Hoezo diesel ?

België maakt jacht op dieselrijders. Dachten wij toch. Ik mag bv. met mijn dieselke Antwerpen niet meer binnen of ik krijg een fikse boete. Maar wat las ik vanmorgen in DM ?

tanken-brandstof-diesel-benBelgië betaalt 451 miljoen euro per jaar aan bedrijven die bij ons diesel tanken. Daarvan vloeit 165 miljoen euro naar buitenlandse firma’s, waardoor de inkomsten van de kilometerheffing deels worden tenietgedaan.

Truckers, taxi- en buschauffeurs kunnen in België een terugbetaling krijgen van de accijnzen op diesel. Dankzij dat systeem komen bijvoorbeeld heel wat Nederlandse transportfirma’s bij ons tanken. De korting bedraagt vandaag iets minder dan 25 eurocent per liter, ongeveer een vijfde van de prijs aan de pomp.

Het gunsttarief werd in 2004 ingevoerd als een steunmaatregel voor de logistieke sector. “Voor ons maakt dit nog steeds het verschil tussen het hoofd boven water houden of kopje ondergaan in de internationale concurrentie”, zegt Frederic Keymeulen van Transport en Logistiek Vlaanderen (TLV).

Dat de korting enkel geldt voor diesel, en niet voor het minder vervuilende benzine, komt omdat de vrachtsector haast uitsluitend op diesel rijdt.

Zo, dat weten we weer.

PROLADIES VAN PROLAAKDAL

Vandaag op internationale vrouwendag willen wij, de dames van Proladies nog eens benadrukken dat vrouwen gelijk zijn aan mannen. Proladies is een sociaal-culturele beweging die eind vorig jaar na de gemeenteraadsverkiezingen in het leven werd geroepen door de vrouwelijke kandidaten van de lijst Prolaakdal.

“Ondanks het goede resultaat van onze beweging bij deze verkiezingen was geen enkele vrouw verkozen”, aldus Evelien Thys uit. “Toch wel een spijtige zaak, vonden wij. Daarom besloten wij om onze eigen vrouwengroepering binnen Prolaakdal op te richten. Zo willen wij aantonen dat politiek geen mannenbastion hoeft te zijn maar dat vrouwen ook hun ‘mannetje’ kunnen staan in de politiek.”

Proladies wil op regelmatige basis ook laagdrempelige evenementen organiseren voor vrouwen.

Knipsel 6“Als eerste happening willen wij alle vrouwen uitnodigen op onze ‘Proladies@themovies, een gezellige gratis filmavond”, vult Ann Loos haar aan. “Die zal plaatsvinden op 21 maart om 20 uur (de deuren gaan open om 19.30 uur) in zaal Druivenrank, Veerledorp 13.

Elke vrouw ontvangt een gratis glas cava of fruitsap. Wij hopen alvast om zoveel mogelijk vrouwen te verwelkomen!”

Vrouwen aan de macht

Vrouwen aan de macht: de strijd die nog niet is gestreden

Notities uit de tekst van Marjan Justaert (dS)

b8f2d5ba-40d9-11e9-a0cf-839301ca9422_web_scale_0.190943_0.190943__De huidige Vlaamse regering, met Homans, Crevits en Peeters. Foto: belga

Je kunt er gif op innemen dat politieke partijen minstens één keer per jaar, zo ergens rond Internationale Vrouwendag, een batterij vrouwvriendelijke maatregelen voorstellen. Anno 2019 lijkt er een (centrumlinks) opbod aan de gang om tot gendergelijke regeringen te komen.

De Vlaamse regering doet het met drie vrouwen op negen ministers iets beter dan haar federale tegenhanger (drie op dertien), maar alleen in de Brusselse regering (vier op acht) zijn de vrouwen niét ondervertegenwoordigd. Dat moet beter, vinden verschillende partijen.

Naar aanleiding van de Internationale Vrouwendag struikelen ze over elkaar om een streefdoel naar voren te schuiven.

‘In alle regeringen moeten evenveel mannen als vrouwen zitten’, vindt bijvoorbeeld de PS. Voorzitter Elio Di Rupo heeft twintig maatregelen klaar voor de strijd voor gelijkheid tussen man en vrouw, pariteit onder ministers is daar één van. Di Rupo wil die pariteit in de Grondwet schrijven, zodat ze niet berust op ‘une simple volonté’.

Bij de Vlaamse zusterpartij SP.A houdt men het, opvallend, op 40 procent vrouwen in alle regeringen, schepencolleges en bestendige deputaties vanaf 2024. Ook grondwettelijk verankerd.

88941514-40d9-11e9-a0cf-839301ca9422_web_scale_0.1886864_0.1886864__De federale ploeg in de zomer van 2016. We tellen vier vrouwen. Foto: belga

Het moet gezegd: lang vóór de jaarlijkse Vrouwendag in zicht kwam, zette Open VLD het thema al op de kaart. Vicepremier Alexander De Croo – die ‘De Eeuw van de Vrouw’ schreef – zei eind 2017 dat een volgende regering evenveel mannen als vrouwen zou moeten tellen. Niet veel later sprong zijn voorzitster Gwendolyn Rutten mee op de kar. In haar Nieuwjaarsboodschap van 2018 nam ze de eis expliciet op.

Is het een eis? Veeleer een streefdoel, zo blijkt. ‘We vragen aan alle partijen dit ernstig te nemen en daar een afspraak over te maken, dan is er geen wet nodig’, laat Open VLD-woordvoerder Thomas Vanwing weten. ‘Open VLD zal bij regeringsdeelname kiezen voor een genderevenwicht, en we verwachten dat dus ook van de coalitiepartners.’

Als de veelbesproken ‘blauw-groene as’ werkelijkheid wordt, moeten de liberalen zich geen zorgen maken: Groen schuift vandaag een absolute pariteit (50 procent vrouwen) in regering én kernkabinet naar voren. Pariteit als in ‘quota’. ‘De regering moet een afspiegeling zijn van de bevolking. Alleen zo kunnen we werk maken van een vrouwvriendelijk beleid’, luidt het.’

*Op Open VLD na blijft het aan de kant van de regering evenwel oorverdovend stil. De MR en CD&V, twee partijen die niet echt uitblinken in het aanstellen van vrouwelijke ministers, reageren niet. Ook voormalig regeringspartij N-VA laat de kelk aan zich voorbijgaan.

Vlaams viceminister-president Hilde Crevits (CD&V)wees wel op het feit dat haar partij weinig vrouwelijke lijsttrekkers heeft, een man benoemde in de Nationale Bank (Steven Vanackere) en een man koos als opvolger van ex-minister Joke Schauvliege (Koen Van den Heuvel).  ‘Ik aanvaard de kritiek van Vrouw&Maatschappij (de vrouwenbeweging van CD&V, red.) en als we erbij zijn bij de volgende regeringsvorming, zullen we goed moeten kiezen. Het is wat mij betreft niet alleen een vrouwenkwestie, maar ook een generatiekwestie.’

*Het zou na 26 mei wel eens kunnen keren, aldus De Standaard. In een korte vooruitblik begin januari voorspelde de krant dat 2019 het jaar wordt van een vrouwelijke regeringsleider. Daarbij komt Hilde Crevits (CD&V) in het vizier, maar ook Zakia Khattabi (Ecolo) in Brussel, of wie weet Gwendolyn Rutten (Open VLD) of Meyrem Almaci (Groen) op federaal niveau.

 

8 maart ‘Internationale Vrouwendag’

DSC_0043Internationale Vrouwendag staat elk jaar op 8 maart in het teken van strijdbaarheid en het gevoel van solidariteit van vrouwen overal ter wereld.

Op 8 maart 1908 vond in New York de eerste staking door vrouwen plaats, gericht tegen de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie. Het prille begin van de strijd voor de vrouwenemancipatie en tegen de ongelijkheid. In 1910 deed de Duitse socialiste Clara Zetkin het voorstel om 8 maart uit te roepen tot Internationale Vrouwendag.

In 1917 brak op 8 maart (gregoriaanse kalender) opnieuw een staking uit omwille van de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie, nu in het Russische Sint-Petersburg. Die lag mee aan de basis van de revolutie die leidde tot het ontslag van tsaar Nicholas II en het einde van het tsarenbewind in Rusland. Lenin maakte van 8 maart niet alleen dé feestdag van de communistische partij, maar schonk ook uitgebreid aandacht aan de rechten van de vrouw.

In België wordt sinds 1971 de nationale Vrouwendag gevierd op 11 november door een deel van de Belgische vrouwenbeweging. Op de dag van wapenstilstand. Oorzaak daarvan is de Franse feministe Simone de Beauvoir. Zij was geboekt als spreekster in 1972 maar was zo drukbezet dat ze enkel nog op 11 november 1971 een gaatje vond in haar agenda. 11 november bleef daarmee onze ‘nationale vrouwendag’.

-met o.a. dank aan Wikipedia-

30ste GOLFBILJARTTORNOOI VEERLE

Laakdal – Golfbiljartclub “De Stoempers” werd in 1969 in Veerle geboren uit een groepje caféspelers dat zich in een heuse biljartclub verenigde. Het bestuur kwam op een heel natuurlijke wijze tot stand, zonder verkiezingen, en de voorzitter van toen is nog altijd dezelfde. Zijn toegewijde vrouw Nicole ook. Een ideaal duo.

P1070366Omdat in de tijden van de grote maanlandingen de winnaars van de overtalrijke wedstrijden in de Kempen nog met kippen werden betaald,  kregen deze golfbiljartclubs de weinig benijdenswaardige naam van “kiekenploegen” mee. Dat verhaal is echter voltooid verleden tijd.

In de winter van 1989-1990 organiseerden “De Stoempers” hun eerste groot tornooi in “basisschool De Wissel”. Het werd een groot succes. Meer dan groot genoeg om dit tornooi jaarlijks te organiseren. Dit jaar zijn ze al aan de 30ste editie toe. Frans Vandepaer, de natuurlijke voorzitter van de biljartclub en destijds (voor de fusie met Standaard Vorst) ook voorzitter van ex-voetbalclub Veerle Sport, ziet de toekomst evenwel somber in.

 “Wij doen al 10jaar oproepen om het bestuur te verjongen”, zucht Frans, ” maar eventuele kandidaten gaven nog geen kik. De jeugd is niet meer geïnteresseerd om het voortouw te nemen. En zonder die mensen blijft het echt niet duren. Voor het nakende tornooi werken wij , allemaal 60/70 plussers, al dagelijks de naad uit de broek. Vanaf nu vrijdag 1 maart tot volgende week zondag 10 maart zullen wij nog nauwelijks thuis zijn, alleen om een beetje te slapen. Eigenlijk is het nu al zo ver. Het tornooi valt altijd samen met de krokusvakantie in de scholen. Ideaal voor ons. Een andere periode zou minder interessant zijn want waar vinden we in Veerle nog zo’n grote zaal als in De Wissel?”

Frans verder : “Een tornooi van deze omvang is niet alleen een hectische organisatie, maar kost ook veel geld. Gelukkig hebben we zo’n 100 trouwe sponsors die de moeilijke opgave helpen mogelijk maken. De catering deden we vroeger nog zelf, maar dat kan niet meer, het is kapotmakerij voor de organisatoren die een week lang ook als personeel moeten opdraven.”

-Biljarters dronken vroeger ook graag pinten …

 “Het drankverbruik is, vergeleken met de beginjaren, drastisch gedaald, bijna nul, zeg maar”, verbetert Frans die uitspraak. “De biljarters zelf drinken nauwelijks nog alcohol, hoogstens een enkel zeer licht pilsje.

-Wie mag meedoen?

Frans : “We laten maar een bepaald aantal deelnemers toe. Het moet overzichtelijk blijven voor iedereen. Het tornooi staat open voor drie klassen van spelers: de nationalen, de federalen hoog en de federalen laag. Vergelijk het met voetbal in eerste, tweede en derde klasse. “

GBZA

Frans : “Naast het eigenlijke tornooi, dat pas maandag begint, is er ook een kampioenschapswedstrijd van ons verbond GBZA (GolfBiljartclub Zuiderkempen Aarschot), één van de 12 verbonden in Vlaanderen en Zuid-Nederland. Inderdaad, ook Limburgs Nederland is er bij, want ook daar wordt met toppetjes op het groene laken gespeeld. Die GBZA-spelers beginnen er nu vrijdag al aan en krijgen 5 competitiedagen toegewezen.

images8-Met schiftingswedstrijden?

Frans : “Natuurlijk, kan niet anders. Je gelooft het misschien niet, maar toch is het zo: de meeste deelnemers willen hun schiftingswedstrijd zo vroeg mogelijk spelen. Hoe ze dat klaren op hun werk weet ik niet, maar als je pas om 19 u. begint te spelen is de avond snel voorbij en kom je ‘s morgens met slaapogen op je werk aan. Sommige deelnemers komen van erg ver. Tot uit het Kortrijkse en Nederland toe. Je staat er van versteld wat de meeste biljarters voor hun sport over hebben.”

 “Om het  bij onze Veerlese club te houden … Wij spelen met twee nationale teams, erg hoog niveau dus. Elke week gaat er eentje op verplaatsing, de andere speelt thuis. De kortste verplaatsing is Geel, de verste … ik heb het nog niet nagemeten, maar wel ergens aan de bijna Franse kant van Vlaanderen.” 

-Is een golfbiljarttornooi te vergelijken met een drieband- of  snookertornooi? Zijn de deelnemers ook zo ferm uitgedost als de coryfeeën van het groene laken?

Frans: “Vroeger wel. Zwart pak en wit hemd was verplichte kledij. De meeste jongens hadden dat echter niet in de kast hangen en moesten het ergens gaan huren. Je zag soms ook deelnemers, perfect in het pak, aan de biljarttafel verschijnen met… gemakkelijke sportschoenen aan de voeten. Echt geen gezicht. Om dat te voorkomen spelen alle deelnemers nu in de uitrusting van hun vereniging en dragen ze ook gewone, goed zittende schoenen. Het mag gezien worden, al blijven we allemaal amateurs. Het niveau dat de beste spelers halen is evenwel van die aard dat ze ook in andere biljartdisciplines bijna moeiteloos met de toppers zouden meekunnen. Daar ben ik van overtuigd. Maar ik vrees dat ze liever golfbiljart blijven spelen.”

images9De finales

Frans: “Er wordt elke dag gebiljart, de sympathisanten zijn dus elke dag welkom. Maar zondag 10 maart worden vanaf 10 u. de finalewedstrijden gespeeld. Omdat de betere elementen uit de drie klassen elkaar al tegenkwamen in de schiftingen gaan we met 32 gemengde spelers, 16 nationalen en 2 x 16 federalen hoog en laag (dus 80 in totaal) naar de absolute finalewedstrijden met rechtstreekse uitschakeling. Doorgaans wedstrijden op erg hoog niveau. Zekerheid omtrent de winnaar is er vaak pas als de laatste beslissende stoot in de laatste partij is gegeven. Ooit speelden we in ons lokaal een finale om 10 u zondagmorgen. Hahaha, dat waren nog eens tijden. Nu is dat uitgesloten. Toch zeker komen kijken!”  (lu)

VROUW EN MAATSCHAPPIJ

sized_IMG_0878Via deze link (https://poll.app.do/itqfddf/AgGu-ofi) kan er gestemd worden op de meest buitengewone V&M-vrouw van Laakdal.

Met Francine Van Eynde (beter bekend als ‘Francinneke), Natalie Vanderschaeghe en Josée Lambrechts kreeg Vrouw & Maatschappij drie totaal verschillende genomineerden binnen en wordt het allicht een spannende wedstrijd die loopt tot 8 maart.

Via de link kan je ook meer informatie terugvinden over de 3 kandidaten. (Stein Voet)

RAMP MET DE HERALD OF FREE ENTERPRISE

In de vooravond van vrijdag 6 maart 1987 , vandaag 32 jaar geleden, kapseisde de veerboot  ‘Herald of free Enterprise’  kort nadat hij de haven van Zeebrugge had verlaten. Daarbij kwamen 193 van de 439 opvarenden, van wie de meesten Britten, om het leven.

Het moest een routinetrip worden, een actie van de krant The Sun: een overzet Dover-Oostende heen en terug voor amper 1 pond. Het was ook de eerste keer dat de Herald niet naar Oostende, wel naar Zeebrugge zou varen.

herald-of-free-enterprise-ferry-disaster-1987-713x330_1De veerboot maakte bij zijn afvaart een draaimanoeuvre van 180° en stevende dan op open zee af. De openstaande boegdeuren schepten gretig water en de boot helde naar bakboord. In razend tempo kapseisde de Herald en tonnen ijskoud water vullen het schip. Honderden mensen vielen, op en over elkaar. En het werd aardedonker.

Er klonk een aanhoudend geschreeuw, gegil. De Herald was op bakboordzijde vastgelopen op een zandbank. In Zeebrugge werd alarm geslagen.

Zevenentwintig minuten later hing boven het wrak een helikopter van de Belgische luchtmacht. Duikers, vissers, bergers, mensen van de zeemacht, politie, artsen, bemanningen van reddingsboten uit België en Nederland, werkers van het Rode Kruis vonden hun plek in het netwerk van helpers.

Vanaf tien voor half negen kwamen de honderden overlevenden aan land. Ze werden in stadsbussen naar kazernes en ziekenhuizen gebracht. Om half één in de nacht werden de laatste drie overlevenden gevonden in een nauwe schacht. Vijf uur later werden alle operaties gestopt. De Herald of Free Enterprise was veranderd in een massagraf.

Ruim een maand na de catastrofe, op 7 april, zetten de bergers van Smit-Tak de Herald recht, en op 27 april slaagde men erin de veerboot in de voorhaven van Zeebrugge te brengen. Uit het gerechtelijk vooronderzoek bleek dat de ramp het gevolg was van een combinatie van technisch en menselijk falen.

De Herald werd geladen via de boegdeuren. Die zijn bij vergissing open blijven staan, iets wat op de brug niet bekend was. De direct verantwoordelijke assistent- bootsman was bedankt na onderhouds- en schoonmaakwerkzaamheden en deed een dutje. Hij had wel opgemerkt dat de boegdeuren open stonden, maar sloot ze niet. Hij voelde zich hiervoor niet verantwoordelijk.

De eerste stuurman had de eindverantwoordelijkheid voor de procedure. Hij had de assistent- bootsman zien lopen en ging ervan uit dat die op weg was om de deuren te sluiten. Omdat hij niet was geïnformeerd over open boegdeuren, ging de gezagvoerder (kapitein) ervan uit dat ze gesloten waren.

De firma Townsend Thoresen werd na deze ramp een dochteronderneming van een rederij P. & O. De directie ging onmiddellijk tot actie over. Een paar veiligheidsmaatregelen werden getroffen. De naam Townsend Thoresen werd van de overgebleven schepen verwijderd. P. & O. kwam in de plaats.

JAN DENS

Knipsel Jan Dens

 

 

Vandaag werd afscheid genomen van Jan Dens. Jan zetelde destijds in het schepencollege als schepen van onder andere openbare werken. Jan verbleef al een tijdje in rusthuis De Winde. Hij werd 88 jaar.

 

EUROBAROMETER

Migratie blijft de belangrijkste bezorgdheid van de Belg, maar van terrorisme ligt hij niet meer wakker, wel van het klimaat. Dat blijkt uit het halfjaarlijkse rapport van de Europese Commissie, de Eurobarometer.

Klimaat is de sterkste stijger, 25 procent van de Belgen vindt klimaat één van de grootste uitdagingen voor onze samen­leving. In het voorjaar van 2017 was dat nog maar 9 procent. De bevraging werd eind 2018 afgenomen.

Ook de pensioenen en de economische situatie blijven belangrijke thema’s voor de Belgen. De Belg blijft wel relatief veel vertrouwen hebben in de werking van de democratie.  

(mg in dS)

DOGGERLAND WERD NOORDZEE

We hebben het voor Arnout Hauben en zijn voortreffelijke reportagereeks ‘Rond de Noordzee’ waarin Arnout en gezellen helemaal rond de Noordzee reizen, op zoek naar verrassende verhalen van vroeger en nu. Vertellen, Arnout…

8.500 jaar geleden verdween de verbinding met het vasteland samen met de gletsjers uit de laatste ijstijd. Een volledig land, groter dan Groot-Brittannië zelf, werd in die tijd van de kaart geveegd. Doggerland, het Atlantis van Europa.

Knipsel 7In het mesolithicum, de middensteentijd die begon vanaf 10.500 v. Chr., was er een land dat zich uitstrekte van de oostkust van Groot-Brittannië tot aan Nederland, de westkust van Duitsland en Jutland.

Dit groene land werd gekenmerkt door 16.000 kilometer aan lagunes, wadden, stranden, rivieren, moerassen en meren. De Theems, de Seine, de Rijn, Schelde en Maas stroomden als één grote superrivier doorheen dit land dat later Doggerland genoemd zou worden.

Dit vormde het perfecte recept voor vruchtbare gronden rijk aan fauna en flora. Doggerland zou wel eens het rijkste jachtgebied van heel Europa geweest kunnen zijn, waardoor het duizenden jaren lang dan ook dichtbevolkt was, tot het in 6.500 v. Chr. onder het wateroppervlak verdween.

De mens had in die tijdig weinig of niets met dat proces te maken. Het stijgende zeeniveau lag immers aan de basis van het verzinken van Doggerland. De laatste ijstijd liep op zijn einde en het ijs van de smeltende gletsjers die Scandinavië bedolven, kwam in zee terecht. Het zeeniveau steeg hierdoor met 120 meter.

Dit bracht op zijn beurt een postglaciale opheffing teweeg. Het land dat eens door ijs bedekt werd, kwam uiterst langzaam weer hoger te liggen in het zeewater door het afnemende gewicht. In de gebieden rondom deze opheffing vond dan weer een postglaciale daling plaats. Zo verdween in 6.500 v. Chr. het grootste deel van Doggerland onder water en werd Groot-Brittannië afgescheiden van het continentale Europa.

Knipsel 5Slechts een klein deel van Doggerland (zie illustratie rood), een eiland ter grootte van Denemarken, bleef na deze overstromingen boven water. Dat wordt nu nog Doggersbank genoemd, een erg ondiep gedeelte in de Noordzee.

Dat overgebleven stukje land werd getroffen door een mega-tsunami en aardverschuivingen. Deze aardverschuivingen, de grootste die ooit hebben plaatsgevonden, dienden de genadeklap toe aan de overblijvende beschaving van Doggerland in 6.200 v. Chr.

Het is mogelijk dat de mythe van Atlantis uit de verhalen van het verdwijnende Doggerland ontsproten is.

(‘Rond de Noordzee’ , deel 4  vanavond om 20u40 op Eén)

1 45 46 47 48 49 62