Griepepidemie op komst

Knipsel 1

 

Foto: Photo News

Bij het begin van de winter benadrukten specialisten nog dat ze dit jaar geen grote griepepidemie verwachten. Maar nu staat de griep toch voor de deur, waarschuwt viroloog Marc Van Ranst (KU Leuven).

‘Het aantal griepgevallen is nu nog te beperkt om van een epidemie te kunnen spreken, maar er is er wel degelijk één op komst’, zegt Van Ranst. ‘Na de kerstvakantie mogen we een opstoot verwachten.’

Samen met zijn collega-specialisten ziet Van Ranst een trend waarbij het griepvirus elk jaar wat later in het seizoen uitbreekt.

‘Traditioneel verspreidt het virus zich vlot tijdens de feestdagen, omdat mensen dan meer binnenzitten en het virus overdragen tijdens de vele etentjes en recepties. Dit jaar speelt dit element echter opvallend weinig mee.’   -DS-

 

“In de ban van de bubbels” (deel 3)

-Fons Lauwers-

met een derde en laatste aflevering over de feestbubbels. Vandaag de bieren.

Glutenvrij bier.

Het is algemeen gekend en geweten dat een gluten intolerantie bij veel mensen problemen met maag en darmen kunnen veroorzaken. Gluten zijn een eiwit dat voorkomt in granen zoals tarwe, rogge, gerst en zoveel andere graansoorten.

Meestal worden deze granen gebruikt om brood te bakken maar ook om bier te brouwen en de aanwezige gluten komen uiteindelijk ook in het glas bier terecht.

Gelukkig hebben vele brouwers kennis genomen van dit veel voorkomend probleem en zijn overgegaan tot het brouwen van glutenvrij bier. Hierbij worden graansoorten gebruikt die vrij zijn, of gedeeltelijk vrij zijn van gluten.

Bio bier001In 2016 werd een Europese verordening voor glutenvrije producten van kracht. Deze wetgeving is gebaseerd op de Codex Alimentarius en legt vast waaraan glutenvrije producten en etikettering moeten voldoen. Er werden twee categorieën gedefinieerd die toegelaten zijn bij een glutenlaag of glutenvrij dieet.

Producten met een laag glutengehalte tussen 20-100 ppm. ( parts per million)

– Glutenvrije voedingsmiddelen beneden de 20 ppm. 

In tussentijd zijn er veel glutenvrije biersoorten op de markt die duidelijk herkenbaar zijn door de aanwijzingen op het etiket met de vermelding “Glutenvrij”.

Alcoholvrij bierHet komt er dus op neer om een keuze te maken uit de vele aanbiedingen.

Er zijn lichte en donkere biersoorten op de markt met elk hun eigen karakter en smakenpalet.

Denk er aan dat alcoholvrij bier niet altijd glutenvrij is.

Dranken zoals champagne, cava, en soortgelijke mousserende wijnen, maar ook cider, porto, sherry, rode, witte en rosé wijnen zijn glutenvrij.

Eveneens gedestilleerde dranken zoals jenever, gin, whisky, cognac en armagnac zijn glutenvrij.

De granen die gebruikt worden bij de basis van deze destillaten bevatten gluten en blijven in het restafval na het destilleren.

Ecologisch en biologisch verantwoorde bieren en wijnen.

Biobieren.

Ook bierbrouwen begint bij de boer. De verschillende landbouwproducten zoals granen, hop en de nodige smaakproducten als fruit en kruiden moeten minstens voor 95% afkomstig zijn uit de biologische landbouw om te voldoen aan de bio voorwaarden.

Biologische landbouw begint bij chemisch zuivere gronden die bij ontleding moeten voldoen aan de strenge voorop gestelde eisen. Er wordt gezocht naar resistente zaden en planten, waarbij ook jaarlijks vruchtwisseling op de teeltgronden noodzakelijk is.

De bemesting bestaat algemeen door gebruik te maken van organische stoffen uit gewas resten, compost en mest dat van biobedrijven afkomstig is, waarbij water, stro, mineralen en organische stoffen in aanwezig zijn. De bemesting is sterk aan banden gelegd om grondwater en waterlopen te beschermen.

Alcoholvrij bier 003.Alleen biologische en plantaardige bestrijdingsmiddelen zijn toegelaten voor de bescherming van de gewassen en het milieu. Chemische en synthetische bestrijdingsmiddelen en kunstmest zijn niet toegestaan bij de behandeling van de gewassen bij bio land- en tuinbouw.

Biobier zit duidelijk in de lift. Jaarlijks komen meer en meer kwaliteitsvolle biobieren op de markt, niet verwonderlijk dat deze specialiteiten ook in de prijzen vallen.

Biowijnen.

Voor de wijnbouw is de biologische werkwijze wettelijk vastgelegd en zijn de wijnboeren verplicht zich te houden aan de wet en de richtlijnen. Regelmatig worden controles uitgeoefend bij gans het vinificatieproces, van de druiven tot de fles wijn. Ook in biologische wijnen zit sulfiet.

Sulfiet komt van nature voor in wijn maar voor een betere houdbaarheid wordt sulfiet (zwavel) gebruikt om het oxideren van de wijn te voorkomen. In witte wijnen wordt meer sulfiet gebruikt dan bij rode om het verkleuren tegen te gaan.

Ook in champagnes en soortgelijke schuimwijnen zal je op de keerzijde van de fles de vermelding “Bevat sulfiet” opmerken.

wijn r w rosé.In gewone rode wijnen mag 160 mg/l sulfiet worden toegevoegd, ook de aanwezige tannines in rode wijn zijn een natuurlijk bewaarmiddel. Tannines bevinden zich in het vel en de pitten van de druif en geven een zure en bittere smaak af.

Tannines proeft men duidelijk bij jonge rode wijnen die bij de rijping op de fles afbreken waarbij nadien de volle smaken en aroma’s tot uiting komen.

In gewone witte wijnen mag het sulfietgehalte 210 mg/l bevatten, in biologische wijnen daar en tegen moet 30 tot 50 milligram per liter  minder worden toegevoegd. Steeds meer en meer biowijnboeren hebben het toevoegen van sulfiet afgeschaft omdat volgens vaststellingen de van nature aanwezige sulfiet voldoende zou zijn om biowijnen te bewaren. De houdbaarheid zou daarom meer beperkt zijn.

Biowijnen worden gemaakt met respect voor de natuur zonder gebruik te maken van chemische bestrijdingsmiddelen en zonder kunstmest. De wijnboeren doen er alles aan om het natuurlijk evenwicht in hun wijngaarden in stand te houden omdat enkel van gezonde druiven een gezonde wijn kan gemaakt worden. Met veel respect voor de natuur en het milieu.

Alcoholarm- en alcoholvrij bier.

Meer dan ooit gaat de aandacht naar minder alcoholgebruik in het verkeer. Tijdens de komende eindejaarsfeesten worden de controles weer aangescherpt. Meer en meer wordt er aandacht besteed aan alcoholarme en alcoholvrije wijnen en bieren om de chauffeurs die voor een veilig personenvervoer instaan de gelegenheid te geven om eveneens deel te nemen aan de feestvreugde.

Het assortiment alcoholarmen en alcoholvrije bieren neemt van jaar tot jaar toe.

Alcoholvrije wijn.005Champagne en Cava zonder alcohol bestaat niet en zijn door de wet beschermde producten.

Mousserende wijnen zonder alcohol mogen deze benamingen niet dragen. Bij normaal geproduceerde schuimwijnen wordt de drank gedealcoholiseerd door een verhoging van de temperatuur en een vacuüm toepassing. Omdat alcohol lichter is dan de rest van de wijn kan alcohol grotendeels gescheiden worden.

In de drankenhandel bestaat een groot assortiment alcoholvrije mousserende wijnen. Raadgevingen omtrent een resterend alcoholgehalte vindt men op het etiket van de fles.

Alcoholvrije coctails.

 

Vele cocktailbars beschikken over een assortiment alcoholvrije cocktails die bijzonder aangenaam zijn van smaak waarbij de kleur, het glas en de afwerking zeer appetijtelijk gepresenteerd worden.

-Einde-

in de ban van de bubbels (deel2)

Fons Lauwers

-onze correspondent in Spanje –

Champagne (vervolg)

De abdij van Hautvillers kreeg veel bezoekers over de vloer van de wijnboeren uit de champagnestreek die na het proeven van die heerlijke schuimwijn, verwonderd moesten toekijken. De schuimwijn kreeg de naam van de streek en de eerste Champagne was geboren.

Er waren echter meteen kapers op de kust en de wijn uit de champagnestreek moest beschermd worden. Er werd in samenwerking met de overheid een organisatie opgericht die het champagnegebied, de wijnproductie en de schuimwijnen ging beschermen. Het champagnegebied werd zorgvuldig afgebakend en de benaming Champagne mocht niet meer worden toegekend buiten dit grondgebied.

Champagne Dom Perignon. Champagne A01

Er werd besloten om de Champagne te produceren met drie verschillende druiven: Pinot Noir, Chardonnay en Pinot Meunier. De hoeveelheid suiker bepaalt het soort champagne: Brut natuur, Brut, Demi-sec of Doux. Droge of zuursmakende natuurlijke wijnen, half zoet, of zoet. Door het toevoegen van een beetje rode wijn werd de Champagne Rosé gemaakt, die voor een speciale toets zorgt en bij velen in de smaak valt.

De benaming “Methode Champenoise” werd niet toegestaan buiten de champagnestreek, enkel de benaming “Méthode Traditionelle” werd aanvaard voor soortgelijke producten buiten de regio. Ook in het buitenland moest men zich aan deze regels houden en werd dezelfde methode van bescherming toegepast.

Door het nationaal en international succes van de Champagne was men genoodzaakt om over te gaan op massaproductie. Technische toepassingen moesten de handenarbeid verlichten.

draaien van de flessenReeds in het begin van de 19de eeuw werd het verwijderen van het depot (bezinksel) uitgevonden, maar er ging te veel Champagne verloren bij het herkurken van de flessen.

In 1884 ontwikkelde Armand Walfart het “dégorgement à la glace” waarmee een gedeelte van de de hals van de fles werd bevroren en op die manier kon men op grote schaal meer flessen van het bezinksel ontdoen zonder wijnverlies.

Momenteel telt de Champagnestreek slechts 319 districten die het predicaat “Champagne” aan mousserende wijnen mogen toekennen. Binnen die 319 districten kunnen slechts 17 districten hun druiven het label “Grand Cru” meegeven. Dat is zonder meer de meest begeerde regio. Daarnaast zijn er nog 44 districten met het label “Premier Cru”toegekend.

Door het internationaal succes is men genoodzaakt de Champagnestreek uit te breiden. Deze uitbreiding is nog steeds niet voltrokken door de enorme druk van bepaalde wijnproducenten die het niet eens kunnen worden met die beslissingen.

Men tracht tegen 2021 een oplossing te vinden. Voor de bijkomende hectaren druivenvelden zullen bij aankoop astronomische prijzen betaald worden. Van enkele duizenden euro’s zal de prijs stijgen tot enkele miljoenen, per hectare.

de CAVA

Ook in Spanje had men weet van het succes van deze verfrissende mousserende wijn.

Rode druiven Volgens geschriften zou de oorsprong van de Cava te vinden zijn tijdens de bezetting van Spanje door het Franse leger tijdens de jaren 1823 tot 1827. De Franse legerleiding bracht de Champagne mee over de Pyreneeën.

Al vlug ontdekten de Spaanse wijnboeren het succes van deze mousserende wijn en probeerden die na te maken. Het verschil tussen de druiventeelt van de champagnesteek en het noorden van Spanje was evenwel bijzonder groot door het verschil van het klimaat.

Met andere druivenrassen wist men echter met de MéthodeTradicionelle eveneens een  goede schuimwijn te vervaardigen. Het waren Francesc Gil en Domènec Sobareno uit Reus die op de wereldtentoonstelling van Parijs in 1886 hun eerste schuimwijnen met succes aanboden.

Helaas, een jaar later kwam de plaag van phylloxera of de druivenluis de wijnranken in de champagnestreek aantasten. De druivenluis stak ook de Pyreneeën over en verwoestte op slag ook de cavawijngaarden van Penedés in Catalonië. Noodgedwongen moest men overgaan tot andere druivenrassen die minder vatbaar waren voor de druivenluis.

Er werd besloten tot het vervaardigen van witte wijnen door het persen van blauwe druiven. De schil van de blauwe druiven werd niet aan het gistingsvat toegevoegd om de witte kleur van de wijn te behouden. Al vlug kregen deze wijnen een zeer persoonlijk karakter en een bijzondere kwaliteit om een mousserende wijn van te maken. De vermaarde Champagne kreeg een stevige concurrent.

2a85be75a3de8037f2420a21fc31-1445597.jpg!dIn Frankrijk werd de “Regeling Mousserende wijn” opgericht die de naam “Cava” goedkeurde om de fonkelende Spaanse drank te benoemen. De naam Cava werd afgeleid van de kelders of de grotten, de Cuevas waar de wijnen op een constante temperatuur konden geproduceerd, bewerkt en bewaard worden. De vermelding ” Methode Traditionelle ”  werd toegestaan op het etiket op de keerzijde van de fles.

De Cava kende en kent nog steeds een overweldigend succes. Mede door de verhouding van de prijs en de kwaliteit worden jaarlijks miljoenen flessen Cava verkocht over gans de wereld.

Het produceren van Cava is niet streekgebonden zoals bij de Champagne. Elk wijngebied in Spanje brengt zijn eigen Cava op de markt.

Zoals bij de vele soorten Champagne van gekende huizen en uiteenlopende prijzen zijn er eveneens bij de gekende Cava producenten grote verschillen in prijs en kwaliteit.

Zuid-Afrika kon niet achterblijven en heeft een prachtige benaming voor deze parelende lekkernij, namelijk “Vonkelwijn”.

 

 

 

In de ban van de bubbels

Van Champagne tot Cava

  • door Fons Lauwers , onze correspondent in Spanje-

We naderen met rasse schreden de eindejaarsfeesten. Een van de  hoogtepunten is de kerstavond in familiekring. Een week later is er de jaarwisseling. En bij al dat feestgedruis hoort een lekker glaasje. Hoogtijd om de bier- en wijnvoorraden wat aan te vullen. Velen houden het bij het rijke assortiment Belgische bieren, terwijl ook rode- witte- en schuimwijnen zeer in trek zijn bij het grote publiek.

In de landen met een gematigd klimaat, waar druiventeelt mogelijk is, maakt men naast rode en witte wijnsoorten ook schuimwijnen. Champagne en Cava zijn wellicht de meest gekende schuim- of mousserende wijnen die de weg naar België vinden.

Ook in België maakt men kwalitatief goede mousserende wijnen die als aperitief worden aangeboden. De oorsprong van de schuimwijn zou in Frankrijk, in de Champagnestreek liggen.

Wanneer de mousserende wijn “Champagne” precies ontdekt werd, blijft onzeker. Algemeen wordt aangenomen dat de eerste parelwijn in de Benedictijnenabdij van Hautvillers in de Champagnestreek in het noorden van Frankrijk werd geproduceerd door keldermeester Dom Pérignon.

Dom Perignon 001*Sommige uitvindingen vinden hun oorsprong in toevalligheden. 

Zo ontdekte men op zekere dag in de wijnkelder van de Abdij van Hautvillers dat bij het openen van bepaalde flessen de wijn spontaan uit de fles spoot en de resterende wijn een aangename frisse smaak vertoonde terwijl kleine pareltjes in het glas opstegen.

Dat had men nooit eerder waargenomen. Men dacht dat gans de druivenoogst en de wijn van dat jaar mislukt was. De geestelijke leiding van de abdij was erg begaan met dit voorval en gaf keldermeester Dom Pérignon de opdracht tot verder onderzoek om het in de toekomst te kunnen vermijden. Gelukkig waren niet alle flessen op dezelfde manier aangetast. Men stond voor een raadsel.

Dat parelende goedje vertoonde een aangename frisse smaak die men niet graag zag verloren gaan. Volgens de eerste bevindingen zouden het de verschillende druivenrassen zijn die dat verschil uitmaakten.

De natuur,het weer, het aantal uren zonneschijn verschilt van jaar tot jaar en is geen constante bij het kweken van groenten en fruit. Dat was ook zo gebleken bij de jaarlijkse druivenoogst in de abdij. Zo ontdekte men dat het hoger suikergehalte in de wijn de gisting in de fles veroorzaakte.

Het kwam er op neer om verschillende witte wijnsoorten met elkaar te mengen waarbij het suikergehalte een voorname rol speelde. Later ging men door een gebrek aan suiker, een “liqueur de tirage” toevoegen dat bestond uit geselecteerde gisten en suikers, voornamelijk rietsuiker. Daardoor ontstond spontaan een tweede gisting op de fles.

Bij een tweede gisting ontstaat er door de aanwezige suiker in de wijn enerzijds alcohol en anderzijds koolzuurgas die de belletjes veroorzaken terwijl de gistresten eveneens in de fles blijven.

De rest van de gistcellen, het bezinksel, noemt men ook depot,droesem of drab. Op zich is dat geen probleem maar het vertroebelt de klare wijn en wordt als een schoonheidsfout aanzien. Later vond men een oplossing voor dit euvel.

Frater Dom Pérignon zocht verder naar bepaalde druivensoorten waarvan het suikergehalte optimaal was om verder te experimenteren. Er deden zich echter grote problemen voor met de dunwandige flessen en de primitieve houten stopsels die de flessen onvoldoende afsloten.

De gisting was zo intens dat de flessen kapot knalden door de hoge druk terwijl de houten stopsels je om de oren vlogen. Men moest noodgedwongen op zoek naar sterke wijnflessen en stoppen die de flessen behoorlijk konden afsluiten.

Muselet draaien van de flessen

In Engeland had men een andere methode om flessen te maken . Die waren veel zwaarder en sterker en zouden voldoen aan de druk die tot stand kwam bij een tweede gisting op de fles. Een tweede gisting op de fles is noodzakelijk om het koolzuurgas te kunnen behouden dat zorgt voor de frisse en parelende eigenschappen van de schuimwijn.

De schors van de kurkeik werd reeds door wijnboeren in Portugal gebruikt en bleek een optimale afsluiting voor de flessen te zijn. Het soepele en zachte stopsel, dat later ook gewoon kurk werd genoemd, paste volledig in de flessenhals.

Maar helaas bleek dit nog niet voldoende. De kurken knalden nog steeds van de flessen en het koolzuurgas plus een deel van de wijn ging verloren. Een metalen draad, met een dekseltje, muselet of agraaf genoemd, werd noodgedwongen om de hals van de fles gebonden om de kurk op zijn plaats te kunnen houden. 

Dom Pérignon liet zware en sterke flessen uit Engeland komen, terwijl de stoppen uit de schors van de kurkeik werden vervaardigd. Eindelijk straalde er tevredenheid van het gelaat van de keldermeester die blij was met zijn bijzonder resultaat.

Champagne 021Vrolijk stapte hij met zijn parelende wijn naar vader abt. De mooiste glazen werden uit de kast gehaald om de fonkelende lekkernij te laten proeven door zijn overste die argwanend, doch verrast toekeek op zijn glimlachende keldermeester.

Eindelijk kon Dom Pérignon een schuimwijn produceren die alle aangename kwaliteiten bezat om er mee naar buiten te komen.

-morgen het vervolg van dit hopelijk boeiende verhaal-

VAN TOEVAL GESPROKEN

Kasteel ‘Het Paviljoen’ ligt op de grens van Vorst en Eindhout, gescheiden door grensrivier Kleine Laak. Het kasteel werd gebouwd in 1868 door mevrouw Vander Elst, voorouder van de latere tabaksgigant.

De hoeve aan de andere zijde van de Paviljoenstraat, werd twee jaar later gebouwd. Nog later was het de beurt aan het koetshuis en het boswachtershuisje (later ook tramhalte).

DSC_0010De nu 92-jarige herenboer Frans Geerinckx kocht de hoeve in 1961 en woont er nog. Wij vonden hem voor zijn voordeur, tijdens zijn middagdutje en wekten hem heel voorzichtig.

‘Foto maken … natuurlijk mag je dat. Waarom ook niet? Ik heb niets te verbergen, hoor.’

Even later: ‘Mijn vrouw is al 24 jaar overleden. Nooit ziek geweest. Ik zie haar nog van haar werk komen daar in de straat. Dat was ongewoon. Ze had het bijzonder lastig met trappen. Mijn borst, mijn borst doet verschrikkelijk pijn, zei ze. Ook binnen ging de pijn niet over. Ik belde meteen de dokter. Die was er vlug. Terwijl de dokter een ambulance belde, stierf ze. Zomaar, hartaderbreuk. Ik kan het nog steeds niet geloven.’

sized_DSC_0013 sized_DSC_0011

Even later stonden we in zijn ‘hof’. ‘Ik ben nu 92, maar doe nog alles in mijn tuin. Al mijn groenten ‘win’ ik zelf. Tuin omspitten met schup en riek, zaaien zonder knielen. Ik ben nog fit, hoor’, verduidelijkte Frans.

Wat hij vroeger deed, wilde ik weten. ‘In totaal heb ik slechts 4 jaar voor een baas gewerkt. Mijnwerker in Limburg. Voor de rest ben ik steeds zelfstandige veeboer geweest. Het begon met 6ha naast Verbruggen in de Heustenstraat. Later heb ik gevoelig uitgebreid met eigen land en huurland. Veel koeien hebben veel weiden nodig. Wij deden alles zelf, ook maïs malen en bieten telen én verwerken. Maalder Vervloet in Veerle (toeval?) kon aan ons niets verdienen, hoor.’ De link tussen hem en mezelf was meteen gelegd. Frans ratelde nu honderduit over zijn prachtige stiel met centraal 40 koeien.

sized_DSC_0015Frans vertelde ook terloops over een familielid dat in Budingen bij Geetbets getrouwd is. Als bij wonder stonden even later drie nieuwe mensen op zijn erf. (toeval?) Bewust familielid, 95 jaar oud en haast even fit als Frans, met dochter en man. Die laatste herkende mij meteen. (toeval?) ‘Voor veertien dagen ben ik nog bij je gestopt toen je foto’s maakte van de ondergaande zon in de Peirenstraat’, kakelde hij. Dat klopte, verdorie. Alweer van toeval gesproken.

Veel te vroeg moest ik afscheid nemen van dit mooie gezelschap. Thuis werd op mij gewacht, aldus mijn gsm. (lu)

 

Uitbreiding Huis Eeckhoudt

Huis Eeckhoudt, het tehuis voor volwassen personen met een verstandelijke beperking in Klein-Vorst, gaat uitbreiden. De bouwwerkzaamheden starten deze week. De uitbreiding gaat hand-in-hand met een hogere opvangcapaciteit én extra werkingsmogelijkheden.

Momenteel wonen er 13 personen in Huis Eeckhoudt. Dankzij de uitbreiding met 130m², kan het centrum 2 bijkomende bewoners opvangen. Er worden geen kamers bijgebouwd maar wel studio’s. Dat geeft enkele huidige bewoners de kans om door te stromen naar een meer geschikte en gewenste woonvorm; enerzijds op vlak van verhoogd zelfstandig wonen (binnen de veilige muren van het tehuis), en anderzijds op vlak van de verhoogde zorgbehoeften. Daarnaast komt er ook een tweede, ruimere living zodat het dagelijkse leven in huis verder kan opgesplitst worden in kleine groepjes.

Huis Eeckhoudt maakt samen met het dagcentrum Vogelzang in Groot-Vorst, Huis De Post in Geel, het dagcentrum Geel en een dienst mobiele woonondersteuning en begeleid werk, deel uit van Het Eepos.

Het Eepos is een verzelfstandigde OCMW-vereniging die wordt beheerd door de OCMW’s van Laakdal en Geel. De uitbreiding van Huis Eeckhoudt is een project van de gemeente en het OCMW van Laakdal (als eigenaar van het gebouw) in samenwerking met Het Eepos en het VIPA als subsidiërende overheid.

OCMW-voorzitter Raf Moons: “Dankzij dit uitbreidingsproject, kunnen wij nog beter inspelen op de noden en wensen van personen met een beperking. Niet alleen kunnen we meer personen opvangen maar de bewoners kunnen ook rekenen op een meer gevarieerde en kwalitatieve ondersteuning. Indien alles volgens plan verloopt, kan de nieuwbouw tegen de zomer van 2019 in gebruik genomen worden.”

MILLEKE BOS

 

 

DSC_0010Milleke Bos is al een kleine eeuw met pensioen, maar heeft sindsdien nog geen dag stilgezeten. In het weekend loopt hij steevast een 4 km-koers of fluit hij een wedstrijd van de Ware Vrienden op Veerle-Heide.

Gisteren ontmoetten we hem als seingever en begeleider van ‘De Winde’-bejaarden op rolstoeluitstap. En zeggen dat Milleke met zijn 86 ouder is dan vele mensen die hij veilig over Veerles wegen loodst. Zo word je vast 100.

 

Op 6 oktober vindt in zaal ’t Buurthuis in Veerle-Heide het jaarlijkse mosselfeest van WTC2000 uit Veerle plaats.
 Wij beginnen eraan om 11u30. Op het menu staan uiteraard onze lekkere mosselen, daarnaast ook vidé en stoofvlees.

LEVENSLOOP TESSENDERLO

sized_DSC_0010Ze waren er zaterdag weer allemaal. De organisatoren, de vele, vele medewerkers allerhande, de zieke vechters en hun sympathisanten, de talloze verenigingen die fier hun naambordjes opstaken, de gelegenheidstoeschouwers. Turnleraar Jonas (inzetfoto) was zelfs met 4 klasjes van de partij. Kortom: iedereen die iets met Levensloop wou te maken hebben, was reeds om15u30 aanwezig toen de 24 u gestart werden.

Anderen voegden zich later bij hun gezelschap of kwamen mensen aflossen die moe waren of niet de volle 24 uur konden blijven. Zondagnamiddag  zou nog de apotheose volgen van een editie die we reeds voortijdig als erg geslaagd mogen bestempelen. Alles in het teken van het goede doel, waar Belgen sterk in zijn.

Zelfs de aangekondigde regen kon de pret niet deren. Pret die deels gevoed werd door muziekjes in de vele tentjes op het parcours, maar ook door de uitstekende bands op het grote podium. Onze Laakdalse ‘Boost’ gaf ‘m van jetje vanaf zaterdag 22u.

In bijlage een paar fotootjes, na het daverende begin van de weergaloze meeting.

sized_DSC_0018 sized_DSC_0008 sized_DSC_0015 sized_DSC_0014 sized_DSC_0017 sized_DSC_0016 sized_DSC_0009 sized_DSC_0012sized_DSC_001114457329_1794922500791899_3728448527710922477_n

1 2 3 4 5