Veerle in 1219 – 800 jaar geleden

In 1948 gaf de provincie Antwerpen de oorkonden van de abdij van Tongerlo in gedrukte vorm uit, zodat ze voor iedereen leesbaar zouden zijn.

IMG_1690

 

Daarin staat onder het jaar 1219 een oorkonde waarin voor de eerste keer de dorpsnaam Veerle voorkomt, voor zover we nu weten . Het gaat hier over een overdracht van goederen van het kapittel van Bierbeek aan de toen nog relatief jonge abdij van Tongerlo.

 

 

Er bestaat ook een document van het jaar  1220  in het Algemeen Rijksarchief met vermelding van de dorpsnaam  Veerle.

De jongeren die Latijn leren kunnen op deze tekst al eens oefenen.

IMG_1693 IMG_1691

Betekent dit dat Veerle dan “gesticht” is?

Helemaal niet ,daarom schrijven we “voor zover we nu weten “ , want in 1219 is Veerle blijkbaar al een goed georganiseerd dorp. De meier B. Is zelfs een soort getuige bij de transactie.

Deze vermelding in 2019 is de oudste die in het vermaarde Toponymische woordenboek ( 1960) van M. Gijsseling vermeld staat.

De taalkundige heeft voor dat werk zoveel archieven geraadpleegd en bestudeerd dat hij er een oogkwaal aan overhield , maar een groep belangrijke archieven heeft hij niet bestudeerd , namelijk die van het bisdom Kamerijk , waartoe Veerle al enkele eeuwen behoorde.

Wij zijn er van overtuigd dat een studax die zich daarin zou verdiepen nog oudere vermeldingen zou kunnen vinden.

Wat Gysseling wel vond aan Veerlese plaatsnamen uit die tijd , maar dan via familienamen , Makerle ( later Makel) en Hanevenne ( Later Haanven).

Deze twee toponiemen zullen tot zeer lang in de vorige eeuw , samen met Dorp en het piepjonge Heide , de namen blijven van de vier Veerlese wijken. (LH)

Eerste vlucht over Atlantische Oceaan

Vandaag 15 juni 2019 is het precies honderd jaar geleden dat een vliegtuig non-stop over de Atlantische Oceaan vloog.

Alcock.brown.statue.arp.750pixJohn Alcock was de Britse piloot die van 14 op 15 juni 1919 samen met Arthur Whitten-Brown als eerste in een non-stop vlucht over de Atlantische Oceaan vloog.

Ze wonnen daarmee de prijs van 10.000 pond die in 1913 was uitgeloofd door de krant Daily Mail voor wie het eerst “in een vliegtuig van een punt in de Verenigde Staten, Canada of Newfoundland naar een punt in Groot-Brittannië of Ierland zou vliegen in minder dan 72 uur”.

Hun vliegtuig was een omgebouwde bommenwerper. Het duo vloog van St. John’s op Newfoundland naar Clifden in Ierland. Het toestel raakte licht beschadigd bij de landing, waarbij de neus in de modder terechtkwam.

De vlucht duurde 16 uur en 12 minuten. De afgelegde afstand was 3 040 km.

Kapitein Alcock en luitenant Brown werden enkele dagen na hun prestatie geridderd door de Britse koning George V.

Alcock had reeds in 1912 zijn vliegbrevet behaald. In de Eerste Wereldoorlog vloog hij met bommenwerpers aan het Turkse front. Na motorpech van zijn vliegtuig werd hij krijgsgevangen genomen; bij de wapenstilstand kwam hij vrij.

Tijdens zijn gevangenschap had hij zich voorgenomen om de Atlantische Oceaan over te vliegen en kort na de oorlog werd hij gekozen als de piloot bij het team van Vickers voor de Daily Mail-prijs.

Alcock kwam in december 1919 om het leven toen hij met het nieuwe Vickers Viking amfibievliegtuig op weg naar Parijs neerstortte. (Wikipedia)

ANNE FRANK

KnipselfRANK

 

Annelies Marie “Anne” Frank werd geboren op 12 juni 1929 in Frankfurt am Main als een DuitsNederlands meisje van Joodse afkomst. Ze stierf in het Duitse concentratiekamp Bergen-Belsen in februari 1945, amper enkele maanden voor het einde van de oorlog.

Anne werd in de hele wereld bekend omwille van het dagboek dat ze tijdens de oorlog schreef als onderduiker. Na de oorlog en na haar dood werd het dagboek uitgebracht en vertaald in erg veel talen. Anne Frank werd daarmee het symbool voor het lijden van het Joodse volk tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Medaar de zeiker …

Vandaag 8 juni is het de feestdag van de heilige Medardus, voor onze voorouders de heilige die oordeelt over een natte of een droge zomer.

Sint Medard, alias “Medaar de Zeiker” heeft met de jaren dan ook heel wat weerspreuken op zijn palmares staan.  Een proevertje? … Als Sint-Medard zijn sluizen openzet, is er voor zes weken weinig pret. Gevolgd door dit tiental …

  • Op Sint-Medardus, voor onz’ zonden, regent het dikwijls katten en honden.
  • Onweer rond St-Medaar, dan wordt de zomer een twijfelaar.
  • Regen op St-Medaar: zes weken tevoor of zes weken ernaar.
  • Als St-Medardus pist, regent het zes weken aan een stuk.
  • Medardus met zijn regen, hou je in zes weken niet tegen.
  • St-Medardus van omhoge, hou hier beneden ’t weer maar droge.
  • St-Medard geeft zijn zegen, met zes weken wind en regen.
  • Wat St-Medardus geeft voor weer, brengt hij ook in de oogsttijd weer.
  • Zoals St-Medardus het weder vindt, blijft het zes weken met zijn wind.
  • Vindt St-Medardus in regen troost, dan zendt hij die ook in de oogst.

Een verhaal uit de volksoverlevering vertelt ons hoe Medardus een regenheilige is geworden:

  • Ooit zou het eens heel hard geregend hebben en Medardus vond nergens beschutting. Plots kwam er een arend aangevlogen en die bleef met gespreide vleugels boven Medardus hangen zodat hij beschut werd tegen de stortregen.

Sinte-Medardus van omhoge,
laat beneden hier de aarde droge.

Sinte-Medardus, heilige man,
spaar ons de regen als het kan.
Zes weken lang koud en nat,
dat deugt niet voor land, noch voor stad.
Laat de wolken maar verdwijnen
en het zonneke weer schijnen.
Maak het weertje zoet en fijn,
we zullen u erkentelijk zijn.

En nog eentje …

* Ergens in een parochie werd op Medardusdag een processie gehouden, waarin zijn beeld door twee mannen op een draagstel werd meegevoerd. Maar plots begon het hard te regenen en iedereen, van misdienaar tot pastoor, werd zo doornat dat men de plechtigheden liet voor wat ze waren en men vluchtte naar huis. 

  Het Medardusbeeld bleef onbeheerd onder een haag langs de weg achter. Pas na veertig dagen schoot het de beide dragers weer te binnen dat Medardus nog steeds buiten stond. Men ging hem halen en zodra hij weer op zijn droge plekje in de kerk stond, hield het op met regenen.

DE BENDE (PATRICK) HAEMERS

Een van de beruchtste criminelen die België ooit heeft gekend, is ongetwijfeld Patrick Haemers. ‘De Bende Haemers’ was alom geducht. ‘Overvallen plegen was hun levensstijl.’

Patrick Haemers in de jaren tachtig. De naam roept bij iedereen ouder dan dertig beelden op van bloedige overvallen op geldtransporten of van ex-premier Paul Vanden Boeynants die zich op een persconferentie afvraagt … wie hem ontvoerd heeft.

Haemers behoorde bij het Brusselse misdaadmilieu. Hij smokkelde een tijdlang geld voor een aantal klanten van bankier x. De bende Haemers werd nog beruchter om gewelddadige overvallen op verschillende geldtransporten waarbij ze erg militair en professioneel te werk gingen.

27 mei 1989, vandaag exact 30 jaar geleden, werd Patrick Haemers aangehouden in een shoppingcenter in Rio de Janeiro door twee Belgische speurders en een aantal Braziliaanse collega’s.

Daarheen was hij, samen met zijn vrouw Denise Tyack, gevlucht na de ontvoering van de oud-premier Paul Vanden Boeynants. Men kwam hem echter gauw op het spoor.

19 april 1993 startte zijn proces onder grote internationale belangstelling. Edoch…bij gebrek aan genoeg juryleden werd het meteen uitgesteld.

14 mei 1993 maakte Haemers in zijn gevangeniscel er zelf een einde aan.

LUCKY CHRISTOFFEL COLUMBUS …

20 mei 1506, vandaag 513 jaar geleden, overleed de wellicht best gekende zeevaarder ooit, de ontdekkingsreiziger Christoffel Columbus.  Zonder het echt te beseffen werd hij ontdekker van een nieuw continent.

Christopher Columbus portrait from Salvadoran moneyOp zijn 14de al wist hij dat de zee zijn lotsbestemming was. Voor hij het plan opvatte om op zoek te gaan naar een kortere zeeroute naar Azië nam Columbus vanuit zijn geboortestad Genua aan verscheidene handelsreizen deel.

Columbus was er van overtuigd dat de aarde rond was. Door een nieuwe zeeroute pal westwaarts te varen, zou hij beslist in Azië belanden. Cipangu (huidig Japan) lag slechts 3 500 km ver, rekende hij verkeerd uit. In werkelijkheid waren er dat bijna 20 000, een zeereis van zeker 85 dagen. Gezien de toenmalige navigatietechnieken en bevoorrading volstrekt onverantwoord. Maar soit, Columbus geloofde in zijn eigen rekensommetje. Nu nog een sponsor vinden.

Na een schipbreuk tijdens een handelsvaart voor de kust van Portugal, kwam hij bij de koning terecht. Die wees hem door. Aan het Spaanse hof had men wel oren naar zijn plannen. Alhoewel, de koning had veruit de meeste belangstelling voor de fortuinen die Columbus hem voorspiegelde. Columbus kreeg een opdracht en vaarde uit van op de Canarische Eilanden met 3 boten: de ‘Nina’, de ‘Pinta’ en de ‘Santa Maria’. U allen welbekend van op school.

images (5)botenColumbus mocht echt van geluk spreken dat zijn theorie van ‘de oceaanzee’ niet klopte en dat er wel degelijk een continent lag tussen Europa en Azië. Al geloofde hij het zelf niet.

12 oktober 1492 dacht Columbus dat India voor zijn voeten lag , maar van een rijke Aziatische beschaving was geen sprake. De inboorlingen waren wild, liepen haast naakt rond en spraken een taaltje dat niemand verstond. San Salvador doopte hij de plaats waar hij geland was. Dagen later vielen er eerste doden omwille van de ziektekiemen die de Spanjaarden kwistig verspreidden.

Columbus voer verder en bereikte Cubanacan (Cuba). Dat taaltje interesseerde hem meer, omwille van die ‘Kan’ aan het einde. Kan’s waren grote heersers in Azië. Toen ook dat niet zo was, ontdekte Columbus ongewild ook nog Haïti (Hispaniola). Daarna keerde hij in de lente van 1493 terug naar Spanje en werd uitbundig ontvangen.

In het najaar van datzelfde 1493 vaarde Columbus opnieuw naar ‘zijn Azië’. Aan boord van de 17-koppige vloot nu ook 1 200 avonturiers die best een nieuw leven in die verre wereld wilden wagen. Onbewust werden zij de eerste Spaanse kolonisten van Haïti.

Dat Columbus zijn eerste twee tochten baseerde op onjuiste berekeningen en Midden-Amerika ’per ongeluk’ ontdekte, maakt zijn prestaties niet minder groot.

amerigo-vespucci-9517978-1-402De man die jaren na hem Amerika echt zou ‘ontdekken’ was Amerigo Vespucci, een Italiaan uit Florence.

De brieven die Vespucci schreef over zijn belevenissen en bevindingen onderweg zorgden er in Europa voor dat algemeen aanvaard werd dat de pas ontdekte wereld niet Indië of zomaar een eilandje was, maar een heel nieuw werelddeel, de ‘Nieuwe Wereld’.

De Duitse cartograaf Martin Waldseemüller was zo onder de indruk van Vespucci’s beschrijvingen dat hij in 1507 het ontdekte land Amerika noemde, naar Amerigo Vespucci. In 1538 werd op een landkaart van onze eigenste cartograaf Mercator de naam ‘Terri Americi’ gebruikt om zowel Noord- als Zuid-Amerika aan te duiden. Maar die naam geraakte nooit echt ingeburgerd.

De meiboom : het verhaal van Vorst naar Vorst

Morgen zondag 12 mei wordt ‘de meiboom’ geplant, of beter ‘opgericht’. Voor de tiende maal reeds zal dat gebeuren door het ‘meiboomcomité’. Normaliter vindt die plechtigheid plaats in de avond/nacht van 30 april op 1 mei. Dit jaar kon dat niet wegens botsende kalenders in de parochie. Dus liever wat later dan nooit.

Het idee van de schilden van de diverse verenigingen waarmee hij bekleed is, komt uit Duitsland, uit Toenisvorst, sinds 2007 de jumelagegemeente van Vorst-Laakdal. Een verdwaalde prent- of postkaart zou aan de basis liggen van de jumelage.

Het verhaal van ereburgemeester Ludo Helsen klinkt echter ietwat anders. Ga je gang, heer burgemeester van toen…

-De eerste contacten tussen Laakdal en Toenisvorst uit de archieven gehaald-

door Ludo Helsen , ereburgemeester

Ludo-Helsen-Izak-de-Vries_280Ludo – “Het geheugen is meestal kort , zelfs die over gebeurtenissen die toch nog niet zo oud zijn! Toch was ik even geschrokken van de verwijzing in “Laakdal Leeft “ naar een postkaart die zou zijn verkeerd gegaan en die aan de basis zou hebben gelegen van de verzustering der twee Vorsten.”

Ludo “Ik was er zeker van dat dit verhaaltje niet het prille begin was. Eerst ben ik beginnen grasduinen in de teksten van de Duitse gemeente over die samenwerking . Die zeggen ook wel iets over die Postkarte uit 2003 die een aanleiding kon geweest zijn voor de samenwerking tussen Vorst en Vorst, maar de Duitsers weten er nog wel wat meer van. Hun geheugen blijkt een beetje beter te zijn!”

Ludo “Zij schrijven dat er reeds een eerste contact was in 1978 , dus 40 jaar geleden. Dat er van dan af al wel gevoetbald en gekegeld wordt tussen clubs van de twee gemeenten , Laakdal en Toenisvorst en dat ook in 1978 de twee burgemeesters, Ludo Helsen en Richard Beckers, elkaar leerden kennen. Ik besefte dat dit waar was , en dat wij in dat jaar met enkele leden van het schepencollege in Duitsland op bezoek zijn geweest. Ik heb daar trouwens nog foto’s van.”

Ludo “Ons Vorst was toen iets meer dan een jaar geleden mee Laakdal geworden. Het Duitse Vorst was even van tevoren , namelijk in 1970 , ook gefuseerd met de gemeente St-Toenis en Toenisvorst geworden. Wel was ik er al lang zeker van dat een Duitse journalist aan de basis lag van die eerste ontmoeting en dat hij werkte bij de Westdeutsche Zeitung. Mijn archief heeft me daarover  weer alle details bezorgd. In die krant van zaterdag 25 maart lezen we de details . Het lange artikel luidt : “VON VORST nach VORST nur zwei Stunden Fahrt!” ( slechts 2 u rijden ). Hier zie je hoe het kan verkeren

Ludo – “Het jaar 1978 was ook , om de fusieproblemen wat verteerbaarder te maken en onder impuls van de Boerenbond , uitgeroepen tot “Jaar van het DORP “. De Antwerpse krant “het Handelsblad “ , toen de oudste Nederlandstalige krant in ons land ,had zich daarin vastgebeten en was op zoek naar dorpen in verschillende landen die dezelfde naam droegen. En zo had die krant , die in 1979 ophield te bestaan ,gevonden dat er hier een Vorst was en in Duitsland ook .”

Knipsel 10Ludo – “Die twee kranten kwamen hierover in contact en ik kreeg telefoon van een Duitse journalist , die in de omgeving van het Duitse Vorst woonde , om hierover een gesprek te hebben. Hij werd nog enthousiaster toen hij hoorde dat ons dorp tevoren nogal eens Vorst-Kempen werd genoemd en dat zijn Vorst ook vlakbij het stadje Kempen lag.”

“En zo is dan Juergen Lemke met de fotograaf van de krant , Friedhelm Reimann in de helft van maart 1978 bij mij op het (oud) gemeentehuis in Vorst gekomen.  Zij zijn de hele dag gebleven, en die ontmoeting is de basis geworden van het lange verslag dat in de Duitse krant op 25 maart verscheen.”

“De heer Lemke keerde met enige geestdrift terug naar Duitsland waarna het gemeentebestuur ons uitnodigde voor een bezoek. Wij zijn daar enkele maanden later op bezoek geweest.  Ik ben er zelfs zeker van dat het op 10 november 1978 was.”

Geen verzustering

????????????????????????????????????Ludo – “Vrij lang heb ik nog contact gehad met mijn collega uit Toenisvorst , hij had een mooi caritatief bedrijf waar ik nog studenten stagiairs heb naartoe gestuurd. De vraag blijft echter waarom het toen niet tot een verzustering is gekomen. Het antwoord is vrij simpel: de tijdsgeest was anders , er was hier nog zoveel te doen , het Europa van nu was nog ver weg , maar het einde van de oorlog was nog te dichtbij . Bovendien had Vorst-Kempen heel wat mensen zien gedeporteerd worden . Zij die terugkeerden waren de periode 1944 nog lang niet vergeten , de familieleden van die niet waren teruggekomen zeker niet.

“Vandaar ook dat de ouderen in ons beleid eerder tot voorzichtigheid aanmaanden . Wel zijn wij zeker in die jaren na 1978 allerlei contacten tussen verenigingen van de twee Vorsten blijven ondersteunen , maar tot een officiële verzustering is het nooit gekomen.”

8 mei : Bevrijdingsdag of Wapenstilstand

Vandaag 8 mei is het Bevrijdingsdag of Wapenstilstand, de dag waarop het einde van de Tweede Wereldoorlog wordt gevierd in de meeste Europese landen. Op “Victory in Europe Day” herdenkt men de overwinning op Duitsland.

Meestal wordt de overwinning op 8 mei gevierd omdat Duitsland op 8 mei 1945 officieel capituleerde, waardoor in Europa een einde kwam aan de Tweede Wereldoorlog.

sized_P1010035Reeds op 25 april schudden Amerikanen en Russen elkaar de hand op de oevers van rivier Elbe. 30 april pleegde Hitler zelfmoord in zijn bunker. 4 mei legde zijn opvolger Dönitz capitulatievoorstellen voor.  De Amerikaanse generaal Eisenhower weigerde. Duitsland gaf zich uiteindelijk zonder voorwaarden officieel over op 8 mei om 23u01. V-dag was geboren.

In Nederland vierde men die dag al op 5 mei omdat het Duitse leger in Nederland op 5 mei capituleerde. In de voormalige Oostbloklanden wordt 9 mei als de Dag van de Overwinning aangehouden omdat Duitsland tegenover de Sovjetunie een dag later capituleerde. Met de capitulatie van Duitsland was de Tweede Wereldoorlog in Europa afgelopen, maar …

Het definitieve einde van de Tweede Wereldoorlog kwam echter pas ruim drie maanden later , op 15 augustus 1945, toen uiteindelijk ook Japan als laatst overgebleven asmogendheid de strijd staakte, nadat de geallieerden hadden gedreigd met meer atoombommen na die op Hirosjima en Nagasaki. De formele capitulatie van Japan vond plaats op 2 september 1945.

Slechts 18 dagen strijd

sized_P1010038In feite duurde WO II voor België amper 18 dagen. De Achttiendaagse veldtocht van het Belgisch leger vond plaats in mei 1940, toen België onder de voet gelopen werd door het veel te sterke Duitse leger. De veldtocht liep van 10 mei 1940, de dag van de Duitse inval, tot 28 mei 1940, toen koning Leopold III capituleerde. Van dan af was België bezet gebied en bleef dat tot 8 mei 1945. Met alle miseries van dien.

Irisdag

In België is 8 mei geen officiële feestdag meer sinds de federalisering van het land. De scholen hebben geen vrije dag, maar sommige overheidsinstellingen (provincie- of gemeentebesturen) en ministeries geven wel een vrije dag. In Brussel is 8 mei Irisdag, feestdag van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

NAPOLEON BONAPARTE, EEN BOON APART …

5 mei 1821, vandaag al 198 jaar geleden, blies Napoleon Bonaparte zijn laatste adem uit op het eiland St. Helena, waarnaar hij verbannen was na zijn smadelijk verlies in de Slag van Waterloo.

napoleonNapoleon werd geboren in Corsica (1769), werd in 1804 keizer (tiran) van Frankrijk, was een tijdlang heerser over een deel van Europa, maar … leed een eerste zwaar verlies in Rusland (1812) waardoor hij verbannen werd naar Elba. Hij kwam terug, her-organiseerde zijn leger, maar werd definitief verslagen in ons Waterloo (1815). Vijftien jaar later kon het huidige België ontstaan.

Napoleon is evenwel een begrip gebleven. Haast overal duikt zijn naam bij gelegenheid nog op. Te pas en te onpas. De jeugd herkent hem wellicht best in Napoleon games.

De echte Napoleon was een man van verregaande vernieuwingen. De invloed van de Franse revolutie (1789) en de verworvenheden die ze meebracht voor de culturen en de besturen van Europa waren groot en vaak van blijvend belang.

Ons Laakdal weet er van mee te spreken. Napoleon zorgde er immers voor dat Eindhoutham gefusioneerd werd met Eindhout in de nieuwe entiteit Eindhout. Die zou pas in 1977 verder gaan leven onder de gemeenschappelijke noemer Laakdal, samen met Veerle (Varendonk) en de twee Vorsten.

Er was evenwel nog veel meer. Napoleon organiseerde het prille vervoer en maakte dat men voortaan overal rechts reed in het continentale Europa (zonder Engeland). Het wegennet werd fors uitgebreid. Frankrijk kreeg zijn route nationale.

Oude lokale maten en gewichten werden vervangen door kilogram, meter en liter. De burgerlijke stand werd ingevoerd. Geboorten, huwelijken, echtscheidingen en overlijdens werden voortaan keurig geregistreerd.

Door de ‘Code Napoleon’ konden burgers huwen en scheiden zonder inmenging van de religieuze instellingen, aanvankelijk  van vooral de katholieke kerk. De meeste burgers huwden vanaf dan apart voor kerk en staat. Zoals nog steeds gebeurt.

Onderwijs en gezondheidszorg werden beter toegankelijk voor gewone burgers en de speciale voorrechten/privileges van geestelijkheid en aristocraten werden helemaal afgeschaft.

Napoleon was niet groot van gestalte, maar dat hinderde hem nauwelijks. ‘U mag dan wel wat langer zijn, maar niet zo groot als ik’, was één van befaamde lijfspreuken.

Meer weten ? ‘Napoleon’ van Bart Van Loo lezen. Ook auteur van ‘De Bourgondiërs’.

 

KERNRAMP TSJERNOBYL

26 april 1986,  vandaag exact 33 jaar geleden. Kernramp van Tsjernobyl, op de grens van Rusland en Wit-Rusland. De grootste nucleaire ramp ooit waarbij grote hoeveelheden radioactieve stoffen vrijkwamen. De ramp waarvan de nucleaire industrie beweerde dat ze niet kon gebeuren en aanvankelijk dus niet gebeurde.

Nucleaire-reactor-na-de-ramp-ccDe ontkenning werd spoedig doorgeprikt. Alle meetstations in Europa waren unaniem: in Tsjernobyl was een voorlopig nog onmeetbaar grote nucleaire ramp gebeurd.

Het Sovjetregime dat op zijn laatste benen liep, besefte spoedig dat ontkennen zinloos was. Meer dan 30 uur na de ontploffing startte eindelijk de evacuatie van de bevolking in de nabije stad Pripyat bij Kiev. Daar was het gros van de vervuiling neergekomen. De inwoners werden niet voor de grote gevaren gewaarschuwd, de rest van de wereld evenmin.

Bij de evacuatie werd enkel het hoogstnodige om mee te nemen toegestaan. Drie dagen later zouden de mensen immers weer thuis zijn, werd verzekerd. De rij mensen die bij de bussen wilden komen, was 20 km lang, maar … binnen de drie uur was de stad met 50 000 inwoners compleet leeg en verhuisd.

Pripyat is nog steeds een complete spookstad. Geen enkel huis, geen enkele flat bleef gespaard van plundering. Officieel kregen zowat 600 000 mensen een flinke dosis straling te verwerken. Het dodenaantal loopt nog steeds op.

Wat was er eigenlijk gebeurd in de kerncentrale, één van de grootste ter wereld? Na een mislukte test ontplofte de reactor. De explosie blies het 1 200 ton wegende deksel weg. De hel stond wagenwijd open.

tsjernobyl_headerAanvankelijk werd geblust met water. Dat verergerde de situatie alleen maar. 31 mensen binnen de centrale kwamen direct om. Zij werden in een betonnen kist begraven vanwege de sterke straling. Ook de centrale zelf werd ingekapseld in een reusachtige sarcofaag. Die wordt eerlang vervangen door een nieuw exemplaar.

Tsjernobyl, een naam die gegrift staat in het geheugen van pakweg elke 45- tot 100-jarige, overal ter wereld.

1 2 3