“Dia de la Hispanidad”

Zaterdag 12 oktober 2019 is het de Internationale feestdag van de Spaanssprekende landen. “Dia de la Hispanidad”  en Nationale Feestdag van Spanje.
(Fons Lauwers – onze medewerker in Spanje -)
 
​Wij herinneren ons zeker nog de lessen van geschiedenis waarin de bekende ontdekkingsreiziger  Christoffel Columbus in 1492 Amerika ontdekte.
In opdracht van de Spaanse kroon vertrok Columbus om in westwaartse richting India te vinden en zou daarmee aantonen dat de aarde niet vlak maar bolvormig was.
De drie schepen waarmee hij de Atlantische Oceaan overstak waren het vlaggenschip de Santa Maria, de Pinta en de Niña.
Reeds in de 6de eeuw voor Christus werd door astronomische observaties van de Griekse wiskundige Pytagoras, de man die ons het bekende ezelsbruggetje heeft bijgebracht, bevestigt dat de aarde rond was.
Het was Christoffel Columbus die op zoek ging voor een snellere vaarroute naar India en China.
 12 oktober 1492 arriveerde Christoffel Columbus op het eiland Guanni in de archipel van de Bahama’s. Aanvankelijk dacht men dat zij waren aangemeerd in India en zo werden de plaatselijke volkeren Indianen genoemd.
 De uitdrukking “Hispanidad” verwijst naar de landen en volkeren die gemeenschappelijk het Spaans erfgoed, cultuur en de taal delen.
 Volgens de meest actuele gegevens van het “Instituto Servantes” zouden maar liefst 577 miljoen Spaansprekenden of “Hispanohablantes” in 21 landen de Spaanse taal spreken.
 Spaans en Engels wedijveren met elkaar als het gaat over de tweede of derde plaats van de meest gesproken talen ter wereld. Het Mandarijn zou op de eerste plaats staan als meest gesproken taal. Terwijl het Chinees een verzamelnaam voor meerdere talen zou zijn in China.
 Voor de Internationale Spaanssprekende landen werd jaarlijks 12 oktober, als herinnering aan de ontdekking van Amerika, als feestdag aanvaard.
Wereldwijd worden door de Latijnse volkeren grootse feestelijkheden op touw gezet waar ook de kerkelijke gemeenschap telkens nauw bij betrokken is.
De Nationale Feestdag van Spanje.
 Eveneens op 12 oktober viert men jaarlijks de Nationale Feestdag van Spanje.
Een van de belangrijkste festivals in Spanje waarbij men de ontmoeting van tweewerelddelen Europa en Amerika herdenkt.
 Een volksfeest in de hoofdstad Madrid met groots opgezette militaire parade waarbij de koninklijke familie en genodigden van de nationale regering, de deelregeringen en van Europa aanwezig zijn.
 Militaire onderscheidingen worden door de koning uitgereikt, met eveneens een eerbetoon aan hen die hun leven lieten voor het vaderland.
Een hulde aan de nationale vlag wordt door de para’s verzorgt die met een grote nationale vlag een landing maken voor de tribune van de koninklijke familie en genodigden. Radio en tv zijn aanwezig voor de nodige verslaggeving.
Een feestelijke verlofdag ook waarbij winkels en bedrijven hun deuren sluiten. In vele dorpen en steden zijn feestelijkheden op touw gezet voor jong en oud. Volksspelen, dans – en eetfestijnen waarbij streekgerechten, vaten bier en wijn de festiviteiten vervolledigen, zijn een traditie.
 De Spanjaarden houden van feesten waarbij de jeugd erg betrokken wordt om de tradities voor de toekomst te vrijwaren.

LES FLA, LES FLA, LES FLAMANDES …

JACQUES  BREL was bij leven een gecontesteerd figuur. Iemand die tegen de benen durfde te schoppen van de kerk, de bourgeoisie, de Vlaamse nationalisten, kortom  tegen die van alles en iedereen.

Brel was Brel, met niemand te vergelijken. Hij had de poëzie van Bob Dylan, de introspectie van John Lennon en de viriliteit van Bruce Springsteen (of hadden alle drie de sterren hét van hem ?). Zijn intense beleving op het podium herinnerde aan Edith Piaf, de kleine, energieke straatmus van Parijs.

Jacques Brel (8 april 1929) kwam uit een gegoede familie van kartonfabrikanten. Brel schreef echter  liever liedjes  en gedichten dan fabrieksdirecteur te worden.

In 1953 trok hij voor het eerst naar Parijs. Daar zat men nog niet op hem te wachten. Hij kwam terug, werd opgemerkt door radio-omroep Limburg en door chef Jef Claessen diverse uitzendingen lang live voor de micro gegooid.

In 1955, op de vooravond van zijn doorbraak, verzorgde  hij een week lang in de Brusselse ‘Ancienne Belgique’ het voorprogramma van … Bobbejaan Schoepen, toen een gevestigde waarde.

In 1957 was het hek helemaal van de dam met ‘Quand on n’a que l’amour. Meteen werd hij in Frankrijk gelanceerd, even later volgde heel Europa. Brel was een ster met liedjes als ‘Ne me quitte pas’, ‘Marieke’, ‘Les Bourgeois’,’ Le Plat Pays’, ‘Amsterdam’ en andere ‘Chanson des vieux amants’.

In 1968 zei hij het podium vaarwel. De tabak en de alcohol beletten hem om nog avonden door te gaan. Hij schakelde over op films, maar die werden een flop. De musical ‘l’Homme de la Mancha’ werd wel een succes. Het laatste, zou blijken.

In 1973 trok Jacques Brel zich terug op de Markiezeneilanden. Vijf jaar later kwam hij terug naar Parijs. 9 oktober 1978 , vandaag 41 jaar geleden, stierf hij aan longkanker. Hij werd slechts 49.

Tot slot, een uitspraak van de artiest: “Ik ben een deugdzaam mens, en dat spijt me.”

RAMP IN ‘THE HORSE SHOE BREWERY’

Het gebeurde in 1814 in hartje Londen. In het St.Gilesdistrict , begin 19de eeuw een armoedige arbeiderswijk, staat in de ‘Horse shoe Brewery’ een biervat van ruim 7 meter hoog te pronken, gevuld met 511.920 liter donkerbruin Porterbier.

De scheur in één van de ijzeren ringen die het vat omspant is al eerder opgemerkt, maar nog niet gerepareerd. Bij valavond van 7 oktober gebeurt wat moest gebeuren: het vat barst met een enorme knal. Door het geweld van duizenden liters wegstromend bier breken andere vaten in de brouwerij ook. De vloedgolf zwelt aan totdat ruim één miljoen liter bier wegkolkt.

Op het tijdstip van de ramp zijn nog vele bewoners van de wijk elders in Londen aan het werk. De biergolf baant zich een weg door de relatief lage straten en bereikt er een hoogte van liefst 3 meter. Twee huizen worden meteen met de grond gelijkgemaakt, de muur van een lokale pub bezwijkt en 8 mensen verdrinken in het bier. Alle slachtoffers zijn vrouwen en kinderen. De jongste is drie, de oudste 53.

Omdat veel Londenaars te druk bezig waren met werken of met bier drinken na het werk, lukte het de reddingswerkers niet om optimale hulp te bieden.

De Brewery werd meteen aansprakelijk gesteld voor de ramp. Het gerechtshof stelde later dat de overspoelingsramp een ‘act of God’ was. En dus werd de brouwerij uiteindelijk niet gestraft …

Geweldig seizoen en nieuwe wereldtitel

Marc Marquez veroverde zondag in Thailand zijn zesde wereldtitel in de koningsklasse van de motorsport. Ondanks er nog vier races te gaan zijn, kan niemand de Spanjaard nog bijhalen.

Na afloop van de race was de nog altijd maar 26-jarige Marc Marquez dan ook dolgelukkig met zijn nieuwe wereldtitel. In het rijtje van de allergrootste klimt hij nu met 6 titels reeds op naar de derde plaats achter Agostini (8) en Rossi (7).

Marquez behaalde zondagmorgen onze tijd dus zijn zesde titel in de MotoGP, de koningsklasse in de snelste motorsporttak, zijn achtste wereldtitel in totaal reeds. De ongelooflijke reeks werd slechts eenmaal onderbroken door ene … Jorge Lorenzo.

* “2019 was werkelijk een fantastisch seizoen”, flapte Marquez (93) er na afloop uit. “Ik hoefde vandaag niet echt te winnen, maar toch deed ik er het hele weekend alles aan om de beste setting voor de race te vinden. Quartararo reed een dijk van een wedstrijd. Gelukkig kon ik hem even voor tijd toch nog net voorbij, meteen goed voor een nieuwe wereldtitel!”

* Fabio Quartararo (20), nieuwkomer en revelatie van het jaar, was leider van start tot bijna aankomst en reed alweer een fantastische race. Toch liet hij zich finaal toch de (voor hem eerste) overwinning ontfutselen door een hevig opzittende Marquez : “Toch tevreden met de tweede plaats na een erg clevere race. Uiteindelijk bleek Marc net iets te leep voor me. In je eerste jaar op de meet geklopt worden door een achtvoudige wereldkampioen is erg, maar begrijpelijk. Marquez wou en zou ook deze race winnen. Ik heb er alles aan gedaan om hem dat te beletten maar hij nam me haast op de meet toch nog te grazen. Mijn tijd komt nog wel.”

Dramatische ‘Gota Fria’

Terwijl grote delen in het zuiden van Spanje getroffen zijn door aanhoudende droogte en woestijnvorming, zijn enkele weken geleden grote delen in het zuidoosten van Spanje zwaar getroffen door de Gota Fria of koudeluchtdruppel.
Zware overstromingen met storm en onweer teisterden de provincies Valencia, Alicante en Murcia, waarbij 7 dodelijke slachtoffers te betreuren vielen. In de Vega Baja, een vruchtbare laagvlakte, werd de land-en tuinbouwproductie totaal vernield.
De nationale regering heeft de noodtoestand uitgeroepen.
Al snel kwamen honderden vrijwilligers, afkomstig uit gans het land, zich aanmelden om de getroffenen te helpen bij het opruimen van de vele woningen. Bij de meeste bewoners werd al hun hebben en houden totaal vernield.
Veldkeukens en personeel van het leger werden ter beschikking gesteld voor de bereiding en verdeling van maaltijden. Kleding, schoeisel, huishoudtoestellen, bijhorende artikelen en geld werden ingezameld om de ergste noden te lenigen. De solidariteit bij de bevolking is bijzonder groot.
Volgens de land- en tuinbouworganisatie van de Vega Baja zijn er 56.060 hectaren groenten en fruit totaal verwoest. De landbouwsector spreekt van een financiële strop van 469 miljoen Euro. De verloren exportinkomsten lopen op tot 252 miljoen. De voornaamste schade treft de groentesector waar voor 138.8 miljoen aan artisjokken, bloemkolen, broccoli en verschillende slasoorten verloren zijn gegaan.
Ook de fruitsector werd zwaar getroffen, bij de citrusoogst en druiventeelt werd voor 78 miljoen verwoest.
Industriële bedrijven werden getroffen door overstromingen en moesten hun activiteiten stopzetten.
Er is schade vastgesteld aan 9.300 woningen en 2650 voertuigen. Het verzekeringsconsortium telt een week na de ramp reeds 12.350 schadeclaims die werden ingediend in de provincies Valencia en Alicante. Een historische ramp heeft zich voltrokken.
De nationale regering zal financiële middelen ter beschikking stellen en het rampenfonds aanspreken om de opgelopen schade in het rampgebied te ondersteunen.
-Fons Lauwers-   –onze medewerker in Spanje-

WO 3 NIPT VERMEDEN

Knipsel241Begin september 1983 had de Amerikaanse president Ronald Reagan de Sovjet Unie een ‘evil empire’ genoemd. Reden daarvan was dat een Sovjetstraaljager een Amerikaans lijntoestel, met 269 passagiers aan boord, had neergehaald. Alle inzittenden kwamen om.

Het hoogtepunt van de Koude Oorlog tussen oost en west.

In de nacht van 26/27 september 1983, vandaag 36 jaar geleden, was het bijna zo ver: een kernoorlog leek onafwendbaar. Wat gebeurde er?

In een geheim waarschuwingscentrum van de luchtafweer van de toenmalige Sovjet Unie lichtte plotseling het woordje START op. Het sein dat de VS liefst 5 ballistische kernraketten richting Sovjet Unie hadden afgevuurd. Informatie die volgens de  SU-computer de hoogste graad van betrouwbaarheid had.

Luitenant-kolonel Petrov hield evenwel het hoofd koel en … twijfelde. Maar elke seconde getalm nam kostbare tijd weg om adequaat te reageren.

De spanning in het commandocentrum steeg. Iedereen keek naar Petrov. In plaats van de derde wereldoorlog op gang te brengen, gokte Petrov op een ‘defecte melding’. Een gok van 50/50.

23 minuten later moesten de Amerikaanse raketten inslaan, maar … er gebeurde niets. De opluchting bij de Sovjets was enorm. Een kernoorlog werd nipt ontweken.

De oorzaak van het valse alarm bleek bij een Russische satelliet te liggen. Die had ‘de reflectie van de opkomende zon op wolken’ gezien als ‘vlammen van raketten’.

Petrov kreeg geen onderscheiding. Wel een berisping wegens onvolledig ingevuld papierwerk …

MONT SAINT-MICHEL

*Vanavond 26.09 om 19u05 brengt Canvas* een boeiende uitzending over dit Frans fenomeen dat ongetwijfeld ook al Laakdalse inwoners op bezoek kreeg. Kijken dus, een aanrader!

Knipsel451De Mont Saint-Michel is een klein, rotsachtig eiland in buurland Frankrijk, bekend om zijn middeleeuwse abdij. Op de torenspits van de abdijkerk staat sinds 1898 een beeld van de heilige Michaël dat honderdzeventig meter boven de baai uitsteekt.

Het eiland ligt 1 kilometer uit de kust van Bretagne, over land bereikbaar bij eb maar bij vloed omringd door zeewater. Om het de toeristen naar de zin te maken, loopt er tegenwoordig een smalle brug, met pendeldienst, naar het eiland. De Mont Saint-Michel, met zijn trapstraten, is alleen toegankelijk voor voetgangers.

Korte historie

De geestelijke gemeenschap op de Mont Saint-Michel werd rond 700 gesticht door bisschop Aubert en zijn volgelingen, die op de toen nog door het bos omringde berg in eenzaamheid kwamen bidden. Volgens de overlevering vond in maart 709 een enorm hevige stormvloed plaats waarbij de heuvel in zee kwam te liggen.

In 847 werd de berg ingenomen door de Vikings/Noormannen. De kanunniken namen de vlucht. Sindsdien werd het dan een komen en gaan van bezetters allerlei.

Vanaf 1874 werden abdij en wallen toegewezen aan de diensten van de historische monumenten behorend tot het Ministerie van Schone Kunsten. Sedertdien werden kosten noch moeite gespaard om de gebouwen in hun oude glorie te herstellen.

Sinds 2001 verzorgen monastieke broeders en zusters opnieuw de religieuze aanwezigheid in de abdij. Ze verzorgen in de zomer erediensten in de abdijkerk, in de winter in de crypte “Notre-Dame des Trente Cierges”.

Knipsel658Verzanding

De baai van de Mont Saint-Michel verzandt op een natuurlijke wijze. De zoute moerasgronden worden jaarlijks 20 ha groter. Een later gebouwde dijk belette de getijdenstromingen rond de berg en zorgde zo voor een versnelling van de natuurlijke verzanding van de baai. In 1983 werd de dijk weer afgebroken. Een nieuwe afdamming werd tussen 2006 en 2009 uitgevoerd.

Tussen 2010 en 2011 werden nieuwe parkeerplaatsen op het vasteland aangelegd en werd de shuttledienst voor het vervoer van de toeristen van en naar de berg gestart. In 2014 werd de oude parkeerplaats van 15 hectare aan de voet van Mont Saint-Michel verwijderd en werd de brug naar het eiland geopend. In 2015 werd uiteindelijk de verbindingsdijk afgebroken. Sindsdien kan men op dagen met voldoende hoogwaterstand de berg weer als eiland bewonderen.

TOERIST THOMAS COOK

De Britse reisorganisatie Thomas Cook kondigde op 22 september 2019 een faillissement aan. Het bedrijf staakte per direct al haar activiteiten, waardoor duizenden reizigers wereldwijd vast kwamen te zitten op hun vakantiebestemming.

Knipsel Cook2Het reisbureau draagt nog altijd de naam van haar oprichter, die in de negentiende eeuw aan de wieg stond van het massatoerisme.
Thomas Cook, geboren in het dorpje Melbourne / Derbyshire, werd een devoot baptist en geheelonthouder, gecombineerd met missiewerk voor de kerk.

– Eerste reis –

Thomas Cook regelde bij Midland Counties Railway Company een speciale trein voor de ‘Matigingsbeweging’ in Loughborough. De trip werd door heel Engeland aangekondigd. Keurig volgens schema reed de trein van Leicester naar de bijeenkomst. Een ongezien succes in die tijd.
De 570 passagiers betaalden een shilling voor een retourtje. Het nieuws van het succes verspreidde zich snel en Cook kreeg vanuit heel Engeland aanvragen voor andere genootschappen.

– Begin massatoerisme –

Thomas Cook organiseerde met Midlands Counties Railway Company meer excursies per trein. Die tripjes werden een waar fenomeen in Engeland. Tussen 1845 en 1851 organiseerde hij trips vanuit de Engelse industriesteden naar Schotland. In 1855 kon hij zelfs tochten van Leicester naar Calais organiseren, in het kader van de wereldtentoonstelling in Parijs.

Een jaar later volgde een Grand Tour of Europe. Tegen 1870 opereerde het bedrijf wereldwijd, met reizen naar Egypte en de Verenigde Staten. Dat legde Cook geen windeieren. In Leicester groeide hij uit tot een gerespecteerd burger, en ook daarbuiten werden zijn naam en faam steeds groter.

Ook zijn zoons en later zijn kleinzoons stapten in het bedrijf. Terwijl vader de hele wereld over reisde en bestemmingen bezocht en in kaart bracht, werkte zijn zoon in Leicester op het kantoor om alles in goede banen te leiden.

Toen het bedrijf verhuisde van Leicester naar het dure Londen klikte het niet langer tussen vader en zoon. In 1878 zette John Mason het bedrijf alleen voort.

Na de Grote Depressie van 1929 bleef de organisatie binnen de familie Cook. Het bedrijf werd later overgenomen, maar in 1972 werd het bedrijf weer hernoemd naar oprichter Thomas Cook en groeide het uit tot een van de grootste reisbureaus ter wereld.

Thomas Cook zelf bleef wel reizen, maar zijn gezondheid liet hem snel in de steek. In 1892 overleed hij. Zijn naam was echter definitief gevestigd. ‘Zijn’ reisorganisatie zou nog meer dan een eeuw een hoofdrol blijven spelen in het wereldwijde massatoerisme. In september 2019 was het evenwel over and out. Voorgoed? De toekomst wijst het uit.

GORBATSJOV SCHREEF EEN BOEK

Het gaat niet goed met de gezondheid van de vroegere Sovjetleider Michail Gorbatsjov (88). In juni werd bekend dat hij in het ziekenhuis was opgenomen. Waarom hij was opgenomen, werd niet bekendgemaakt. Maar in augustus ging de gezondheidstoestand van de man van glasnost en perestrojka blijkbaar plots achteruit.

Het motto van de perestrojka was volgens hem: “Zo kunnen we niet verder leven”.

Knipsel gorbyDat motto werd volgens Gorbatsjov ook toegepast op de internationale situatie in de tweede helft van de jaren tachtig. De wapenwedloop was toen met de plaatsing van nucleaire middellangeafstandsraketten op een gevaarlijk punt beland.

Gorbatsjov schreef er een dik boek over: ‘Wat er op het spel staat’ waaruit volgende citaten …

“De uitweg uit die vicieuze cirkel werd gevonden toen, in de tweede helft van de jaren tachtig, de hoogste politieke leiders van zowel de USSR als de VS tot de conclusie kwamen dat ze zo niet tot in de eeuwigheid door konden gaan”, schrijft Gorbatsjov. “Het beëindigen van de Koude Oorlog was onze gezamenlijke overwinning, bereikt door dialoog en overleg.”

“Het Westen maakte melding van zijn “overwinning in de Koude Oorlog”… En de conclusie die daaruit werd getrokken: we moeten onze militaire macht nog verder uitbreiden, onze wil doordrammen, een unipolaire wereld, een Amerikaans imperium creëren.”

Gorbatsjov komt in zijn houding over het Amerikaanse optreden in de wereld dicht in de buurt van de scherpe kritiek die de Russische president Poetin uitte tijdens de Veiligheidsconferentie in München in 2007: “Het huidige stadium in de politiek van de VS is een triomf voor diegenen die ervan overtuigd zijn dat geweld, druk en een eenzijdige benadering, Amerika toestaan zich boven anderen te plaatsen in de wereldpolitiek”,

Volgens Gorbatsjov heeft die Amerikaanse politiek van dominantie geleid tot een opeenstapeling van vergissingen, zowel in het Nabije Oosten als in het Middellandse Zeegebied als in Joegoslavië en Oekraïne. Hij is duidelijk diep ontgoocheld: “En dat op het continent waar beide wereldoorlogen zijn begonnen! Dat is onvergeeflijk. Het is de grootste mislukking in de Europese politiek en de wereldpolitiek.”

Amerika en Europa hadden dit na het einde van de Koude Oorlog volgens Gorbatsjov kunnen vermijden door een samenwerking met Rusland uit te bouwen, zoals het voorzien was in het Handvest van Parijs voor een Nieuw Europa dat in november 1990 werd ondertekend door alle Europese landen plus de VS, Canada en de Sovjet-Unie: “Gelijkwaardige veiligheid voor iedereen. Ja, vooral dat. Zonder dat is al het andere niet mogelijk.”

En hij laat ook niet na te vermelden dat Rusland zijn deel van de bijdrage aan die gezamenlijke veiligheid heeft geleverd door 30 jaar geleden niet tussenbeide te komen in de verschillende anticommunistische revoluties in Centraal- en Oost-Europa: “Toen in de DDR en in de landen in Midden- en Oost-Europa mensen de straat op gingen om hun vrijheid op te eisen, verliet geen enkele van de honderdduizenden Sovjetmilitairen die zich op het grondgebied van die landen bevonden, de kazerne. De Sovjet-Unie heeft de inwoners niet belemmerd in hun keuze. Er vond in Europa een unieke revolutie plaats, zonder bloedvergieten.”

 * De officiële, wereldwijde release van het boek van Gorbatsjov, “Wat er op het spel staat”, is nu maandag 23 september. In België wordt het boek uitgeven door Uitgeverij Lannoo. 

OOSTENRIJKSE KRIMMLER WATERVAL

De Krimmler waterval in Oostenrijk, op de grens van Salzburgerland en Tirol, is de hoogste waterval in Europa. Met een valhoogte van 380 meter is de Krimmler ook de vijfde hoogste waterval in de wereld. Per seconde valt er gemiddeld 5,6 m3 water naar beneden. Beslist een ‘must see’ voor wie er ooit in de buurt komt.

Knipsel124De Krimmler waterval scoort jaarlijks 400.000 bezoekers en zit daarmee in de top 10 van de best bezochte toeristische attracties in Oostenrijk. De waterval bevindt zich bij het dorp Krimml, in het nationaal park Hohe Tauern (regio Zell am See).

De waterval bestaat als geologisch wonder al dertig miljoen jaar. Ze maakt deel uit van de Krimmler Ache, een rivier met bron in het Achendal op de Dreiherrenspitze (bijna 3500 meter hoog). Vandaar gaat het naar de Salzach, een zijrivier van de Inn. De Inn mondt op haar beurt uit in de Donau, en die levert haar water af in de Zwarte Zee.

Met respectievelijke valdrempels op 140, 100 en 140 meter – stort het water van de Krimmler Wasserfälle zich naar beneden.

Richting de top is het ongeveer een uur wandelen, met acht uitkijkpunten onderweg. Tijdens de klim kan er een tussenstop gemaakt worden bij een gezellig restaurant met terras, waar men een prachtig uitzicht heeft over de drie watervaldrempels .

Sinds de achttiende eeuw al is de waterval populair bij buitenlandse toeristen. Welgestelde Bitten, rijk geworden industriëlen, bezochten de waterval bij Krimmler graag. Daarom  bouwde de men in 1835 een looproute tot aan de bovenste plek van de waterval. Die route werd in 1879 weer verbeterd door de Österreichse Alpen Verein (ÖAV).

In 1963 kwam er een nieuwe toegangsweg klaar. De gerenoveerde Gerlosstraße maakte het gebied bereikbaarder. In 1967 werd de Krimmler Wasserfälle ‘beschermd Europese natuurerfgoed’.

dd 9654De grootste hoeveelheid  water werd gemeten op 25 augustus 1987. Liefst 166.7 m³ water /sec stortte er toen naar beneden.

Natuurlijk hebben zich bij de Krimmler Wasserfälle ook ongelukken voorgedaan, een enkele keer zelfs met dodelijke afloop …

28 juli 2011: Een Duitse toerist van 20 wou zijn voeten koelen in de waterval. Hij gleed uit en werd 100 meter meegesleurd. Twee meter voor de hoogste drempel van 140 meter wist hij zich aan een steen vast te klampen. Tot een reddingshelikopter hem uit zijn benaderde positie kwam redden.

4 augustus 2018: Een 24-jarige Tsjechische vrouw wou haar haren wassen in de waterval, maar gleed weg en verdronk. Te dicht bij water komen … altijd gevaarlijk.

  • De Ángelwaterval in Venezuela is de hoogste ter wereld met een hoogte van 979 meter.
1 2 3 4 5 12