GAZET VAN LAAKDAL

25 jaar Plantjesweekend in Laakdal

Het Plantjesweekend van Kom op tegen Kanker viert dit jaar in Laakdal een bijzondere verjaardag. Al voor de 25ste keer vonden honderden azalea’s hun weg naar mensen die de strijd tegen kanker een warm hart toedragen. Het gemeentebestuur vindt het ook belangrijk om de vrijwilligers te bedanken!

* Elk jaar worden in Laakdal zo’n 500 azalea’s verkocht om de zorgprojecten van Kom op tegen Kanker te steunen. In totaal werden er dus zo’n 12.500 plantjes aan de man gebracht aan warenhuizen, scholen, bakkers,…

 “Na al die jaren is het Plantjesweekend een vaste waarde in onze gemeente geworden”, aldus schepen van Gezondheid Jurgen Mensch.(foto)

“Wij vinden het dan ook belangrijk dat dit in de volgende jaren zo blijft. Wij willen daarom de vrijwilligers van KVLV, KWB, Rode Kruis Laakdal en de scholen De Schans, VBS Meerlaar en GBS Eindhout op donderdag 31 oktober, de Dag tegen Kanker, symbolisch in de bloemetjes zetten op een receptie.“

* Die donderdag 31.10 zullen ook de bezoekers van de bib en van het gemeentehuis gratis een geel lintje krijgen om op te spelden als teken van solidariteit met kankerpatiënten en hun naasten. De bib zal een standje maken met als thema kanker.

* De juffen/meesters van de 1ste graad zullen in deze periode dit thema ook bespreekbaar maken bij hun leerlingen. Zij kregen hiervoor een gratis educatief lessenpakket dat Kom op tegen Kanker samen met Uitgeverij Averbode heeft uitgewerkt.

“Dag van de Trage Weg”

Elk jaar richt “Dag van de Trage Weg” de schijnwerpers op de trage wegen in ons land. Dit jaar vond de “Dag van de Trage Weg” plaats op 16 en 17 oktober.

Groen leidde zijn wandelaars over trage wegen, paden en wegen voor niet-gemotoriseerd verkeer. Je vindt ze overal, ook in Laakdal! Verhard of onverhard, breed of smal: een trage weg kan alle vormen aannemen. Of hij traag is, hangt uitsluitend af van de gebruikers…

De Tempeliers

De Tempelorde is de oudste ridderorde, met wortels die teruggaan tot kort na de verovering van Jeruzalem door de kruisvaarders in 1099.

* Om de toevloed van pelgrims in goede banen te leiden, werden kanunniken in het Heilig Graf geïnstalleerd. Zij bekommerden zich om de zielenzorg van deze kruisvaarders, terwijl de al bestaande orde van het Hospitaal van Sint Jan, de medische verzorging van de pelgrims voor haar rekening nam.

* Naast deze religieuze en caritatieve poten, ontstond er geleidelijk ook een militaire tak, die zich in 1 120 zou losscheuren. De Tempelorde was geboren.

* Deze tempelridders legden een drievoudige gelofte af van armoede, kuisheid en gehoorzaamheid en leefden volgens een regel die tijdens het concilie van Troyes (Frankrijk) zou aangepast worden naar de noden en de behoeften van het front in het Midden-Oosten. De steun van de adel in vooral Vlaanderen en Frankrijk was opmerkelijk en verklaart waarom de orde er zo snel kon groeien.

* Vanaf de tweede kruistocht in 1147, speelden de tempelridders echt mee op het slagveld in het Heilig Land. Maar nadat de laatste belangrijke Europese vorst, Richard Leeuwenhart, het Heilig Land had verlaten, stonden de ridderorden er steeds meer alleen voor.

* Gelukkig voor hen waren de Tempeliers enkel verantwoording verschuldigd aan de Paus van Rome en acteerden ze in het Heilig Land als soevereine vorsten. Vanaf 1150 werden de Tempeliers ingezet om ook de kerkelijke en wereldlijke belastingen te innen. Vanaf dan beheerden ze zelfs de schatkist van de koning van Frankrijk.

** Toen koning Philip IV in 1 307, vijf jaar na de Guldensporenslag, plots geld nodig had om een oorlog tegen Engeland te financieren, weigerden de Tempeliers. Philip schoot in een Franse colère en zon op wraak…

* Wanneer de laatste meester van de tempeliers, Jacques de Molay, in 1307 in Frankrijk aankwam, greep de Franse koning Filips IV (de Schone) zijn kans.

 

*** In de nacht van 12 op 13 oktober liet hij alle ordeleden in zijn rijk arresteren op beschuldiging van ketterij. De kerk deed de rest. De brandstapels laaiden.

* Einde verhaal voor de Orde van de Tempeliers die goed 200 jaar bestond.

*** Merkwaardig voor die tijd was dat de Tempeliers meer dan 60 jaar oud werden, in tegenstelling tot de gewone burgers die hooguit 25 à 40 werden. Strenge hygiënische voorschriften waren daar niet vreemd aan. Lees maar …

* De Tempeliers moesten verplicht hun handen wassen voor het eten. Hun eetzaal was steevast brandschoon en hun tafels waren met tafellakens bedekt. Jagen was strikt verboden. Vis, kaas, olijfolie en vers fruit stonden dan weer hoog aangeschreven.

* Zulke gewoontes stonden in scherp contrast met die van veel andere (rijke) middeleeuwers. Want hun dieet was vaak rijk aan vet en calorieën, wat ziektes als diabetes en jicht veroorzaakte, maar ook een hoge bloeddruk en obesitas.

Pater Damiaan grootste Belg ooit

Op 11 oktober 2009 verklaart paus Benedictus XVI de Belgische missionaris Pater Damiaan (1840-1889) heilig tijdens een viering in de Sint-Pietersbasiliek Rome.

* Jozef De Veuster wordt in 1840 geboren in Tremelo. Bij de Congregatie van de Paters van de Congregatie van de Heilige Harten van Jezus en Maria kiest hij voor de broedernaam Damiaan. Pater Damiaan, zoals de wereld hem leert kennen.

 

 

* Damiaan vraagt uitgezonden te worden naar Molokaï, een eiland van Hawaï dat melaatsen opvangt. Pater Damiaan trekt zich het lot van de ongeveer zeshonderd verstoten melaatsen aan. Niet alleen zet hij zich in voor zielenzorg, maar neemt ook hun ziekenzorg waar. Hij verbetert ook de hygiëne op het eiland.

* De Belgische missionaris reorganiseert de gemeenschap en sticht een centrum van christendom. Hij bouwt een kerk en laat wegen aanleggen. Naast zijn werk als priester speelt hij ook voor dokter. Melaatsendokter.

* En wat moest gebeuren, gebeurde ook. Vanaf 1876 (hij is dan 36) lijdt Damiaan ook aan melaatsheid. Melaats onder de melaatsen. Nog 13 jaar lang houdt hij zich staande. Maar in 1889 overlijdt hij toch aan de ziekte. Hij is dan amper 49.

** Zeilschip Mercator (nog steeds in Oostende) brengt zijn stoffelijk overschot in 1936 over naar Antwerpen. Leuven wordt zijn thuishaven (foto). Zijn rechterhand wordt op het eiland Molokai begraven.

** Damiaan wordt in 2005 verkozen tot grootste Belg aller tijden. In 2009, exact 120 jaar na zijn dood, wordt hij heilig verklaard. Normaal toch dat de heilige Damiaan de beschermheilige voor melaatsen en aids-patiënten is. Maaarrr

 

In een zeer recente aanvulling lazen we onlangs in HN een werkstuk van Pieter Lesaffer …Die schrijft …

*** De meest voorkomende missionaris in het Vlaamse straatbeeld is – niet verrassend – pater Damiaan. Hij is wel internationaal gelauwerd voor zijn hulp aan de melaatsen op Molokai, uitgeroepen tot Grootste Belg en intussen ook heilig verklaard. (Pieter Lesaffer in HN van woensdag 6 oktober 2021) …

* Onlangs verscheen het boek ‘Missionarissen’: Geschiedenis, herinnering, de kolonisering waarin historicus Idesbald Goddeeris alle zogenaamde ‘markers’ (beelden, straatnamen, gedenkplaten,…) voor missionarissen heeft geteld. Van de 323 zijn er 59 die Damiaan voorafgaan. De verering van pater Damiaan is volgens Goddeeris om die reden te eenzijdig …

*  Goddeeris : “We kennen Damiaan als de man die jarenlang met gevaar voor eigen leven tussen melaatsen woonde. Dat klopt ook, hij heeft hen ondersteund en ziekenhuizen opgericht.     Maar de historische waarheid is dat hij tegelijk meedraaide in een systeem van uitsluiting dat de lokale bevolking onderdrukt hield en bijvoorbeeld niet toeliet dat er in de rest van het land ziekenhuizen kwamen.    Hij stond er ook helemaal niet alleen voor op Molokai. Hij kreeg vaak bezoek, zelfs van de koningin en de premier van Hawaï, en reisde regelmatig naar hoofdstad Honolulu, waar hij als een celebrity werd ontvangen.” 

Meer van deze auteur in Kerk&Leven van deze week…

 

– bij de foto : dat Clem geen kwaad woord wil horen over pater Damiaan , zien we in zijn fraaie buxustuin

Als je het WK Wielrennen eind september hebt gevolgd, dan heb je zeker en vast opgemerkt dat de renners langs het graf van Damiaan in Leuven passeerden. Op hun weg van Antwerpen naar Leuven kwamen ze ook langs Tremelo, het geboortedorp van Damiaan. Het WK-parcours liep niet langs het Damiaanmuseum waarvan Damiaans geboortehuis integraal deel uitmaakt.

Prachtige helikopterbeelden brachten museum en geboortehuis evenwel tot in de woonkamer van koersfans wereldwijd. In de finale van het WK Wielrennen bij de mannen elite plaatste de Fransman Julian Alaphilippe een verschroeiende aanval op de Sint-Antoniusberg in Leuven, waar Damiaan het klooster intrad en zovele jaren later een laatste rustplaats vond. Zou de koersende Fransman daarbij hebben stilgestaan? Zou de koersende Fransman daaraan hebben gedacht?

Nu het WK Wielrennen voorbij is en graf en geboortehuis van Damiaan weer bereikbaar zijn, is het tijd om nog eens een bezoek te brengen aan Damiaan in Leuven en Tremelo. Hopelijk mag Damiaan jou binnenkort verwelkomen.

  • Voor meer info over het Damiaanmuseum, klik hier
  • Voor meer info over het graf van Damiaan, klik hier

RONY SCHREEF EEN BOEK

Tegenwoordig dragen de meeste mensen bewust zorg voor hun lichamelijke gezondheid. Ze sporten intensief of recreatief, letten goed op wat ze eten en drinken. Angstvallig houden ze hun gewicht in de gaten. Voedingssupplementen vullen een evenwichtige voeding aan. Heel wat minder mensen bekommeren zich om hun geestelijke gezondheid.

* In het jaar dat de norbertijnen hun negenhonderdste verjaardag vieren, schreef Averbode-norbertijn Rony Ceustermans (Veerlenaar van geboorte) , negentig teksten.

Als voedingssupplementen voor de ziel nodigen ze mensen uit met een groot hart en een open geest om te reflecteren over wat deze tijd al te snel en ondoordacht terzijde schuift, de christelijke inspiratie.

De eeuwenoude boodschap van het christendom is immer jong en revolutionair. Ze houdt de geest van mensen alert en kritisch, levendig en gezond.

* De teksten in dit boek zijn een uitnodiging om die rijke erfenis te herontdekken en iets te ervaren van de vreugde en de hoop die het christendom mensen biedt. Het zijn voedingssupplementen voor de ziel.   (Rony Ceustermans)

*** Het boek verscheen bij Halewijn, telt 190 blz. – formaat 14,5 x 23,5, – prijs € 16,95.

LES FLA, LES FLA, LES FLAMANDES …

JACQUES  BREL was bij leven een gecontesteerd figuur. Iemand die tegen de benen durfde te schoppen van de kerk, de bourgeoisie, de Vlaamse nationalisten, kortom  tegen die van alles en iedereen.

** Brel was Brel, met niemand te vergelijken. Hij had de poëzie van Bob Dylan, de introspectie van John Lennon en de viriliteit van Bruce Springsteen (of hadden alle drie de sterren hét van hem ?). Zijn intense beleving op het podium herinnerde aan Edith Piaf, de kleine, energieke straatmus van Parijs.

* Jacques Brel (8 april (ook mijn geboortedag) 1929) kwam uit een gegoede familie van kartonfabrikanten. Brel schreef echter  liever liedjes  en gedichten dan fabrieksdirecteur te worden.

* In 1953 trok hij voor het eerst naar Parijs. Daar zat men nog niet op hem te wachten. Hij kwam terug, werd opgemerkt door radio-omroep Limburg en door chef Jef Claessen diverse uitzendingen lang live voor de micro gegooid.

* In 1955, op de vooravond van zijn doorbraak, verzorgde  hij een week lang in de Brusselse ‘Ancienne Belgique’ het voorprogramma van … Bobbejaan Schoepen, toen een gevestigde waarde.

* In 1957 was het hek helemaal van de dam met ‘Quand on n’a que l’amour. Meteen werd hij in Frankrijk gelanceerd, even later volgde heel Europa. Brel was een ster met liedjes als ‘Ne me quitte pas’, ‘Marieke’, ‘Les Bourgeois’,’ Le Plat Pays’, ‘Amsterdam’ en andere ‘Chanson des vieux amants’.

* In 1968 zei Brel het podium vaarwel. De tabak en de alcohol beletten hem om nog avonden door te gaan. Hij schakelde over op films, maar die werden een flop. De musical ‘l’Homme de la Mancha’ werd wel een succes. Het laatste, zou blijken.

** In 1973 trok Jacques Brel zich terug op de Markiezeneilanden. Vijf jaar later kwam hij terug naar Parijs. 9 oktober 1978 stierf hij aan longkanker. Hij werd … 49.

** Tot slot , een uitspraak van de artiest: Ik ben een deugdzaam mens, en … dat spijt me.”

PEST IN VLAANDEREN

lazen we in ‘de Almanak’ , maar we neusden verder en vonden … weinig. Toch even proberen …

  • De epidemie ontrolde zich in de jaren 1348-1350 als een onstuitbare vloedgolf over Europa en vaagde daarbij zo’n derde van de Europese bevolking weg. De Zwarte Dood hield lelijk huis onder de mensen,maar liet vee, akkers en geld ongemoeid.
  • Na de eigenlijke ‘Zwarte Dood’-epidemie van 1347-50 werd Europa geteisterd door nieuwe golven in de jaren 1361, 1368, 1371, 1375, 1390 en 1405.

***  Breugel schilderde het gebeuren hierboven … goed 200 jaar later

 

  • En wat lezen we in “De Bourgondiërs” van Bart Van Loo ? …

* ‘Bij aanvang van 1348 was de pest in Marseille aan land gekomen. De helft van de Parijse bevolking werd weggemaaid en de epidemie raasde noordwaarts.

* In Vlaanderen sprak men van de haestighe ziekte of simpelweg  gadoot.

* De pest ging feller tekeer bij de armen, maar spaarde de rijken ook niet.

* Franse geleerden wezen naar merkwaardige planeetstanden, maar voor de meeste stervelingen was het God zelf die zulke Bijbelse plaag had ontketend.

* Halfnaakte boetelingen doken op in de straatbeelden en kastijden zich met van ijzeren punten voorziene zwepen. Zonder veel resultaat.

* Een zondebok zou voor een grote verlossing zorgen: Joden zouden fonteinen waterputten hebben vergiftigd.

* Vanaf Antwerpen over Brussel , Basel, Keulen, Frankfurt … , maar ook in het Bourgondische Beaune werden Joden simpelweg uitgeroeid of hardhandig verjaagd. Dat ook zij aan de pest stierven deed niet ter zake.

°° Ratten en vlooien waren zulke vertrouwde metgezellen dat niemand er ook maar een halve seconde aan dacht dat zij wel eens de overbrengers van de pest konden zijn …

MILLEKE BOS 89 JAAR JONG

Milleke Bos uit den Houthoek in Vorst … Wie kent hem niet ?

* 9 juni jl. vierde hij met zijn vrouw José Ven hun briljanten bruiloft. 65 jaar reeds (1956) vormen zij een paar. Een voorlopig Laakdals record dat zij weliswaar delen met het Veerlese koppel Nand Heylen x Em Pauwels.

De basis voor een lang leven? Matig zijn in alles én je fit houden met wandelen en lopen. Ook op je 89ste.

Mil : “Twee keer per week trek ik er nog steeds op uit voor een rondje van 12 km.” “Weer of geen weer, om te lopen is het altijd goed. Ik loop altijd alleen, dan word ik niet afgeleid. Stappen doe ik ook graag. Niet wandelen, maar stevig doortrekken. Stappen is meer voor de koude en donkere dagen.”

Ik kom de Mil af en toe tegen, een van de laatste keren was 16 april. Ik had hem niet opgemerkt, maar ik hoorde hem wel. Ik brommerde een eindje met hem mee en maakte deze foto’s …

* “Ik fluit nog steeds de wedstrijden van ‘De Ware Vrienden’ “, zegt Mil.” Eindelijk mag er weer gevoetbald worden. Bovendien vond ik het ook erg spijtig dat alle loopwedstrijden van vorig- en dit jaar afgelast werden. Ik deed ze allemaal mee. Neen, niet voor een resultaat, gewoon om ze uit te lopen.”

* En verder …“Ja, ik ben ook nog steeds begeleider van de rolstoelpatiënten van de Winde. Omwille van corona waren er dit jaar nog geen uitstapjes. En ja, het klopt ook dat ik ouder ben dan vele patiënten. Niet erg, ik doe dat graag. Ik zou niet in hun plaats willen zijn. Mensen helpen heeft me altijd veel voldoening gegeven. Ik hoop dat nog heeeel lang te mogen doen.”

** Volgende foto’s dateren al van vorig jaar juli. De laatste, als begeleider uit ’19.

 

DE VLUCHT NAAR AMERIKA

Tussen 1820 en 1924 streken bijna 36 miljoen mensen neer in de VS. De overgrote meerderheid kwam uit Europa.

° Het gebruik van grote stoomschepen (versie Titanic), met een derde klasse-afdeling voor minder gegoede passagiers, heeft de uittocht van de landverhuizers ongetwijfeld versneld en vergemakkelijkt.

° De overtocht verliep evenwel vaker met ongeschikte, slechte schepen, de zogenoemde coffin ships, en was niet zonder risico. Zo’n 10 tot 20% van de emigranten overleefde de reis niet, bij gebrek aan … eten.

° Die massa landverhuizers koos uiteraard niet zomaar voor Amerika omdat de overtocht makkelijker en goedkoper werd. Ze hadden doorgaans betere redenen om huis en haard de rug toe te keren.

° In het 19e-eeuwse Europa ging het immers heel vaak om gebrek aan landbouwgrond (ingepalmd door vooral protestantse rijkelui) en de daarmee gepaard gaande plattelandsarmoede. Dat was de drijvende factor achter het vertrek van miljoenen Duitsers, Denen, Zweden, Ieren, Schotten en Italianen.

° Voor anderen speelden politieke, sociale of religieuze spanningen een rol. Miljoenen joodse onderdanen van het Russische tsarenrijk bv. gingen op de loop voor de toenemende vervolging en de regelrechte pogroms waarvan ze het slachtoffer werden. Honderdduizenden joden scheepten in op de Red Star Line-schepen in Antwerpen.

° De katholieke Ieren werden niet enkel door de noodlottige aardappelrot (tussen 1845 en 1855) van hun groene eiland verjaagd, maar ook door het strakke feodale systeem waarin de Britse landadel de vruchtbare grond monopoliseerde.

° Voor Nederlandssprekende emigranten uit de 19e eeuw waren religieuze conflicten en afscheuringen zowat de hoofdreden om hun vaderland te verlaten. Soms deden ze dat in omvangrijke groepen, o.l.v. manhaftige en autoritaire dominees, en stichtten dorpen met benamingen uit het thuisland. Andere migranten kozen voor bestemmingen in Brazilië of Argentinië.

° De keuze voor de Verenigde Staten werd bepaald door de kansen en voordelen die de VS aantrekkelijk maakten. In de eerste plaats de beschikbaarheid van land, want de trek naar het Westen was nog in volle gang.

° Voor religieus geïnspireerde groepen was het vooral de ongewone godsdienstvrijheid. In de VS werd er niet gekeken op een kerkgemeenschap meer of minder. Amerika was een bruisend religieus laboratorium waar nieuwe liturgische en theologische variaties vrijuit mochten worden bedacht en beoefend.

° Bij immigranten in het 19e eeuwse Amerika wordt vooral aan Ieren of Italianen gedacht. De eerste groep omvatte zo’n 5 miljoen migranten, de tweede groep telde 4 miljoen mensen – telkens enkel in de eerste generatie! Enorme mensenzeeën…

° Toch waren de Duitse landverhuizers nog talrijker, en ook in de Scandinavische landen kwam een gigantische uitstroom op gang. Die noorderlingen kwamen vooral in de noordelijke staten terecht.

° De Ieren, in hongernood gedreven door 5 opeenvolgende jaren van mislukte aardappeloogsten, bouwden in het nieuwe land een nieuw leven op. De gevolgen van de Ierse migratie waren in Ierland desastreus.

° De achterblijvers bleven een poosje gelaten bij de pakken zitten maar zouden zich nog geen eeuw later toch onafhankelijk van Groot-Brittannië laten verklaren. Een ander verhaal.                 (met dank aan Historiek)

1 2 3 7