ZONDAG GESTICHT JAARGETIJDE VOOR JAN EN FERDINAND

In deze voor Laakdal vrij arme nieuwsweek viel mijn oog op een aankondiging in Kerk&Leven , beter bekend als het parochieblad (van 13 juni).

Morgen zondag 17 juni is er om 10u een merkwaardige eucharistieviering voor de parochiegemeenschap van Veerle , kortweg ‘een mis’ , zoals de mensen van vroeger dat beter verstaan .

 Twee belangrijke personen uit de geschiedenis van Veerle worden zondag om 10u. bedacht met een ‘gesticht jaargetijde’, een eeuwigdurend jaargetijde waarin mensen erg lang herdacht wordenl.

Zowel Jan Baptist Caeymax als baron Ferdinand de Zerezo de Tejada worden zoveel jaren na hun overlijden dus nog steeds herinnerd met een mis , in hun tijd zowat de hoogste eer die een mens na zijn dood kon overkomen . Natuurlijk moest daarvoor betaald worden , en niet een klein beetje . Wellicht om één en ander weg te wissen uit hun aardse loopbaan (een boze bevlieging van ons). De bedragen hebben we echter niet teruggevonden .

In eerste instantie blader ik door Wikipedia , internet encyclopedie . Daar ontdek ik dat de familie de Zerezo de Tejada niet bij de baronnen is ondergebracht , wel bij de jonkheren .

 ‘Jawel , het zijn degelijk baronnen. Jonkheer is de aanspreking, baron is de titel die ze in 1853 erfelijk bekomen hebben’ , weet François Van Gehuchten meteen te vertellen .


  • Om meer te weten te komen over die te herdenken heren , vroegen we François Van Gehuchten om bijkomende info. François is uitgever van 4 ‘Laakdalse Heemtijdingen’ per jaar en schrijver van ‘Veerle Arm en Trots’ en ‘Veerle Beeld van een dorp’. Swa weet erg veel van het verleden .

 

 Jan Baptist Caeymax, notaris uit Berlaar, nam deel aan de fameuze Boerenkrijg. Zijn pleidooi en ontkenning van zijn deelname aan die ‘krijg’ is nog bewaard.

J.B. vestigt zich na 1800 in Veerle als rentenier, schrijft in het Frans, wordt voorzitter van de kerkfabriek en stelt zich in 1830 tevergeefs kandidaat burgemeester.

 ‘Er is een foutief ‘portret’ van Caemax in omloop dat niet van hem kan zijn. Net zoals het vermeend portret van drossaard Clercx, de bokkenrijderbestrijder. Daarover later meer’, verzekert Swa.

 De grafsteen van Caeymax is nog steeds te vinden tegen de oostkant van het koor van de kerk in Veerle.

Caeymax was ook stichter van de filharmonie van Veerle, de voorloper van onze fanfare in de jaren 1840 (zie de laatste Heemtijdingen, uitgave juni). Zijn ‘eeuwigdurende jaargetijde’ duurt dus al anderhalve eeuw…

 François : ‘Ik ben volop bezig met de Boerenkrijg voor publicatie volgend jaar. Daar is een massa over te vertellen.’

 Fernand de Zerezo de Tejada was de oudste zoon van Eugène het Kamerlid, de oudere broer van Raymond, de laatste baron. Hij was ongelooflijk dik, kon zeven haringen achtereen binnenspelen, zetelde in de provincieraad, schreef een traktaat in het Frans en overleed op te jonge leeftijd als vrijgezel.

Je vindt dat alles in ‘Veerle arm en trots’,

  • Caeymax Boerenkrijg blz. 467
  • Caeymax 1830,  483
  • Emiel Van Olmen, burgemeester van Veerle wipt zijn dorpsgenoot Fernand als provincieraadslid (484-485)
  • De baronnen die ingaan tegen de gemeente (491)

Zeg nu niet dat we je niet geïnformeerd hebben als je zondag de mis bijwoont .

 

 

SUIKERFEEST IN GROOT VORST

20180615_174944(0)Vrijdag 15 jun vierde de moslimgemeenschap het jaarlijkse Suikerfeest. Het einde van hun vastenperiode, de Ramadan.  Meestal waait dat in een landelijke gemeente als Laakdal gewoon voorbij zonder dat iemand er iets van merkt.  Dit jaar was dat net iets anders in Groot-Vorst. Enkele Marokkaanse families hadden het Chirolokaal van de meisjes afgehuurd om hun traditionele feest te vieren in een aangename en veilige omgeving.  De kinderen amuseerden zich reuze op het springkasteel. – Eid Mubarak –

Schieten voor een keizer in Veerle

Zondag vindt de driejaarlijkse koningsschieting van de Veerlese Kolveniersgilde plaats aan de schuttersboom op Schandooi in Veerle . Een evenement dat nog steeds veel te weinig toeschouwers lokt .

DSC_0294 Spijtig en droevig ook in deze tijden die ons overstelpen met informatica allerhande . Blijkbaar niemand die de moeite doet om eigenhandig de herkomst van dergelijke evenementen op te sporen . Nu het eindelijk haast moeiteloos kan , laat men het liggen . Veel is minder .

Oudste van Laakdal

De kolveniersgilde is met voorsprong de oudste vereniging van Laakdal. Ze bestaat reeds van 1640 als een afsplitsing van de Sint-Sebastiaansgilde die al voor 1600 bestond in Veerle.

Het woord kolveniers komt van kolve, buks, bus en geweer. Kolveniers schoten dus met de moderne wapentuigen van die tijd terwijl Sint-Sebastiaan bleef verder doen met de edele handboog. De kolveniersgilde van Veerle wordt dit jaar 378 jaar oud .

De huidige leden zijn er zich gelukkig wel van bewust dat er dringend jong bloed in de vereniging moet gepompt worden om te kunnen overleven. Een deel van de jeugd voelt zich aangesproken, maar weinigen wagen de stap naar het gildeleven, dat zeker nog steeds zijn charmes heeft. Het zou zonde zijn mocht ze toch verdwijnen in de nevelen van de tijd.

Voor de sympathisanten van den ouden tijd is de gebeurtenis van zondag haast een must . Het heden begrijpen door het verleden beter te leren kennen . Een enige kans bij de oudste vereniging van onze gemeente .

Klikken , luisteren en kijken

http://youtu.be/WQS9s3WcDFU

  • dit filmpje werd gemaakt door Herman Vervloet tijdens de koningsschieting van de  “O.L.V.- Kolveniersgilde Veerle” op zondag 10 juni 2012 .

Er was ook een schieting op 6 juni 2015 .

Drie jaar later … nu zondag 10 juni 2018 is er andermaal een koningsschieting.

De schietingen (met geweer) van 2012 en 2015 werden gewonnen door Chris Mertens , al zes jaar lang de onbetwiste koning van de kolveniers .

Als Chris zondag opnieuw wint , wordt hij gildekeizer voor het leven .

Kom dit unieke moment zondag om 15u meebeleven aan de schuttersboom .

Spanning – sensatie en vooral … nostalgie .

WAAROM U ZATERDAG EN ZONDAG NAAR “NOOIT VOLLEERD” MOET

Straks zijn we aan het tweede weekend van juni toe . Morgen zaterdag  9 en overmorgen zondag 10 worden de terreinen van VV Laakdal aan de Rauwstraat traditiegetrouw weer ingenomen door de boogschutters van het naburige Groot Vorst . Mannen en vrouwen van Nooit Volleerd houden hier een competitieweekend. Ook de gehandicapte clubleden  schieten over meestal kleinere afstanden.

Wie het nog nooit meemaakte, raden we dringend aan om eens een kijkje te komen nemen. Het kost niets en je zal zeker onder de indruk komen van het bonte gebeuren.  Naar ettelijke pelotons boogschutters kijken die op een lange rij rustig hun gesofisticeerde tuigen in schietpositie brengen , doet  je onwillekeurig denken aan de straffe middeleeuwse verhalen uit je geschiedenisboekjes  van weleer.  Zeker wanneer de pijlen haast gelijktijdig door de lucht gejaagd worden op zoek naar hun doelen.  Een lange file ongekookte spaghetti.  Die doelen bevinden zich tussen de 90 en 20 m. Naarmate de dag vordert, worden de afstanden kleiner.

De arme armen, weetje wel. Men moet goed getraind zijn om aan dergelijke competities mee te doen. Aan het einde van de zaterdag vragen de armen immers naar rust om zondagmorgen weer fris aan dag twee van alweer eenzelfde schieting te beginnen.

Niet dat er erg veel gerust wordt in die nacht van zaterdag op zondag. Wel veel bijgepraat onder (hopelijk) de open lucht terwijl de kelen gesmeerd worden. Een deel van elk clubleven waar ook ter wereld.

Jaarlijks komen wij kijken naar onze intussen vrienden geworden gehandicapten.  Yves kon geen pijl meer trekken met de armen, dus deed hij het met zijn tanden. Yves overleed onlangs. Andere jongens zijn blind. Uitgesloten voor competitie, denk je dan.  Een volledig blinde jongeman uit Brugge liet in zijn tuin een doelengang bouwen. Binnen de rij opstaande planken (zoals vroeger bij Belleman) schiet hij niet alleen zijn dagelijkse pijlen af op het doel aan het eind van de gang, maar gaat ze na afloop ook nog verzamelen. Nog nooit deed hij er eentje verloren.

“Nooit volleerd” , voor één keer naar de Rauwstraat in Veerle komen en kijken. We zien u daar.

sized_DSC_0093 sized_DSC_0095 sized_DSC_0086 sized_DSC_0088

ONTDEKKING OP OPEN KERKENDAG

sized_P1080283Zondag was het ‘Open kerkendag’. Ook in Veerle Centrum . Op de zolder van de O.L.V. in de Wijngaardkerk ontdekten toevallige speurders 14 prenten van een kruiswegstatie die nooit eerder werden opgemerkt. Dat wekte natuurlijk de nieuwsgierigheid op van een aantal geïnteresseerde belangstellenden. Onder hen ook Ludo Helsen, ereburgemeester en auteur van een aantal jaarboeken van Laakdal.

Ludo : “14 staties van een kruisweg. Het kan bijna niet anders of ze werden gebruikt kort na 1910 in de bedderen kerk . Die kerk van “ berden “ (planken ) werd opgetimmerd op de plaats waar de oude Vinea nu staat. De parochiekerk was in 1910 deels afgebrand en onbruikbaar. Deze beeldplaten  van de kruisweg werden ontworpen door een uitgeverij in Parijs , de uitgeverij Desgodets , en gedrukt door Frick frères ,rue de la Vieille Estrapade , eveneens in Parijs.

-Nog meer gegevens?

Ludo : “De uitgeverij Desgodets et Gerard gaf einde 19e eeuw  ( 1890 – ..) heel wat gekleurde religieuze platen uit , zelfs missalen met illustraties , en werkte op dat einde van die 19e eeuw samen met de genoemde drukkerij , die ook gekleurde platen drukte van steden en landschappen , onder andere van Genève en Pau.”

De tijd van uitgave van de kruiswegplaten en het in gebruik nemen van de Veerlese noodkerk liggen dicht bij elkaar en maken het gebruik van die kruisweg  in de noodkerk meer dan waarschijnlijk.

Ludo : “De gedrukte kruisweg was massaproductie en werd in die tijd erg veel verkocht aan Franse kerken. Het drukwerk gebeurde op zacht papier, de gezichten werden vaak bijgewerkt en bijgekleurd , iets wat je op de “ bedderen “ kruisweg goed kunt zien. Normaal werd de kruisweg door de verkoper geleverd als polychrome gravure , beschermd door glas , gehecht op een houten achtergrond en ingelijst.”

De vinders van de kerkfabriek onder leiding van Rene Bloemmen zegden dat de kruisweg gevonden werd onder heel wat stukken glas , wat de verkoopmethode ook bevestigt. Boven elke Statie was ook een kruis aangebracht.

Ludo : “Een gelijkaardige kruisweg heb ik gevonden in het kerkje Sainte-Geneviève van Aisne in Picardie. Hij is in nog slechtere staat als die van Veerle , maar moet van het Franse cultuurministerie wel  bewaard worden.”

sized_P10802472 sized_P1080263 sized_P1080259 sized_P1080257 sized_P1080250 sized_P1080261

 

DAN MAAR LANGS DE NETE

Wandelen langs onze Laakdalse rivieren is anno 2018 een utopie geworden. Alle drie de Laken zitten vol met woekerende planten, water is nog nauwelijks te zien. Dat gegeven en de mooie, jammer genoeg voorbije meimaand dreven ons meer dan eens naar de Grote Nete, die wel een bewandelbare oever heeft.

Spijtig genoeg wordt die Nete onder de brug van Zammel bezoedeld door de Grote Laak, die hier zijn vuil, bruin Limburgs water loost. Dat kleurtje houdt je een hele tijd gezelschap. Intussen toch maar wandelen over die rustige Nete-oever. En her en der een fotootje maken.

sized_P1080116 sized_P1080122 sized_P1080125 sized_P1080127 sized_P1080130 sized_P1080133 sized_P1080138 sized_P1080146 sized_P1080148 sized_P1080153 sized_P1080157 sized_P1080158 sized_P1080187 sized_P1080189 sized_P1080191 sized_P1080193 sized_P1080194 sized_P1080195 sized_P1080206 sized_P1080215

Juni is begonnen

juli 2009 (111)De maand juni is de eerste maand van de meteorologische zomer en vormt samen met juli en augustus het warmste trimester van het jaar. De normale maandelijkse waarden van de maximumtemperatuur liggen tussen 17 en 23°C, naargelang van de plaats. Na de prachtige meimaand zal juni zijn beste beentje moeten voorzetten om beter te doen.

27 juni 1947 was de warmste dag van vorige eeuw met 38,8°C in Ukkel. Tussen 24 juni en 9 juli 1976 (het jaar van de lange, hete zomer) vinden we ook een uitzonderlijke reeks terug van maximumtemperaturen boven 30°C.

De dagen kunnen echter ook nog relatief fris zijn: op 3 juni 1991 bedroeg de maximumtemperatuur slechts 9,7°C in Ukkel. De normale maandelijkse waarden van de minimumtemperatuur liggen tussen 7 en 11°C.

Het regent gemiddeld een dag op twee in Ukkel ! In 1976 regende het slechts 5 dagen en het hoogste aantal neerslagdagen telden we in 1916 (26 dagen).

Het gemiddeld aantal onweersdagen in het land bedraagt 10,7. Tijdens een onweer op 4 juni 1979 viel er 107 mm neerslag in Cerfontaine.

In 1963 kenden we in Ukkel de natste maand juni van de eeuw met 153,7 mm. De droogste maand juni was die van 1976 met slechts 12,1 mm neerslag.

In de Ardennen viel er nog sneeuw in de Hoge Venen op 4 juni 1991.

Tijdens de maand juni kennen we de langste dagen van het jaar. De zon schijnt in Ukkel gemiddeld 195 uur. In 1987 scheen ze slechts 96 uur terwijl we in 1976 konden genieten van 302 uur zonneschijn. U zal zich misschien ook herinneren dat tussen 15 en 22 juni 1977 de zon slechts 15 minuten scheen !

Van 1 tot en met 21 juni lengen de dagen nog 25 min. Dan neemt het feest van het licht stilaan af. Van 21 tot 30 juni leveren we alweer 5 min. in. De volgende volle maan is voor 28 juni e.k.

Op 25 juni 1967 werd Oostmalle getroffen door een van de hevigste tornado’s van de 20ste eeuw.

Wie houdt van een rijkelijke processie kan morgenvoormiddag naar Hoogstraten. Vorige week regende de historische optocht helemaal uit, gelukkig zonder veel schade. Morgen is er een tweede en laatste kans.

Liefhebbers van de beiaard komen een hele zomer lang aan hun trekken in Mechelen. In de beiaardstad bij uitstek is er elke avond vanaf 20u30 een gratis concert onder de Romboutstoren. Beslist eens doen, een aanrader.

De plaatselijke juni-activiteiten vind je terug in ‘Laakdal leeft’ op de Uit-pagina’s.