VRIJ KALME ZONDAGSE LEKDREEF

Dit keer geen overhoop in de Averboodse lekdreef. Maar 1.5 meter afstand houden blijft voor sommigen een onduidelijke zaak. De ijsscheppers gaven alleszins het goede voorbeeld, al begrijpen we dat een dag werken met een masker aan geen lacheding is. Andy vond wel even tijd voor een babbel. Het masker bleef aan. Een voorbeeld.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

VUREN KIJKT VERDER 2

TWINTIG beeldhouwers en EEN verloren beeld! – deel ÉÉN –

 

Jullie moeten het toegeven , de titel klinkt geheimzinnig , maar het is zoals bij een aantal mensen : ze zijn een beetje anders dan ze eruit zien. Soms veel beter , soms.. Dus wie denkt dat er al een van die beelden gepikt is in en rond de kerk van Veerle , die vergist zich.

Het gaat wel degelijk om een beeld dat echt verdwenen is en op dit moment in het bezit is van iemand die de rechtmatige eigenaar niet kan zijn .

En nu sluit ik aan bij de geheimzinnige oproep die er de week voor het begin van de lockdown op de enige echte oude Veerlese facebooksite verscheen , en waar de inwoners van Varendonk werden opgeroepen om te letten “op hun zaak”. Meer stond er niet , maar het stond wel in grote letters. Wij schreven eerste week van maart , vier maanden geleden.

Op dat moment waren een deel mensen hun hersenen aan het pijnigen en vroegen ze zich af : waarover kan dat toch gaan. Ze drongen op de website aan op duidelijkheid ,maar het antwoord kwam niet.. Want… Een week later had iedereen nog slechts belangstelling voor een zaak : Corona .

En toen in die eerste coronaweek het noodlot in Veerle onmeedogend toesloeg kon er ook geen aandacht meer zijn voor de Varendonkenaren die op hun zaak moesten letten. Er waren plots andere dingen om op te letten en om mee bezig te zijn .

Maar dat betekende wel  dat de zaak waarvoor aandacht werd gevraagd in “ge zaa va Vejel as…. “ ook stilviel . In tegendeel.

Om bij de kern van het verhaal terecht te komen ,moet ik jullie in de teletijdmachine meevoeren naar een jaar of vijf geleden toen er in “ Jaarboek 8 van Laakdal” een artikel verscheen over veertig jaar Laakdal , en er in dat artikel ook een aantal paragrafen voorkwamen over de fusie in 1971 van Varendonk met Veerle.

Daar werd toen verwezen naar de dubbelnaam die de gemeente had gedragen in het Ancien Regime , en tot 1794, namelijk gemeente Watereinde -Varendonk .

Het eigenaardige is dat de mensen die nu Varendonk-kermis vieren dat doen op de plaats die eigenlijk het gemeentedeel Watereinde was.

Watereinde was het makkelijkst bereikbaar en lag tussen Veerle en Zammel , waar Varendonk veel verder van een veel gebruikte weg lag . Het bestuur van de gemeente speelde zich honderden jaren geleden en zelfs tot de fusie af op het territorium van Watereinde.

Het heel oude kleine gemeentehuisje stond in Watereinde , en heette honderden jaren tevoren op de oude kaarten “kapel van Watereinde “ en daarin stond een heel oud Mariabeeld , Onze- Lieve- Vrouw van Watereinde . Daarover ging de oproep die door Corona aan de aandacht werd onttrokken .

En daarvan ga ik morgen de ontknoping vertellen in deel twee. Wie zijn nieuwsgierigheid en niet kan bedwingen , kan ik aanraden nog eens te kijken in Jaarboek 8 van Laakdal….. Sorry , maar daarom zeker tot morgen,

Louis Vuren

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Nieuwe kaaimuur in Meerhout-Laakdal

Betonfabriek De Bonte en De Vlaamse Waterweg nv slaan de handen in elkaar en investeerden samen in de bouw van een nieuwe kaaimuur langs het Albertkanaal in Meerhout/ Laakdal.

Betonfabriek De Bonte investeerde in samenwerking met De Vlaamse Waterweg nv het afgelopen jaar ruim 1 mio euro in de aanleg van een nieuwe laad- en loskade langs het Albertkanaal in Meerhout.

“De waterweg biedt een slim en sterk alternatief voor het dichtslibbende wegverkeer.”, zegt Lydia Peeters, Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken.

De nieuwe kade heeft een lengte van 300 m en een diepgang van 3,5 m. Daardoor kan ze schepen tot 5.000 ton ontvangen, beladen en lossen. Ze ligt naast de eigen spooraansluiting van Betonfabriek De Bonte en vormt hiermee de sluitsteen van het multi-modale platform waarmee stukgoederen dankzij het gebruik van alternatieve vervoersmethoden of “model shift” van de weg kunnen gehaald worden.

De Vlaamse Waterweg nv heeft de ambitie om het aandeel van de binnenvaart in de transportketen nog beduidend te vergroten, in het belang van de mobiliteit in Vlaanderen. “Tegen 2030 willen we jaarlijks zowat 6 miljoen vrachtwagenritten van de weg halen.”

What do you want to do ?

New mail

ZONNERUN … 2014

Op 5 juli 2014, vandaag exact 6 jaar geleden, werd in Eindhout de jaarlijkse Zonnerun gereden met gehandicapten uit de regio. Die lieten zich helemaal niet afschrikken door het slechte weer, hun rijders evenmin. Voor dit weekend stond er weer een Zonnerun gepland. Dit keer was het coronavirus de grote spelbreker. Een paar fotootjes van toen.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

klaar voor warme zomer

De Abdij van Averbode stelde vandaag vrijdag haar Averbode-ijs voor aan de verzamelde pers. Naast bier, brood, kaas, speculoos en peperkoek wordt de korf met abdijproducten immers uitgebreid met Averbode-ijs.

Abt Marc Fierens:  ‘Averbode is reeds lang gekend voor zijn lekker roomijs. Het Averbode-ijs zal deze bekendheid versterken met een artisanaal, eerlijk en lokaal product, vervaardigd met hoevemelk. Een echte aanrader voor de liefhebber van roomijs. Heide Atelier uit Schriek zal het Averbode-ijs bereiden met melk uit onze abdijhoeve. Dit alles maakt van het Averbode-ijs artisanaal roomijs met een verhaal , zonder smaakversterkers of kleurstoffen.‘ 

* Heide Atelier is een erkend ouderinitiatief waar jongeren met een Niet Aangeboren Hersenletsel of autisme trainen.

° Vanaf morgen zaterdag 4 juli 2020 staat Heide Atelier met een nieuwe ijskar in de wereldberoemde’ lekdreef ‘ tegenover de Abdij. Ook in Het Moment, het belevingscentrum van de Abdij van Averbode, is het ijs verkrijgbaar. ’

° Belevingscentrum Het Moment zet deze zomer meer dan ooit in op de beleving van de Averbode-producten. Naast het Averbode-ijs heeft Het Moment ook volgende nieuwigheden in petto: er werd gezorgd voor een buitenbar en een buiten-ijskarAbt Marc geeft zijn drie favoriete wandelingen prijs in een mooie folder, verkrijgbaar in de abdijwinkel.  Haal je picknickmand af in de abdijwinkel en geniet van een lekkere lunch midden in de natuur. Voor wie het net iets dynamischer wil, is er nu de interactieve wandeling voor het hele gezin, gemaakt door Het Moment, eveneens verkrijgbaar in de abdijwinkel.

° De vernieuwde infozuilen op het terras zorgen voor gepaste beleving, qr-codes leiden bezoekers naar filmpjes over het abdijleven, de bakkerij, de uitgeverij en Het Moment. Ten slotte werd het aanbod van de abdijwinkel sterk uitgebreid met extra streekproducten. Je kan er nu ook terecht voor verse groenten en fruit, meer charcuterie, enz.

* Het uitbaten van Het Moment is door de abdij in handen gegeven van Sense, een cluster van horeca-uitbatingen met Sociaal Talent. Sense is een sociaal-economiebedrijf en geeft zinvolle arbeid aan mensen met weinig kansen, zodat ze weer gaan deel uitmaken van de maatschappij.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

DE DORPSMOLEN VAN VEERLE

Vorige week nog had Louis Vuren het in deze krant nog over de Haenvenmolen die 300 jaar oud zou geworden zijn in Veerle als hij tijdens WO II niet verkast was naar Meerhout-Zittaart. En intussen werd stilgelegd bij gebrek aan … wind , omwille van de veel te dichte behuizingen in zijn buurt. De Haenvenmolen wordt nog steeds vrij druk bezocht door liefhebbers van ‘echte molens’, en dat zijn er nog wat.

° Toen de Haenvenmolen uit Veerle verdween bleef alleen de Dorpsmolen over. Hij hield het uit tot 1953 en werd vervangen door een moderne maalderij. De molen bleef evenwel nog staan tot 1965. Bij gebrek aan onderhoud viel hij finaal ten prooi aan de fermettenbouwers uit die tijd. Jammer, maar … inderdaad, helaas.

° Boven in de grote balk van het zware houten molengeraamte kon je duidelijk de datum 1 798 lezen . In dat jaar werd de Dorpsmolen door de Franse revolutionairen onafhankelijk gemaakt van herenrechten en verkocht aan ene Joannes Verboven met de last om 2.600 zakken graan per jaar te malen . Zijn precies bouwjaar blijft echter moeilijk te achterhalen.

DE MOLENS VAN VEERLE

° De oudste molen van deelgemeente Veerle, een watermolen bevond zich ca 1 350 op de oevers van de Grote Laak op de grens met Vorst. Besauwen heette toen de plaats die wij nu nog steeds ‘de brug’ noemen.

° Een andere watermolen lag in Blaardonk langs diezelfde Laak en was eigendom van de abdij van Averbode.

° Toen die laatste ook helemaal vervallen was, werd in Haanven in 1 723 een windmolen opgericht door de abdij. Adriaan Meeus was de eerste molenaar. De laatste was Jan-Baptist Onsea.

° De molenaars van Haanven en die van de Dorpsmolen in Veerle-dorp waren helemaal geen rivalen van elkaar. Ieder had zijn vast cliënteel. Meer nog…

° Op 27 november 1843 huwde onderwijzer en koster Joannes Franciscus Vervloet met Angelina, de dochter van Antoine Peeters (de 7de molenaar op rij van de Haanvenmolen). 

*  Joannes Vervloet en Maria Theys, waren landbouwers en zijn vrouw, Angelina Peeters ° 26/8/1817, was de dochter van Antonius Peeters  molenaar overleden te Westerlo 20/8/1827  en van Carolina Francisca Van Dijck (molenaarster).
** “Er zit nogal wat bloem in je voorgeschiedenis” , stelde mijn voormalige schoolkameraad Louis Leenaerts vast. Louis snuffelt graag in oude documenten, vandaar. Lees maar verder …
* De getuigen op dat huwelijk waren de 21 jarige broer van de bruid ( Petrus Josephus >Peeters),  een 41  jarige schoenmaker (Joannes Leonardus Gaethoffs) en een 28 jarige mandenvlechter (Guilielmus Fernandus Franciscus Verelst).

° Eugeen, hun eerste kind, werd later niet alleen maalder op de dorpsmolen, want hij baatte ook een landbouwbedrijf uit. Daarnaast bezat hij ook nog een kleine dorpsbrouwerij langs de Vorstsebaan (naast dokter Boeckx). Angelina en Eugeen kregen liefst 9 kinderen …

° Van die 9 was Victor de oudste (28.03.1869. Victor volgde zijn vader op als maalder van de dorpsmolen. Op 10.02.1903 huwde hij Maria Van Laerken uit Tessenderlo. Zij kregen 5 kinderen. De oudste was Jef (1904), de jongste was Georges (1912 (L onder in deur)).

° Vader Victor overleed plots op 15.11.16 in volle WO I. Hij werd amper 47. Jef en Jos (Georges) stichtten later maalderij Gebr.Vervloet’. ‘Moeder Marie’ bleef haar zonen de weg wijzen. Zij overleed in 1953. Even later werd Herman geboren, 10 jaar na Ludo (R onder). Maria en Renilde zijn de dochters van Jos Vervloet .

° De windmolen werd even later definitief stilgelegd en vervangen door een (toen) moderne maalderij net buiten zijn wiekenbereik. Ook op Veerle-Heide werd nog gemaald met een kleine elektrische vuurmolen.  Jef overleed in 1960, Georges in 1982 en met hem alles wat nog overbleef van molenbedrijvigheid in Veerle.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

meiboom van Vorst naar Vorst

Vandaag zondag 10 mei 2020 wordt geen ‘meiboom opgericht’ in onze deelgemeente Groot-Vorst. Het ‘waarom niet’ vertelde Paul Mondelaers gisteren. Normaliter vindt die plechtigheid plaats in de avond/nacht van 30 april op 1 mei.

Het idee van de schilden van de diverse verenigingen waarmee hij bekleed is, komt uit Duitsland, uit Toenisvorst, sinds 2007 de jumelagegemeente van Vorst-Laakdal. Een verdwaalde prent- of postkaart zou aan de basis liggen van de jumelage. Aldus Paul daarover.

Het verhaal van ere-burgemeester Ludo Helsen klinkt echter ietwat anders. Vertel op, heer burgemeester van toen…

Ludo-Helsen-Izak-de-Vries_280Ludo – “Het geheugen is meestal kort , zelfs die over gebeurtenissen die toch nog niet zo oud zijn! Toch was ik even geschrokken van de verwijzing in “Laakdal Leeft “ naar een postkaart die zou zijn verkeerd gegaan en die aan de basis zou hebben gelegen van de verzustering der twee Vorsten.”

Ludo “Ik was er zeker van dat dit verhaaltje niet het prille begin was. Eerst ben ik beginnen grasduinen in de teksten van de Duitse gemeente over die samenwerking . Die zeggen ook wel iets over die Postkarte uit 2003 die een aanleiding kon geweest zijn voor de samenwerking tussen Vorst en Vorst, maar de Duitsers weten er nog wel wat meer van. Hun geheugen blijkt een beetje beter te zijn!”

Ludo “Zij schrijven dat er reeds een eerste contact was in 1978 , dus 40 jaar geleden. Dat er van dan af al wel gevoetbald en gekegeld wordt tussen clubs van de twee gemeenten , Laakdal en Toenisvorst en dat ook in 1978 de twee burgemeesters, Ludo Helsen en Richard Beckers, elkaar leerden kennen. Ik besefte dat dit waar was , en dat wij in dat jaar met enkele leden van het schepencollege in Duitsland op bezoek zijn geweest. Ik heb daar trouwens nog foto’s van.”

Ludo – “Ons Vorst was toen iets meer dan een jaar geleden mee Laakdal geworden. Het Duitse Vorst was in 1970 ook gefuseerd met de gemeente St-Toenis en Toenisvorst geworden. Wel was ik er al lang zeker van dat een Duitse journalist aan de basis lag van die eerste ontmoeting en dat hij werkte bij de Westdeutsche Zeitung. Mijn archief heeft me daarover  weer alle details bezorgd. In die krant van zaterdag 25 maart lezen we de details . Het lange artikel luidt : “VON VORST nach VORST nur zwei Stunden Fahrt!” ( slechts 2 u rijden ). Hier zie je hoe het kan verkeren

Ludo“Het jaar 1978 was ook , om de fusieproblemen wat verteerbaarder te maken en onder impuls van de Boerenbond , uitgeroepen tot “Jaar van het DORP “. De Antwerpse krant “het Handelsblad “ , toen de oudste Nederlandstalige krant in ons land ,had zich daarin vastgebeten en was op zoek naar dorpen in verschillende landen die dezelfde naam droegen. En zo had die krant , die in 1979 ophield te bestaan ,gevonden dat er hier een Vorst was en in Duitsland ook .”

Knipsel 10Ludo “Die twee kranten kwamen hierover in contact en ik kreeg telefoon van een Duitse journalist , die in de omgeving van het Duitse Vorst woonde , om hierover een gesprek te hebben. Hij werd nog enthousiaster toen hij hoorde dat ons dorp tevoren nogal eens Vorst-Kempen werd genoemd en dat zijn Vorst ook vlakbij het stadje Kempen lag.”

“En zo is dan Juergen Lemke met de fotograaf van de krant , Friedhelm Reimann in de helft van maart 1978 bij mij op het (oud) gemeentehuis in Vorst gekomen.  Zij zijn de hele dag gebleven, en die ontmoeting is de basis geworden van het lange verslag dat in de Duitse krant op 25 maart verscheen.”

“De heer Lemke keerde met enige geestdrift terug naar Duitsland waarna het gemeentebestuur ons uitnodigde voor een bezoek. Wij zijn daar enkele maanden later op bezoek geweest.  Ik ben er zelfs zeker van dat het op 10 november 1978 was.”

Geen verzustering

????????????????????????????????????Ludo“Vrij lang heb ik nog contact gehad met mijn collega uit Toenisvorst , hij had een mooi caritatief bedrijf waar ik nog studenten stagiairs heb naartoe gestuurd. De vraag blijft echter waarom het toen niet tot een verzustering is gekomen. Het antwoord is vrij simpel: de tijdsgeest was anders , er was hier nog zoveel te doen , het Europa van nu was nog ver weg , maar het einde van de oorlog was nog te dichtbij .”

” Bovendien had Vorst-Kempen heel wat mensen zien gedeporteerd worden . Zij die terugkeerden waren de periode 1944 nog lang niet vergeten , de familieleden van die niet waren teruggekomen zeker niet.”  (foto Louis Boeckmans)

“Vandaar ook dat de ouderen in ons beleid eerder tot voorzichtigheid aanmaanden . Wel zijn wij zeker in die jaren na 1978 allerlei contacten tussen verenigingen van de twee Vorsten blijven ondersteunen , maar tot een officiële verzustering is het nooit gekomen.”

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

DORP ZONDER VERKEER

* Zowat alle dorpen in België lagen er vandaag zondag 22 mrt quasi verkeersvrij bij. Een echte verademing voor de vele sportievelingen te voet en op de fiets én een enige gelegenheid om je nog eens in de goede(?) oude tijd te wanen. Wie de volgende 10 foto’s te weinig vindt, kan terecht op Facebook ludo vervloet om er nog 30 andere te bekijken.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

ANDRE EN FONS VAN HAELST

  • dit stuk werd gisteren zaterdag 6 096 keer bezocht

Vandaag 5 jaar en één maand geleden maakte ik het volgende interview met de founding fathers van het Laakdalse garagebestel. Hier gaat het nog eens woordelijk, in de taal van toen…

GARAGISTEN DRE EN FONS VAN HAELST NOG STEEDS EEN BEGRIP IN VEERLE

De familie Van Haelst werd/wordt in Veerle nog steeds geassocieerd met garage- en sleutelwerk. Sleutelen aan machines en motoren allerlei. Ik geloof niet dat er ooit een motor zo onwillig was dat de broers Van Haelst hem niet aan de praat kregen.

° De broers André en Fons (overleden op 31 januari jl.) hebben een flink stuk van hun leven tussen rijdend materieel doorgebracht. Dat hadden ze mee van hun vader Gust, Nederlander van origine. Hun zonen Jan en Gust traden in hun voetsporen en zetten de familietraditie verder. Ook kleinkinderen zijn gebeten door de microbe.
Klaar voor een reisje door de geschiedenis van een merkwaardige familie?

° Gust Van Haelst was een Hollander die in België, op de bekende Eindhoutse ” Ossestal”, uit een Belgische moeder en een Nederlandse vader van net over de grens werd geboren.
Als Nederlander was Gust ‘soldaat van Oranje’ in de periode van de eerste wereldoorlog 1914-1918.

° Maar omdat Nederland neutraal bleef in die oorlog deserteerde Gust door onder de immens lange grens van prikkeldraad naar België te vluchten.
Voorgoed, want leven in België beviel hem stukken beter dan in Nederland.

EASY RIDER

° Gust ging vroeg alleen wonen. Uit werken gaan, vaak voor perioden van enkele dagen tot een week, deed hij met zijn “tuffer”, een Harley-Davidson. Daarmee werd hij ook de eerste ‘easy rider’ van Veerle. Soms deed hij ook dagenlang gewoon niks en ging hij wel eens aan de rol met een toevallige kennis. In die dagen werd immers niet met werkuren geteld.

° Tussen zijn huis in de Pastorijstraat en de Oude Geelsebaan startte Gust een diamantslijperij op waarin een 20-tal mensen werk vonden. Lang heeft die zaak niet gedraaid want putten boren was zijn echte specialiteit, bij de molenaars in de wijde omtrek aan stoom-, gas- en elektrische motoren werken zijn passie.

° De technieken die daarvoor vereist waren, leerde hij ‘uit zijn eigen’. Ook de camions uit die tijd kenden al spoedig geen geheimen meer voor hem, de luxevoituren evenmin. Gust kon gewoon alles herstellen.

KIJKEN EN EXPERIMENTEREN

Zoons André en Fons traden zoveel jaren later in de voetsporen van hun vader. Net als hij leerden ze de diverse stielen door heel goed te kijken en veel te experimenteren. De leerschool van het leven, zeg maar.

° Na de laatste wereldoorlog kozen Gust en zonen Van Haelst, naast de putboringen, eerst voor de NSU-“tuffers”, jaren later ook voor de NSU-auto’s. De stijgende welvaart onder de mensen in de jaren 1950/1960 was daar niet vreemd aan.

° De Van Haelsten vroegen en kregen meteen een agentschap en hadden daardoor een monopoliepositie in de streek. Andere merkverdelers waren er nog niet.
De slijperij werd omgebouwd en uitgebreid tot een heuse garage waar elke automobilist met zijn technische problemen terecht kon.

EERSTE LES WERD OOK LAATSTE LES

° In 1960 reisde vader Gust naar Neckarsulm voor een eerste NSU-fabrieksbezoek en voor zijn eerste technische lessen.
In het leslokaal werd hij evenwel onwel en minuten later was hij dood.

° Enkele dagen na de begrafenis van Gust werden de eerste twee NSU-wagens in Veerle geleverd. Er zouden er nog heel veel volgen.

° In België waren Dré en Fons één van de eerste dealers van NSU. De auto’s werden vanuit Niel aangeleverd. Regelmatig moesten de broers in Niel en Brussel naar de les, want niet iedereen kon zo maar een NSU open- en dichtgooien. Een Duitse technicus uit de fabriek in NeckarSUlm (zie je NSU zitten?) kwam hun de knepen van het vak leren.NSU werd een voltreffer in Veerle en omgeving.

° “Zekere koude winterzondagmorgen ging ik te voet naar de mis”, herinnert André zich alsof het gisteren was. “Op het kerkplein stond het vol NSU’s van andere kerkgangers. Ik kreeg het er helemaal warm van. Spijtig dat daar geen foto van bestaat.”

RIJBEWIJS EN CO

° “In het begin van de jaren 1960 bestond er nog geen rijbewijs”, vertelt André verder. “Dat kwam er pas in …1969. Wie daarvoor 18 was mocht zonder meer achter het stuur kruipen. Achter de voormalige slijperij en de nieuwe garage lag een stuk wei met schroot van de garage. Daar brachten we de mensen de elementaire begrippen van autorijden bij: starten, vertrekken, stoppen, versnellingen gebruiken …”

° “Wanneer ze dat onder de knie hadden gingen we met hen de weg op. Voor sommige was dat de gelegenheid om NIET toe te passen wat ze dagen lang geleerd hadden: te bruusk stoppen, te hevig optrekken, van derde versnelling in achteruit schakelen … je kan het niet bedenken wat er allemaal fout kon gaan of het gebeurde ook.”

° André: “Het mooie liedje kon evenwel niet blijven duren. Begin 1970 kwam NSU met een grote wagen op de proppen, een regelrechte bedreiging voor VW. Het kapitaalkrachtige VW was echter bij de pinken, gooide op het salon van Zwitserland een grote doek over de NSU en kocht prompt de NSU-fabriek op. De nieuwe NSU werd een jaar later onder een andere naam met succes door VW op de markt gebracht.”

MAZDA EN SEAT

André: “Voor ons was het NSU-verhaal toen ten einde. Meteen werd overgeschakeld op Audi (toen nog bij VW) en Mazda, een nieuwkomer uit Japan. Audi was in die dagen niet te vergelijken met hun wagens van nu. Alles kon er stuk aan gaan, tot de zetels toe.
Het Japanse Mazda daarentegen werd een voltreffer. In ons beste jaar verkochten we 145 wagens, bijna allemaal Mazda’s.”

° Zoon Jan heeft het beroep van André overgenomen en verkoopt Mazda, Gust drukt de sporen van vader Fons en brengt Seat aan de man.  André is intussen 89, broer Fons (87) overleed op 31 januari jl.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

1 2