MILLEKE BOS, EEN SCHEIDSRECHTER VAN… 90

Dit zijn de Ware Vrienden van VeijelHaa. De sjotters keurig in een nieuw pak , de supporters in vrijetijdskleding.  (herneming van nov ’21)

* Maar de man die er (figuurlijk met kop en schouder) bovenuit steekt is de scheidsrechter. Mooi grijs kapsel op een flink getraind lichaam dat bezig is aan zijn 90ste jaar op Aarde. Milleke Bos, uit den Huithoek in Vust. 

* Mil en zijn vrouw zijn intussen ook al 65 jaar getrouwd. Man ,man ,man , dat is meer dan een volledige loopbaan in om het even wat. Twee jaar vroeger ook dan de wereldtentoonsteling van 1958 in Brussel. Een reeks die weinigen gegeven is.

* En nog straffer is dat de Mil nog steeds voetbalscheidsrechter is , al is het maar in een vriendenclub. Straffe kadee. We wensen hem nog vele jaren in zijn tenuuke.

VOOR WAT HOORT WAT

 

*  90 en nog actieve voetbalscheidsrechter, het wordt je niet zomaar in de schoot geworpen. Tweemaal per week in de winter en in de vroege lente wandelt hij een snelle 10 km in de brede omgeving van Vorst.

* Als het weer beter wordt, trekt ‘de Mil’ zijn korte broek en loopschoenen aan voor alweer twee  wekelijkse  sessies van elk 13 km iets verder weg.

‘De beste manier om van de dokter weg te blijven’, vindt Milleke. ‘Voor wat, hoort wat. Zonder training zou ik dat niet meer kunnen’, weet Mil.

* De 100 komt in zicht, maar daar houdt hij zich niet mee bezig.

* Mil zit nooit stil. Ik kom hem geregeld tegen. Altijd op training, stappend of lopend. Een doorzetter die ook nog gehandicaptenbegeleider is. Grellig.

* De Mil is altijd voetbalscheidsrechter geweest. Zijn grote carriére maakte hij destijds als lid van Looise. Later floot hij  amateurmatchen.

Milleke is intussen al jaren ambitter in de thuismatchen van ‘De Ware Vrienden’ in Veerle-Heide. Een wederzijdse liefde die nog heel lang mag duren. Volgende zaterdag staat hij er helemaal in de kijker. Daarover overmorgen meer …

LANCE (epo) ARMSTRONG

Op 25 juli 1999 , vandaag 22 jaar geleden, won de Amerikaanse ex-wielrenner Lance Armstrong voor de eerste keer de Ronde van Frankrijk.

* In de Tour van 1996 had hij na vijf dagen moeten stoppen. Er werd teelbalkanker vastgesteld met uitzaaiingen naar longen en hersenen, en artsen gaven hem niet veel kans om te overleven.

* Armstrong vocht als een getergde leeuw tegen z’n ziekte. In 1998 begon hij weer te trainen en deed hij weer mee in het wielercircuit. En hoe …

* Vanaf 1999 won Lance liefst zevenmaal na elkaar de Ronde van Frankrijk, zondermeer de belangrijkste ronde op de internationale sportkalender. In de kranten verschenen wel regelmatig stukken over … zijn dopinggebruik.

* Medische bewijzen waren er evenwel niet. Wel de uiteindelijke bekentenis van de kampioen zelf in de befaamde Amerikaans Talk-Show van …

OPRAH  WINFREY

* In het begin van het interview mocht Armstrong alleen met ja en nee antwoorden. Daarin gaf hij Oprah meteen toe verboden middelen te hebben gebruikt tijdens alle zeven zijn Tourzeges. Volgens hem was het onmogelijk de Tour de France zeven keer op rij te winnen zonder doping.

* “Ik begon met doping tijdens de opkomst van de epo-generatie”, verklaarde Armstrong tegenover Oprah. “Dat begon dus rond midden de jaren negentig. Het was in die generatie ‘onmogelijk om te winnen zonder het gebruik van doping’.”

En nog … “Ik heb de dopingcultuur niet uitgevonden, maar ik ben ze ook niet tegen gegaan. De wielersport betaalt daar nu de prijs voor en daar heb ik spijt van. Mijn jarenlang ontkenning van dopinggebruik zie ik nu als één grote leugen die ik heel vaak herhaald heb. Daar heb ik spijt van”, aldus Armstrong.

* Het was voor het eerst dat Armstrong in de openbaarheid sprak sinds de Amerikaanse dopingwaakhond USADA met een vernietigend rapport over de voormalige wielrenner naar buitenkwam.

* “Mijn cocktail bestond enkel uit epo, niet eens zoveel, bloedtransfusies en testosteron. En op een rare manier zou ik het gebruik van het laatste nog goedpraten vanwege mijn voorgeschiedenis, mijn kanker. Ik moest toch laag zitten qua testosteron”, aldus de gevallen kampioen.

* Volgens Armstrong was het gebruik van doping relatief simpel in zijn dagen als wielrenner. “Het was slechts een kwestie van goede planning. Dat veranderde met de komst van out-of-competition-controles en het bloedpaspoort. Die maatregelen werken echt.”

 * Daarmee ontkende de Texaan het gebruik van doping na zijn comeback in 2009, toen het bloedpaspoort geïntroduceerd was. “De laatste keer dat ik prestatiebevorderende middelen heb gebruikt was in 2005. Na mijn terugkomst niet meer. Absoluut niet! Niet in 2009 en niet in 2010.”

Ook Olympisch brons

Het interview dat destijds integraal in Nederland werd uitgezonden, was al drie dagen eerder opgenomen. In die tussenliggende periode werd al min of meer duidelijk dat Armstrong zou bekennen doping te hebben gebruikt.

Het Internationaal Olympisch Comité wachtte de integrale uitzending van het interview echter niet af. Wel maakte het O.C. onmiddellijk duidelijk dat het de bronzen medaille, die Armstrong won tijdens de Olympische Spelen van 2000 in Sydney, ook opeist van de Amerikaan. De medaille werd niet toegewezen aan een andere renner.

Lance Armstrong (Plano (Texas), 18 september 1971 – net als mijn dochter Greet –), was een Amerikaansberoepswielrenner, en wordt straks (ook) 50 jaar oud. In 1993 werd hij wereldkampioen in Oslo. Tussen 1999 en 2005 won Armstrong liefst zeven keer op rij de Ronde van Frankrijk. Die  overwinningen werden hem eind 2012 afgenomen wegens dopinggebruik.  (-Diverse internetbronnen-)

TOM SIMPSON … DOOD OP de VENTOUX

Tom Simpson overleed op 13 juli 1967 , vandaag  54 jaar geleden ,  tijdens de Ronde van Frankrijk bij de beklimming van de Mont Ventoux.  Dezelfde berg die de renners dit jaar tweemaal in één rit beklommen en waarop onze Wout Van Aert geschiedenis schreef door iedereen  (ruim) achter zich te laten.

* Bij de passage van het monument Simpson reden veel renners en volgers anno 2021 er achteloos voorbij. Amper op de hoogte van wat zich hier afspeelde, meer dan een halve eeuw gelden. Alleen rasspurter  Cavendish nam zijn koershelm af om een groet te brengen aan zijn onfortuinlijke landgenoot. Het kostte hem (bijna) een fikse  boete, want koersen moet steeds gebeuren met de helm op.

* Tijdens de zeer warme 13 juli 1967 , in een temperatuur die tot 42 °C opliep, viel Simpson 1,4 km voor de top van de berg van zijn fiets. Zijn sportbestuurder zette hem er weer op, maar Simpson viel opnieuw. Hij raakte bewusteloos, werd met een helikopter naar het ziekenhuis in Avignon gevlogen, maar overleed onderweg.

* Toenmalig Tourdirecteur Félix Lévitan werd meteen bekritiseerd wegens het uitzetten van een te zwaar parcours. Later werden echter vier niet gebruikte ampullen in het shirt van Simpson gevonden, waarvan er één amfetamine bevatte. Simpson zou zijn overleden aan een combinatie van hitte en uitputting.

* Toch was niet alleen het gebruik van doping oorzaak van zijn dood. Wel de combinatie van grote hitte, uitdroging, zijn karaktertrek van het nooit willen opgeven, alcohol en het gebruik van amfetamine, waar men roekeloos van kan worden, die hem fataal werd.

** De dood van Simpson was de aanleiding voor aangescherpte dopingcontroles tijdens de Ronde van Frankrijk.

* Simpson ,van beroep technisch tekenaar, kwam destijds zoals zovele Britse en Australische wielrenners (Barry Hoban, Vic Denson, Graeme Gilmore, e.a.), naar Vlaanderen om het wielervak te leren. Hij nestelde zich in Gent en huwde later met Helen, een Engelse au pair, Zij kregen twee dochters: Jane en Joanne.

 

*** Simpson won de Ronde van Vlaanderen in 1961, Milaan-San Remo in 1964, de Ronde van Lombardije in 1965 en Parijs-Nice in 1967. In 1965 werd hij in Lasarte (Spanje) wereldkampioen. Hij reed de Tour de France driemaal uit.

In 1962 behaalde hij zijn beste klassering: de zesde plaats. In deze Tour droeg hij, als eerste Brit ooit, na de 12e etappe de gele trui.

(deels gelezen op Wikipedia) – rood drukken voor meer …

dramatische VOETBALFINALE IN BRUSSEL

Vandaag werd de grote finale gespeeld van het internationale clubvoetbal. Twee Britse clubs speelden voor de hoogste eer op … Portugese bodem. Chelsea haalde het van Manchester City met 1-0. Net dezelfde cijfers als op …

29 mei 1985, 36 jaar geleden. Toen speelden het Italiaanse Juventus en het Britse Liverpool de finale van de Europacup I in het Heizelstadion van Brussel. Het werd één van de grootste rampen uit de voetbalgeschiedenis.

Knipsel1 Knipsel10

Voor de wedstrijd begon, braken zware rellen uit toen Liverpoolaanhangers het neutrale vak Z bestormden dat grotendeels met Juventussupporters was gevuld.

Hierbij lieten 39 mensen het leven : 32 Italianen, 4 Belgen, 2 Fransen en 1 Noord-Ier. Meer dan 400 supporters raakten gewond.

“Als onverstand zich met geweld verenigt, brengt deze echt de dolste wreedheid voort”, zou Friedrich von Logau hierover zeggen.

° Ondanks het brute geweld en de vele doden en gewonden, ging de wedstrijd toch met grote vertraging van start. De organisatoren vreesden dat een afgelasting de zaak nog erger zou maken.

De spelers wisten dat er supporters waren omgekomen, maar voor de meeste aanwezigen werd het pas na de wedstrijd duidelijk dat er zoveel mensen overleden waren.

° Een parlementaire onderzoekscommissie stelde achteraf vast hoe gebrekkig de organisatie was.  Er was een tekort aan politietroepen, er werden kaarten op de zwarte markt verkocht, er was een ongebreidelde verkoop van alcohol in en rond het stadion en … het ergste van al: het Heizelstadion verkeerde in een erbarmelijk slechte staat. Eén van de muren begaf het onder de druk van supporters die probeerden weg te komen.

Juventus won de wedstrijd met 1-0, een penaltydoelpunt gescoord door Michel Platini.

Aan het einde van de wedstrijd vierden de Juventus-spelers midden op het veld hun overwinning. Het was duidelijk dat ze op dat moment nog niet wisten hoe groot de tragedie was. Er werd echter geen beker uitgereikt.

° Bij wie toen de berichtgeving op tv zag, of wie er live bij was, blijven de afschuwelijke beelden in het geheugen gegrift. Voetbal een feest? Die 29 mei zeker niet.

-Amicizia –

Juventus en Liverpool moesten het tijdens de kwartfinale van de Champions League in 2005 weer tegen elkaar opnemen, 20 jaar na het Heizeldrama. Het was de eerste keer sinds die gebeurtenis dat de clubs weer tegenover elkaar stonden.

050405-035-Liverpool_Juventus-1024x682 ° Voor de thuiswedstrijd op Anfield, die overigens werd geleid door de Belgische scheidsrechter Frank De Bleeckere, vroegen de supporters van Liverpool op passende wijze om vergiffenis en riepen op tot vriendschap. Ze hielden borden omhoog zodat het woord “amicizia” werd gevormd, “vriendschap” in het Italiaans.

° Hoewel de meeste fans van Juventus voor het gebaar applaudisseerden, keerde een aantal hen de rug toe. Velen weigerden om het aanbod tot vriendschap aan te nemen: de periode van 20 jaar tussen het drama en de verontschuldigingen was nog te klein.

Renovatie

Na het drama werden in het Heizelstadion enkel nog atletiekwedstrijden gehouden. Medio jaren 1990 werd het volledig verbouwd en omgedoopt tot Koning Boudewijnstadion. Ook dat heeft intussen de tand des tijd niet overleefd. Een nieuw stadion drong zich op, maar het wordt wellicht één grote renovatie.