THE GAMES MUST GO ON

In 1936 werden de Olympische Spelen in Berlijn gehouden. De Spelen van Hitler en zijn nazi’s, zoals ze achteraf werden genoemd. In 1972 kreeg Duitsland, intussen opgedeeld in Oost- en West Duitsland, een nieuwe kans. West-Duitsland organiseerde de Spelen in München.

Sport, 1972 Olympic Games in Munich, A general view of the Opening Ceremony in the Olympic Stadium (Photo by Popperfoto/Getty Images)

De ambitie om de bezoedelde editie van Berlijn 1936 uit te wissen was groot. Duitsland wou de wereld tonen hoe goed het nu wel ging in het westelijk deel van het land, dankzij het ‘wirtschaftwunder’ van de Duitse heropbouw.

De sfeer was enorm enthousiast in München tot … die vroege morgen van 5 september, vandaag 47 jaar geleden.

Acht leden van ‘Zwarte September’, een Palestijnse terreurgroep, klommen over de muren van het Olympisch dorp, gehuld in trainingspakken en met sporttassen onder de arm.

MunichIsraeliOlympicFrontDe Israëlische atleten werden verrast in hun appartementen. Twee van hen boden verzet en werden onmiddellijk neergeschoten. De Uruguaanse atleten, die ook in het appartement verbleven, mochten ongedeerd vertrekken.

De gijzeling was duidelijk gericht op Israëlische atleten. Israël was in die periode in conflict met Egypte, Jordanië, Libanon, Syrië en voornamelijk met de Palestijnen, hun naaste buren.

De gijzelaars eisten de onmiddellijke vrijlating uit Israëlische gevangenissen van 243 Palestijnse gevangenen én van twee leden van de Rote Armee Fraktion (RAF).  De toenmalige Israëlische premier Golda Meir verklaarde ferm dat ‘Israël niet met terroristen onderhandelt’.

West-Duitsland bekwam wel dat de gijzelnemers, zonder gijzelaars, met het vliegtuig naar Caïro konden vertrekken.

Connollystraße_31_-_GedenktafelToen de gijzelnemers ontdekten dat er geen piloten aan boord waren in het klaarstaande vliegtuig, begonnen ze in het wilde weg op politie en atleten te schieten en gooiden ze een handgranaat. De 11 gegijzelden kwamen daarbij om en ook vijf van de acht terroristen werden gedood. Een waar bloedbad.

Na een herdenkingsceremonie in het Olympisch stadion, waar aan de gijzeling zelf weinig aandacht werd geschonken, eindigde Avery Brundage, de IOC-voorzitter zijn toespraak met het laconieke ‘The Games must go on’. Zowat alle mensen waren ontzet.