@hotmail.com

François Van Gehuchten:013 66 39 82

* LWGH: info@lwgh-laakdal.be

DE KRUISDAGEN …

En toch was er nog iets dat ik hoe-dan-ook niet mocht vergeten… Och, ja… de kruisdagen. De drie dagen voor O.H.Hemelvaart, dit jaar op 13 mei, vorige week dus.

* Met de ‘drie kruisdagen’ bedoelt de katholieke kerk de maandag, dinsdag en woensdag voor donderdag Hemelvaartsdag. De jeugd van nu heeft er wellicht nooit van gehoord. Geen erg, men kan zelfs niet alles onthouden.

* Vijftig, zestig , zeker zeventig jaar geleden werd het reilen en zeilen in het dorp nog helemaal gedirigeerd door kerk en pastoor. En steeds werd de schoolgaande jeugd daarbij betrokken. Wij schitterden immers van heiligheid, al waren de pastoor en de onderpastoor daarvan niet helemaal overtuigd.

* Regelmatig kregen we tijdens de dagelijkse mis een tik tegen de oren om bij het sacrale gebeuren te blijven, maar dat namen we erbij. Thuis repten we daar  met geen woord over want dat maakte de zaak alleen maar erger. De pastoor was de baas, had altijd gelijk en daarmee basta. Zo simpel was dat in die tijden.

DOOR DE VELDEN

* Het gebruik van drie dagen na elkaar processie te lopen is al zeer oud. Het ontstond rond 470 en werd door bisschop Mamertus van Vienne ingevoerd. Dat bewuste jaar werd een bidprocessie gehouden om Gods hulp af te smeken tegen rampen en nood, waar Zuid-Frankrijk in die tijd veel door geteisterd werd. Sinds de 9e eeuw vond de processie ook plaats in Rome, maar pas tegen het einde van de middeleeuwen werd zij door de gehele Kerk overgenomen.

* In de vroege morgen van die drie dagen trokken de boeren en allen die met de boerenstiel verwant waren in processie langs de velden om alle heil van daarboven af te smeken. Een beeld dat al lang verdwenen is. Toch houdt men in sommige gemeenten (kleurfoto Glabbeek-Zuurbemde) deze traditie, weliswaar in veel kleinere vorm, nog in eer.

* De schoolkinderen werden dus massaal gemobiliseerd om drie dagen lang mee door de velden te hossen. En dat lieten ze geen twee keer vragen. De processie werd meteen na de vroegmis van 07u gevormd en trok elke dag een andere richting uit. Daarmee probeerde men geen enkele boer voor te trekken bij de hemelse weermakers.

* De benaming ‘kruisdagen’ is waarschijnlijk ontleend aan de gewoonte op deze dagen ‘een kruis mee te dragen’ om de processie te leiden. De priester werd helemaal voorin geassisteerd door twee of meer misdienaars in het ornaat van de kerk.

* Omwille van die kledij heb ik ook altijd gehoopt om ook misdienaar te mogen worden, maar dat lukte niet in de kerk van Veerle , ondanks het feit dat ik elke dag een trouwe kerkganger was. Flor Mangelschots (van bakker trapken op – Vorstsebaan) en ik vochten steevast voor ‘de eerste stoel’.

* Om dat we in de grote kerk geen schijn van een kans maakten tegen de mannen van Louis van Sekke werden we beiden dan maar gedelegeerd naar het ‘peekeshuis’ aan de Vorstsebaan (ex middenschool). Daar was de stank van urine bijna niet te harden op een nuchtere maag. Dat avontuur duurde dus niet lang. Ik was elf, het seminarie van Hoogstraten was dichtbij en daar werd ik overstelpt met ‘misdienen’. Maar we dwalen af…

* Onderweg werd in en tussen de velden gebeden dat het een aard(e) had. De litanie van zowat alle heiligen in de hemel passeerde dagelijks de revue. Tussen de processielopers vond men natuurlijk ook een aantal gasten die een eigen versie van die litanie lieten horen en liever andere commentaar gaven op de gewassen van de boeren.

* Een beetje jaloers waren we wel op die jongens en meisjes die gewijde palmtakjes (van Palmzondag) op elk perceel in de grond mochten steken. Je wist maar nooit wat die (weer)god(en) met de boeren van plan waren.

* Al bij al vonden wij begin de jaren 1950 die vroege morgentochten door de velden erg plezierig. Als we tenminste niet verrast werden door een regenbui. Want vlug naar huis lopen om kleren te wisselen was er toen niet bij.

* Van de kerk ging het immers bijna recht naar school. Alleen de mannen van ”tDorp’ konden zich thuis nog omkleden. De kinderen van de Hei bv. , die te voet naar school kwamen en ’s middags bij bevriende mensen in het dorp hun boterhammetjes gingen eten… Ik denk niet dat zij ook mee moesten lopen in de processie.

** Ludo,
toen ik dat van die kruisdagen las dacht ik meteen terug aan aan mijn eerste jaar in Hoogstraten. Daar trok ik samen met de hele meute mee “op uitstap” (want we gingen langs achter buiten) als zingend die litanie van alle heiligen. Ik zat nog in het voorbereidend jaar en dus was die litanie in ‘t latijn voor mij nog chinees! Wie had me wijsgemaakt dat ik moest zingen “Trees kom gauw den os is los” ?
Het heeft wel even geduurd maar ik herinner me nog dat “de Vuurtoren” me daar het eerste latijn leerde: “te rogamus audi nos”. Ik denk soms dat mijn afkeer van latijn toen al begonnen is.
Groetjes
Louis

  • Dan liepen wij in dezelfde processie – ik van de achtste klas, jij van de zevende of was ik in de zevende en jij in de zesde (eerste keer Latijn)… En wat die Vuurtoren betreft, die smeerde me na 3 jaar seminarie, in de eerste Latijnse , mijn eerste ‘noten’ aan. Ik heb het hem nooit vergeven, want het was pure pesterij waar ik dagen niet goed van was. Ellendige rosse !…

PAaszaterdag en pasen

In vergelijking met onze jeugdjaren (1950 – 1960) blijft van Pasen, het absolute hoogfeest van de Kerk, niet veel meer over. De mensen van toen zouden ook nauwelijks bevatten dat voor een paasmis van NU slechts … 15 gelovigen (mogen) worden toegelaten. Daar was toen zeker revolutie van gekomen. Pasen was, zowel voor gelovigen als ongelovigen, de top-zondag van het jaar. Vandaag de dag heeft de ‘Ronde van Vlaanderen’ die rol overgenomen.

° Wat een verschil ook met de vele missen die destijds met Pasen zelf werden gehouden. Geen gewone drie, maar liefst vier stuks. En die zaten alle vier afgeladen vol. Bovendien werd in de week voor Pasen gebiecht dat de stukken eraf vlogen. Pastoor en onderpastoor volstonden niet om vooral zaterdags al dat leed te verwerken. Gelukkig was er de nabije abdij van Averbode om versterking binnen te halen.

° De pater van Eiverbeur had op paaszaterdag (en paasmorgen) een kliëntenkring van ‘matige kerkbezoekers’ voor de kerkelijke hoogdag. Voornamelijk mannen die het tijdens het jaar ‘vergeten waren’ om naar de zondagsmis te komen. De pater begreep dat en strafte mild. De zondagse paasmis bleef voor de gelegenheidsbezoeker wel een jaarlijks uniek feit waarin hij ook te communie ging, een lichtpuntje in zijn schraal geestelijk leven.

(foto abdijkerk Averbode)

1 2 3