Titanic (1998)

  • Titanic (Twentieth Century Fox)

Op 23 maart 1998 wint de film Titanic maar liefst elf Oscars, waaronder die voor beste film. De historische speelfilm evenaart daarmee het record van Ben-Hur uit 1959.

* De film met in de hoofdrollen Leonardo Di Caprio en Kate Winslet brengt in 1997 een recordbedrag van 1,84 miljard dollar op. Een 3D-remake van de beroemde film brengt in 2012 nog eens meer dan twee miljard dollar op.

* De Titanic, destijds het grootste passagiersschip ter wereld, zonk op 15 april 1912 (onze vader was toen bijna … 3 maanden oud)

** De RMS Titanic was het tweede van een drietal luxeschepen uit de Olympic-klasse, die een groot deel van het trans-Atlantisch verkeer moesten verwerken.

* Het schip was eigendom van de rederij White Star Line, en werd gebouwd in Belfast.

**  In de nacht van 14 op 15 april 1912 kwam de Titanic op haar eerste reis kort voor middernacht in aanvaring met een ijsberg.

  • Een deel van de stuurboordzijde (r)werd op verscheidene plaatsen doorboord. Binnen drie uur was het schip gezonken. 1 522 opvarenden kwamen om het leven. Hoewel dit naar aantal slachtoffers niet de grootste scheepsramp in de geschiedenis is, is het wel de bekendste, vooral omdat het schip als “praktisch onzinkbaar” bekend stond.

* In 1985 werd het wrak teruggevonden waardoor veel informatie over het schip en zijn fatale reis aan het licht kwam. Drie grote scheepsdelen en een hoeveelheid kleinere resten liggen op 3 800 meter diepte op de bodem van de oceaan.

* Op 21 augustus 2019 werd er een onderzoek gepubliceerd. De onderzoekers ontdekten dat grote delen van het schip verdwenen zijn door een metaaletende bacterie. Kenners denken dat er over twintig tot dertig jaar niets meer van het scheepswrak over is.  (rood voor meer drukken)

****

Verder op 23 maart:

* 1648 – Frankrijk en de pas in Munster erkende Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden tekenen het Verdrag van Concordia waarin de deling van het eiland Sint Maarten geregeld wordt.

  •  1801 – Tsaar Paul I van Rusland wordt vermoord door een groep Russische officieren.
  •  1857 – New York beleeft de wereldprimeur van de personenlift met valbeveiliging.
  •  1919 – Benito Mussolini richt de Italiaanse fascistische partij op.
  •  1948 – In Parijs wordt de Citroën 2CV (Lelijke Eend) gedoopt .

DE RAMP VAN 1986

17 augustus 1986 –  Een beetje voorbarig misschien, maar er is spoed mee gemoeid. De lezer weet straks waarom …

* Wat een mooie zomerse bezoekdag aan het kamp van Chiromeisjes beloofde te worden, eindigde voortijdig in een gitzwart drama voor vele inwoners van Klein-Vorst.  Bijna 35 jaar geleden vond in Stavelot ‘de busramp’ plaats. Een dramatisch ongeval waarbij verscheidene Vorstse families zwaar getroffen werden.

 

°° Omdat wij dit drama graag herdenken maar de tijd een beetje dringt, interviewde gelegenheidsreporter Stein Voet daarom nu reeds gemeenteraadslid en vriend Bob Nysmans die zelf ook in de getroffen bus zat.

 

Bob, jij zat als klein kereltje mee in de rampbus toen het ongeval zich voordeed. Wat herinner jij je  nog van die ramp ?

Bob : ‘We vertrokken die 17de augustus in Klein-Vorst aan de voormalige Witte School met twee bussen naar Dürler in de Oostkantons. De Chiromeisjes van Klein-Vorst verbleven daar voor hun jaarlijkse zomerkamp en die 17de was bezoekdag. Samen met mijn moeder, Lief Smolders, en grootmoeder, Elza Verdonck, zouden we mijn twee zussen, Griet en Annelies, bezoeken. Wij zaten in de tweede bus op de vierde bank achter de chauffeur. Ik wilde het liefst achter de chauffeur zitten, maar bij het opstappen vond mijn moeder dat toch geen goed idee.’

Bob : ‘Omwille van de ‘rally van Francorchamps’ volgden wij een omleiding. Op een steile helling stak onze bus de eerste bus plots voorbij. Ik herinner me nog dat ik dat harder rijden van onze bus leuk vond. Mijn moeder had echter al snel door dat er meer aan de hand was. Door oververhitting hadden de remmen het begeven. We reden bergaf en de bus ging sneller en sneller. Op een kruispunt kon de bus niet stoppen voor het rode licht. Links reed een brommer tegen de flank van de bus. Uiteindelijk kwam de piepende bus  tot stilstand tegen het ASLK-gebouw in Stavelot. Vijf doden en een pak gewonden was de trieste balans. Het dodental is uiteindelijk nog opgelopen tot 8. (van ereburgemeester Ludo Helsen vernamen we dat er in totaal 42 gewonden waren, waarvan 14 zwaargewond.)

De busramp is binnenkort al 35 jaar geleden. Jij was toen 4 jaar. Nog andere herinneringen ?

Bob : ‘Ik herinner me dat ik wakker werd en dat mijn voet gekneld zat tussen een ineen gedeukte stoel. Ik heb hard op mijn moeder geroepen en die heeft me van onder de stoel getrokken. Ik ben pas beginnen te wenen toen ik uit de bus was… omdat ik mijn nieuwe schoenen kwijt was…’

Na het ongeval was er ongetwijfeld paniek en chaos. Hoe liep het verder af?

Bob : ‘Mijn moeder en ik wilden zo snel mogelijk uit de bus. We zijn door een raam gekropen. Een vrouw van het Rode Kruis heeft zich over ons ontfermd. We zijn dan op eigen kracht naar het nabijgelegen ziekenhuis gestapt. Andere slachtoffers werden weggebracht met ambulances en zelfs de helikopter kwam er aan te pas. Die bracht de zwaarst gewonde slachtoffers naar Luik. Ik hield er een hoofdwonde aan over. Mijn grootmoeder vroeg en kreeg een overbrenging naar het ziekenhuis in Leuven. Later vertelde ze me dat ik niet meer op ‘die bus’, de ambulance in dit geval, wilde stappen. Van ons drieën was mijn mama er het ergst aan toe.  Haar knie werd genaaid en ze hield er een ruggenwervelbreuk aan over. Enkele dagen later stelde men ook vast dat haar neus was gebroken.’

Bob : ‘Deze ramp liet een grote indruk na bij veel families in Klein-Vorst. Ook bij het toenmalige schepencollege. Ludo Helsen was toen burgemeester en mijn grootvader was schepen. Zaal ’t Centrum werd op slag crisiscentrum.’

Het gemeentebestuur wil werk maken van een herdenkingsmonument. Hoe sta je daar tegenover?

Bob : ‘Door het idee van een herdenkingsmonument zullen de lippen weer los komen over de ramp. Eigenlijk heb ook ik thuis nooit over de busramp gesproken. Door mijn moeder  onlangs in te lichten over ‘een mogelijk monument’ zijn we weer beginnen te praten over het drama. Ik hoop dat een monument , van welke aard ook, troost mag bieden aan de familieleden van de personen die het leven lieten bij dit ongeval en de vele betrokkenen bij de busramp’

Aan welke vereisten moet het herdenkingsmonument van deze busramp voldoen, volgens jou?

Bob : ‘De vertrekplaats van de bussen, de vroegere Witte School, krijgt momenteel een nieuwe invulling met het project ‘Capellebeemden’. Ik hoop dat binnen dit project  nog ruimte is voor een herdenkingsplaat(s). En dat het monument ook een link mag leggen naar de Chiro van toen.  Het monument biedt hopelijk troost bij de nabestaanden. Want dit drama heeft sporen nagelaten bij heel wat inwoners van Klein-Vorst en … verdient een blijvende herinnering in het hart van ons dorp.’     ( met dank  aan Stein Voet )

De builenpest in de 13de eeuw

Het verhaal van paus Gregorius vertoont veel gelijkenissen met het coronavirus, de schuldige van de pandemie die zich momenteel van de wereld meester maakt. Lees maar…

* Paus Gregorius IX (1170-1241) was, net als veel van zijn ambtgenoten, niet helemaal zuiver op de graat. Gregorius blonk uit als fervent Jodenhater en gaf zijn zegen aan kruistochten naar Pruisen, waar talloze vrouwen en kinderen vermoord werden door kruisvaarders. Daarnaast had hij ook uitgesproken opvattingen over hoe om te gaan met … heksen.

° In zijn pauselijke bul, ‘Vox in Rama’ (“De stem in de kikker” uit 1233), besprak Gregorius de vormen die ketterij en duivelaanbidding volgens hem aannamen. Vooral zwarte katten zag hij als baarlijke duivels in vermomming.

° En aangezien de middeleeuwers niet met de duivel wilden samenwonen, werden de zwarte katten massaal uitgemoord.

° In vele ‘Europese’ landen werden zwarte katten ‘gearresteerd’ en aangepakt als betrof het vreselijke ketters. Alleen de brandstapel bood uitkomst. De vuren laaiden voortdurend en overal. Het uitmoorden was echter zeer rampzalig, want …

° In de middeleeuwen hadden katten immers wat anders te doen dan als vermomming van duivels te dienen. Katten hadden het vooral begrepen op ratten en ander ongedierte dat de huizen, de pakhuizen van de kooplui en de boerderijen leeg vraten. Door de katten af te maken was het ongedierte helemaal niet meer in toom te houden. De rattenpopulatie nam gigantisch toe en in hun vacht droegen ze … vlooien mee.

° Die vlooien verspreidden zich razendsnel onder de mensen en brachten de builenpest mee. Naar schattingen van toen stierven tussen 25 en 50 miljoen mensen in Europa. De maatschappij stond helemaal op zijn kop.

* De verschrikkelijk ramp kwam er NIET DOOR de zwarte katten, maar juist door een gebrek eraan. Ook pausen vergissen zich wel eens.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

DE ‘HERALD OF FREE ENTERPRISE’

In de vooravond van vrijdag 6 maart 1987 , vandaag 34  jaar geleden, kapseisde de veerboot  ‘Herald of free Enterprise’  kort nadat hij de haven van Zeebrugge had verlaten. Daarbij kwamen 193 van de 439 opvarenden, van wie de meesten Britten, om het leven.

° Het moest een routinetrip worden, een actie van de krant The Sun: een overzet Dover-Oostende heen en terug voor amper 1 pond. Het was ook de eerste keer dat de Herald niet naar Oostende, wel naar Zeebrugge zou varen.

° De veerboot maakte bij zijn afvaart een draaimanoeuvre van 180° en stevende dan op open zee af. De openstaande boegdeuren schepten gretig water en de boot helde naar bakboord.

°In een razend tempo kapseisde de Herald en tonnen ijskoud water vulden het schip. Honderden mensen vielen op en over elkaar. En het werd aardedonker.

° Er klonk een aanhoudend geschreeuw, gegil. De Herald was op bakboordzijde vastgelopen op een zandbank. Als dit in open zee was gebeurd, had vrijwel niemand het overleefd. In Zeebrugge werd alarm geslagen.

° Zevenentwintig minuten later hing boven het wrak een helikopter van de Belgische luchtmacht. Duikers, vissers, bergers, mensen van de zeemacht, politie, artsen, bemanningen van reddingsboten uit België en Nederland, werkers van het Rode Kruis vonden hun plek in het netwerk van helpers.

° Vanaf tien voor half negen kwamen de honderden overlevenden aan land. Ze werden in stadsbussen naar kazernes en ziekenhuizen gebracht. Om half één in de nacht werden de laatste drie overlevenden gevonden in een nauwe schacht. Vijf uur later werden alle operaties gestopt. De Herald of Free Enterprise was veranderd in een massagraf.

° Ruim een maand na de catastrofe, op 7 april, zetten de bergers van Smit-Tak de Herald recht, en op 27 april slaagde men erin de veerboot in de voorhaven van Zeebrugge te brengen. Uit het gerechtelijk vooronderzoek bleek dat de ramp het gevolg was van een combinatie van technisch en menselijk falen.

° De Herald werd geladen via de boegdeuren. Die zijn bij vergissing open blijven staan, iets wat op de brug niet bekend was. De direct verantwoordelijke assistent- bootsman was bedankt na onderhouds- en schoonmaakwerkzaamheden en deed een dutje. Hij had wel opgemerkt dat de boegdeuren open stonden, maar sloot ze niet. Hij voelde zich hiervoor niet verantwoordelijk.

° De eerste stuurman had de eindverantwoordelijkheid voor de procedure. Hij had de assistent- bootsman zien lopen en ging ervan uit dat die op weg was om de deuren te sluiten. Omdat hij niet was geïnformeerd over open boegdeuren, ging de gezagvoerder (kapitein) ervan uit dat ze na een bepaalde tijd gesloten waren.

° De meeste roro-schepen lieten bij afvaart de boegdeuren open om een snelle afvoer van dampen op de autodekken te versnellen. Dit keer met zwaar fatale gevolgen. Een menselijke fout.

* De firma Townsend Thoresen werd na deze ramp een dochteronderneming van de rederij P. & O. De directie ging onmiddellijk tot actie over. Een paar veiligheidsmaatregelen werden getroffen. De naam Townsend Thoresen werd van de overgebleven schepen verwijderd. P. & O. kwam in de plaats.

 De Spaanse griep

De geschiedenis herhaalt zich … 100 jaar geleden was er de voorbode van wat we nu meemaken. en net als nu, probeerden de mensen zich toen tegen het onheil te beschermen, zij het met eerder primitieve middelen. (foto’s van toen)

° De ernstigste epidemie in de gekende geschiedenis was de Spaanse griep van 1918. Ze duurde 2 jaar, in 3 besmettingsgolven met 500 miljoen geïnfecteerde mensen, wat neerkwam op 50 miljoen doden.

° De meeste sterfgevallen vonden plaats tijdens de 2de besmettingsgolf.

° De bevolking steunde de maatregelen voor quarantaine en sociale afstand niet zo erg. De eerste versoepeling vond plaats en … de bevolking begon zich op straat  te verheugen over de goede afloop en alle beperkingen vielen weg. De gevolgen waren navenant.

° In de weken die volgden, kwam immers de 2e besmettingsgolf, dodelijker dan ooit met tientallen miljoenen doden.

 

° Er wordt vaak gezegd dat de geschiedenis zich herhaalt. Laat dit niet gebeuren en laten we blijven leren uit wat vroeger was. Laten we gedisciplineerd zijn en niet opgeven.

 

° Het leven is van onschatbare waarde. De pijn van het verlies van een geliefde is niet te meten.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Vliegramp  München 1958

De vliegramp van München vond plaats op 6 februari 1958, toen vlucht 609 van British European Airways verongelukte tijdens de derde poging om op te stijgen van Luchthaven München-Riem.    (met dank aan Wikimedia – rood voor meer)

* Aan boord bevonden zich de volledige selectie van voetbalclub Manchester United en een aantal meereizende supporters en journalisten. Van de 44 inzittenden waren er 21 op slag dood, twee anderen overleden later alsnog aan hun verwondingen.

*** (foto) The Busby Babes voor hun laatste wedstrijd tegen Rode Ster Belgrado.

* Het team van Manchester was op dat moment een van de betere van Europa. Omdat manager Matt Busby speelde met veel jonge spelers werd de ploeg vaak de Busby Babes genoemd omwille van veel heel jonge kerels in het team.

* Om 14.31 uur  6 februari 1958 was het vliegtuig klaar om te vertrekken. Na 40 seconden brak Rayment de eerste poging om op te stijgen af, omdat de motor een raar geluid maakte. Drie minuten later werd er een tweede poging gedaan, maar ook toen werd het opstijgen gestaakt voordat het vliegtuig van de grond kwam. Na de tweede mislukte poging moesten alle passagiers het vliegtuig verlaten. Inmiddels was het beginnen te sneeuwen en het leek erop alsof het vliegtuig die dag niet meer ging opstijgen.

° Manchester United speler Duncan Edwards stuurde een telegram naar huis, waarin stond: “All flights cancelled, flying tomorrow”.

* Vijftien minuten later werden de passagiers toch opgeroepen om weer plaats te nemen in het vliegtuig. Sommige spelers van United hadden vliegangst. Liam Whelan zou vlak voor de derde poging gezegd hebben: “This may be death, but I’m ready”. Anderen, zoals Duncan Edwards, Tommy Taylor, Eddie Colman en Mark Jones gingen helemaal achter in het vliegtuig zitten, omdat ze dachten dat het daar veiliger was.

* De derde poging tot opstijgen gebeurde om 15.04 uur. Het vliegtuig had een snelheid van 217 kilometer per uur toen James Thain aangaf dat het niet langer veilig was om het opstijgen af te breken (V1-snelheid).

° Direct daarna begon de snelheid terug te lopen, eerst naar 207 en daarna al snel naar 194 kilometer per uur door “slush” (natte sneeuw) op de startbaan die het vliegtuig vertraagde.

* Het vliegtuig werd onbestuurbaar en botste tegen het hek om het vliegveld aan. Daarna kwam het vliegtuig terecht op een we. Eén van de vleugels raakte een huis dat in brand vloog. De bewoners konden nog net ontsnappen. Het vliegtuig raakte vervolgens een boom en daarna een schuur, waarin een truck stond, die ontplofte. Van de passagiers waren er 21 op slag dood.

° Duncan Edwards en kapitein Rayment overleden een paar dagen later in het ziekenhuis.

* Eerst werd gedacht dat de crash te wijten was aan de piloten. Later werd bewezen dat het ongeluk veroorzaakt was door sneeuw op de baan. Hierdoor werd het vliegtuig afgeremd, waardoor de snelheid niet hoog genoeg meer was om op te stijgen.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Watersnoodramp 1953

In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 voltrekt de Watersnoodramp zich. Door springtij en een noordwesterstorm stijgt het water snel en overstromen grote delen van de provincie Zeeland en West-Brabant en de Zuid-Hollandse eilanden. De ramp kost aan meer dan 1 800 mensen het leven.

° Zaterdagmiddag, 31 januari 1953 steekt er een stevige wind op. Het KNMI waarschuwt op de radio voor een tijdelijke zware storm, die kan leiden tot gevaarlijk hoog water. Veel haalt de waarschuwing niet uit, want de meeste waterschappen zijn niet geabonneerd op de dienst voor stormwaarschuwingen en niet iedereen heeft een radio of telefoon.

° Omdat de storm langzaam uitgroeit tot een noordwesterstorm van windkracht tien (orkaankracht) raken steeds meer schepen op de Noordzee in nood. Het verwachtte eb blijft uit, het water staat even hoog als bij vloed. En dat terwijl niet alleen de vloed nog moet komen, het is ook springvloed, waardoor het water tijdens de vloed nog hoger zal komen te staan.

° Het gaat overigens om een zogenaamde ‘lage springvloed’ en daarbij mag men eigenlijk nog van geluk spreken. Twee weken later zou sprake zijn geweest van hoge springvloed en zou het water nog 40 centimeter hoger komen.

° Zaterdagavond worden op veel plaatsen dijkwachten ingesteld om de dijken in de gaten te houden. Langs de havens worden zogenaamde vloedplanken bevestigd, planken die half verrot blijken te zijn, maar die het hoge water tegen moeten houden. (met dank aan ‘Historiek’)

Lees hier verder over de watersnoodramp van 1953. Zeker doen – met vele foto’s –

Lees ook: Watersnoodramp (1953) – Een rampzalige stormvloed

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Auschwitz bevrijd

Op 27 januari 1945 wordt vernietigingskamp Auschwitz bevrijd door het Russische Rode Leger. Het in het zuidwesten van Polen gelegen kamp is dan bijna leeg.

° In de zomer van 1940 hebben de nazi’s aan de rand van het Poolse stadje Oświęcim een concentratiekamp ingericht om Poolse tegenstanders van het nazi-regime gevangen te zetten. Het kamp wordt Auschwitz genoemd omdat de oude Duitse naam van Oświęcim was.

° Naar Auschwitz worden gedurende de Tweede Wereldoorlog in totaal ruim anderhalf miljoen mensen, voor het overgrote deel Joden, gedeporteerd. Zo’n 1,1 miljoen van hen wordt direct na aankomst vergast of doodgeschoten. Daarnaast komen er ruim 200.000 mensen om door ziekten of honger.

° Eind 1944, als het Rode Leger oprukt en Auschwitz nadert, beginnen de nazi’s met het vernietigen van bewijsmateriaal. De administratie wordt vernietigd en in oktober worden de gaskamers op bevel van Heinrich Himmler, de architect van de Holocaust, buiten gebruik gesteld. Daarna begint de systematische opheffing van het kamp.

Dodenmarsen

° Als duidelijk is dat de Russen in de buurt zijn, dwingen de nazi’s zo’n zestigduizend overgebleven gevangenen om met hen richting Duitsland te lopen. Tijdens deze zogenaamde dodenmarsen komen nog eens duizenden gevangenen om het leven. Wie niet de kracht heeft om verder te lopen of probeert te vluchten, wordt ter plekke doodgeschoten.

° Op 27 januari 1945 wordt het kamp bevrijd. De Russen treffen in Auschwitz nog ongeveer 8 000 gevangenen aan. De meesten zijn doodziek. De paar overgebleven bewakers worden nog diezelfde dag door de Russen gedood.

Kampcomplex

Auschwitz was niet één kamp, maar een kampcomplex dat bestond uit drie hoofdkampen – Auschwitz I, Auschwitz-Birkenau (ook wel Auschwitz II genoemd) en Auschwitz-Monowitz (Auschwitz III). Daarnaast waren er nog negenendertig satellietwerkkampen.

De naam Auschwitz is symbolisch geworden voor de vernietigings- en concentratiekampen van de nazi’s. (met dank aan Historiek)

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

 Rex-bioscoop getroffen door V2-raket

Zaterdag 16 december 1944. Het was 15u23 toen een gigantische knal door Antwerpen klonk. De stad leefde al twee maanden onder angstwekkende oorlogsgeluiden. Elke dag, soms zelfs elk uur, viel er wel ergens een Duitse V1 – “vliegende bom” – of een V2-raket.

° In de zes maanden onder de V-terreur (van oktober 1944 tot en met maart 1945) zouden er bijna 6 000 neerstorten in de Antwerpse provincie, wat neerkomt op ongeveer 36 per dag.

Alleen al in Antwerpen en haar randgemeentes vielen 4 229 doden: een dodelijke gemiddelte van 25 per dag. In heel België kostte de V-bommenterreur aan meer dan 8 000 mensen het leven en werden er bijna 9 000 inslagen geteld.

Zo begint het boek van schrijver Pieter Ressien

Wat er die zaterdag 16 december gebeurde in het hartje van Antwerpen was het bloedige dieptepunt van de terreur: een V2 trof de overvolle cinemazaal Rex.

567 mensen stierven onder het puin van de Rex. Onder hen 296 geallieerde soldaten tijdens een namiddagje uit. 291 andere bioscoopgangers werden met vaak ernstige verwondingen uit het puin gehaald. De bominslag was op slag de dodelijkste van de hele WO II.

(foto) De enige rechtstreekse verwijzing naar het drama is een tegel bij de ingang van de UGC-cinema op de De Keyserlei, waar toen de Rex gevestigd was. Die kwam er pas in 2009.

“Een jaarlijkse herdenking is er niet. De pers besteedt er amper aandacht aan. Politici verzamelen niet aan de tegel om de 567 slachtoffers te herdenken, zelfs niet na een jaar vol terreur zoals 2016”, zucht Pieter nog na al die jaren.

Het verhaal van Pieter

° Het vergeten begon al op de avond van 16 december 1944 zelf. Net zoals bij de andere V-bombardementen mocht er niets in de pers verschijnen over het drama in de Rex.

° Het is moeilijk voor te stellen, maar op de radio of in de kranten viel er dus helemaal niets over dit bloedbad te horen of te lezen. De geallieerde overheden hadden kort na de bevrijding in september 1944 al een volledige censuur afgekondigd op alles dat met V1- en V2-inslagen te maken had.

° Zelfs op de bidprentjes werd enkel gesproken van ‘gestorven ten gevolge van oorlogsomstandigheden’. De geallieerde Rex-slachtoffers waren officieel ‘gesneuveld’. Met geen woord werd er gerept over de dodelijke V2 of de bioscoopzaal. Die censuur is eigenlijk altijd blijven bestaan.

° Wie waren de echte daders van het dodelijkste V-bombardement uit de geschiedenis? Om 15.17 uur lanceerde Batterie 500 in het Nederlandse Hellendoorn een raket. Na enkele minuten landde die op de Rex, met de bekende gevolgen.

° Doelbewust was de aanslag zeker niet. Heinz Wellmann, die de raket mee had afgevuurd, benadrukt: ‘Onze officieren vertelden ons nooit waar onze V2’s op gericht waren. We wisten van Londen en vermoedden ook Antwerpen, maar dat is ons nooit direct gezegd. Enkel de navigators wisten het, niet wij die de raketten moesten klaarmaken.

° De V’s vormden de eerste generatie van een nieuw soort oorlogswapens die van op grote afstand hun doelwit konden treffen. Het aantal kilometers tussen de lanceerinstelling en de geviseerde steden was zo groot dat de daders meestal onwetend waren. Op afstand doden maakt onverschillig.

° Ondanks de strenge censuur bereikte het nieuws over de aanslag op Cinema Rex opvallend genoeg algauw Hitlers Arendsnest. Voor de Duitsers was de Rex een groot succes. Hun V-wapens waren in hun doel geslaagd: terreur zaaien in de geallieerde gelederen.

Wraak

Want dat waren de V1’s en V2’s? Vergeldingswapens. Vliegende bommen en raketten die gebouwd werden om de geallieerde steden te terroriseren.

Met de V-bommen wilden de Duitsers bovendien wraak nemen voor de terreurbombardementen op hun steden.

° De V-oorlog eindigde bovendien opnieuw met een weerwraak. Ditmaal waren het de Britten die op 3 en 4 april duizenden bommen dropten op Nordhausen, het stadje nabij het ondergrondse concentratiekamp Dora, waar de V-bommen werden gefabriceerd.

° Het resultaat: 8 800 doden, onder wie meer dan 1 500 concentratiekampgevangenen. Bij dat ene vergeldingsbombardement vielen meer doden dan bij alle V-inslagen in België samen.

* Oorlog werd beantwoord met oorlog, waardoor duizenden burgerslachtoffers vielen. Van dit wraakzuchtig geweld was in België de Rex het bloedige dieptepunt.

° Begin april 1945 (ik werd toen 2) vielen er eindelijk geen V’s meer en kwamen de Antwerpenaren uit hun kelders. Ook de provincie haalde opgelucht adem.

° En plots mocht er wel over de maandenlange terreur gepraat en gepubliceerd worden. Dat resulteerde in verschillende boekjes en folders, maar vooral de tentoongestelde V1 en V2 op de Groenplaats vormden een ware attractie. Toch kwam er geen grote herdenkingsplechtigheid in de stad.

Elke dag angst – De terreur van de V-bommen op België (1944-1945).

En daarna werd er opnieuw gezwegen. Jarenlang.

Is het typisch Belgisch? Over moeilijke, pijnlijke onderwerpen spreken we liever niet.

Den bompa heeft het moeilijk, laat hem maar.”

Pas de laatste jaren, nu de generaties die de wereldoorlogen hebben meegemaakt stilaan dreigen te verdwijnen, komen de verhalen weer bovendrijven.

Maar ondertussen lijkt het drama van Cinema Rex vergeten, ook al leeft het nog altijd onder vele Antwerpenaren.

Pieter : “En toch is het niet te laat. Zouden we vanaf nu op 16 december niet kunnen herdenken wat oorlog echt betekent? Een dag waarop we ons hoeden voor de logica van oog om oog en tand om tand. Want net zoals 76 jaar geleden in Antwerpen sterven er dagelijks nog talloze mensen door haat en vergelding.”

***  Pieter Serrien

Boek: Elke dag angst – De terreur van de V-bommen op België (1944-1945)
Lees ook: De V2-raket, de ballistische raket van de nazi’s
Overzicht van boeken van Pieter Serrien

*  Pieter Serrien (1985, Kontich) is historicus en auteur van het boek Elke dag angst, waarin de geschiedenis van de V-bommenterreur en de Rex centraal staat.

*  Hij herdenkt het drama van de Rex door de publicatie van een documentaire op YouTube en een slachtofferlijst op zijn website. Meer info vind je op www.pieterserrien.be/boeken/elke-dag-angst. Zie ook: www.facebook.com/pieter.serrien & www.twitter.com/pieterserrien

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Adolf Eichmann ter dood veroordeeld

Op 15 december 1961 werd nazi-kopstuk Adolf Eichmann tijdens een rechtszaak in Jeruzalem ter dood veroordeeld vanwege zijn betrokkenheid bij de Holocaust.

° Adolf Eichmann, ook wel de architect van de Holocaust genoemd, was tijdens de oorlog verantwoordelijk voor transporten naar concentratie- en vernietigingskampen.

° Na de oorlog werd hij gearresteerd, maar hij wist te ontsnappen en hield zich vijf jaar schuil in Duitsland. In 1950 vluchtte hij naar Argentinië.

° Eichmann werd daar in 1960 opgespoord en gevonden door nazi-jager Simon Wiesenthal. Vervolgens werd hij door de Israëlische geheime diensten Mossad en Shin Bet gevangen genomen en overgebracht naar Israël.

° Daar begon op 11 april 1961 (mijn oudste zus werd 16 die dag, ik werd 3 dagen eerder 18) het proces tegen de oud SS’er.

° In december 1961 werd Eichmann ter dood veroordeeld. Het doodvonnis werd op 1 juni 1962 voltrokken.

* Meer weten? Rood drukken.

* Nog op 15 december, en belangrijk voor ons, België krijgt een nieuwe koningin. 15 december 1960 huwt koning Boudewijn van België de Spaanse gravin Fabiola Mora y Aragón. Zij wordt koningin van België.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

1 2 3 4