“WEE  DE OVERWONNENEN”

In de eerste eeuw voor en na Christus was de Rijn de scheidingslijn tussen de Kelten ten zuiden van de rivier én de Germanen ten noorden en oosten ervan. Julius Caesar versloeg de Kelten en lijfde ook heel Gallië in. De Rijn werd meteen voor enkele eeuwen de harde grens tussen het Romeinse Rijk en ‘de primitieve, vechtlustige Germanen’, zoals Romeins scribenten ze beschreven.

° Deze ‘zij tegen wij ‘- beeldvorming komt uit Romeinse bronnen, allemaal geschreven door elitaire Romeinen. Maar … dat oude beeld is al een tijdje aan een flinke bijstelling toe, vooral dankzij archeologische vondsten en nieuwe interpretaties van de geschreven bronnen.

De nadruk in die bronnen ligt vooral op veroveren, strategieën bedenken en veldslagen uitvechten. De harde bipolariteit tussen Kelten en Germanen houdt weinig steek, want …

° De Rijn was geen Berlijnse – of Trumpiaanse Muur. Tussen beide volkeren was er veel contact en allerlei vormen van vermenging. De mislukte Romeinse pogingen om hun imperium uit te breiden tot aan de Elbe en de Donau kregen meer aandacht van de Romeinse auteurs dan de migratie van Germaanse volkeren over de rivier.

De befaamde opstand van de Bataven in 69/70 zette ook Tongeren in vuur en vlam en was zeker geen revolte van vrijheidsstrijders. Vermoedelijk ging het om een complexe combinatie van allerlei motieven.

° De Romeinen onderhielden ook handelscontacten tot diep in Skandinavië. Bewoners van het Hoge Noorden namen zelfs dienst in het Romeinse leger, vertellen archeologische producten.  Er zijn ook schrijfplankjes (de notitieboekjes van toen) teruggevonden in het noorden van Engeland. Daar verbleven ook Bataven, lang voor de bouw van de Muur van Hadrianus  (foto), zo blijkt. De plankjes geven ook blijk van een vrij hoge geletterdheid bij de militairen van toen.

Een willekeurige inwoner van het Nederlandse rivierengebied beschikte aan het einde van de eerste eeuw niet alleen over de Bataafse en de Germaanse identiteit, maar had mogelijk ook het Romeinse burgerrecht.

° En nog belangrijker: vrijwel alle eerste Romeinse keizers en hun adviseurs zijn hier in de omgeving gepasseerd. Na Caesar waren dat bv. ook Agrippa, Germanicus, Tiberius, Caligula en Claudius . Archeologie bevestigt vaak letterlijk de literaire bronnen.

  • Alexander van de Bunt beschrijft het allemaal in zijn boek ‘Wee de overwonnenen’ dat onlangs verscheen. Het verhaal van Romeinen, Kelten en Germanen in de Lage Landen.
What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

drie topschrijvers in Laakdalse bib

De bibliotheek van Laakdal blaast dit jaar 40 kaarsjes uit. Om dat te vieren nodigt ze tijdens de maand maart drie Vlaamse topschrijvers uit. Lezers kunnen gratis naar lezingen van Bart Moeyaert, Pieter Aspe en Margot Vanderstraeten die elk hun eigen verhaal komen vertellen.

° Om het jubileumjaar te vieren, organiseert de bib tijdens haar jubileumjaar verschillende activiteiten, zowel voor jong als voor oud. De kleinsten mogen een bezoekje van een Ketnetwrapper verwachten en krijgen bovendien de kans om een nachtje te komen logeren in de bibliotheek.

° De volwassenen worden allerminst vergeten. Drie Vlaamse literatuurtoppers  maken hun opwachting in Laakdal om te praten over zichzelf en vooral over hun werk.

Bart Moeyaert – donderdag 5 maart

° Ooit begon het voor Bart Moeyaert allemaal met het jeugdboek ‘Duet met valse noten’. Vorig jaar was Moeyaert dé laureaat van de Astrid Lindgren Memorial Award, de Nobelprijs voor de jeugdliteratuur.

° Moeyaerts lezing begint in het jaar 1939. Het verhaal eindigt op de dag van de lezing zelf. In de tijd daartussen hoor je het verhaal van het gezin waarin hij is opgegroeid, ontstaat er een eerste boek, evolueren ideeën, en wordt er op een aantal titels dieper ingegaan.

 

Pieter Aspe – donderdag 19 maart

 

 

° Breng een spannende avond door in het gezelschap van deze koning van de Vlaamse misdaadroman. De literaire vader van hoofdinspecteur Van In & substituut Hannelore Martens vertelt honderduit over zijn leven en werk.

 

 

 

Margot Vanderstraeten – woensdag 25 maart

 

° Met het non-fictie ‘Mazzel Tov’ schreef deze literaire dame een pracht van een boek, meer bepaald het autobiografisch geïnspireerd verhaal van een Vlaamse studente en een orthodox-joods gezin wiens kinderen ze les geeft.

° Het contact met de kinderen is confronterend en verfrissend. Tussen de niet-joodse auteur en de kinderen ontstaat een vriendschapsband die voor alle partijen uniek is. Inmiddels is Mazzel Tov al meer dan 36.000 keer over de toonbank gegaan.

De inkom is telkens gratis.

Waar?  1e verdieping bibliotheek – Markt 19

Hoe laat? Alle lezingen starten om 20.00 u.

Inschrijvingen? Vooraf inschrijven verplicht via 013/67 01 10 of info@laakdal.be

Info? mail bibliotheek@laakdal.be

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

de Dode Zeerollen

In februari 1947 stuitte een bedoeïen in een grot nabij Qumran op een aantal rollen. Zonder idee van de onschatbare waarde, verkocht hij ze door aan een antiekhandelaar. Pas later zou blijken dat zijn vondst dé archeologische ontdekking van de 20ste eeuw was.

De rollen, intussen bekend als de Dode Zeerollen, geven ons een uniek inzicht in het Jodendom tussen 3e eeuw v.Chr. tot de 1e eeuw n.Chr.

° In elf grotten vlakbij de Dode Zee zijn tussen 1947 en 1956 in totaal meer dan 900 documenten gevonden. Ze bevatten voornamelijk Hebreeuwse teksten uit de ontstaansperiode van het Jodendom en zijn de oudste Bijbelse teksten die ooit gevonden zijn.

° Ruim 2.000 jaar zijn de rollen bewaard gebleven in de stabiele omgeving van de grotten vlakbij de Dode Zee. Tegenwoordig worden de rollen bewaard in een speciaal archief, waar ze nauwlettend in de gaten worden gehouden.

– De grot nabij Qumran waar de Dode Zeerollen gevonden zijn (foto: Flickr)

° De Dode Zeerollen kunnen grofweg ingedeeld worden in Bijbelse werken en overige religieuze teksten die niet in de bijbel staan, waaronder commentaren, wetten, poëzie en hymnen. De Bijbelse teksten komen grotendeels overeen met de grondtekst van de joodse Bijbel.

– Een unieke rol gevonden in Grot 3. Anders dan de overige Dode Zeerollen, is de tekst van deze rol geschreven op metaal in plaats van perkament of papyrus. De tekst is geschreven in een vierkantvormig script in het vroeg-Hebreeuws. (foto/tekst: Het Drents Museum)

° Naast de teksten die overeenkomen, zijn er ook teksten ontdekt die nog niet eerder bekend waren en dus niet voorkomen in de Bijbel. Dit geeft aan dat de inhoud van de Bijbel nog niet definitief vastgesteld was rond het begin van onze jaartelling.

° De Dode Zeerollen werpen ook nieuw licht op apocalyptische werken, reflecties op het einde van de wereld. Ook zijn er nieuwe verhalen over Bijbelse figuren aan het licht gekomen, zoals Abraham en Noach. Eén hiervan legt uit waarom God Abraham vroeg om zijn enige zoon Izaäk te offeren.

Aardewerken bord, kom, drinkbeker, vaas, kan, kannetje, kookpot en voorraadkruik uit Qumran, eerste eeuw v. Chr. – 68 n. Chr.

° Ook gevonden objecten uit de nederzetting in Qumran geven een beeld van de Bar Kokhba Opstand (132-136), een opstand van Joden tegen de Romeinen die hen overheersten. Joodse vluchtelingen zochten toen hun toevlucht in de grotten rondom Qumran en lieten daar hun sporen na.

° Over de relevantie van de teksten als bron voor het ontstaan van het Christendom bestaat veel discussie. Toch moeten de rollen niet gezien worden als bron van het Christendom. Hoewel de teksten gaan over het leven ten tijde van Jezus, wordt de zoon van God, of zijn volgelingen nergens bij naam genoemd.

° De Zoon van God komt wel in de rollen voor, maar die term verwijst niet naar Jezus.

° De lange tijd, zo’n vijftig jaar, tussen de spectaculaire vondst en de uiteindelijke openbaring van de teksten heeft tot veel kritiek geleid. In die tijd hadden slechts een handvol specialisten toegang tot de teksten, die weinig naar buiten brachten over de inhoud ervan. Geruchten deden zelfs de ronde dat het Vaticaan de inhoud geheim wilde houden. Pas in 1990 besloot een nieuwe hoofduitgever de rollen openbaar te maken.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

De Ark van Noah

De Ark van Noah is een van die verhalen die de mensheid blijft fascineren. Heeft deze echt bestaan of is het slechts een fabeltje? En als hij ooit echt heeft rondgevaren, wat is er dan mee gebeurd en zijn er eventueel nog sporen van te vinden? Carl Bries zocht het voor ons uit.  -SenNetMagazine-

De feiten

° In de Bijbel staan heel wat fantastische verhalen te lezen. Eén daarvan hoort tot het collectieve geheugen van de mens wereldwijd: de Ark van Noah. In allerlei culturen keert het verhaal terug van de Grote Zondvloed die de mensheid bijna had vernietigd en waar God tot Noah sprak om een grote boot te maken waarin hij, zijn familie en één paar van elk dier op aarde in kon huizen om de 40 dagen durende storm te trotseren en uiteindelijk te overleven. Kan dit verhaal kloppen of is het slechts een metafoor? 

° Volgens sommigen is het dat laatste, maar er zijn ook gelovigen die ervan overtuigd zijn dat dit een ware versie van de feiten is en dat de Ark ergens moet zijn gestrand. Waar kan dit dan zijn en vinden we ooit een spoor terug van deze legendarische boot?

Zondaars

° Om te beginnen moeten we eens kijken naar wat de Bijbel te vertellen heeft. Hierin lezen we dat God mens en dier wil vernietigen omdat “iedereen een verderfelijk leven leidde” en “alle mensen op aarde slecht waren”. De enige uitzondering waren Noah en zijn familie. Zij krijgen de opdracht een immense boot te maken.

° Noah en zijn familie gaan noest te werk en bouwen een ark waarin zijzelf en één mannetje en één vrouwtje van elk dier op aarde kon gehuisvest worden. Nadat alle dieren aan boord waren gegaan en Noah en de zijnen als laatsten aan boord gingen “braken alle bronnen van de oervloed open en werden de sluizen van de hemel wagenwijd opengezet” waarop er een storm als nooit eerder gezien losbrak en veertig dagen en nachten lang de aarde zou teisteren. Uiteindelijk zou het water 15 el boven de hoogste bergtoppen komen en zou alle leven buiten de ark vernietigd zijn. Daarna was de aarde nog 150 dagen bedekt met water.

° Toen het na 40 dagen stopte met regenen stuurde Noah een raaf eropuit om land te vinden, maar die kwam niet terug. Na 150 dagen liep de Ark vast op het Araratgebergte en vloog een duif uit om te kijken of de aarde effectief opgedroogd was. De duif kwam terug met een olijftakje en Noah, zijn gezin en de dieren verlieten de boot.

Auteur: Carl Bries

  • Morgen het vervolg van dit spannend verhaal
What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

DON QUICHOTTE de la Mancha

Even vooraf … Filips II, de zoon van keizer Karel V, had weinig zin om zijn vader op te volgen in de Nederlanden en koos resoluut voor het koningschap in Spanje.  

Daar werd hij later opgevolgd door zijn 20-jarige zoon Filips III, in wiens bekwaamheid hij geen vertrouwen had. Hij liet hem een dodelijk verarmd Spanje en het immens grote paleis Escorial nabij Madrid na.

* Don Quichotte, de beroemde roman van schrijver Cervantes, dateert uit die tijd. Hij wordt in januari 1605 gepubliceerd en is in feite een uiting van de desillusie die zich meester maakte van zijn meest loyale aanhangers in het verpauperde Spanje van toen.

De Don Quichotte van schrijver Cervantes vertelt het verhaal van een oudere edelman die, duidelijk in de war, denkt dat hij een ridder is.

° Alonso Quijano is zijn verstand kwijtgeraakt en denkt dat hij de dolende ridder Don Quichotte van La Mancha is. Hij begint aan een dwaaltocht over de wegen en het platteland van Spanje.

Gezeten op zijn strijdros, in feite een afgeleefde, uitgemergelde boerenknol, en gehuld in een verroest harnas met een papieren helm op het hoofd trekt hij ten strijde tegen alle soorten van onrecht en onrechtvaardigheden.

Herbergen ziet hij voor kastelen aan. Geestelijken voor schurken. Windmolens voor reuzen en een kudde schapen voor een heus leger.

Maar zijn waanideeën stuiten steevast op de nuchterheid, de voorzichtigheid en de spreekwoorden van Sancho, zijn schildknaap en goede buurman.

° Deze botsing tussen de ideale, fictieve wereld van Don Quichotte en de echte wereld van Sancho is de bron van de humor in dit boek.

Het verhaal werd meteen een geweldig succes onder wie kon lezen in die tijd van meer dan 400 jaar geleden.

° In mijn geheugen zit Don Quichotte gegrift als de ridder die ‘tegen windmolens vecht’, een ‘nodeloze strijd levert’.

Don Quichotte is, na de Bijbel, een van de meest vertaalde boeken. Nog steeds verkrijgbaar in de boekhandel.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

GEEN HANDJE VOOR HANDKE

De Nobelprijs voor de Literatuur werd gisteren dinsdag 10 december aan hem toegekend. Het leidde tot een debat in de Balkan en daarbuiten over Handke, een verklaard bewonderaar van de overleden Servische sterke man Slobodan Milosevic.

Een geplande persbijeenkomst met de Nobelprijswinnaar in het Oostenrijkse Karinthië werd vandaag woensdag door de organisatie geannuleerd, nadat hij boos was geworden op journalisten die hem dinsdag ontmoetten. De 76-jarige auteur woont al tientallen jaren aan de rand van Parijs.

“Er is niemand die naar me toe komt en zegt dat hij of zij een van mijn werken heeft gelezen, dat hij weet wat ik heb geschreven. Het zijn alleen maar vragen hoe de wereld reageert, reacties op reacties,” zei hij. Vervolgens deed hij een beroep op journalisten om ‘hem met rust te laten’.

In de jaren negentig wierp Handke zich op als verdediger van de Serviërs tijdens de bloedige ineenstorting van het voormalige Joegoslavië, zelfs door ze te vergelijken met Joden onder de nazi’s, een opmerking die hij later terugtrok.

Zijn reisverslag uit 1996, A Journey to the Rivers: Justice for Serbia genaamd, veroorzaakte een storm van kritiek. Daarnaast gaf hij in 1999 de prestigieuze literaire Büchner-prijs terug uit protest tegen het bombardement van de NAVO op Belgrado.

Handke was ook aanwezig op de begrafenis van Milosevic in 2006, die stierf terwijl hij berecht werd voor misdaden tegen de menselijkheid.