MEER DAN 2 000 UITVINDINGEN

De naam van de Amerikaanse zakenman en uitvinder Thomas Edison is aan talloze uitvindingen verbonden. In totaal zette hij er meer dan tweeduizend op zijn naam.

° Veel van deze uitvindingen waren niet helemaal van hemzelf. Vaak kocht hij uitvindingen op die hij perfectioneerde en op zijn naam liet zetten. Hij verzamelde de meeste octrooien ooit.

° Edison werd opgeleid door zijn moeder. Zijn eerste laboratorium had hij in de kelder van zijn ouders. Thomas Edison was toen tien jaar oud.

° Als Edison zestien is, leert hij zichzelf de techniek van het telegraferen. Eerder bracht hij zichzelf al de basiskennis bij van schei- en natuurkunde .

° Edison werkte verscheidene jaren als telegrafist. In zijn vrije tijd hield hij zich echter bezig met tal van … uitvindingen.

° Edison opende in 1876 een eigen laboratorium in ‘Menlo Park’ New Jersey. Hij noemt het zelf een ‘fabriek om uitvindingen te doen’. Zijn grootste en bekendste uitvindingen deed hij hier.

° Thomas Alva Edison vond in 1877 de fonograaf uit. Een voorloper van de grammofoon. Op 19 februari 1878 ontvangt Edison het patent op zijn uitvinding.

° Na de fonograaf richt Thomas Edison zich op de gloeilamp.  Op 31 december 1879 werd de gloeilamp voor het eerst in het openbaar ontstoken. De New York Herald schreef : “Hij maakt licht, zonder gas of vuur, goedkoper dan olie”.

° Tien jaar later wordt de gloeilamp geëxposeerd tijdens de Wereldtentoonstelling van Parijs (1889). De Eiffeltoren wordt verlicht door duizenden Edisonlampen. De Fransen zijn onder de indruk en roepen hem uit tot ‘het grootste genie aller tijden’.

° De Franse president verleent hem toegang tot de ‘Orde van het Legioen van Eer’. De uitvinding van Edison bleek immers overal erg bruikbaar. De eerste elektriciteitscentrale van New York werd op Edisons uitvinding gebaseerd.

° Na Edisons dood neemt  zoon Charles zijn bedrijf over. Charles werd ook gouverneur van New Jersey.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

HAeBEEcK IN HAANVEN

In de jaren 1 700 was de Haebeeckhoeve een grote boerendoening met de schuur die er nu nog staat als het laatste stukje Bokrijk in Veerle. In Haanven lagen de beste gronden, woonden de dikste boeren en de schoonste boerendochters. Het waren, zoals de voetballers van Kameroen, ‘ontembare leeuwen’.

Op de hoeve volgden vele pachters elkaar op.  Tot omstreeks 1900 de familie Robrechts uit een Brusselse randgemeente hier neerstreek. Hun oude grootmoeder Van Heymbeeck, geboren rond 1830, gaf de familie de definitieve bijnaam ‘Haebeeck’.

De Haebeecksen bouwden het hoge herenhuis op de plaats van de vroegere boerderij. Het werd een half gesloten complex, zoals in Zuid-Brabant gebruikelijk was.

Wijlen Mil Haebeeck, de laatste Haebeeck, vertelde graag hoe hij in de oorlog zijn paard moest afgeven en met ossen moest werken.  “Een os is een heel sterk dier, maar veel trager dan een paard”, was een van zijn gevleugelde uitspraken.

Mil wist ook waarom de Herseltseweg er na 60 jaar ‘plannen’ pas kwam. En hoe de Haanvense stammen Onsea, Briers, Clerckx, Van der Borght, De Peuter… met elkaar overeenkwamen. Zelfs hoe hij de kwajongens uit zijn boomgaard moest verjagen als ze kwamen appels pikken.

Drie zussen betrokken het huis naast de oude schoolthans Druivenrank- in Veerledorp. De oudste zoon Achiel werd dokter in Olen .Hij was er ook een aantal jaren burgemeester . Hun jongste zoon Marcel werd apotheker in Oosthoven (Oud-Turnhout ) en diens zoon Jo werd in de jaren zeventig de eerste Kempische streekmanager . Ze hadden aanzien, de Haebeeck!

Tegenover het Haebeeck-herenhuis kwam het Ooievaarsnest , een kinderparadijs dat ‘wegens klachten’ jammerlijk moest sluiten.

In die periode werd de Robrechtsboerderij opgemaakt en als café geopend: de Haebeeckhoeve. De nieuwe trots van Haanven was geboren.

Dan nam Chris van Hilset ( Hulshout) de zaak over. Chris was 25 jaar mecanicien in o.a de Ronde van Frankrijk voor Armstrong en andere wielergoden. Chris slaagde met zijn vrouw Betty in zijn opzet.

Neusje van de zalm waren de vier retrokoersen die Chris organiseerde met Marc Uytterhoeven als schitterende commentator , in het gezelschap van zijn favoriete coureur Herman Van Springel.

Turnleraar en ultra-loper ‘de Pie’ Pieter de Jongh en Jan Wijnants ‘Jan van Stijn van de buskop’, zoals hij in Veerle beter bekend was, deden ook mee.

Jan reed in de Olympische wegrit van Moskou ’80 een tijdlang aan de leiding en werd bekeken door mogelijk100 miljoen wielerliefhebbers. Jan in de Haebeeck-koers, een revelatie op zich.

***   Onlangs werd de SurPlace verkocht

° Sinds eind augustus 2020 zijn Jolanda en Kris, de nieuwe eigenaars van Taverne en Dierenartsenpraktijk De Haebeeckhoeve, voorheen Café SurPlace.

° Kris baat de taverne uit en Jolanda zal voornamelijk te zien zijn in de dierenartsenpraktijk.
**  “In verband met verbouwingswerkzaamheden is de taverne tot nader bericht gesloten, maar wij hopen iedereen zo snel mogelijk te kunnen ontvangen. Wij houden u op de hoogte!”, aldus de nieuwe uitbaters. De dierenartsenpraktijk draait inmiddels al op volle toeren.

*  tekst Swa V.G – Mia VH – LH –  in bijlage een paar fotootjes van mezelf uit de retrokoers 2018.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

FEEST VAN HET LICHT

Vandaag 13 december – feest van Lucia, de enige heilige die vereerd wordt door de Lutheraanse Zweden, Denen en Noren. De vieringen hebben  veel voorchristelijke elementen van het midwinter lichtfeest behouden. Ook in IJsland en Finland doet men dat.  (vrije,gratis foto)

* Geboren omstreeks 286 werd Lucia in 304 martelares in Syracuse. Waarschijnlijk tijdens het bewind van christenvervolger keizer Diocletianus. Maar … toen begon het pas voor haar.

* In de katholieke kerk werd Lucia meteen gebombardeerd tot heilige van het licht (lux – licht en lucere – lichten, schijnen). Bedoeling was haar naamdag te laten samenvallen met de winterwende van december.

* De geleerden rond Julius Caesar vergisten zich destijds echter met 10 dagen bij het opstellen van hun juliaanse jaarkalender. In feite komt haar feestdag dus 10 dagen te vroeg. Maar niet getreurd, de feestdag bleef behouden op 13 december.

* Het feest van Sint Lucia wordt in de Skandinaafse Joeltijd (onze kersttijd) gevierd op 13 december . Van in de middeleeuwen werd ze ook vereerd als patrones van oogziekten en opticiens. Men stelt haar vaak voor met twee ogen op de hand of schotel. (op 13 dec 2012 werd bij mij een eerste nieuwe lens ingebracht – meer dan een maand later de tweede en … ze doen het nog steeds).

* In het noorden wordt Lucia ook  vereerd als patrones van de huiselijke arbeid. Op de avond voor haar naamdag lieten de meisjes van vroeger het spinnewiel rusten. Deden ze dat niet dan zou het vlas de volgende morgen vuil en verward zijn. Aldus de sage.

* In het heldenepos van de Finnen , de Kalevala, wordt van het meisje op de Pohjahoeve zelfs verteld dat zij een verbond had gesloten met de zon. Beiden zouden ‘s morgens tegelijk opstaan, maar ‘t vlugge deerntje was altijd de eerste. Als de zon opsteeg, had ze al 6 schapen geschoren, de wol tot garen gesponnen en er een kleed van geweven.

 ***  Ook bij ons is Sint Lucia bekend. De kerken van Begijnendijk, Wespelaar, Rosselaar (Balen- Olmen), eigen foto kerk Engsbergen ,en Oosterlo.

* OP DE VUIST …

Boudewijn de Groot … Ik was er als de kippen bij toen hij in Vlaanderen zijn intrede deed. Ravels-Eel was de plaats, het zaaltje was van de ouders van Fons Lauwers, onze man in Spanje. Na afloop mobiliseerde ik een paar vrienden om Boudewijn ook naar hier te halen.

* Mei 68 … Hij kwam , en met hem ook Elly Nieman (afgekeken voornaam van mijn oudste dochter), Miel Cools en Wannes van de Velde. Hugo Raspoet praatte alles aan elkaar. Toen ‘het puik van het Nederlandse chanson’, verzameld in de turnzaal van het Westels college. Grandioze avond en achteraf toch één dissonantje, waarover ik niets meer kwijt wil.

Verguisd en nagevolgd

* Dat uitgerekend De Groot tot de belangrijkste protestzanger van Nederland zou uitgroeien, lag niet erg voor de hand. De Groot, die eigenlijk filmer wilde worden en  liedjes aanvankelijk meer als hobby beschouwde, stond vanaf zijn debuut in 1964 eerder als cabaretier bekend. De teksten van zijn liedjes kwamen van vriend Lennaert Nijgh.

* In een interview in de Volkskrant van 19 februari 1965, gaf De Groot aan dat hij op de filmacademie erg verlegen was en sprak hij zijn afschuw van succes uit: ‘Het ergste lijkt me om ooit op de hitparade te komen.’

* Die verlegenheid en afkeer van succes wezen er niet op dat hij hard op weg was een idool te worden. Later dat jaar bereikte hij met de Charles Aznavour-cover ‘Een meisje van zestien’ wel al voor het eerst de Top 40.

* Was hij nu eerder een chansonnier-Franse-stijl, of toch de Nederlandse Dylan? Voor het eerste koos hij een iets te modieuze koers, voor het tweede was zijn dictie wel erg netjes en geschoold.

* Diezelfde dubbelzinnigheid zat ook in de debuutelpee, waar cabareteske liedjes als ‘Noordzee’ en ‘Vrijgezel’ afgewisseld werden met de folky ballade ‘Apocalyps’ en een hele trits covers van veelal strijdbare Engelstalige nummers als ‘Een respectabel man’ (The Kinks), ‘Er komen andere tijden’ (Bob Dylan) en ‘Het geluid van stilte’ (Simon & Garfunkel).

* Vele kranten schreven lovend over het debuutalbum: Het Parool noemde Boudewijn de Groot een sensatie, de socialistische krant Het vrije volk sprak van een ‘identificatiepunt’ voor vele Nederlandse jongeren.

* Boudewijn is intussen echt op pensioen – zijn liedjes lang nog niet.

 

* Vorig jaar verscheen  Op de vuistLaurens Ham ‘Welterusten, mijnheer de president’

* Het prijsnummer van het album en de blikvanger van Hee Boudewijn, is geen cover, maar een protestlied dat Nijgh en De Groot samen schreven.

* Muzikaal en tekstueel van een grote eenvoud, maar door de bijtende ironie sloeg het de spijker op de kop.

* Alles sprak de protestgeneratie vanaf 1965 aan: de keuze om president van het belangrijkste land van de wereld met ‘je’ aan te spreken (hoewel hij elders in het liedje ‘u’ wordt genoemd), het expliciete benoemen van de zinloosheid en gruwelijkheid van de oorlog, de subtiele vermenging van folk- en beatinvloeden.

Boek: Op de vuist – Laurens Ham
Ook interessant: Provo: de ludieke opstand van de jaren 1960

Geschiedenis van Sint Nikolaas

Rond Nikolaas van Myra ontstonden velen legenden die samen het verhaal van Sinterklaas vormen zoals we het nu kennen.

Nikolaas van Myra

*   Over de historische Nikolaas van Myra zijn weinig feiten bekend. Het staat vast dat hij niet uit Spanje kwam zoals één van de legenden wil, maar leefde in Turkije. Hij is waarschijnlijk geboren in het stadje Patara, rond het jaar 280. Deze plaats lag nabij de stad Myra, het huidige Demre, die in die tijd een belangrijke havenstad was. Daar was Nikolaas van Myra bisschop. Zijn sterfjaar wordt geschat tussen 312 en 365. Zijn sterfdag staat wel vast: het is 6 december, dat zijn kerkelijke feestdag werd.

Levensbeschrijvingen

*   Er zijn geen betrouwbare schriftelijke bronnen over het leven van Nikolaas van Myra. Zijn naam wordt wel genoemd op de deelnemerslijst van het Concilie van Nicea uit 325, maar later bleek dit een kopie te zijn van een oudere lijst, waarop zijn naam ontbrak. Enkele eeuwen na zijn dood verschenen er nog enkele hagiografieën (beschrijvingen van het leven van een heilige). Daarin werden vele wonderlijke daden van de bisschop vermeld. Later bleek echter dat deze verhalen eigenlijk over Nikolaos van Sion gingen. De verhalen zijn blijvend met elkaar versmolten.

(met dank aan Daan Couwenbergh isgeschiedenis.nl)

 

Wonderen

*   Nikolaas van Myra zou vele wonderen hebben verricht. Direct na zijn geboorte zou hij al rechtop in een bad hebben kunnen staan. Een ander bekend wonder is dat hij borstvoeding weigerde op de dagen dat er volgens de kerkelijke kalender gevast moest worden.

Legenden

*   Er zijn tenminste twee bekende verhalen over Nikolaas van Myra die ons beeld van de heilige vandaag de dag nog steeds bepalen. Zo is er het verhaal dat Nikolaas de drie dochters van een arme man aan een bruidsschat heeft geholpen. De arme man was ten einde raad voor de dochters en had besloten ze aan het bordeel te verkopen. Nikolaas kwam net op tijd met een goede daad: hij gooide drie keer een zak munten naar binnen bij de familie en redde ze van de ondergang. Waarschijnlijk gaat het strooien met chocolademunten en pepernoten terug op deze legende. Ook het zetten van de schoen zou hierop terug te voeren zijn: de munten zouden terecht zijn gekomen in de schoenen van de meisjes.

Beschermheilige van zeelieden

*   Een ander verhaal vertelt dat Nikolaas een matroos die van een mast gevallen was, opnieuw tot leven had gebracht. Ook redde hij andere zeelieden door een storm te laten bedaren. Zo werd Nikolaas de beschermheilige van zeelieden. Om deze reden zijn in verschillende havensteden in Nederland St. Nicolaaskerken, zoals in Amsterdam, Kampen en Edam. In Amsterdam staat de meest imposante Nicolaaskerk aan de Prins Hendrikkade (tegenover het Centraal Station).

Verering Sint Nikolaas

*   De verering van de heilige vond in eerste instantie in het oosten van het Romeinse Rijk plaats, het sterkst in Rusland. De verering waaide, waarschijnlijk door de kruistochten, over naar het westen. Vanaf de dertiende eeuw werd het ook hier uitgebreid gevierd. De verhuizing van oost naar west wordt gekenmerkt door een markante gebeurtenis: in 1087 roofden Italiaanse kooplieden de gebeenten van Nikolaas uit het graf in Myra en brachten ze naar de Italiaanse stad Bari. Daar rust Nikolaas nog steeds in de Basilica di San Nicola.

SINT BAAR ? VOLTOOID VERLEDEN TIJD

Vandaag 4 december is het de feestdag van Sint-Barbara, bekend als de Grote Martelares Barbara. Wegens twijfel over haar historiciteit werd ze in 1969, exact 52 jaar geleden, verwijderd uit de liturgische kalender van de Romeinse rite. Jammer, dat wel, maar de voormalige mijnwerkersdorpen van de Kempen bleven haar vereren.

* Vandaag echter kent vrijwel niemand haar nog. De putters (mijnwerkers) hebben al heel lang geleden hun putten verlaten, de mijnen zijn al een kleine eeuwigheid gesloten, en vele koolputters zijn intussen overleden. In Veerle herinnert alleen nog een putterslamp voor de kerk aan hun bestaan, in Groot-Vorst staat een buste van een mijnwerker in de buurt van de kerk. Alleen de herinneringen aan de tijd van toen zitten nog in ons geheugen.

* Sint Baar kenden wij, snotters van destijds, al van jongsaf als patrones van de mijnwerkers, maar daar bleef het bij. Het verhaal werd ons op de lagere school nooit verteld. Nochtans was Veerle honderden koolputters rijk. Die werden van na de eerste wereldoorlog constant aan- en afgevoerd met bussen naar de mijnen van het naburige Limburg. De mijnwerkers van Veerle en Vorst noemen Barbara gewoon dialectisch ‘Sint Baar’, hun patrones of beschermvrouwe, en liepen daar hoog mee op. Vrome tijden waren dat.

* Later kwamen wij erachter dat wij in Veerle niet alleen een ‘Sint Baar’ hadden. Ook in het naburige Vorst was zij de patrones van ook honderden mijnwerkers, net als in ontelbare dorpen en gehuchten van het aanpalende Limburg waar nog meer mijnwerkers woonden dan bij ons.

* In de vijftiger jaren, toen ik mijn jeugd in de internaten van Hoogstraten en Mechelen zat te verdoen, ging hier zelfs een echte St-Baar-stoet rond, maar die heb ik nooit gezien wegens… internaat. Wel op wat vergeelde foto’s. Wat ik me uit de tijd van toen nog wel herinner is het volgende

* Zoals gebruikelijk bij alle feestdagen uit onze prilste jeugdjaren 1940 – 50  werd er ‘s morgens al met vieren begonnen in de kerk. De clerus kon je niet omzeilen in die vrome jaren. De mijnwerkers dankten de Heer en zijn discipelen al bij voorbaat voor al het lekkers dat hen te wachten stond op het teerfeest later op de dag.

* Na de misviering vormde zich een stoet achter het paardenkarretje van den Dikke van Sander, de uitbater van duivenlokaal ‘de straat’, de tegenpool van duivenbond ‘‘t dorp’. Den Dikke, die helemaal niet dik was (gewoon bijnaam van Benedictus – foto boven 3de van links (met das) naast pastoor), speelde harmonica vanop de kar, omstuwd door een joelende bende schoolkinderen. Af en toe werden er snoepjes door de vrolijke troep gegooid en dat maakte de pret nog groter.

* Als den Dikke bij het feestlokaal was aangekomen, trokken wij ons terug. Grote mensen wensten vanaf dan gerust gelaten te worden. En wij gingen onze neuzen nog eens een laatste maal tegen de vitrines drukken van de speelgoedwinkels van koster Mon en Jefke Pertret om op de valreep misschien nog van mening te veranderen bij de keuze van het sinterklaasspeelgoed. Een ernstige zaak, want je moest er nog een hele winter en de rest van het jaar mee verder.

** In 1948 werd mijn tweede zus geboren, uitgerekend op 4 december. Ze werd echter niet Barbara genoemd, maar Renilde. ‘Nil’, bij deze van harte gefeliciteerd met je intussen reeds 73 ‘Sint Baars’.

Galileo Galilei in beeld

* Onlangs maakten we een stuk(je) over Galileo Galileï . Klik even op het pijltje en je gelooft je ogen niet. Het formidabele van deze proef ligt ‘m in het feit dat Galileo dit nooit zelf heeft gezien wegens … je ziet wel

Wet van Galileo Galilei – interessant weetje!

In de 15de eeuw stelde Galileo Galilei vast dat ieder voorwerp met dezelfde snelheid en dezelfde versnelling naar beneden valt.

Hij beweerde dat een kanonskogel en een pluim, wanneer men ze op hetzelfde moment en van dezelfde hoogte laat vallen, gelijktijdig de grond zullen raken,tenminste  wanneer dit in een luchtledige ruimte gebeurt (het is alleen de weerstand van de lucht die de pluim vertraagt).

* Hij kon deze bewering echter niet in de werkelijkheid aantonen bij gebrek aan een luchtledige ruimte in de 15de eeuw …

* Nu, 4 eeuwen later en met de huidige technische mogelijkheden, is het niet zo moeilijk om zijn bewering te demonstreren. Zie bijgevoegde film.  (bedankt Boni)

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

GROETEN UIT CHINA

Susan is een Chinese die enkele jaren geleden België, en meer bepaald de provincie Antwerpen, leerde kennen als deelneemster van een Chinese missie. Het beviel haar hier zo goed dat ze voor een verlengd verblijf koos.

Een aantal Laakdalnaren kent haar nog van toen. Een jaar of twee geleden kwam ze bij een jubileum van de yogagroep immers een les in Chinese Tai Chi geven.

Gisteren stuurde ze een briefje …

“Hoe is het ginds in België nu? Covid-19 heeft blijkbaar ook bij jullie het leven van  iedereen moeilijk gemaakt!?

Ik keerde in de loop van januari 2020 uit België terug in China en ben er gebleven. Waarom?

Hier in China zaten we toen in onze moeilijke coronamaanden.  Ik voelde het als mijn taak bij mijn moeder te blijven. Zij woont alleen en was wat blij dat ik haar kon bijstaan.

Ik was van plan in oktober jl weer naar België te komen, maar omdat de besmettingscijfers bij jullie weer diep in het rood waren gezonken , heb ik dat niet aangedurfd.

Op het vasteland van China zijn er nog slechts een 20-tal besmette mensen. Geïmporteerde nog wel. Dat wil zeggen dat ze via vliegtuigen in China zijn aanbeland.

Iedereen die uit het buitenland komt, wordt door de vliegtuigmaatschappij naar een  vooraf bepaalde luchthaven gebracht , en vandaar met een speciale  bus naar een afgesloten hotel gevoerd. Daar moet de persoon dan 14 dagen lang in quarantaine blijven .

Nadien wordt hij of zij  via een  wijkambtenaar naar een woonplaats gebracht en verblijft die persoon daar nog eens 14 dagen in strenge quarantaine. Binnen in huis zonder het te mogen verlaten. Eten en nodige dingen worden door speciaal personeel voor zijn deur gebracht.

In het hele  land China  voert de regering strenge maatregelen uit om de trein, het vliegtuig, en de bus te nemen. Iedereen houdt zich daar aan.

In de restaurants, de winkels, de supermarkt en de bioscoop kunnen wij weer vrij binnen en buiten lopen. Het binnengaan moet nog wel preventief gebeuren, dus met een masker op. Maar dat went snel.”

Houd jullie allemaal goed.

Groeten ,  Susan in China

1 2