DE BARTHOLOMEUSNACHT (23 op 24 aug)

In de tweede helft van de 16de eeuw (na 1550) bekeerden opvallend veel edellieden zich tot het protestantse calvinisme. Ongeveer de helft deed dat om beslag te kunnen leggen op een deel van de katholiek-kerkelijke goederen. Zo ook koning Hendrik VIII van Engeland. Zo’n confiscatie  was goed voor de portefeuille van zowel koning als adel.

Op 18 augustus 1572 huwde de protestantse leider Hendrik van Navarra (de latere Hendrik IV )met Margaretha, jongere zuster van koning Karel IX.

De hele protestantse adel was voor deze bruiloft naar het zeer katholieke Parijs gereisd en de voornaamste leden bleven nadien nog in de stad om besprekingen te voeren met de koning. Deze bruiloft werd later ‘de Bloedsbruiloft’ genoemd. Lees verder waarom.

index002Op 22 augustus werd een aanslag gepleegd op admiraal de Coligny (foto L), de leider van de hugenoten(Franse protestanten). De populaire de Coligny raakte lichtgewond. De aanslag mislukte, maar gaf wel aanleiding tot erg verhitte gemoederen in beide kampen.

Uit angst voor wraak van de hugenoten haalde Catharina de’ Medici (moeder van de bruid én van de koning) koning Karel IX over tot het executeren van de leiders van de protestantse factie, waarna ze zou uitgeroepen hebben: “Dood ze allemaal! Dood ze allemaal! Zodat er niet één overblijft om het mij later te verwijten.”

Eerst werden enkele hooggeplaatste protestanten vermoord, daarna brak ook onder het volk een moordpartij van jewelste uit waarbij protestanten in de hele stad werden opgejaagd en uitgemoord. (prent onder klikken en bah zeggen)

Deze nacht haalde geschiedenis als Bartholomeusnacht (naar de H.Bartholomeus met feestdag op 24 augustus)

De slachting duurde … enkele dagen. In Parijs werden 2 000 hugenoten vermoord. Francois_Dubois_001-1280x640Gedurende de daaropvolgende maanden verspreidde de slachting zich over heel Frankrijk en het aantal doden liep uiteindelijk op tot goed 30 000 mensen …

Toen Gregorius XIII, die eerst beval het Te Deum te zingen, een plechtige mis te houden en een triomfpenning te slaan, van de echte omvang van de slachting hoorde, zou hij zijn misnoegen en veroordeling hebben ingetrokken en geweigerd hebben audiëntie te verlenen aan een van de leiders van de aanval, zeggend: “Ik zal niet één moordenaar ontvangen.”

Hendrik van Navarra bekeerde zich noodgedwongen weer  tot het rooms-katholicisme en werd gevangene aan het hof maar keerde, nadat hij in 1576 was ontsnapt, tot het calvinisme terug.

Opnieuw brak een binnenlandse godsdienstoorlog uit die deel uitmaakte van de tientallen jaren durende reeks katholiek-protestantse (hugenoten-) oorlogen.

Hendrik werd in 1593 Hendrik IV én koning van Frankrijk. Dankzij hem kwam er het ‘Edict van Nantes’. Daardoor kregen de hugenoten weer wat godsdienstvrijheid. Niet lang echter.