KONING ALBERT I VALT VAN DE ROTS

165s_1claeAlbert I was 58 in 1934 en een ervaren en enthousiaste alpinist. Zaterdag 17 februari, vandaag 85 jaar geleden, ging hij klimmen op de rotsen langs de Maas in Marche-les-Dames, nog steeds gebruikt als oefenterrein voor de paracommando’s rood en groen. Om vijf uur in de namiddag zou hij terug aan zijn auto zijn.

Rond zeven was het donker en was er nog geen spoor te bekennen van de koning. Pas om twee uur ’s nachts werd een lijk gevonden, zijn lijk. De schedel helemaal verbrijzeld. Onmiddellijk kwamen een paar pertinente vragen naar boven.

Waarom ging de koning alleen klimmen? Alpinisten beoefenen hun sport steeds met zijn tweeën. Hoe kwam het dat mensen uit de streek al urenlang naar de koning zochten en kapitein Jacques de Dixmude het lijk zelfs meteen wist te vinden na zijn aankomst aan de voet van de rots.

De bril van Albert I, een speciaal model, werd onbeschadigde gevonden, geen spoor van bloed of geweld, alsof hij daar werd neergelegd. En … waarom werd het lichaam van de koning, in strijd met de regels, nog voor het parket ter plaatse kwam naar Laken teruggebracht? En … waarom werd er geen lijkschouwing verricht, iets wat in zulke omstandigheden altijd gedaan wordt? En … hoe kwam het dat de koning slechts één enkele, maar dodelijke hoofdwonde had, en voor de rest geen schrammetje?

Het paleis beschouwde en beschouwt nog steeds het overlijden van haar voorvader louter als een ongeluk en gelooft niet in complottheorieën die meteen naar voor werden gebracht. Verder onderzoek is dus uitgesloten. Het mysterie blijft.

Belangrijker voor mij is dat mijn oudste dochter Elly vandaag 50 wordt … en wij dat gaan vieren!

FREE, FREE … NELSON MANDELA

399px-Nelson_Mandela-2008_(edit)Nelson Mandela … een naam als een klok. Zeker vanaf toen hij nog in die enge gevangenis zat op Robbeneiland. Tijdens zijn gevangenschap groeide hij uit tot een symbool van het wereldwijde verzet tegen de gehate apartheid in Zuid-Afrika.

Die apartheid, een racistisch systeem waarbij de zwarte bevolking zwaar gediscrimineerd werd ten opzichte van de blanke, werd ingevoerd in 1948. Groot verzet onder de zwarte bevolking was het gevolg. Nelson Mandela werd hiervan snel een belangrijke leider.

In 1953 opende Mandela het enige, door zwarten geleid advocatenkantoor in Zuid-Afrika. Binnen het ANC, de politieke partij uit 1912 om zwart en blank nader bij elkaar te brengen, richtte hij een gewapende afdeling op omdat geweldloze acties geen steek veranderden en zelfs helemaal verboden werden.

Daarom werd Mandela in 1962 opgepakt en voor 27 jaar vastgezet op Robbeneiland. Daar groeide hij dus uit tot de grote verzetsman tegen apartheid.

Op 11 februari 1990, vandaag 29 jaar geleden, kwam hij vrij en werd het ANC gelegaliseerd. Samen met president F.W. de Klerk kreeg Mandela in 1993 de Nobelprijs voor de Vrede voor “hun inspanningen voor het vreedzaam einde van het apartheidsregime en het leggen van de funderingen voor een nieuw democratisch Zuid-Afrika”.

In 1994 werd Mandela, op zijn 75ste, president van Zuid-Afrika. In 1999 trad hij af. Mandela overleed op 5 december 2013. Hij werd 93.

 

 

LAAKDAL IN DE 17de EEUW

Bij het klasseren van zijn kaartenarchief vond Ludo Helsen dat hij toch eens aandacht mocht vragen voor de situatie van het huidige Laakdal in de zeventiende eeuw.

De drie dorpen liggen administratief  van elkaar gescheiden. (klikken op kaart)

Knipsel.24JPG

 

Veerle behoort tot de meierij van Geel , Eindhout behoort tot die van Herentals , en Vorst hoort helemaal niet bij het markgraafschap Antwerpen , maar bij de meierij van Zichem en het  Land van Leuven.

Geografisch is de kaart ver van 100% juist , Vorst ligt te ver van de Loonse grens , de loop van de rivieren is op vele plaatsen verkeerd , maar de administratieve indeling is juist. Niets wees er drie en een halve eeuw geleden op dat die drie dorpen ooit een geheel zouden vormen. (LH)

 

De toestand in onze gewesten in de 17de eeuw …

– In 1609 werd tussen het Noorden en de Spanjaarden het twaalfjarig bestand gesloten. Spanje erkent de onafhankelijkheid van het Noorden terwijl het Zuiden onder Spaans bewind bleef.
– In 1648 werd het Tractaat van Münster gesloten. Dit verdrag stelde een einde aan de godsdienstoorlogen doch was zeer nadelig voor de Zuidelijke Nederlanden, immers:

– een definitieve scheiding tussen Zuid en Noord werd bekrachtigd

– de sluiting van de Schelde en het Zwin werd bevestigd.( Art.15 van het Tractaat van Münster luidt als volgt:
” De rivieren van de Schelde zoals ook de kanalen van het Sas, het Zwin en de andere wateren die er in uitmonden zullen worden gesloten gehouden van de zijde der Heeren Staten.”
het Zuiden werd beroofd van een eigen overzeese handel en is aldus afhankelijk van het Noorden.
– In 1665 werd het kanaal Oostende-Brugge gegraven.
– Het Noorden kende haar Gouden Eeuw met de Oost- en West-Indische Compagnies. Rond 1700 was de Noord-Nederlandse vloot meer dan twee maal zo groot als de Engelse en Franse vloot samen.

De Zuidelijke Nederlanden kwamen tot verval. Oostende houdt zich recht met de visvangst en het kapen.

– Op 7 juni 1698 gaf de Koning van Spanje toelating aan de Zuidelijke Nederlanden tot het oprichten van een eigen handelsvloot voor overzeese gebieden doch zulks is nooit gestart en dit hoofdzakelijk door de onderlinge naijver van de Vlaamse steden.

DE WINDMOLEN IN VEERLEDORP

Laatste Veerlese molenaar zou vandaag 107 geworden zijn .

Knipsel-dorpsmolen– foto genomen aan het eind van de jaren 1940.

– De dorpsmolen in al zijn glorie

– rechtsboven Georges , kortweg Jos , de laatste molenaar van Veerle .

 

LAAKDAL – Vroeger werd wel eens lacherig gezegd dat de pastoor in zijn kerktoren en de mulder op zijn windmolen de hoogstgeplaatste heren van de gemeente waren . Het leven was traag en zag er idyllisch uit . De opkomende welvaart in de jaren 1950 en 1960 veranderde dat beeld helemaal . Zekerheden van honderden jaren oud uit veranderden in een oogwenk . De moderne tijden waren niet meer te stuiten . Alleen de nostalgie is gebleven .
Boven in de grote balk van het zware houten molengeraamte kon je duidelijk de datum 1798 lezen . In dat jaar werd de Dorpsmolen door de Franse revolutionairen onafhankelijk gemaakt van herenrechten en verkocht aan ene Joannes Verboven met de last om 2600 zakken graan per jaar te malen .

jos vd meulderGeorges (Jos) Vervloet , de laatste molenaar van Veerle , zou vandaag 20 januari precies 107 geworden zijn ware het niet dat hij 37 jaar geleden de strijd verloor tegen twee fel aangetaste stoflongen en een zwak hart . Echt gezond was malen in die tijd niet in een voortdurende stoffige omgeving zonder afzuigsystemen .

20 januari is toevallig ook de dag waarop de nieuwe president van de VS om de vier jaar zijn plechtige ambtsaanvaarding, zeg maar inauguratie, aflegt . Donald Trump , de 45ste president , deed dat in 2017 . Georges heeft dat nooit geweten . Zijn belevingswereld reikte nog lang niet tot in Amerika . Hij stierf in 1982 op de zonnige zondag 6 juni , D-day in 1945 die het einde van de tweede wereldoorlog een definitief elan gaf .

Georges was de jongste van de molenaarsfamilie Vervloet die omstreeks het midden van de 19de eeuw eigenaar werd van de Dorpsmolen aan de Tessenderloseweg .
Vader Victor stierf in 1916 op zijn 48ste aan een hartinfarct . ‘Iets gekregen’ , was toen de simpele uitleg voor zulk indringend feit . Moeder Marie bleef achter met 4 kinderen . Sociale uitkeringen waren er niet . Het werd dus hard werken om brood op de plank te krijgen .

Molenaars vanaf 12

Jef , de oudste zoon , verhuisde van de ene dag op de andere van de schoolbanken naar de molen . Hij kende al iets van de stiel maar gelukkig was er molenaar Loffens uit Eindhout om hem helemaal in te wijden in zijn toekomstige broodwinning . De beide families werden en bleven daardoor heel erg goed bevriend .
Georges , de jongste , was pas 4 toen vader stierf . Op zijn 12de verkaste ook hij op zijn beurt van de school naar de molen . Van dan af gingen Jef en Jos door het leven met de firmanaam ‘Gebroeders Vervloet’ .
Werken op een windmolen ziet er idyllisch uit , maar was het niet . Een molen hangt immers helemaal af van de natuurelementen en die willen weleens grillig zijn . Een windmolen kan niet zonder wind . Als die het overdag laat afweten en ’s nachts pas begint te blazen kan je je nachtrust wel vergeten .

In de zomer geen probleem , wel in de winter wanneer de zeilen eerst moesten losgemaakt worden met emmers kokend water en je constant je handen moest warmen aan het versgemalen, warme meel . In de zomer maalde je met de deuren wijd open , maar als de koude kwam , was die deur de enige bescherming tegen de natuurelementen . Verwarming was er , buiten dat heerlijk warme meel , niet . Meelstof des te meer.

molenDe windmolen is actief geweest tot 1953. Dan namen de elektrische molen op de Heide (foto l) en de dieselmotor in de schaduw van de windmolen zijn plaats definitief in .

P1010101

Bokrijk ? Fermettes !

De windmolen kon in 1955 naar Bokrijk , maar Jef verzette zich fel . Hij kon zijn houten monster niet missen . Jef overleed echter al in 1960 , de molen sneuvelde een eerloze dood in 1965 (foto r) en zou de volgende jaren in verkapte vormen voortleven in talloze fermettes die het symbool waren van een ‘zekere rijkdom’ in de zestiger jaren . Het molentijdperk was definitief afgesloten .
Het oude molenhuis en de nieuwere (1949) maalderij geven tegenwoordig mee woongelegenheid aan 12 families in de nieuwe sociale woonwijk aan de Tessenderloseweg .

Niets herinnert er echter nog aan de windmolen van weleer . De molen leeft alleen nog verder in de herinnering van de oudere generatie die destijds , tussen het wachten op de gemalen zakken door , de nieuwtjes uit het dorp aan elkaar vertelde onder de molentrap .

Onderstaand versje vond ik nog ergens in een oud en stoffig boekje. Ik kon niet nalaten om het hier af te drukken.

De Maalder

Zie den maalder , wit bestoven , boven op den molen staan , blozend als een kriek en gezond als een blieksken .
Hoort hoe welgezind hij zijn lustig deuntje zingt .
De wind zit goed , de maalder verdient zijn brood : want ieder boerken zendt hem graan omdat hij zijn stiel zo goed kent .
Hij is gewend aan het zakken dragen en lijdt er niet onder .
Hij laadt ze op de kar of op den wagen en de boer rijdt er blijgezind mede weg .
”Dag maalder .”
“Dag boerken , tot later zoo God het wil en wel smake het brood .”
Werken is gezond en ‘t is daarbij plezant voor die het gaarne doen .

Ludovicus V. 1843

 

LANCASTER ED487

Maandagmorgen 18 juni in alle vroegte zal het precies 75 jaar geleden zijn dat, afhankelijk van de bron, tussen 01u18 en 01u51 Lancaster ED487 in de Swinnebroeken tussen Klein-Vorst en Eindhout neerstortte.

Vier van de zeven bemanningsleden kwamen daarbij om het leven. Daags nadien werd de enige krijgsgevangene van WO II op Veerles grondgebied gemaakt: bommenrichter Harold Poppelstone, de enige die het hele verhaal nog kan navertellen in Australië.

 IIMG_3366n 2008 heeft Eric Aerts van de LWGH zowel de Britse als de Duitse piloot kunnen lokaliseren. Beiden wilden elkaar weerzien en elkaar de hand schudden, liefst op de plaats waar ze 65 jaar voordien op elkaar hadden geschoten. Dat is nog steeds niet gebeurd. Intussen zijn we tien jaar verder.

Zondagmorgen reed Eric Aerts met vier witte rozen naar de militaire begraafplaats van ’t Schoonselhof om de vier bemanningsleden te eren.

Harold werd geboren in Leeds in 1922, is nu 96 jaar oud. Ondanks de respectabele leeftijd heeft de man nog een fantastisch geheugen.

Harold PopplestoneHiernaast een foto uit 2006. Harold werd krijgsgevangen gemaakt op ’t Zand net voorbij het huis waar toen de Britse Alice Moore en haar man Pros Vervloet (geen familie van u) woonde. Hoe deze Alice (moeder van Margrit van de brug) in Veerle verzeild geraakte is een lang verhaal op zich. Jefke Mertens, alias Portret, heeft clandestien een foto gemaakt in 1943.

Een paar jaar geleden was Alan Popplestone (Harold’s zoon) hier nog op bezoek en zijn we nog bij Ivo Mertens langs geweest. In 2008 heb ik een reeks artikels over de bemanning gepubliceerd in de Laakdalse heemtijdingen. Die info moet nog ergens op een schijf staan.

Ludo Helsen merkt bij de passage over Alan op dat … “Enkele jaren geleden ook een enige overlevende uit Australie of NieuwZeeland in het klompenmuseum is aangekomen met het verhaal dat hij zoveel jaren geleden al klompen in Vorst had meegenomen. Hij heeft in het museum ook een korte tekst achtergelaten. Kan dat dezelfde meneer geweest zijn?”
Voorlopig (?) eindigen , doen we met een mail. Lees even mee.

Van: Harold Popplestone
Verzonden: zaterdag 16 juni 2018 9:04
Aan: Eric Aerts
Onderwerp: My 75th birthday

 Dear Eric,

                It is that time of year again when I reflect upon the luck I had (with the other two members of our crew) over Belgium. We get so much on our T.V. about the war even now, 75 years on, that we cannot possibly forget and millions of younger people can learn about what happened. It is to be hoped that those who were born after it ended have the wisdom to deal properly and timeously with any such propaganda if ever a group of people try to impose their ideas on the rest of the population.

I hope you and your wife are keeping well – I am still going although I need the wheel chair which my family bought for me to take me out to see the sea once a week – it is very pleasant and gives me a change from the routine life at home.

I send my best wishes, with regards,

 

 

VANDAAG 50 JAAR GELEDEN – 19 mei 1968

In het voorjaar van 1967 trok ik met mijn lief en met hoge verwachtingen naar Ravels-Eel om een kleinkunstavond met Boudewijn de Groot live te beleven . Vanaf de eerste noten en woorden die ik op de elpee ‘Voor de overlevenden’ van hem hoorde , was ik immers al helemaal weg van de nieuwe Nederlandse bard . Prachtige teksten , prachtige arrangementen , een aanwinst voor het betere Nederlandstalige lied . Die liefde leeft nog steeds .

 ‘Ravelshof’ , de zaal in Ravels-Eel was eigendom van de ouders van Fons Lauwers , die ik later beter leerde kennen als de man van Victoria De Peuter en bezieler van de fotoclub . Zij woonden aan de Oude Geelsebaan en zouden veel , veel later definitief naar het Spaanse Torrevieja verkassen . Maar we dwalen af .

P1060740Boudewijn was een timide verschijning op het podium in zijn rood geribd jasje , alleen met een gitaar om de hals . Hij stond daar maar , bang om te bewegen , zijn repertorium af te dreunen . Toch ging er een ondefinieerbare  présence van hem uit . Na elk nummer zwol het applaus in de zaal aan om uiteindelijk te besluiten met een daverende ovatie .

 ‘Die moeten we hebben’ , fluisterde ik in het oor van mijn latere ‘Tres’, toen nog Marie-Thérèse . Zij begreep het niet meteen , wel toen ik verklaarde dat ‘we’ eigenlijk AMC Veerle was .

AMC Veerle , de eerste motorclub in Veerle , had ook de organisatie van kunstavonden in haar statuten laten opnemen . Dit was een uitgelezen kans om de culturele toer op te gaan .

Met veel vuur en pathos vertelde ik Ludo Stijnen van onze ontdekking in Ravels . Die had meteen oren naar mijn voorstel om een kleinkunstavond te organiseren .

De avond die ik in gedachte had , mocht evenwel niet beperkt blijven tot Boudewijn de Groot . Dus zochten wij andere klinkende namen uit het kleinkunstcircuit , zoals deze muzikale richting in de volksmond genoemd werd .

P1060736sized_DSC02803P1060739

Ludo en Ludo kozen ook nog voor Wannes Van de Velde , Miel Cools . Elly Nieman , die samen met Boudewijn de monsterhit  ‘Meester Prikkebeen’ tussendoor op vinyl zette , kwam er in laatste instantie ook nog bij . Het geheel zou aan elkaar gepraat worden door Louis Verbeeck . Een geschikt onderkomen vonden we in Westerlo , waar we de turnzaal van de Sint Lambertusschool mochten gebruiken .

sized_DSC_0087sized_DSC_0088

Dan gebeurde wat niemand voor mogelijk had gehouden . De pas gebrevetteerde legervliegtuigpiloot Ludo Stijnen crashte dodelijk met zijn Fouga Magister in de tuin van Alex / Sander Van Nijlen . Uitgerekend een paar uur nadat hij zijn vliegbrevet behaalde . Het was 29 september 1967 , de kleinkunstavond was voorzien voor 19 mei 1968 .

Op slag kwam nu alle verantwoordelijkheid voor deze avond op mijn schouders terecht . Een verlammende vaststelling , want ik had Ludo vrij spel gegeven in zijn schrijfwerk met onze vedetten . De wending in onze opbouw meldde ik aan Lennart Nijgh , de tekstschrijver en manager van Boudewijn . 12 oktober ‘ 67 viel het antwoord in de bus …

Geachte Heer Vervloet ,

Mede namens Boudewijn de Groot betuig ik u ons groot leedwezen over het verlies van uw vriend, de Heer L. Stijnen .

Wij waarderen het ten zeerste dat u het plan heeft opgevat het werk van de overledene voort te zetten, en hierbij kan ik mededelen dat Boudewijn de Groot mij heeft opgedragen u te berichten dat hij op 19 april 1968 gaarne bereid is het met uw vriend overeengekomen optreden doorgang te laten vinden.

Uit achting voor de nagedachtenis van een groot bewonderaar laat Boudewijn de Groot  hierbij vragen, voor deze gelegenheid zijn honorarium ter beschikking te stellen van een liefdadige instelling.

Mag ik u verzoeken tegen begin maart 1968 nog even contact met mij op te nemen aangaande de plaats en tijd van het optreden? Bij voorbaat hartelijk dank .

Met de meeste hoogachting , 

LH Nijgh (manager)

De inhoud van deze brief meldden we ook aan Wannes Van de Velde , Miel Cools en Elly Nieman . Alle drie namen de voorwaarden van Boudewijn zonder mopperen over . De avond kon nu al niet meer stuk .

DE KLEINKUNSTAVOND ZELF

 Omdat wij veel te weinig personeel hadden om alles binnen goede banen te leiden, liep er van alles en nog wat mis . Ons hectisch gedoe werd echter door het Nederlandse gezelschap en onze Vlamingen met de mantel der liefde bedekt . Zij waren duidelijk nog veel erger gewend .

Heet onder de voeten werd het pas toen de klok tegen achten liep en de firma met de geluidsinstallatie nog geen teken van leven had gegeven . Miel Cools schudde meteen een doemscenario uit de mouw , sprong in zijn auto en kwam een aantal kwartieren later terug uit Hasselt met zijn persoonlijke installatie . Die deed het uitstekend .

De man van de firma uit Meerhout daagde ook nog op met anderhalf uur vertraging en werd meteen teruggestuurd . Hij begreep dat aandringen geen zin had .

Omdat de meeste kijkers/toehoorders al op hun plaatsen zaten en opgewarmd werden door Hugo Raspoet , die Louis Verbeeck verving (overlijden moeder) , had vrijwel niemand opgemerkt wat er intussen aan de kassa gebeurde .

Daar doken even na acht uur mannen van auteursrechtenvereniging SABAM op , monsterden de zaal en namen geld mee waarop ze recht meenden te hebben . Verslagenheid bij iedereen in de club , want niemand van ons wist wat SABAM was en nu dit . Ons leken het gangsterpraktijken , later wisten we beter .

In de zaal was het feest nu goed aan de gang . Miel Cools beet de spits af , doorliep zijn nieuw programma en liet zich ook tot enkele protestsongs verleiden . Hugo Raspoet pikte daarop in met zijn ‘protestlied tegen de protestsongs’ . Wannes Van de Velde bleef zijn eigen zichzelf en zong in de taal van de toekomstige hoofdstad van België . Antwaarps dus . Elly Nieman hield het bij mooie, poëtische teksten en bracht in première ‘De kauwgomballeboom’ . De zaal klapte mooi ritmisch mee .

sized_DSC_0077De verwachtingen omtrent Boudewijn de Groot , top of the bill in Westerlo , waren hooggespannen , maar geen nood . Het jaartje tussen Ravels en nu had van hem een zelfverzekerde kerel gemaakt die eerst zijn intussen door vrijwel iedereen gekend repertorium doorliep om te eindigen met een paar stevige protestsongs in de geest van mei ’68 . Iedereen uit zijn dak . Avond helemaal geslaagd .

EPILOOG

Fier als een gieter togen wij ’s anderdaags naar mevrouw de voorzitster van de school voor fysiek en mentaal gehandicapte kinderen in Tongerlo , gewapend met een cheque van 25.000 BF , zoals vooraf was afgesproken . Een flinke som , dachten wij , want het gezamenlijk normale loon van de artiesten in 1968 . Niet genoeg , zei die mevrouw , maar ze nam het geld toch aan . Ongeloof op onze gezichten . Een verwijtende blik in haar ogen , alsof wij een stelletje oplichters waren .

Onze ontgoocheling omtrent deze dramatische afloop was er oorzaak van dat AMC Veerle het voortaan hield bij auto’s en motoren . Spijtig toch .

 

 

KARL MARX VANDAAG 200

thKarl Marx (Trier, 5 mei 1818Londen, 14 maart 1883) wordt vandaag precies 200 jaar oud . Marx was een Duitse denker die veel invloed had op de (politieke) filosofie, de economie, de sociologie en de historiografie . Hij was een grondlegger van de arbeidersbeweging en centrale figuur in de geschiedenis van het socialisme en het communisme . Marx woonde en werkte in Duitsland, Frankrijk , België , Nederland en Engeland .

Als Marx’ belangrijkste werk wordt meestal Das Kapital (of in het Nederlands: Het Kapitaal) beschouwd . Daarnaast is zijn Communistisch Manifest (met Friedrich Engels) wereldberoemd . Op het werk en de denkbeelden van Karl Marx (en Friedrich Engels) is het marxisme gebaseerd . (Wikipedia)

Citaten van Karl Marx

  • Ik houd niet van geld . Geld is de reden dat we vechten .
  • Godsdienst is de verzuchting van schepsels in nood, behaaglijkheid in een harteloze wereld , geest in toestanden van afstomping . Zij is de opium van het volk .
  • Kapitaal is dode arbeid die , zoals een vampier , slechts tot leven komt door het opzuigen van levende arbeid en des te meer leeft naarmate hij meer arbeid opzuigt .
  • De rijken zullen alles doen voor de armen, behalve ze met rust laten .
  • De enige raderen die de politieke economie in beweging zet zijn de hebzucht en de oorlog tussen de hebzuchtigen ,de concurrentie .
  • De geschiedenis van iedere tot dusverre bestaande maatschappij is de geschiedenis van de klassenstrijd .
  • De filosofen hebben de wereld slechts verschillend geïnterpreteerd ; het komt er op aan haar te veranderen .
  • Het is niet de wijze van denken van de mens, die zijn wijze van leven verklaart , doch integendeel zijn wijze van leven , die zijn wijze van denken verklaart .
  • De heersende ideeën van een tijd waren slechts de ideeën van de heersende klassen .
  • Kapitaal is geld , kapitaal is goederen . Op grond van het feit dat het waarde is , heeft het de mysterieuze eigenschap verworven om waarde aan zichzelf toe te voegen . Het brengt levende nakomelingen voort , of het legt tenminste gouden eieren .

440px-Hugo_Van_den_Enden_ethicusWaarom zet ik deze verjaardag in de verf ? Gewoon als eerbetoon aan vriend Hugo Van den Enden (l) , hoogleraar moraalwetenschappen en notoir atheïst .

Hugo was ook bekend als sportverslaggever van motorcrosswedstrijden voor de krant De Morgen. Een zijtakje aan zijn veelzijdige boom dat men in hogere universitaire kringen nooit begrepen heeft .

Wij hebben samen vele jaren heel wat afgereisd in Europa . Autorijden was immers een andere passie van hem . Gedurende die reizen doceerde hij uit het vuistje Karl Marx , JS Bach (!) en andere grootheden uit zijn colleges . Ik was steeds een aandachtige luisteraar .(lu)

 

Hugo Van den Enden (Antwerpen, 27 juni 1938Gent, 23 januari 2007) was een Vlaamse germanist, filosoof en ethicus. Hij was hoogleraar moraalwetenschap en bio-ethiek aan de Gentse universiteit en geldt samen met zijn collega professor Etienne Vermeersch als de wegbereider van de abortuswet en de euthanasiewet in België. Tot aan zijn emeritaat in 2003 was hij voorzitter van de vakgroep wijsbegeerte en moraalwetenschap. Van den Enden was militant atheïst en filosofisch materialist.

Naast zijn hoofddomein, de bio-ethiek, was Van den Enden gespecialiseerd in de filosofie van Max Stirner, Albert Camus, en de problematiek rond vrijheid en determinisme. Op vlak van letterkunde ging zijn voorliefde naar de schrijver Johann Wolfgang von Goethe.

In de jaren zeventig en tachtig gaf hij ook regelmatig gidsbeurten in verschillende Europese musea. (Wikipedia)

 

Vandaag is het Secretaressedag

Vandaag , derde donderdag van april , is het Secretaressedag . Eén van de ‘speciale feestdagen’ in België die geen dagje vrijaf oplevert . De idee kwam destijds overwaaien uit Amerika . De bedoeling van het jaarlijkse evenement is de secretaresse in het zonnetje te zetten , stil te staan bij haar toegevoegde waarde voor de organisatie en om het imago van het secretaressevak te verbeteren .

De secretaresses krijgen vandaag hopelijk een attentie van de managers en van hun collega’s .

  • “Aardgasreserves” en “Secretaressedag” zijn de langste woorden in het woordenboek Van Dale die je met één hand kunt tikken , de linkerhand als je het met tien vingers doet .

VANDAAG ‘IDEN VAN MAART’

De Romeinse of Latijnse kalender is gebaseerd op de maanstanden en verdeelt het jaar in twaalf maanden . Het oud-Romeinse jaar begon destijds met maart en eindigde eind februari . De week met namen van dagen was nog niet bekend . Deze werd in Europa pas rond het jaar 400 (christelijke jaartelling) ingevoerd , samen met de namen van de dagen , die grotendeels ‘geleend’ werden bij overwonnen volkeren en goden allerlei .

Een datum werd in de Romeinse tijd aangegeven door het aantal dagen te noemen voor een vast punt . Vaste data waren bv.

– de Kalendae (1e dag van de maand)

– de Nonae (5e dag van de maand of de 7e in de maanden maart, mei, juli en oktober)

– de Idus (13e dag van de maand of de 15e in de maanden maart, mei, juli en oktober)

In de tijd van Gaius Julius Caesar waren de verschillen tussen de gebruikelijke maan- en seizoenskalender (tropische kalender) zo groot geworden dat Caesar zijn oren de kost gaf bij de geleerde mensen van zijn tijd . Hij wou klaarheid in de zaak brengen .

Op advies van de Alexandrijnse astronoom Sosigenes legde Caesar een jaar van 365,25 dagen vast en voegde om de vier jaar een schrikkeldag (extra dag) toe .

De Juliaanse kalender is dus genoemd naar Julius Caesar die hem, in zijn hoedanigheid van pontifex maximus (hoofd van de Romeinse eredienst) , in 45 voor Christus invoerde als finale correctie op de Romeinse versie van de Egyptische kalender .

De duur van 365,25 dagen was vanouds reeds door de Egyptenaren bepaald en is een vrij goede benadering van het tropisch jaar dat gebaseerd was op het verloop van de seizoenen.

De Jules Cesaaar …

index juliusJulius Caesar kennen wij  uit onze vroege lagere schooltijd vooral via de Historiaprenten die toen letterlijk een erg gesmaakt (want geromantiseerd) licht wierpen op het geschiedenisonderricht. Alhoewel Caeser in onze streken een agressor en bezetter was , mochten wij hem wel omdat hij de toenmalige Belgen met stip op één de dapperste van alle Galliërs noemde . Jules werd in de 19de en 20ste eeuw , toen iedereen zich voor geschiedenis begon te interesseren , bovendien een populaire doopnaam.

Julius Caesar , die in het jaar 100 v.Chr. werd geboren , won tijdens zijn militaire carrière zowat alles wat er te winnen was . De militaire Eddy Merckx van zijn tijd .

images julius2 In zijn ‘De bello Gallico’ wijdde hij liefst 3 hoofdstukken aan volksstammen die wij nu Belgen noemen .

Hoofdstuk II verhaalt de veldslag tegen de dappere Nervii , hoofdstuk V tegen de Eburonen . In hoofdstuk VI heeft Caesar het over de strafexpeditie tegen diezelfde opstandige Eburonen . Nerviërs en Eburonen zou hij in zijn zeldzame geschriften als de dapperste onder de Galliërs aanwijzen (Horum omnium fortissimi sunt Belgae) .

Roem en einde

Toen Caesar  in 49 v.Chr. uit Gallië terugkwam en de Rubicon, de grensrivier met Italië en Gallia Transalpina overstak om orde op zaken te gaan stellen in Rome via een staatsgreep, sprak hij de historische woorden “alea jacta est” (de teerling is geworpen). In 47 v.Chr. onderdrukte hij met groot gemak een opstand in Egypte en liet dat de Romeinse senaat weten met de gevleugelde woorden … “veni, vidi, vici” (ik kwam, ik zag, ik overwon). Niet iedereen hield echter van die grootspraak.

In 44 v.Chr. was Julius Caesar op het toppunt van zijn macht in het oude Rome. Op de Idus van maart (15de dag van de eerste maand van het jaar) kwam hij zelfs zonder lijfwacht naar de vergadering in de senaat, zelfverzekerd als hij zich wist van zijn macht. Edoch…

images julius1In de senaat werd hij opgewacht door tientallen samenzweerders. Amper 23 van hen durfden echter daadwerkelijk hun mes boven te halen. Van de 23 steken die Caesar kreeg, was er slechts één dodelijke, wellicht die van zijn aangenomen zoon Brutus.

“Kai su teknam – tu quoque fili mi – et tu fili” (ook gij mijn zoon) werden zijn laatste woorden (in het Grieks en het Latijn) op die voor hem fatale Idus van maart.

De moord gebeurde vandaag dinsdag 15 maart precies 2 060 jaar geleden en leeft (gelukkig) nog steeds verder in vele historische breinen . De Iden van Mars zijn sindsdien een begrip voor alles wat met rampspoed en onheil te maken heeft .

Van Juliaans naar Gregoriaans

Een jaar volgens de Juliaanse kalender duurt in de praktijk elf minuten langer dan het tropisch jaar . Daardoor loopt de kalender in duizend jaar 7,6 dagen achter op de zon . De fout werd … in 1582 hersteld , maar nog niet uitgeroeid . De orthodoxe wereld bv. gebruikt nog steeds de Juliaanse kalender .

Ter ere van de invoering van deze Juliaanse kalender werd de maand Quintilis (toen nog vijfde maand) veranderd in Julius of juli , de zevende maand die net als augustus (naar keizer Augustus) 31 dagen zou tellen . Wat nog steeds het geval is .

142 034 GvL-bezoekers in februari

In de voorbije maand februari kreeg www.gazetvanlaakdal.be liefst 142 034 bezoekers over de vloer , waarvan 10 961 zeer erg geïnteresseerde lezers die ruim de tijd namen om de gazet grondig door te nemen . De gemiddeld 5 072 dagelijkse bezoekers zijn het waard dat we ons stinkende best blijven doen om ons steentje bij te dragen aan de gemeentecultuur en bij uitbreiding andere interessante dingen buitenaf . Topdag was 5 feb met meer dan 18 000 bezoekers .

1 2 3 8