tweede brief uit Varendonk

Geachte lezers , zoals ik reeds had aangekondigd ,vond ik tientallen jaren geleden nog een tweede brief uit Varendonk , waarschijnlijk geschreven door dezelfde auteur als de eerste . Ik kopieer hem nu voor jullie…
.
“In de loop van het jaar 1971 leerde ik Varendonk op een andere manier kennen. Miel van het Saaspenneke , Franske van Boones , Sooi Visser , Polleke Pek ,Jef Van Bael en nog enkele tientallen andere mensen waren burgers van Varendonk en ik leerde ze allemaal kennen. Dat kwam vooral door de speciale verkiezingen van 1971.”
 “De verkiezingen van oktober 1970 waren in een aantal gemeenten uitgesteld omdat de Belgische Regering een aantal heel kleine gemeenten wou doen verdwijnen. Varendonk was daarvan de enige in onze provincie. De fusies waren ‘eerder aanhechtingen’ dan fusies . Het besluit bepaalde meteen ook welke gemeente aan welke andere zou gehecht worden. De naam van de veruit grootste gemeente werd de naam van de nieuwe gemeente. Varendonk werd dus mee Veerle.”
.
“Ik denk niet dat de meeste Varendonkenaren daarvoor zouden gekozen hebben mocht men echt hun mening hebben gevraagd . Voor alles was Westerlo de gemeente waar zij zich thuis voelden , waar ze naar school en naar de kerk gingen , maar ongelukkigerwijze hadden zij geen enkele grens met Westerlo (Herselt zat er tussenin) en dus werd het Veerle.”
.
“Bijkomende plaatsnaamborden hoefden er niet te worden aangekocht , want aan de Varendonkse grenzen heb ik ooit maar een bord weten staan met “Varendonk “ op ,en dat was in 1971 al lang verdwenen.”
.
“Het bord met “Veerle”moest eenvoudig slechts een kilometer worden opgeschoven. Dat was snel gebeurd , want omwille van het feit dat de grote verbindingsweg tussen Veerle en Herselt dwars door Varendonk er nooit gekomen was , bleef er maar één weg over waar je toen een bord moest naast
zetten en dat was op de grens met Zammel-Geel, ietsje voor de Nete.”
“Officieel verdween Varendonk dus tussen juni en oktober 1971 van de Belgische aardbodem.”
.
“Na enkele jaren wisten nog wel enkele mensen uit de omtrek dat in Varendonk het kleinste gemeentehuisje van het land stond en dat er ook een befaamde gelegenheid geëxploiteerd werd die “Casa Mia “ heette en waar meestal mannen letterlijk en figuurlijk uit de bocht vlogen.”
.
“Die bocht zou trouwens niet zo lang meer echt gevaarlijk blijven want in de eerste jaren na de fusie werd de rijksweg rechtgetrokken en de bocht eruit gehaald! En ook Casa Mia kwijnde weg , samen met het gebouwtje aan de overkant van de weg , het oude kleine gemeentehuis. Dat stond al enkele jaren leeg omdat de gemeente Varendonk al haar middelen had geïnvesteerd in een nieuw gemeentehuis nabij de grens met Veerle.”
.
“Het was voor het kleine Varendonk een grote investering geweest , en door relatief weinig mensen af te betalen. Maar er waren weinig andere uitgaven . Enkel wat bescheiden bedragen voor het onderhoud van de wegen . Alle wegen behalve de Rijksweg waren onverhard. Regelmatig werd er gemalen verbrand kolenafval van een Limburgs bedrijf op uitgespreid. Niet omdat dat veel goedkoper was dan grind , maar vooral omdat de koeien daarvan minder pijn hadden aan hun poten ! Gaia avant la lettre dus!”
.
“Maar dierenwelzijn en natuurwelzijn liepen niet samen hand in hand .Het negatieve van die sintelpolitiek was dat tot vele jaren na 1971 de boompjes langs die wegen allemaal zijn afgestorven , in de volkstaal “zijn kapot gegaan “.
“Maar keren we terug naar de echte grote Varendonkse investering ! Het nieuwe gemeentehuis ! (foto) Het gebouw, ontworpen door de provinciale architect, leek op een klein woonhuis maar het had wel geen ramen langs de voorkant. In de verhalen errond hoorden wij dat die vensterloze voorkant er zou gekomen zijn omdat gemeentesecretaris Miel Onsea op het moment van de opbouw nog vrijgezel was en niet wou of mocht afgeleid worden door voorbijfietsende dames.”
“De Italianen zeggen :“Se non è vero, è ben trovato” indien het niet waar is , is het toch goed gevonden!
Wat er ook van zij , het zou dit nieuwe gemeentehuis zijn , samen met zijn oude versleten voorganger die aan de basis zouden liggen van dit verdere verhaal.”
.
“De nieuwe gemeenteraad van het nieuwe Veerle kwam voor het eerst bijeen begin oktober 1971 in de veel te kleine raadzaal van het Veerlese gemeentehuis , een vroegere rijkswachtkazerne. De raadzaal van Varendonk daarentegen was sober maar comfortabeler en ruimer dan die van Veerle. Daarom is de nieuwe gemeenteraad daar gaan vergaderen vanaf zijn tweede vergadering tot in de helft van 1974 , toen de nieuwe raadzaal in de Veerlese oude pastorie klaar was.
.
“Naast die benedenverdieping met een ruimte voor het publiek , een vergaderzaal , een toilet en een dodenhuisje , was er ook nog een ruime bovenverdieping. En door de nabijheid van Veerle werd die verdieping meer en meer gebruikt onder andere maar vooral door de Veerlese Machielsenkring , de voorloper van de Laakdalse vereniging voor geschiedenis en Heemkunde, die als eerste na vele jaren zich ging bezig houden met de geschiedenis van Veerle en van Varendonk.”

“Geachte lezer – Hier ga ik deze langere brief even onderbreken. Hier en daar moet ik over de verdere tekst nog enig opzoekingswerk doen. Het resultaat daarvan stuur ik volgende keer.”

Louis Vuren