MATHIEU EN WOUT

 

Wout van Aert zoog vooraf de meeste aandacht naar zich toe, maar in de Azencross  zelf toonde Mathieu Van der Poel dat hij er nog steeds met kop en schouders bovenuit steekt. Een vroege tuimelperte deerde de wereldkampioen niet.

Wout Van Aert eindigde in Loenhout knap vijfde bij zijn comeback. (foto Belga)

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

 FINISHEN IN DE ‘HEL VAN KASTERLEE’

Eens in de hel, altijd in de hel. In echt barre omstandigheden trokken op de laatste zondag voor de kerst weer drie Veerlenaren naar de ‘Hel van Kasterlee’: Pieter de Jongh, Wim Cools en Hans Wouters. Kris Verlies moest helaas forfait geven omwille van een blessure tijdens een fietstraining.

De ‘Hel van Kasterlee’… dat is 15 km lopen, 120 km mountainbiken en nog eens 30 km lopen. 15 km meer dan vorig jaar op smalle wegen, eigenlijk single tracks en … loooooodzwaar!

Turnleraar Pieter de Jongh had hard getraind voor deze wedstrijd, maar zag zijn ijver niet beloond. De ‘Pie’ moest jammer genoeg al na amper één ronde fietsen de wedstrijd staken met mechanische pech. Jammer, want Pieter zat toen al flink mee voorin op de elfde plaats.

Na de pech van Pieter brak de hel echt uit. Regen, modder en ontzettend zware omstandigheden zorgden ervoor dat de fietsronden 4 en 5 een ware slijtageslag werden voor het materiaal en een uitputtingsslag voor iedere deelnemer. Hans Wouters vertelt de rest.

Hans Wouters:In de laatste wisselzone (nadat ikzelf reeds 1u04 gelopen en 6u27 gefietst had), zag ik enkel nog lijken die hun modderkledij alsnog moesten omwisselen voor wat droogs. Want er stond toen nog een 2 x 15 km lopen te wachten als besluit van de donkere dag. Gelukkig was mijn vrouwtje erbij om mij, als coach van de laatste 30 km,  te helpen omkleden. Meer nog, in zwaar regenweer kwam ze later nog naast me fietsen om me regelmatig te bevoorraden en me mentaal te steunen. Wat een vrouw! Gelukkig heb ik een vrij goede, want constante loop. Het fietsen is mijn zwakste punt. Ik kon zelfs nog 40 plaatsen goedmaken en eindigde na 10u29 zware inspanningen als 126ste op de rode loper in mijn derde hel van Kasterlee na eerdere deelnames in 2016-2017.”

Wim Cools, de tweede Veerlenaar, finishte eveneens. Een sterk staaltje van Wim, want hij was nog maar 4 maanden terug beginnen te trainen na een operatie. Een meer dan mooie prestatie dus van Wim, karakterman uit één stuk.

Hans : “Dit was met stip de zwaarste editie van mijn drie deelnames. Meer dan 10 lang afzien bij de beesten af maar als je na afloop op de rode loper mag, komt de adrenaline pas vrij. Het worden nu weken van nagenieten. Door het uitzonderlijke tijdstip in het jaar en de steeds zware omstandigheden is de ‘Hel van Kasterlee’ , ik zeg het nog eens, voor mij met stip de mooiste duathlon die er. Prachtige organisatie ook. We kijken al uit naar volgend jaar!”

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

OBAMA-MOMENT VOOR EVENEPOEL

Elke maandag fileert Frank Van Laeken de sportactualiteit in dS. Dit keer onder de titel

  • Een ‘Obama-moment’ voor Remco Evenepoel

Een uittreksel :

° Nina Derwael is de Sportvrouw, de Red Lions de Sportploeg en Shane McLeod de Sportcoach van het Jaar. Verdedigbare en logische keuzes. Kan dat ook gezegd worden van de Sportman van 2019, de 19-jarige Remco Evenepoel? Want … Alweer komen teamsporters en atleten in minder populaire disciplines er bekaaid af.

° Ondanks haar 19 zit ‘Sportvrouw van het Jaar’ Nina Derwael sinds zaterdagavond al aan twee stuks.

° De eveneens nog maar 19-jarige Evene­poel won dit jaar de Ronde van België en, op indrukwekkende wijze, de Clásica San Sebastián, werd Europees kampioen tijdrijden en vicewereldkampioen in diezelfde discipline. Prachtig voor een jonkie.

°° Maar … was het voldoende om Sportman van het Jaar te worden? Het werelduur­record van Victor Campenaerts was als prestatie veel unieker.

° Wat Remco Evenepoel op deze prille leeftijd doet, is bijzonder knap. Als hij de hoge verwachtingen waarmaakt, wint hij de trofee nog een keer of zes, eentje meer dan Eddy Merckx, en spreken we over twintig jaar over ‘de nieuwe Evenepoel’ als er zich een beloftevolle renner aandient.

* We wensen het hem toe, maar deze bekroning komt te vroeg. Het doet denken aan Barack Obama, die na amper acht maanden in het Witte Huis al de Nobelprijs voor de Vrede ontving. Ook dat was voorbarig.

Aldus Frank Van Laeken in ‘De Standaard’ van vandaag.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

REMCO en NINA elk 19

Remco Evenepoel is verkozen tot Sportman van het Jaar. Nina Derwael is voor het tweede jaar op rij de Sportvrouw van het Jaar. De Red Lions zijn het Team van het Jaar.

° “Zo’n prijs motiveert me alleen maar meer voor de toekomst”, was de eerste reactie van Evenepoel. “Het maakt me niet zenuwachtig, ik wil er juist nog harder voor gaan. Dat zal in de toekomst ook zo blijven.”

° “Ik heb een heel goed jaar gehad, eerst met de teamkwalificatie en daarna door mijn wereldtitel te verlengen. Dat was de kers op de taart”, wist Nina Derwael, die net als Evenepoel nog maar 19 is. “Het is raar om twee 19-jarigen als Sportman en Sportvrouw van het Jaar te hebben. Ik ben niet meer de jongste in mijn sport, Remco is nog piepjong. Het is zot.” (vrtnws)

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

VAL VAN 300 METER

Wereldvermaarde rotsklimmer sterft na val van 300 meter
    Brad Gobright tijdens een expeditie in 2016. Foto: Facebook/Brad Gobright

De wereldvermaarde Amerikaanse rotsklimmer Brad Gobright is woensdag om het leven gekomen tijdens het afdalen van de rotsformatie El Potrero Chico, in het Mexicaanse Monterrey. Gobright viel 300 meter naar beneden.

Liboton beter dan Van der Poel ?

Mathieu Van der Poel is een fenomeen in het veld. Dat bewees hij vandaag nog maar eens op het zware zandparcours van Koksijde. Daar maakte hij in no time een achterstand ongedaan na een geaccidenteerde start,  en snelde dan in kampioenenstijl naar een 7 op 7.

Mathieu is een supercrack, maar Roland Liboton (foto) was dat in zijn tijd ook.

‘Beter nog dan Van der Poel’, zegt sportkenner Jacques Sys in Knack. ‘In het seizoen 83/84 won Liboton 32 van de 33 wedstrijden. Ook de 33ste zou hij gewonnen hebben, maar op vraag van zijn sponsor liet hij die winnen door de Italiaan Di Tano.’  De stille geheimen van de sport wellicht.

“POUPOU” IS OVERLEDEN

De Franse ex-wielrenner Raymond Poulidor is overleden. Hij werd 83. Poulidor was, naast een oersympathieke en sterke wielrenner, ook de schoonvader van Adrie van der Poel en de grootvader van Mathieu en David van der Poel. (foto Belga)

Poulidor won onder meer de Ronde van Spanje, Milaan-Sanremo en de Waalse Pijl. Weliswaar werd hij vooral bekend als eeuwige tweede achter Jacques Anquetil en Eddy Merckx in de Ronde van Frankrijk. Daarin stond hij tussen 1962 en 1976 acht keer op het podium stond zonder ooit te winnen.

De onterechte rol van Eeuwige Tweede (hij won 189 koersen) leverde “Poupou” enorm veel sympathie op in zijn thuisland en ver daarbuiten. Zelfs de Franse president Macron bleef niet onberoerd voor zijn overlijden.

HUBERTUS, de bekeerde jager

Vandaag 3 november is het Sint-Hubertus, de patroon van de jagers.

Zijn er nog veel jagers? Neen, vermoed ik. Ik ken alleen Fons van de Pang Bang (foto R), maar die telt wel voor tien. Over het leven van Hubertus bestaan zeven beschrijvingen. Hubertus was een zoon van de hertog van Aquitanië en leidde een werelds leven.

Op Goede Vrijdag van het jaar 683 ging hij op jacht, hoewel dat een zeer oneerbiedige activiteit was op die dag. Hubertus bespeurde een groot hert, en joeg er achteraan met zijn honden. Toen hij het hert bijna te pakken had en het dier zich naar hem toekeerde, wou hij het neerschieten. Op dat moment verscheen er een lichtend kruis tussen het gewei.

En wat gebeurde er? Hubertus de jager schoot niet, het hert verdween. Groener kan een groene jager niet zijn. Als beloning werd Hubertus toch de patroonheilige van de jacht.

Voor die heilige eer moest Hubertus wel eerst in de leer bij bisschop Lambertus van Maastricht. Later werd hij zijn opvolger. Beiden werden heilig verklaard. In sommige (vooral Waalse) streken lijken er sindsdien nog steeds maar twee heiligen te zijn: Hubertus en Lambertus.

Nadat Hubertus in 727 overleed, volgde zijn zoon Floribertus hem op (in die tijd konden gehuwden nog geestelijke worden, al scheidden ze in dat geval wel vaak van tafel en bed: de vrouw werd meestal zuster). Biografen vermelden ook een plek genaamd “Fura” als plaats waar hij overleed. Een plek die wel eens de Vlaams-Brabantse gemeente Tervuren kan zijn.

In 825 werd zijn stoffelijk overschot van Luik overgebracht naar de abdij van Andage. Andage werd een bedevaartsoord en de plaatsnaam veranderde in Saint-Hubert.

Omdat Hubertus ook ooit een man van hondsdolheid genas, wordt hij ook speciaal aangeroepen tegen deze ziekte. Gezegend hubertusbrood eten garandeert een spoedige genezing. Gedaan met blaffen en bijten!

Vandaag ook is het ‘jachthoorn blazen’ op vele plaatsen in vooral Wallonië.

EEN FAMILIE – TWEE WERELDKAMPIOENen

De Catalaanse motorbroers Marc en Alex Marquez zijn sinds vannacht allebei wereldkampioen in hun klasse.

Marc won de titel al in de MOTOGP van Japan, broer Alex had vannacht onze tijd aan een tweede plaats in Maleisië genoeg om wereldkampioen te worden in de MOTO2. Vader Marquez (L) kon zijn vreugde niet op. Beide broers rijden 17 november e.k. als wereldkampioenen voor eigen Spaans volk in de seizoensafsluiter in Valencia.

Alex won in 2014 ook reeds het WK in de MOTO3. Zijn illustere broer Marc blijft evenwel de kroon spannen met reeds zes MotoGP-titels en twee in de opstapklassen.

 

De jongere Alex Marquez stond dit jaar al 10 keer op het podium, waarvan 5 keer op het hoogste schavotje. “Een droom die uitkomt”, pufte de uitgeputte nieuwe wereldkampioen na afloop van de race waarin hij tweede werd achter de Zuid-Afrikaan Brad Binder.

Alex droeg zijn race meteen op als eerbetoon aan de jonge Indonesiër Afridza Munandar, die gisteren jammerlijk verongelukte in een wedstrijd om de Asia Talent Cup, eveneens op het circuit van Sepang.

Wielemie is niet meer

Als paralympische atlete ‘rolde’ Marieke Vervoort een indrukwekkend palmares bijeen met haar handbike, met als orgelpunt de fabuleuze 100 meter sprint op de Paralympische Spelen van Londen in 2012.

Ze schreeuwde het toen uit van vreugde. The beast from Diest did it again. Toen al wist ‘Wielemie’ dat ze niet zo lang meer te leven had. Toch bleef ze lachen en avonturen ondernemen, samen met haar hond Zenn. (foto DM)

Telkens een doel vastleggen. Hoe moeilijk soms ook. Laat het een les voor ons allemaal zijn. In doorzetting, maar ook in relativering.’

Als ze één boodschap heeft, is het wel: leef nu. ‘Geniet van elk moment, morgen kan het gedaan zijn.’ Vorige maand racete ze nog met een Lamborghini over het circuit van Zolder. ‘Mijn laatste wens is vervuld’, zei ze toen.

1 2 3 6