HET echte VIRUS

In ‘dS der Letteren’ heeft de Italiaanse schrijver Sandro Veronesi het vandaag over het virus dat lelijk heeft huisgehouden in zijn land. Een paar markante uittreksels.

‘Het echte virus op de planeet aarde, dat is de mens. Die koloniseert en vernietigt de aarde. Het lijkt haast alsof het coronavirus de antilichamen vormt van de aarde, die nu op de mens worden afgevuurd, omdat de mens nutteloos en zelfs schadelijk is voor de planeet. In plaats van zich aan te passen aan de natuur, past de mens de natuur aan zijn eigen behoeften aan.’

‘De wetenschap, de politiek en dat waanzinnige idee van alles te moeten controleren, hebben van de mens een gevaarlijk virus gemaakt. En kijk nu, onze luchtkwaliteit verbetert en er zwemmen weer dolfijnen rond in de havens. De natuur heeft de mens afgeremd.’

‘Een andere observatie die ik niet uit mijn hoofd krijg, betreft de doelgerichtheid van dit virus. Is het niet frappant dat corona vooral oudere mannen raakt, zij die verantwoordelijk zijn voor de mismeestering van deze planeet?’

‘De klimaatspijbelaars kregen te horen dat ze beter terug naar school zouden gaan. Tja, dat mogen ze nu niet meer, en het zijn volwassenen die het hen verbieden. Na de doortocht van dit virus moeten we onze samenleving zeker op economisch vlak herinrichten. Is dat geen mooie kans om tegelijk helder na te denken over de toekomst van de planeet?’

‘Mensen zijn gemener geworden, een kwaadheid die werd gevoed door politici die met hun vlammende retoriek probeerden te klimmen in de peilingen. Rome is een ramp sinds Virginia Raggi van de Vijfsterrenbeweging burgemeester is. Door die partij zitten nu compleet onervaren en onvoorbereide dertigers in onze nationale regering. Ik vermoed dat die jongelui zelfs in hun eigen appartementsblok nog nooit een crisis hebben bestierd.’

What do you want to do ?

New mail

DE VISIE VAN VUREN dag 6

De Spaanse griep

Samen met mij waren vele mensen verbaasd dat er met onze ontwikkelde geneeskunde en een zo magistraal uitgebouwde farmaceutische sector , zeker in ons land , nog zoiets onoverwinnelijks kon bestaan als een … griep. Een “eenvoudige griep “ zegden wij er dan nog bij.

 Wij dachten dan terug aan ziekten als de cholera en de pest die er honderden jaren geleden waren, maar intussen waren verdwenen want die we al lang onder de knoet hadden.

In de voettocht die de paus vorige week door Rome maakte om te bidden op plaatsen waar sommige van zijn voorgangers ook waren gaan bidden, konden wij het nog lezen. De ene paus deed het ongeveer vijfhonderd jaar geleden , een andere in een nog veel verder verleden. En meestal omwille van de toen nog onuitroeibare pest.

Vaak vergeten we echter dat amper een eeuw geleden onze ouders of onze grootouders (of nog iets verder weg voor de echt jonge mensen) iets gelijkaardigs hebben meegemaakt : de Spaanse griep van 1918. .

Ik hoor mijn moeder, die toen een heel jong meisje was, nog vertellen hoe ze nachtenlang bij iemand van het gezin had gewaakt. De zieke was er doorgekomen, een geluk dat niet iedereen van het dorp te beurt viel.

En toch bleef daarover in ons collectieve geheugen weinig tot niets over. Waarschijnlijk te wijten aan het jaar dat die griep zoveel doden maakte : 1918, het jaar dat die vreselijke wereldoorlog (W.O. I) eindigde.

Tussen 1919 en 1939 werden die 11 novembervieringen door velen bijgewoond. Heel veel oud-strijders van 14 – 18 waren er ook nog bij. In die periode bestonden zelfs twee oudstrijdersgroeperingen : de Vuurkruisers en de Vossen. Ook in Veerle was dat zo.

Goed twintig jaar later was het einde van de oorlog nog niet vergeten of een nieuwe meldde zich al aan. Op de 11 novembervieringen van toen viel niks meer te bespeuren van een vertegenwoordiger van de oud-strijders en van kinderen wier vaders aan de IJzer hadden gevochten. Evenmin van schoolkinderen met een bloemenkroon en een burgemeester met een sjerp rond zijn buik.

Dat veranderde echter in … 2014. Plots begon dit land te herdenken dat het uitbreken van die oorlog honderd jaar eerder had plaatsgevonden. Een hoogtepunt in die herdenkingen kwam er anderhalf jaar geleden, op 11 november 2018, het einde van die vreselijke landenstrijd van 100 jaar terug. Duizendmaal hoera … want wij herdachten met veel poeha het einde van de Eerste Wereldoorlog.

Over de Spaanse griep echter … geen woord. Nochtans zou er zonder die oorlog nooit een Spaanse griep geweest zijn.

Zonder in details te treden, was die griep uitgebroken in januari 1918 in de Amerikaanse staat Kansas. Niet de ouderen of de kinderen werden er ziek van, wel jongvolwassenen. Eind februari verdween die griep om wat later weer uit te breken bij jongvolwassenen in een legerkamp waar ze als echte soldaten werden opgeroepen om mee te gaan vechten aan de Europese fronten.

 De ziekte vertoonde alle verschijnselen van een griep : koorts , hoesten , spierpijn , keelpijn , extreme moeheid , een ademhaling die steeds moeilijker werd en waar men binnen enkele dagen kon aan overlijden. Daarom ook werd ze griep genoemd .

Een grote massa Amerikaanse soldaten bracht het virus mee naar hier. In augustus 1918 was de helft van de Amerikaanse soldaten reeds aangetast. 43.000 van hen overleefden het niet. Bijna zoveel als de 50.000 die er aan de fronten sneuvelden. De ziekte sloeg pijlsnel over naar andere legerkorpsen , zelfs naar de Duitse!

Niet lang daarna eindigde de oorlog: 11 november 1918. De overlevende soldaten keerden naar hun land terug en werden overal feestelijk onthaald.

 De oorlog was ten einde, maar de wereldwijde bevrijdingsfeesten hier, in Frankrijk, in Polen, en in vele andere landen gaven het virus vrij spel om zich verder te manifesteren.

In de Verenigde Staten stierven 675.000 mensen, in Frankrijk 200.000, in Engeland 400.000 en andere honderdduizenden elders in de wereld , tot Rusland en India toe.

Wat nu het internationale vliegtuigverkeer, de internationale relaties en het toerisme doen, gebeurde toen door jonge naar huis terugkerende soldaten van de Belgisch-Franse fronten. Miljoenen mensen kwamen de ziekte niet te boven.

In 1919 was de pandemie voorbij. Behalve in Australië, waar men de ziekte met een strenge maritieme quarantaine had buitengehouden, maar waar ze een jaar later toch weer doorbrak. Gelukkig kon nog even later, dank zij intens longonderzoek van overledenen, een gepast antivaccin ontwikkeld worden.

 Tot daar in het kort het verhaal van de ziekte die men door de roes omtrent het einde van de oorlog bijna vergeten was.

Nog dit…De Duitsers die van de oorlog thuiskwamen, hadden het over de Vlaamse ziekte , omdat ze vanuit de loopgraven naar hier werd meegebracht.

Maar waarom had vrijwel iedereen het later over de Spaanse griep?

 Tijdens de oorlog werden de kranten in de oorlogvoerende landen sterk gecensureerd. Iets demoraliserend kwam er niet in. Spanje evenwel had niet deelgenomen aan de oorlog en de kranten schreven over alles waarvan ze dachten dat het niet kon verzwegen worden. Nadat de eerste mensen overleden waren, vernam de wereld iets over een virus waartegen niets aan te vangen was.

Alzo werd de boodschapper ook een soort beschuldigde . Of beter nog als een pianist die in de vuurlinie speelde terwijl de kogels rond zijn oren floten.

* Moraal van het verhaal : de geschiedenis leert ons dat wij uit de geschiedenis niets leren .

Hopelijk weer tot morgen,

Louis Vuren

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

APOLLONIA

De werken rond het ‘tandpijnkapelletje’  achter de abdij van Averbode heeft de heilige Apollonia niet veel deugd gedaan. Haar aanbidders nog minder. Kijk en vind de zieke tand….(foto Clem)

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

De heilige Apollonia wordt vaak afgebeeld met een tang in de ene en een palmtak van de martelaren in de andere hand. In de tang zit vaak een tand of kies. Ze wordt aangeroepen bij kiespijn en is ook de patrones van de tandartsen en tandtechnici. Haar feestdag is op 9 februari .
What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

De builenpest in de 13de eeuw

Het verhaal van paus Gregorius vertoont veel gelijkenissen met het coronavirus, de schuldige van de pandemie die zich momenteel van de wereld meester maakt. Lees maar.

* Paus Gregorius IX (1170-1241) was, net als veel van zijn ambtgenoten, niet helemaal zuiver op de graat. Gregorius blonk uit als fervent Jodenhater en gaf zijn zegen aan kruistochten naar Pruisen, waar talloze vrouwen en kinderen vermoord werden door kruisvaarders. Daarnaast had hij ook uitgesproken opvattingen over hoe om te gaan met … heksen.

° In zijn pauselijke bul, ‘Vox in Rama’ (“De stem in de kikker” uit 1233), besprak Gregorius de vormen die ketterij en duivelaanbidding volgens hem aannamen. Vooral zwarte katten zag hij als baarlijke duivels in vermomming.

° En aangezien de middeleeuwers niet met de duivel wilden samenwonen, werden de zwarte katten massaal uitgemoord.

° In vele ‘Europese’ landen werden zwarte katten ‘gearresteerd’ en aangepakt als betrof het vreselijke ketters. Alleen de brandstapel bood uitkomst. De vuren laaiden voortdurend en overal. Het uitmoorden was echter zeer rampzalig, want …

° In de middeleeuwen hadden katten immers wat anders te doen dan als vermomming van duivels te dienen. Katten hadden het vooral begrepen op ratten en ander ongedierte dat de huizen, de pakhuizen van de kooplui en de boerderijen leeg vraten. Door de katten af te maken was het ongedierte helemaal niet meer in toom te houden. De rattenpopulatie nam gigantisch toe en in hun vacht droegen ze … vlooien mee.

° Die vlooien verspreidden zich razendsnel onder de mensen en brachten de builenpest mee. Naar schattingen van toen stierven tussen 25 en 50 miljoen mensen in Europa. De maatschappij stond helemaal op zijn kop.

* De verschrikkelijk ramp kwam er NIET DOOR de zwarte katten, maar juist door een gebrek eraan. Ook pausen vergissen zich wel eens.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

HARRY GREGG, held in München

° Bij de vliegtuigramp op 6 februari 1958 stierven 23 van de 44 passagiers. Harry Gregg ontpopte zich tot held door meerdere mensen uit het wrak te redden, onder wie een baby en zijn teamgenoten Bobby Charlton en Jackie Blanchflower.

° Voor zijn moed werd Gregg, een Noord-Ier, benoemd tot “Member of the Order of the British Empire” (MBE).

° Gregg stond tussen 1957 en 1966 210 keer tussen de palen bij Manchester United. ManU betaalde voor hem 23.000 pond aan Doncaster Rovers, toen een recordsom voor een doelman. Hij speelde ook 25 keer voor Noord-Ierland en werd in 1958 uitgeroepen tot beste keeper op het WK in Zweden, waar de Noord-Ieren in de kwartfinales sneuvelden.

° Gregg werd 87. “Hij stierf vreedzaam in het ziekenhuis, omringd door zijn familie”, laat de Harry Gregg Foundation weten. (vrtNWS)

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

DE ARK VAN NOE (4 en slot)

° In 2003 begon een Chinees team een nieuwe zoektocht op de Ararat en een jaar later bereikten ze een hoogte van 4.200 meter, maar monsters werden er niet genomen.

° In 2006 vonden Turkse onderzoekers een grot met een houten wand erin. Hierop namen zij contact op met het Chinese team. Die namen dit keer wel een monster mee en dat wees op fossielen van hout, net als David Fassold zijn team eerder vonden in de vallei rondom de Berg van Mozes.

° Een voorlopig laatste poging werd genomen in 2007. Maar ook dit keer speelde het weer in het nadeel van de onderzoekers en moest de poging worden gestaakt. Of men ooit nog een nieuwe poging gaat ondernemen, is tot nog toe niet geweten.

Conclusie

** We kunnen stellen dat het verhaal van de Ark van Noah grotendeels gebaseerd is op een feit uit een zeer ver verleden. Er is wel degelijk een grote zondvloed geweest en die hebben onze voorouders met lede ogen moeten ondergaan. Het hele verhaal doet een beetje denken aan het verhaal van het verzonken continent Atlantis en dat is iets waar wetenschappers liever niet over praten. Voor hen is dat pure fantasie. Of dat ook het geval is voor de legendarische Ark, is nog steeds een open vraag.

Auteur: Carl Bries

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

DE ARK VAN NOah (2)

° Terwijl gelovigen dit verhaal als waarheid aanzien, vragen wetenschappers zich af of een dergelijke zondvloed wel degelijk kon hebben bestaan. Zo ja, wanneer zou die dan precies hebben plaats gevonden?

° Het feit dat er al sinds mensenheugenis een verhaal van een wereldwijde catastrofe rondgaat, duidt volgens sommigen erop dat er inderdaad een grote zondvloed heeft plaatsgehad ergens in onze geschiedenis.

° Experts zien dan ook enkele mogelijkheden om het tijdstip te bepalen en te achterhalen wat de oorzaak hiervan was.

  • Eén mogelijkheid is de zogenaamde Burcklekrater die zo’n 2.000 km ten zuidoosten van Madagaskar te vinden is. Deze krater ontstond door een komeetinslag die wellicht circa 3.000 tot 2.800 voor Christus heeft plaatsgevonden, al is dat nog niet geheel zeker. Deze periode kan overeenkomen met de Bijbelse Zondvloed, wiens begin men na het vergelijken van heel wat verschillende culturele overleveringen dateert op 10 mei 2.807 voor Christus.
  • Een tweede mogelijkheid kan het overstromen van de Zwarte Zee zijn ten tijde van de laatste ijstijd. Dit was een zoetwatermeer dat helemaal bevroren was ten tijde van de ijstijd. Toen de Middellandse Zee doorbrak en water in de Bosporus terecht kwam, overstroomde dit gigantische meer en kwamen de beide zeeën terug met mekaar in contact.
  • Nog een hypothese die door heel wat wetenschappers de grote kanshebber is, is een aardkorstverschuiving. Daardoor verschuift de korst op zijn geheel hetgeen tot een gigantische zondvloed kan hebben geleid, evenals tot het einde van de Laatste IJstijd. Dat moet dan rond 10.500 voor Christus geweest zijn.

° Een dergelijke zondvloed kan dus wel degelijk gebeurd zijn en vanuit die hoek kan het verhaal dus de waarheid omschrijven. Maar is het mogelijk om ooit nog een spoor van de legendarische Ark te vinden? Op die vraag zouden heel wat avonturiers en experts graag positief willen antwoorden door de boot zelf terug te vinden.

Auteur: Carl Bries        Morgen het vervolg van dit spannend verhaal

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

De Ark van Noah

De Ark van Noah is een van die verhalen die de mensheid blijft fascineren. Heeft deze echt bestaan of is het slechts een fabeltje? En als hij ooit echt heeft rondgevaren, wat is er dan mee gebeurd en zijn er eventueel nog sporen van te vinden? Carl Bries zocht het voor ons uit.  -SenNetMagazine-

De feiten

° In de Bijbel staan heel wat fantastische verhalen te lezen. Eén daarvan hoort tot het collectieve geheugen van de mens wereldwijd: de Ark van Noah. In allerlei culturen keert het verhaal terug van de Grote Zondvloed die de mensheid bijna had vernietigd en waar God tot Noah sprak om een grote boot te maken waarin hij, zijn familie en één paar van elk dier op aarde in kon huizen om de 40 dagen durende storm te trotseren en uiteindelijk te overleven. Kan dit verhaal kloppen of is het slechts een metafoor? 

° Volgens sommigen is het dat laatste, maar er zijn ook gelovigen die ervan overtuigd zijn dat dit een ware versie van de feiten is en dat de Ark ergens moet zijn gestrand. Waar kan dit dan zijn en vinden we ooit een spoor terug van deze legendarische boot?

Zondaars

° Om te beginnen moeten we eens kijken naar wat de Bijbel te vertellen heeft. Hierin lezen we dat God mens en dier wil vernietigen omdat “iedereen een verderfelijk leven leidde” en “alle mensen op aarde slecht waren”. De enige uitzondering waren Noah en zijn familie. Zij krijgen de opdracht een immense boot te maken.

° Noah en zijn familie gaan noest te werk en bouwen een ark waarin zijzelf en één mannetje en één vrouwtje van elk dier op aarde kon gehuisvest worden. Nadat alle dieren aan boord waren gegaan en Noah en de zijnen als laatsten aan boord gingen “braken alle bronnen van de oervloed open en werden de sluizen van de hemel wagenwijd opengezet” waarop er een storm als nooit eerder gezien losbrak en veertig dagen en nachten lang de aarde zou teisteren. Uiteindelijk zou het water 15 el boven de hoogste bergtoppen komen en zou alle leven buiten de ark vernietigd zijn. Daarna was de aarde nog 150 dagen bedekt met water.

° Toen het na 40 dagen stopte met regenen stuurde Noah een raaf eropuit om land te vinden, maar die kwam niet terug. Na 150 dagen liep de Ark vast op het Araratgebergte en vloog een duif uit om te kijken of de aarde effectief opgedroogd was. De duif kwam terug met een olijftakje en Noah, zijn gezin en de dieren verlieten de boot.

Auteur: Carl Bries

  • Morgen het vervolg van dit spannend verhaal
What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail