GRUP Leidingstraat Antwerpen-Ruhr

De Vlaamse Regering keurde op 18 december 2020 de startnota goed voor de opmaak van het GRUP Leidingstraat Antwerpen-Ruhr.

Van 2 maart 2021 tot 30 april 2021 loopt de publieke raadpleging over de startnota.

* Gemeente Laakdal mocht 100 inspraakreacties ontvangen en bereidt samen met IOK ook een motivering voor tegen de uitvoering van een tracé door Laakdal.

* Het GRUP heeft als doel een reservatiestrook vast te leggen voor een ondergrondse leidingstraat tussen de haven van Antwerpen tot aan de grens met Nederland (Geleen) en verder door tot in het Ruhrgebied.

° In het onderzoek komen drie mogelijke tracés aan bod; twee daarvan doorkruisen Laakdal en impacteren maar liefst 6 woningen en een 200-tal percelen, zowel in woon-, natuur-, landbouw- en bosgebied.

° Het gemeentebestuur organiseerde een informatiemoment voor de gemeentelijke adviesraden (Gecoro, forum ondernemen en forum Landbouw) waarbij een toelichting werd gegeven door het departement Omgeving.

Frank Sels (schepen van Ruimtelijke ordening): “Het gemeentebestuur van Laakdal geeft een ongunstig advies betreffende het voorliggend GRUP leidingstraat. De 2 voorgestelde tracés snijden Laakdal doormidden en brengen onherstelbare schade toe aan mens, natuur en landbouw. We dringen er daarom op aan dat Vlaanderen deze plannen opbergt en eerst onderzoekt of de bestaande leidingstraat ten noorden van de E313 geen alternatief kan bieden.”

* Daarnaast werden ook volgende punten opgenomen in de motivering van het gemeentebestuur:

• Indien het centraal tracé behouden blijft, dan dringt het lokaal bestuur van Laakdal ernstig aan op een uitvoeringswijze waarbij de bufferende functie van de strook tussen E313 en het woongebied niet wordt aangetast of verminderd. Bijkomend onderzoek naar de bufferende functie en leefkwaliteit is noodzakelijk.

• Het zuidelijk tracé doorkruist meerdere waardevolle en zeer diverse natuurgebieden. Het staat vast dat de aanleg een aanzienlijke impact zal hebben op de natuur, biodiversiteit en waterhuishouding in deze gebieden. Gemeente Laakdal vraagt verder onderzoek naar wat die impact is en of en hoe die kan vermeden worden.

Tine Gielis (burgemeester): “De informatiedoorstroming vanuit Vlaanderen werd tot een minimum beperkt. Zo is er geen individuele communicatie gebeurd, enkel met de eigenaars van woningen die plaats zouden moeten maken, aangezien dit niet wettelijk bepaald is in de deze fase van het onderzoek. Op basis van de potentiële impact van dit gewestelijk ruimtelijk uitvoeringsplan, stellen we deze aanpak zeer sterk in vraag.”

NIEUW WANDELPAD NAAST FIETSPAD

Naast het nieuwe, brede fietspad van Veerle-Heide naar Averbode is deze week een reeds zo goed als klaar wandelpad aangelegd. Het brengt de wandelaars van aan de abdij langs een vrij diepe afdaling, gevolgd door een steilte tot het hoogste punt naast het fietspad. De wandelaars slaan dan rechtsaf om langs een verbrede en nieuw omheinde afspanning bij het tandpijnkapelletje te komen. Van daaruit kunnen de wandelaars vele richtingen uit. De nieuwe weg zal snel een succes zijn, voorspellen wij.

* 8 foto’s wijzen hoe de weg heen en terug naast het nieuwe fietspad er bijna definitief zal uitzien. Kom ook eens kijken en … wandelen. Het groene obstakel moet foutparkeerders blijkbaar op andere gedachten brengen.

 

Atomium Brussel

Op 18 maart 1958 , vandaag 63 jaar geleden, werd het Atomium in Brussel voltooid. Het monument is te vinden in het Heizelpark en werd net voor de opening van de  Wereldtentoonstelling ‘Expo58’ onthuld.

*** Negentien (19) maanden hebben Looienaar Frans Cools en zijn mannen, werknemers van het staalconstructiebedrijf Ateliers de Jambes-Namur, erover gedaan om het Atomium te bouwen. Een stalen gevaarte van 102 meter hoog en 2.400 ton zwaar.

** Met dank aan HN voor een deel van de reportage van 15 april 2008 – schrijver niet gevonden. Wel een aantal boeiende passages uit zijn werk …**

* Ingenieur André Waterkeyn mag dan wel het Atomium getekend hebben, hij heeft er nooit zijn handen aan vuil gemaakt. Dat hebben de arbeiders gedaan die het gevaarte van 2.400 ton bol na bol in de hemel hebben gehangen. Frans Cools (79 in 2008) uit Tessenderlo was de werfleider van het Atomium.

* Negentien maanden lang was hij er in de weer, dag en nacht (of het scheelt niet veel). Op donderdag 17 april 1958 om twee uur ‘s morgens was het imposante bouwwerk klaar, alleen het asfalt rondom moest nog worden gelegd.

* Enkele uren later, om negen uur ‘s morgens, opende koning Boudewijn de Wereldtentoonstelling. Hij schudde handjes met de man die de laatste hand had gelegd aan het Atomium. Dat was – wat dacht u – niet Frans Cools, maar die kerel met zijn asfaltmachine…

* Hoe komt een jonge arbeider uit de Kempen op de werf van het Atomium terecht?

* Bij Les Ateliers de Jambes-Namur zochten ze jonge mensen voor de  metaalbouw wilden leren om er te werken. Frans Cools slaagde glansrijk en werd werfleider.

* ‘In 1954 werd Frans als werfleider naar Belgisch Congo gestuurd, om er een 780meter lange brug te leggen over de Congostroom . In 1955 kwam de technische directeur van Jambes-Namur naar Congo. Hij had een vaag schemaatje mee van het Atomium. Vragen of ik het Atomium wilde bouwen. Ja, dus. In 1956 heb ik gauw nog een schachttoren gebouwd voor de mijn van Zwartberg, en daarna zijn we aan dat Atomium begonnen.’

* ‘Dat Atomium…een ijzerkristal  zoveel miljard keer vergroot. Ja, wie kon zich daar iets bij voorstellen? Op de eerste maquette bleek dat het uitvergrote ijzerkristal niet zelfstandig zou kunnen staan. Daarom heeft Waterkeyn er drie steunpoten bij getekend, de zogenaamde bipoden (waarin de buitentrappen werden verwerkt).’

* ‘Het Atomium bouwen was een avontuurlijke onderneming. De bouw van het Atomium hebben we, zonder kranen, helemaal van binnenuit gedaan. En zonder steigers!’

* ‘Het kon niet spectaculair genoeg zijn. Als we op grote hoogte aan de buitenkant van het Atomium moesten werken, zaten we met maximaal vier man in een bak die aan een winch hing. We hingen letterlijk aan een katrol en werden gewoon naar boven getrokken. ‘

* ‘Hoogtevrees heb ik nooit gekend. Gelukkig niet. Eigenlijk waren we alpinisten. We klauterden van poutrel naar poutrel. We hebben nooit één accident gehad. Is dat niet verwonderlijk?’

* Heeft Frans Cools negentien volle maanden aan het Atomium gewerkt?

* ‘Bah neen. Het gebeurde dat we twee maanden stillagen omdat de geprefabriceerde stukken die her en der voor ons in ateliers werden gemaakt, maar niet klaar geraakten. De laatste negen maanden heb ik wel non-stop gewerkt: weekdagen, weekends en feestdagen.’

* Alle dagen kwamen groepen het Atomium in aanbouw bekijken. Frans Cools: ‘En koning Boudewijn! Hij is zeven keer hier geweest. Altijd incognito.’

* ‘Toen de Expo openging, was één bol aan de binnenkant nog niet helemaal in orde. Terwijl beneden duizenden mensen de ogen uit hun kop keken, zaten wij in die bol 23.000 bouten aan te schroeven. Omdat we niet meer met werfwagens het Expoterrein op mochten, moesten we die bouten en al ons materieel honderden meters te voet tot bij het Atomium brengen.’

* ‘Mensen vragen mij wel eens of het mij verbaast dat het Atomium er vandaag nog staat. Het was toch gebouwd om ‘maar zes maanden’ mee te gaan? Ja, dat is waar. Maar we hebben toen de allerbeste materialen gebruikt. We hebben hoge weerstandsbouten gebruikt – géén klinknagels! – en gelast met in ons hoofd: dit mag niet kapot. Ja, we hebben toen gebouwd alsof het ging om een constructie voor de eeuwigheid.’

* ‘Ik ben nog vaak teruggekeerd naar het Atomium, tijdens de Expo en ook daarna. Door het Atomium kreeg Jambes-Namur zoveel werk dat ze het bijna niet konden bijhouden. Ik heb nog veel werven gesuperviseerd, veel grotere werven. Die van het viaduct van Vilvoorde bijvoorbeeld. Maar ze waren nooit meer zo spectaculair als het Atomium.’

* ‘Nu is het Atomium vernieuwd. Vooral aan de binnenkant is het niet meer zoals vroeger. De sfeer is een beetje weg. Ik heb het Atomium gebouwd, maar als ik het vandaag wil bezoeken, moet ik … een ticketje kopen.’