SINT BAAR ? VOLTOOID VERLEDEN TIJD

Vandaag 4 december is het de feestdag van Sint-Barbara, bekend als de Grote Martelares Barbara. Wegens twijfel over haar historiciteit werd ze in 1969, exact 51 jaar geleden, verwijderd uit de liturgische kalender van de Romeinse rite. Jammer, dat wel, maar de voormalige mijnwerkersdorpen van de Kempen bleven haar vereren.

* Vandaag echter kent vrijwel niemand haar nog. De putters (mijnwerkers) hebben al heel lang geleden hun putten verlaten, de mijnen zijn al een kleine eeuwigheid gesloten, en vele koolputters zijn intussen overleden. In Veerle herinnert alleen nog een putterslamp voor de kerk aan hun bestaan, in Groot-Vorst staat een buste van een mijnwerker in de buurt van de kerk. Alleen de herinneringen aan de tijd van toen zitten nog in ons geheugen.

* Sint Baar kenden we al van jongsaf als patrones van de mijnwerkers, maar daar bleef het bij. Het verhaal werd ons op de lagere school nooit verteld. Nochtans was Veerle honderden koolputters rijk. Die werden van na de eerste wereldoorlog constant aan- en afgevoerd met bussen naar de mijnen van het naburige Limburg. De mijnwerkers van Veerle en Vorst noemen Barbara gewoon dialectisch ‘Sint Baar’, hun patrones of beschermvrouwe, en liepen daar hoog mee op. Vrome tijden waren dat.

* Later kwamen wij er dus achter dat wij in Veerle niet alleen een ‘Sint Baar’ hadden. Ook in het naburige Vorst was zij de patrones van ook honderden mijnwerkers, net als in ontelbare dorpen en gehuchten van het aanpalende Limburg waar nog meer mijnwerkers woonden dan bij ons.

° In de vijftiger jaren, toen ik mijn jeugd in de internaten van Hoogstraten en Mechelen zat te verdoen, ging hier zelfs een echte St-Baar-stoet rond, maar die heb ik nooit gezien. Wel op wat vergeelde foto’s. Wat ik me uit de tijd van toen nog herinner is het volgende

* Zoals gebruikelijk bij alle feestdagen uit onze jeugdjaren 1940 – 50 en 60 werd er ‘s morgens al met vieren begonnen in de kerk. De clerus kon je niet omzeilen in die vrome jaren. De mijnwerkers dankten de Heer en zijn discipelen al bij voorbaat voor al het lekkers dat hen te wachten stond op het teerfeest later op de dag.

* Na de misviering vormde zich een stoet achter het paardenkarretje van den Dikke van Sander, de uitbater van duivenlokaal ‘de straat’, de tegenpool van duivenbond ‘‘t dorp’. Den Dikke, die helemaal niet dik was (gewoon bijnaam van Benedictus – foto boven 5de (met das) naast pastoor), speelde harmonica vanop de kar, omstuwd door een joelende bende schoolkinderen. Af en toe werden er snoepjes door de vrolijke troep gegooid en dat maakte de pret nog groter.

* Als den Dikke bij het feestlokaal was aangekomen, trokken wij ons terug. Grote mensen wensten vanaf dan gerust gelaten te worden. En wij gingen onze neuzen nog eens een laatste maal tegen de vitrines drukken van de speelgoedwinkels van de koster en van Jefke Pertret om op de valreep misschien nog van mening te veranderen bij de keuze van het sinterklaasspeelgoed. Een ernstige zaak, want je moest er nog een hele winter en de rest van het jaar mee verder.

** In 1948 werd mijn tweede zus geboren, uitgerekend op 4 december. Ze werd echter niet Barbara genoemd, maar Renilde. ‘Nil’, bij deze van harte gefeliciteerd met je intussen reeds 72 ‘Sint Baars’.

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

(originele foto’s even scherper gemaakt -lv-)
What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail