640 947 euro extra voor Laakdal

De Vlaamse gemeentebesturen krijgen de komende jaren in totaal 1,33 miljard euro extra middelen om te investeren in hun gemeente. Voor Laakdal betekent dat concreet 2.370.259 euro. Dat is het gevolg van het nieuw Vlaams regeerakkoord.

De Vlaamse overheid neemt de helft van de zogenaamde ‘responsabiliseringsbijdrage’ €640.947 voor de betaling van de ambtenarenpensioenen over én geeft de gemeenten extra budget omwille van hun open ruimte € 1.729.312.

Dat vernam N-VA-gemeenteraadslid & fractieleider Niels Vermeulen van de N-VA-ministers uit de Regering van Minister-President Jan Jambon.

Naast deze bijkomende financiering blijft ook het gemeentefonds, de belangrijkste inkomstenbron voor onze steden en gemeenten, de komende jaren elk jaar met 3,5% groeien.

De nieuwe Vlaamse regering wil de gemeenten meer financiële ademruimte geven zodat ze de komende jaren sterk blijven investeren. Financieel staan veel steden en gemeenten er niet goed voor.

De Vlaamse Regering komt hen nu te hulp met 1,33 miljard aan extra middelen.  “Dat komt niet alleen de inwoners ten goede, maar is vooral ook een troef voor onze economie en het aantal jobs in Vlaanderen”, verduidelijkt N-VA-gemeenteraadslid & fractieleider Niels Vermeulen.

“Met dit geld kunnen we onze gemeente écht beter maken. N-VA Laakdal wil dat de gemeente met de bijkomende Vlaamse financiering bij voorkeur investeert in (fietspaden, veilige wegen, groenere omgeving, … of het bestuur kan de centen gebruiken om de opcentiemen op de onroerende voorheffing te verlagen)”, vult Niels aan.

MET SPOETNIK 1 BEGON RUIMTEVAART

4 oktober 1957, vandaag 62 jaar geleden, begon het tijdperk van de ruimtevaart. Helemaal buiten mijn weten om, want in mijn streng internaat, afgeschermd van alle wereldse gebeurtenissen, zeker Russische, wisten wij van niets toen de Sovjet Russen hun eerste kunstmaan lanceerden.

Ik moest de povere drie dagen herfstverlof afwachten om in oude kranten het nieuws bijeen te harken dat Spoetnik 1 bestond uit twee kleine aan elkaar geklonken halve aluminiumbollen met een totale diameter van amper 58 cm, met daarop vier antennes van zowat 3 m lang.

1957 was het ‘Internationaal Geofysisch Jaar’ en dat kwam de Russen erg goed uit. In 1954 reeds had de Sovjetleider Chroestsjov groen licht gegeven om concurrent Amerika met deze primeur voor een tijdje opzij te zetten.

En of dat lukte! In de VS werd men plots geconfronteerd met de krachtige Russische raket die het huzarenstukje voor mekaar had gebracht. Werner von Braun, die voor nazi-Duitsland de V-2 ontwikkelde, kreeg meteen carte blanche om de Russen lik-op-stuk te geven.

De Amerikaanse president Eisenhower bleek bovendien niet erg onder de indruk van dat kleine balletje in de ruimte. Basketbal in de ruimte was trouwens niet aan hem besteed. Maar de publieke opinie floot hem terug nu duidelijk werd dat de Sovjets de VS zouden kunnen treffen met een internationale raket met kernwapens.

‘Kleine raketman’ (de latere Noord-Koreaanse leider Kim-jong-un) woonde in 1957 in Moscou en liet zich wellicht inspireren.

Op 1 februari 1958 ging ook de Amerikaanse Explorer 1 eindelijk de ruimte in. Momenteel vliegen er zo’n 5 000 stuks boven onze hoofden, waarvan er vele nog echt werken.

VOLKSREPUBLIEK CHINA WORDT 70

Morgen dinsdag 1 oktober wordt de Volksrepubliek China 70. Een geschiedenis van tirannie en mensonwaardige toestanden, maar ook van een economisch wonder. Een nog steeds communistisch geïnspireerd land als nummer één van de wereld verdient een korte historie.

“Vandaag is het Chinese Volk opgestaan”, riep Mao Zedang (foto) op 1 oktober 1949 uit. De Volksrepubliek China was geboren.

Mao werd staatshoofd en greep meteen de macht, samen met de CCP of Chinese Communistische Partij én met sterke steun van de Sovjet Unie.

Mao, die in 1921 reeds secretaris van de partij werd, verwierp op slag de ‘planeconomie’ van het communistische Sovjetsysteem. Hij lanceerde zijn eigen ‘Sprong Voorwaarts’.

China moest binnen de kortste keren een economische supermacht worden. De productie van staal moest hiervan de sleutel zijn. De landbouw werd gecollectiviseerd.

De ‘Grote Sprong’ van Mao pakte evenwel totaal verkeerd uit. Het staal was van te slechte kwaliteit en door miljoenen Chinezen van de landbouwproductie te houden, liep alles helemaal mis.

Een dramatische hongersnood maakte zich meester van China. En nog erger: in 1958 en 1959 liet Mao liefst 7 miljoen ton graan reserveren voor export. Door het beleid van Mao stierven binnen een periode van 3 jaar liefst 30 miljoen mensen door ondervoeding en hongersnood. De wereld keek toe, en berustte.

En nog was de maat niet vol. In 1966 -Mao is dan al 72-  lanceerde ‘de grote leider’ de zgn. ‘Culturele Revolutie’ waarbij hij zijn eigen denken, smaak en levensstijl vastlegde in het ‘Rode Boekje’, de nieuwe Chinese bijbel. ‘Politieke macht komt uit de loop van een geweer’, is een van fel omstreden spreuken van leider Mao.

Tijdens deze periode rekende Mao dan ook af met vrijwel alle vooraanstaande personen die hem bekritiseerden. De Culturele Revolutie liep volledig uit de hand. Het leger moest de macht in China herstellen.

DENG EN XI

Deng Xiaoping, die Mao in 1976 opvolgde, stond zowel publieke als privé-bedrijven toe. China  groeide sterk, en werd in 2010 de bijna grootste economie ter wereld. De levensstandaard en de persoonlijke vrijheden van de Chinezen verbeterden.

Onder de volgende twee presidenten was er binnen de partij sprake van een zekere mate van ‘collectief leiderschap’.

Sinds Xi Jinping (foto r) in 2013 president werd, lijkt alle macht echter weer bij één man te zitten. Xi bouwde de Chinese economie wel uit tot de machtigste in de wereld. Om te volgen …

GORBATSJOV SCHREEF EEN BOEK

Het gaat niet goed met de gezondheid van de vroegere Sovjetleider Michail Gorbatsjov (88). In juni werd bekend dat hij in het ziekenhuis was opgenomen. Waarom hij was opgenomen, werd niet bekendgemaakt. Maar in augustus ging de gezondheidstoestand van de man van glasnost en perestrojka blijkbaar plots achteruit.

Het motto van de perestrojka was volgens hem: “Zo kunnen we niet verder leven”.

Knipsel gorbyDat motto werd volgens Gorbatsjov ook toegepast op de internationale situatie in de tweede helft van de jaren tachtig. De wapenwedloop was toen met de plaatsing van nucleaire middellangeafstandsraketten op een gevaarlijk punt beland.

Gorbatsjov schreef er een dik boek over: ‘Wat er op het spel staat’ waaruit volgende citaten …

“De uitweg uit die vicieuze cirkel werd gevonden toen, in de tweede helft van de jaren tachtig, de hoogste politieke leiders van zowel de USSR als de VS tot de conclusie kwamen dat ze zo niet tot in de eeuwigheid door konden gaan”, schrijft Gorbatsjov. “Het beëindigen van de Koude Oorlog was onze gezamenlijke overwinning, bereikt door dialoog en overleg.”

“Het Westen maakte melding van zijn “overwinning in de Koude Oorlog”… En de conclusie die daaruit werd getrokken: we moeten onze militaire macht nog verder uitbreiden, onze wil doordrammen, een unipolaire wereld, een Amerikaans imperium creëren.”

Gorbatsjov komt in zijn houding over het Amerikaanse optreden in de wereld dicht in de buurt van de scherpe kritiek die de Russische president Poetin uitte tijdens de Veiligheidsconferentie in München in 2007: “Het huidige stadium in de politiek van de VS is een triomf voor diegenen die ervan overtuigd zijn dat geweld, druk en een eenzijdige benadering, Amerika toestaan zich boven anderen te plaatsen in de wereldpolitiek”,

Volgens Gorbatsjov heeft die Amerikaanse politiek van dominantie geleid tot een opeenstapeling van vergissingen, zowel in het Nabije Oosten als in het Middellandse Zeegebied als in Joegoslavië en Oekraïne. Hij is duidelijk diep ontgoocheld: “En dat op het continent waar beide wereldoorlogen zijn begonnen! Dat is onvergeeflijk. Het is de grootste mislukking in de Europese politiek en de wereldpolitiek.”

Amerika en Europa hadden dit na het einde van de Koude Oorlog volgens Gorbatsjov kunnen vermijden door een samenwerking met Rusland uit te bouwen, zoals het voorzien was in het Handvest van Parijs voor een Nieuw Europa dat in november 1990 werd ondertekend door alle Europese landen plus de VS, Canada en de Sovjet-Unie: “Gelijkwaardige veiligheid voor iedereen. Ja, vooral dat. Zonder dat is al het andere niet mogelijk.”

En hij laat ook niet na te vermelden dat Rusland zijn deel van de bijdrage aan die gezamenlijke veiligheid heeft geleverd door 30 jaar geleden niet tussenbeide te komen in de verschillende anticommunistische revoluties in Centraal- en Oost-Europa: “Toen in de DDR en in de landen in Midden- en Oost-Europa mensen de straat op gingen om hun vrijheid op te eisen, verliet geen enkele van de honderdduizenden Sovjetmilitairen die zich op het grondgebied van die landen bevonden, de kazerne. De Sovjet-Unie heeft de inwoners niet belemmerd in hun keuze. Er vond in Europa een unieke revolutie plaats, zonder bloedvergieten.”

 * De officiële, wereldwijde release van het boek van Gorbatsjov, “Wat er op het spel staat”, is nu maandag 23 september. In België wordt het boek uitgeven door Uitgeverij Lannoo. 

de duitsers blazen de aftocht

September 2019 staat in de Kempen (en in het land) in het teken van 75 jaar bevrijding van de Duitse bezetting. In tegenstelling met veel andere gemeenten uit de regio, te beginnen met Geel, is die voor de Laakdalse gemeenten vrij vlot en haast zonder bloedvergieten verlopen.

Vanaf 3 september 1944 , vandaag precies 75 jaar geleden, bliezen de Duitsers de aftocht. Ze eisten alles op wat wielen had, van fietsen tot boerenkarren.

Knipsel001Op 6 september in de voormiddag verschenen de eerste Britten in Eindhout, Vorst en Veerle. Het waren verkenners, met lichte, snelle pantservoertuigen. De volgende dagen werd het hier een drukte van jewelste. Duizenden soldaten trokken voorbij, honderden vonden een onderkomen in scholen en huizen. De geallieerde troepen rustten hier uit van de strijd of boden logistieke ondersteuning aan het front.

In de nacht van 14 op 15 juli 1944 namen de Duitsers acht verzetslieden gevangen. Voor de familie van die acht mannen bleef het lang bang afwachten. Soms vergeefs.

Knipsel000* Marcel Heselmans (R onder) kwam niet meer terug. Hij werd tijdens een ontsnappingspoging doodgeschoten. Marcel Coenen overleed op 18 maart 1945 in het concentratiekamp Berga-aan-de-Elster (Buchenwald). Zijn stoffelijk overschot kwam in een massagraf terecht.

  • Coenen en Heselmans waren de leiders van sectie 94 van de verzetsbeweging ‘Groep G’. Ze hielpen Britse piloten onderduiken en braken in gemeentehuizen in om documenten te vervalsen. Zo kon het verzet wegvoeringen en voedselopeisingen bemoeilijken.

Voor de overige zes ging het, samen met honderden andere Belgische gevangen, van Breendonk, via Buchenwald, naar Dora-Blankenburg in Duitsland.

P1120125

 

  • Onder die Belgische gevangenen bevond zich ook Louis Boeckmans uit Tessenderlo. Samen met de groep uit Vorst bracht het Rode Kruis hem in april 1945 naar Zweden. Daar konden de sterk verzwakte gevangen – Louis woog geen 40 kilo meer – opnieuw aansterken. Pas op 13 juli 1945 waren ze eindelijk weer thuis. Na de bevrijding kwam Louis in Vorst wonen. Hij woont er nog steeds en is intussen ereburger van Laakdal.
  • In “Mijn verhaal 1942-1945 Louis Boeckmans” van de Laakdalse auteur Felix Vanbel  vertelt de intussen 90-plusser het verhaal van zijn wedervaren.

De Stomme van Portici

De Stomme van Portici (La Muette de Portici) is een opera in vijf bedrijven die voor het eerst in 1828 werd opgevoerd in de Opéra van Parijs. Hij vertelt een geromantiseerd, patriottisch verhaal dat zich lang geleden afspeelde tijdens een Napolitaanse opstand tegen de toenmalige Spaanse overheerser.

Dat het werk nog steeds een zekere bekendheid geniet, is helemaal te danken aan het feit dat een opvoering ervan plaatsvond op 25 augustus 1830 in de Brusselse  Muntschouwburg.

Die opvoering bracht de gemoederen van de toeschouwers zo sterk in beweging dat er anti-Hollandse rellen uitbraken die tot de Belgische Revolutie zouden leiden.

images Willem IDe opera-uitvoering werd n.b. gegeven om de 58e verjaardag te vieren van de Nederlandse koning Willem I. Die Willem zorgde echter voor veel onvrede in de toen nog zuidelijke provincies omwille van zijn autoritair (eigenzinnig) bewind.

Het volk morde in die dagen, de oogst was mislukt en de bevoorrading kwam in het gedrang. De julirevolutie in Frankrijk gaf de burger moed. Het front werd sterker en heftiger toen ook de Waalse mijnwerkers en de Vlaamse wevers zich aansloten om betere levensomstandigheden af te dwingen.

De vlam sloeg helemaal in de pan toen de zanger de aria ‘Amour sacré de la patrie, rends-nous l’audace et la fierté. A mon pays je dois la vie, il me devra sa liberté’, inzette. Vooral die laatste zin (Aan mijn land dank ik mijn leven, het zal aan mij zijn vrijheid te danken hebben) hakte er stevig in.

Brussel stond in rep en roer. De rellen die begonnen tijdens de opera, leidden tot het begin van de geslaagde Belgische Revolutie én het uitroepen op 4 oktober van de Belgische Onafhankelijkheid door het Voorlopig Bewind.

Meer weten? Rode woordjes aanklikken …

DE PRAAGSE LENTE

Na het einde van WO I werden de landen Tsjechië en Slowakije samengesmolten tot Tsjechoslowakije.  Een republiek, helemaal in de communistische invloedssfeer van Jozef Stalin die er in 1948 de macht had gegrepen.

Vooral in de jaren 1950 heerste er een dictatoriaal schrikbewind. Vrijheid bestond er nauwelijks. Vanaf 1960 kregen de burgers een beetje meer armslag.

5 januari 1968 werd partijleider Novotny vervangen door Alexander Dubcek. Die ijverde meteen voor nog meer vrijheid, transparantie en minder censuur. Kortom, voor  een communisme met een menselijk gelaat. Zeg maar, het begin van wat later ‘De Praagse Lente’ ging heten.

De Sovjets zagen meteen hun invloed afnemen. President Dubcek werd op het matje geroepen, maar veel veranderde dat niet. Het volk had van een beetje vrijheid geproefd en wou meer, veel meer.

Soviet troops march through Prague in September 1968, after invading the city to stop the momentum of the democratic reforms instituted during the "Prague Spring." After the invasion, a permanent Soviet presence was established in Czechoslovakia to prevent further reforms. (Photo by © Hulton-Deutsch Collection/CORBIS/Corbis via Getty Images)Czech students distribute underground literature in Wenceslas Square, Prague, in protest against the Soviet occupation of their country. (Photo by Reg Lancaster/Getty Images)

20 augustus 1968, vandaag 51 jaar geleden, startte ‘Operatie Donau’ (Donaulanden, zoals ze al eerder waren gekend). Moskou bracht zowat het hele Oostblok op de been en stuurde liefst 800 vliegtuigen, zesduizend tanks en 50 000 even zwaar bewapende soldaten naar de naar vrijheid snakkende Tsjecho-Slovaken.

Dubcek en de zijnen werden meteen naar Moskou gevlogen. Moskou wou een regering waar het meer vat op had, maar niemand bleek bereid op die wensen in te gaan. Ook de burgerbevolking keerde zich tegen de inval, de studenten verspreidden pamfletten, zelfs de deelnemende soldaten aarzelden om en schot te lossen.

16 oktober 1968, bijna twee maanden later, zwichtte Dubcek dan toch voor de Sovjetdruk en stemde in met een kleine bezettingsmacht.

Dubcek werd 17 april 1969 vervangen door Husak. Die hield meteen een zuivering in de … communistische partij. Liefst 3 500 leden zegden hun lidmaatschap op. Moskou had het begrepen.

In Moskou besefte partijleider Brezjnev dat zijn tussenkomst een flop was en dat zijn Sovjet Unie een vogel voor de kat werd. Gorbatsjov zou later de unie uit elkaar laten vallen. Toch zou het nog tot 1 januari 1993 duren vooraleer Tsjechië en Slovakije weer twee onafhankelijke staten werden.

KOREAANS SCHIEREILAND BLEEF VERDEELD

koreaanse-oorlog-seoul-1950De  20ste eeuw was er één van vele en bloedige oorlogen. In onze Europese contreien waren er de twee wereldoorlogen, maar ook in Azië was het nooit stil.

Het Koreaanse schiereiland bv. werd in 1910 ingelijfd door Japan dat Korea als een kolonie ging behandelen. Geen vertegenwoordiging in het Japanse parlement, taal en onderwijs, zelfs Koreaanse namen moesten voortaan in het Japans. Kortom, Japan beschouwde Korea als springplank voor de verovering van Azië, te beginnen met Noord-China. In 1945, toen bij ons het einde van WO II in zicht kwam, vielen de Sovjettroepen , in afspraak met de westerse geallieerden, Korea binnen en stuikte het Japanse bestuur over Korea ineen.

Na de atoombommen op Nagasaki en Hiroshima capituleerde Japan en landden Amerikaanse troepen in Japan en in het zuiden van Korea. Het noorden werd gesteund door Rusland en China. Beide blokken stonden tegenover elkaar aan de 38ste breedtegraad. Roosevelt, Churchill en Mao (China) zagen een hereniging van de twee Korea’s wel zitten, maar die kwam er, tot op de dag van vandaag, niet.

koreas-18025 juni 1950, vandaag 69 jaar geleden, vielen de communisten van de  Democratische (Noord)Koreaanse Volksrepubliek , met medeweten van Stalin en Mao, de Republiek (Zuid)Korea binnen. De  VN-Veiligheidsraad besloot dan om Zuid-Korea militair te steunen.

Begin september 1950 was 90% van Zuid-Korea reeds in handen van de rode troepen. De Amerikanen, samen met internationale troepen uit een 20-tal landen, w.o. ook België, konden de communisten evenwel terugdringen tot boven de 38ste breedtegraad.

27 juli 1953 sloten Noord-Korea/China en de VN een definitieve wapenstilstand, maar daarmee was het probleem niet opgelost. Officieel zijn Noord- en Zuid Korea nog steeds met elkaar in oorlog! Ondanks de 2,5 miljoen burgerslachtoffers en de 500 000 gesneuvelde soldaten. Waartoe oorlogswaanzin leiden kan.

Van D-day tot de totale overwinning

Tweede Wereldoorlog: 1939-1945

Na het Duitse verlies in het Oosten, meer bepaald in Rusland, vreesde nazileider Hitler een geallieerde invasie van West-Europa.

Hij liet langs de Atlantische kust een verdedigingslinie van 2 600 kilometer bouwen: de Atlantikwal. Onvoldoende, zo bleek, om de invasie van Normandië vanuit Engeland op 6 juni 1944 te weerstaan. D-day was het begin. Pas in mei 1945 echter was de totale overwinning voor de geallieerden een feit.

375dday

 

Vanaf eind 1943 reeds bereidden de geallieerden een grote invasie in Frankrijk voor. Deze aanval, die de codenaam Operation Overlord meekreeg maar bekendheid verwierf als D-Day, Decision day, begon op 6 juni 1944, vandaag exact 75 jaar geleden.

Na een gigantisch bombardement op de bunkers aan de Franse kust lukte het de geallieerden de Duitse linies te doorbreken, ondanks zware verliezen.

In enkele weken tijds werden liefst drie miljoen geallieerde soldaten aan land gezet. Eerst rukten ze snel op, maar het verzet van de Duitsers was taai.

In september 1944 probeerden Britse en Amerikaanse troepen de bruggen over de Rijn bij Arnhem in handen te krijgen, om door te kunnen stoten naar het Ruhrgebied. Ondanks de inzet van 20 000 parachutisten, de grootste luchtlandingsoperatie ooit, werden de geallieerden door Duitse tankdivisies teruggeslagen.

Ook het Duitse offensief in de Ardennen, van december 1944 tot januari 1945, leidde tot vertraging van de geallieerde opmars. De oorlog duurde hierdoor zes maanden langer, waardoor nog eens miljoenen mensen stierven: soldaten, concentratiekampgevangenen en burgers, zoals bij de wraakbombardementen op Duitse steden (o.a. Dresden).

Het Derde Rijk capituleerde uiteindelijk op 7 en 8 mei 1945. Vijf dagen eerder hadden de Russische troepen Berlijn ingenomen. Hitler, de grote aanstoker van de oorlog, leefde toen al niet meer: hij pleegde op 30 april zelfmoord, samen met zijn vrouw Eva Braun, in de Berlijnse bunker waar hij zich met zijn laatste getrouwen had verschanst.

Confederalisme geen vies woord

‘Vlaanderen kan niet eeuwig de motor van de Belgische herverdelingsmachine blijven.’ Dat zegt Trends-redacteur Alain Mouton. ‘Want pensioen op 65, kortere werkweek met loonbehoud, gratis openbaar vervoer, grote infrastructuurwerken… Zotte voorstellen.’

Knipsel34De situatie van de Waalse en Brusselse overheidsfinanciën is van die aard dat dit geld er enkel kan komen door de belastingen te verhogen of Vlaamse transfers te aanvaarden.

“We zijn veroordeeld om een geplande ontbinding van de federale staat te aanvaarden,” is geen uitspraak van de N-VA-voorzitter Bart De Wever of  Jan Jambon.

Het zijn de woorden van Hervé Hasquin, éminence grise van de Franstalige liberalen. In een gesprek met Le Vif windt de voormalige minister-president van de Franse Gemeenschap er geen doekjes om: als de N-VA het confederalisme op tafel legt, dan heeft de partij gelijk. En de voormalige MR-politicus besluit: “De Walen moeten in eigen boezem kijken.”

1 2 3 4 5