MOORD OP JF KENNEDY

John Fitzgerald („Jack”) Kennedy  (29 mei 1917 – 22 november 1963) , ook bekend onder zijn initialen JFK, was een Amerikaans politicus van de Democratische Partij.

Op 20 januari 1961 werd hij ‘de 35ste en jongst gekozen president van de VS’.

Op 22 november 1963 werd hij op zijn 46ste in Dallas vermoord. De vierde Amerikaanse president ook die gewelddadig om het leven werd gebracht.

* Bij het grote publiek is Kennedy vooral bekend als de president die de Amerikaanse plannen onthulde om een man op de maan te zetten en zo de jonge ruimtewedloop met de voormalige Sovjet-Unie te winnen.

* Daarnaast werd zijn voortijdig afgebroken termijn ook gekenmerkt door de Cubacrisis en de steeds sterkere Amerikaanse inmenging in Vietnam. Ook om zijn poging om de wapenwedloop in de wereld te stoppen.

* Kennedy kwam uit een een Iers-katholieke familie van negen kinderen. Zijn vader Joe was politicus en een steenrijke zakenman. Het gezin werd na John’s verkiezing tot president ook een beetje schertsend de koninklijke familie van de Verenigde Staten en/of de Kennedyclan genoemd.

* Kennedy liet zich niet makkelijk manipuleren en liet al vroeg merken wie de baas was. Zijn presidentschap werd ook gekenmerkt door zijn ijver voor vrede en zijn menslievendheid. Dit alles leverde hem medestanders op, maar zorgde ook voor tegenstanders op hoge posities.

* Kennedy was ook een begaafd spreker, met een sterk charisma. Dat viel op bij mensen uit de gehele westerse wereld. Bij zijn bezoek aan het verdeelde  Berlijn bv. sprak hij de legendarisch geworden woorden “Ich bin ein Berliner”, al dan niet in correct Duits. Een andere veel geciteerde uitspraak van hem is “ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country”.

* Enkele andere markante en nog veel geciteerde uitspraken hadden betrekking op zijn voornemen om binnen tien jaar “mensen op de maan” te zetten (en ze weer veilig terug te brengen). Dat zou in 1969 ook gebeuren, maar hij maakte het niet meer mee.

* Uit zijn toespraak voor de Algemene Vergadering van de VN in september 1961 komen de uitspraken dat deze organisatie “het enige alternatief voor oorlog” is  en dat “de mensheid een einde aan de oorlog moet maken, omdat de oorlog anders een einde aan de mensheid zal maken”

Op 22 november 1963 om 18u30 onze tijd , vandaag exact 56 jaar geleden, werd Kennedy dodelijk gewond door twee kogels toen hij in een open limousine over Dealey Plaza in Dallas Texas gereden werd.

*** Ik herinner me die gebeurtenis alsof het gisteren was … ik gaf les in Eindhout – na school ging ik biljarten met meester Louis Cools in café/kapperszaak Mil(of Sus?) Binnemans- daar stond de radio aan en die berichtte de gebeurtenis – de tv was veel later met een uitzending ***

* Twee officiële onderzoeken leidden tot de conclusie dat Lee Harvey Oswald de moordenaar was. Volgens het onderzoek van de Commissie-Warren handelde Oswald alleen, volgens het onderzoek van de Enquêtecommissie van het Huis van Afgevaardigden was er ten minste nog één andere schutter. Het mysterie is nog steeds niet opgelost.

* Twee dagen na de moord op Kennedy werd Oswald op het politiebureau van Dallas vermoord door nachtclubeigenaar en maffia-lid (?) Jack Ruby. Daardoor kon Oswald niet meer worden voorgeleid en werd er geen proces tegen hem gevoerd.

* Welke grote indruk president Kennedy naliet, bleek een tijdje later toen ook in Europa straten en pleinen zijn naam kregen. In Antwerpen werd de toen nieuwe tunnel onder de  Schelde naar hem genoemd.

* Het graf van John F. Kennedy bevindt zich op de begraafplaats Arlington National Cemetery, vlak bij het Pentagon.

CECI N’EST PAS RENE MAGRITTE

Toen René Magritte in 1912 dertien jaar oud was, werd zijn moeder dood uit de rivier Samber gehaald. Zij had zich met een doek voor haar voorhoofd in het water gestort. In zijn werk verwijst hij meermaals naar dit drama met illustraties van een vrouw van wie het aangezicht bedekt is.

René Magritte werkte in eerste instantie als ontwerper bij Victor Servranckx in de behangpapierfabriek Peters-Lacroix. Het debuut van Magritte in de schilderkunst was kubistisch, futuristische en abstract.

Na de kennismaking met het werk van Giorgio de Chirico in 1925, begon het werk van Magritte surrealistische elementen te assimileren. De Chirico beeldt voorwerpen zeer realistisch uit maar in totaal verschillende contexten. Zo beklemtoont De Chirico de raadselachtigheid van de objectenwereld.

Tussen 1927 en 1930 werd in Parijs zijn surrealistische visie bekroond met de vriendschap van van André Breto, schrijver van Het Surrealistisch Manifest.

De zwarte humor van Magritte leidde hem ook vaak tot een morbide figuratie, daarbij nog meer gesurrealiseerd door de soms onmogelijk onwaarschijnlijke benamingen die hij zijn werk toebedeelde.

Na 1945 werd Matisse lid van de Communistische Partij van België. In 1953 creëerde Magritte de wandschilderingen in het Casino van Knokke. Die zijn ondertussen beschermd.

In 1960 werd Magritte bekroond voor al zijn werk met de Belgische Staatsprijs. Het was de eerste keer dat de Staatsprijs aan een kunstschilder werd toegekend.

In de jaren 50 van de twintigste eeuw was Magrittes werk erg in trek bij New Yorkse verzamelaars. Magrittes werk zit voornamelijk in Amerikaanse collecties. Ook zijn bekendste icoon “La Trahison des Images” is daarbij.

Magritte overleed op 21 november in 1967, vandaag 52 jaar geleden. Samen met zijn vrouw werd hij begraven op het gemeentelijke kerkhof van Schaarbeek.

Schilderstijl

Het grootste deel van het oeuvre van Magritte behoort qua stijl tot het surrealisme, een van de belangrijke kunststromingen van de 20e eeuw.

* Het bekendste werk van Magritte is zonder enige twijfel “La Trahision des Images” (1928-29) of “Het verraad van de voorstelling” met de geschilderde tekst: “Ceci n’est pas une pipe” onder de zeer realistische afbeelding van een pijp.

In dit werk schildert René Magritte een pijp met vlak daaronder de boodschap: “Dit hier is geen pijp” (Ceci n’est pas une pipe). Hij wil zichzelf en de toeschouwer herinneren aan het feit dat het hier gaat om een met olieverf beschilderd doek, en niet om een echte pijp.

* René Magritte vond dat het de taak is van de kunstschilder om de realiteit in een ander kader te plaatsen. Zijn kunst roept altijd meer vragen op dan zij kan beantwoorden.

* Veel van het werk van Magritte laat ook een verandering van het ene voorwerp in het andere zien. Bijvoorbeeld de serie woonhuizen in de nacht, met een heldere hemel in daglicht erboven. Of een maan die voor de bladeren van een boom hangt. Uilen of andere vogels die als planten uit de grond komen.

SPECTACULAIRE ONTDEKKING

Begin november zijn bij archeologisch onderzoek onder de Sint-Baafskathedraal in Gent al 800 volledige skeletten opgegraven. Nu blijkt er nog meer in de ondergrond te zitten. De archeologen vonden sporen uit de Romeinse Tijd, de Ijzertijd en zelfs de Bronstijd. (Thomas Van Den Hoof Radio2)

“Het gaat om een onverwachte en spectaculaire ontdekking”, zegt archeologe Janiek De Gryse. “Onder het niveau van het kerkhof zaten redelijk wat goed bewaarde sporen uit de Romeinse Periode. Het gaat over landbouwpakketten en over sporen van houten gebouwen uit de eerste en tweede eeuw na Christus.”

“Eigenlijk is dat heel uniek omdat er in het centrum van Gent erg weinig sporen uit die periode bewaard zijn. Dat maakt deze locatie uniek voor de Gentse binnenstad”, zegt de Gryse. Onder de laag van de Romeinse Tijd zaten ook nog relatief goed bewaarde lagen uit de Bronstijd en de Ijzertijd.

“Voor de begraafplaats wisten we op voorhand min of meer wat er bewaard was gebleven, “ zegt de Gryse. “Maar wat we nu gevonden hebben is buiten alle verwachtingen. Ik denk dat deze ploeg zoiets -maar één keer in haar carrière- zal meemaken.”

SNEAKER VOOR VERPLEEGKUNDIGEN

Lange dagen en talloze kilometers afleggen, voor heel wat verpleegkundigen en dokters is het een dagelijkse realiteit. Daarom heeft Nike een sneaker ontworpen die het leven voor hen een stuk comfortabeler moet maken.

Uit een onderzoek van Nike blijkt dat de verpleegkundigen van het kinderziekenhuis dagelijks tot zo’n acht kilometer wandelen en tijdens hun twaalf uur durende shift amper een uur de tijd hebben om eens neer te zitten.

Daarom werd een schoen gecreëerd zonder veters die makkelijk aan en uit te doen is en bovendien eenvoudig gewassen kan worden. Bovendien werd ook gedacht aan een rubberen buitenzool met flexibele tussenzool en stevige, maar comfortabele hiel.

De sneaker komt in zes versies die werden ontworpen door enkele patiëntjes van het OHSU Doernbecher Children’s Hospital. Alle winst wordt opnieuw in het ziekenhuis geïnvesteerd. (flb in dS)

‘Jullie hebben alles, maar vergeten te dromen’

De 38-jarige Saitoti Kitasho staat er aan het hoofd van een gemeenschap met zo’n 6.000 leden. ­Geluksonderzoeker Leo Bormans nodigde hem uit. Voor Kitasho de eerste grote reis buiten Afrika. Samen trekken ze een week lang door Vlaanderen.  (Anton Goegebeur in dS – foto luc daelemans)

De twee ontmoetten elkaar tijdens een reis in Tanzania, waar de Masai leven. De Masai staan bekend voor het koesteren van eeuwenoude tradities. ‘Wij hebben geen woord voor geluk’, zegt Kitasho, ‘ maar wel drie waarden die daar dicht bij aanleunen: zorg, vrede en respect.’

Om leider te worden, moest Kitasho bijvoorbeeld met één enkele speerworp een leeuw doden. Maar zelf wijst hij liever op andere kwaliteiten die de doorslag hebben gegeven:

 ‘Wij zeggen niet “ik hou van jou”, maar “ik zorg voor jou”. We zijn er voor elkaar. We mijden conflict door weg te trekken. Dat ging decennialang relatief gemakkelijk. Nu ons gebied almaar verkleint, wordt dat moeilijk.’

‘We moeten natuurlijk geen Masai worden’, zegt Bormans. ‘Maar ze zijn een van de laatste authentieke volkeren die nog dicht bij hun originele waarden staan. Wij Belgen zijn losgeslagen. Bij ons wordt iets pas waardevol als het veel kost. En daar kan iemand als Kitasho werkelijk met zijn gedachten niet bij.’

En verder: “Van oudsher krijgt elke Masai-leider een herdersstaf. Die herinnert aan het nomadenbestaan en het belang van veeteelt. In hun samenleving is het belangrijk om stil te staan bij wat hun waarden zijn.  Saitoti Kitasho is een leider. Daarvoor moest hij het onder meer uitvechten met een leeuw. Niet dat wij dat voorbeeld moeten volgen, maar wel: leer je eigen kracht kennen en gebruiken.  Kitasho moet zijn volk de 21ste eeuw binnenleiden. Op korte termijn zou de verkoop van land veel – broodnodig – geld opleveren. Maar op de lange termijn blijft het nomadische volk dan achter zonder ruimte. Kies niet te snel voor de gemakkelijkste weg”, luidt de boodschap.

Afrikaanse olifant over 20 jaar mogelijk verdwenen

Het Wereldnatuurfonds (WWF) start een fondsenwervings­campagne om de Afrikaanse olifant te redden van de ondergang. Het dier is gewild om zijn slagtanden en wordt daarom intensief bejaagd. In die mate zelfs dat het over 20 jaar verdwenen zal zijn, zegt het WWF.  (Wim Schepens)

  • “Om de 25 minuten sterft een olifant, afgeslacht voor zijn slagtanden”, zo schrijft het WWF in een persbericht. Die slagtanden bestaan uit ivoor en daar bestaat een lucratieve markt voor. Hoewel de handel in ivoor grotendeels verboden is, wordt er jaarlijks nog altijd voor miljoenen dollars verhandeld. Het ivoor eindigt als decoratieobject of wordt gebruikt in traditionele geneeskunde.  

*De olifanten worden meestal gedood door stropers. “Zij gebruiken vaak kalasjnikov-machinegeweren of vergiftigde pijlen”, zegt Pauwel De Wachter, die in West-Afrika veldcoördinator van het WWF is. “Die doen het dier pijn, maar doden het niet onmiddellijk. Zodra de olifant op de grond ligt, snijden de stropers de pezen door om het dier te immobiliseren. Daarna snijden ze de slurf af, zodat de olifant sneller leegbloedt.”

*Het WWF heeft van de strijd voor het behoud van de Afrikaanse olifant een prioriteit gemaakt. De organisatie wijst erop dat het dier niet alleen mooi is om naar te kijken, maar ook een belangrijke rol heeft in het ecosysteem. Ze brengen bijvoorbeeld zaden over, wat de rijkdom aan planten bevordert.

  • Het geld dat het WWF inzamelt, gaat naar projecten in Malawi en Zambia. Via o.m. bewustmakingscampagnes probeert de organisatie er stroperij tegen te gaan. Ook helpt het WWF er olifanten opnieuw te introduceren in natuurparken.

dorpskernvernieuwing

Het gemeentebestuur maakt werk van dorpskernvernieuwing.

Kortelings zal het straatbeeld ter hoogte van de pastorij in Klein-Vorst veranderen.

“De voormalige winkel met bedrijfskleding Vannoppen zal gesloopt worden. Op die manier wordt er ruimte vrijgemaakt voor parkeergelegenheid in de dorpskern”, aldus burgemeester Tine Gielis, bevoegd voor dorpskernvernieuwing.

100 miljard in het rood

“Saldo ontoereikend.” Dat kreeg Frédéric d’Aspremont afgelopen week te zien toen hij een broodje wilde betalen. Hij was er nochtans van overtuigd dat hij niet zo veel geld had uitgegeven, en toen hij zijn bankrekening bekeek, wist hij dat er iets danig mis moest zijn.

Bijna honderd miljard euro. Zo veel bleek Frédéric in het rood te staan. “Dat heeft me wel even veel stress bezorgd”, vertelde de Belgische ondernemer aan Le Soir.

Hij nam meteen contact op met Belfius, dat hem vertelde dat het om een fout in hun systeem ging, maar daarmee waren de problemen niet meteen opgelost. “Ik heb hemel en aarde moeten bewegen om iets te doen bewegen, zelfs via mijn advocaat!”

Nader onderzoek leerde dat een dispuut over mogelijk plagiaat met een ander bedrijf aan de basis van het probleem lag. Het probleem werd intussen wel rechtgezet en het banksaldo van Frédéric vertoont weer normale waarden. “Een bug, dat kan gebeuren”, relativeerde hij.  * nkdr – HN

100 jaar algemeen stemrecht

* Het was een vernedering. Je gaat stemmen op verkiezingsdag en je krijgt één stembiljet. De persoon die na je komt, krijgt er drie. Hij heeft immers wel de kans gehad om te studeren en hij heeft meer bezittingen. Daardoor is zijn stem drie keer meer waard dan de jouwe.

* Maar de vernedering kan nog schrijnender. Je gaat met je echtgenoot op zondagvoormiddag naar de mis. Hij mag daarna zijn stem uitbrengen, terwijl jij, omdat je een vrouw bent, beter direct naar huis gaat – allicht om het middagmaal te bereiden.

We vergeten al te gemakkelijk dat het nog maar 100 jaar geleden is dat die vernederingen ophielden.

* Vandaag, 16 november, is het 100 jaar geleden dat de mannelijke inwoners van dit land voor het eerst hun stem mochten uitbrengen op basis van gelijkheid. Voortaan zou de stem van elke burger even luid klinken. Tenminste, als je een man was.

De vrouwelijke inwoners van ons land zouden nog dertig jaar moeten wachten om hun stem te laten horen voor de parlementsverkiezingen.

* Onmiddellijk na ­Wapenstilstand, op 11 november 1918, had koning Albert nochtans gesteld dat we allemaal op dezelfde manier geleden hadden onder de oorlog en dat we daarom voortaan dezelfde rechten zouden hebben.

Vrouwen hadden evenzeer geleden onder de Duitse bezetting als mannen. Verpleegster Gabriëlle Petit verzamelde cruciale militaire informatie en werd zonder pardon gefusilleerd door de Duitsers.

Maar haar seksegenoten mochten op 16 november 1919 nog steeds niet stemmen, tenzij hun echtgenoot in de oorlog was gesneuveld. En dan verloren ze dat stemrecht weer als ze als prostituee hadden gewerkt, of bekend waren als ‘overspelige vrouw’. Over ‘overspelige mannen’ heeft de kieswet het nooit gehad.

* Het algemeen stemrecht is vandaag 100 jaar oud, en het is duidelijk dat niet alle democratische problemen zijn opgelost. Die problemen zijn ook niet erger geworden.

Honderd jaar geleden vreesde men nog dat het ‘gewone’ volk niet genoeg verstand had om rationeel te kiezen, waardoor volksmenners vrij spel zouden krijgen. Helaas moesten we in de jaren 30 van de vorige eeuw vaststellen dat ook de zelfverklaarde elite niet immuun bleek voor de fatale aantrekkingskracht van totalitaire leiders.

* In hedendaagse discussies gaat het opvallend genoeg alle richtingen uit. In het ene geval pleit men voor méér verkiezingen, in het andere wil men dat de mensen thuisblijven.

* In principe is er ook niets tegen vervroegde verkiezingen, maar de regeringsvorming loopt er niet noodzakelijk vlotter door. Het fundamentele probleem zal blijven dat paars en geel elkaar wantrouwen, en dat de paarse en groene partijen bang zijn te worden bestempeld als een coalitie van de verliezers.

* Ook al laat men de Belgen nog vijftig keer stemmen, die patstelling zal niet verdwijnen. (dS)

1 2 3 4 5 6