OORSPRONG VAN HALLOWEEN

vandaag 31 oktober : All Hallows Eve(ning)

Halloween , Allerheiligen en Allerzielen zijn de vroege herfstfeesten met een boeiende geschiedenis . Aanvankelijk waren het lichtfeesten als verweer tegen de snel oprukkende , donkere winterperiode .

Toen het christendom zich verspreidde in het Romeinse rijk en later zelfs tot staatsgodsdienst werd gepromoveerd , werden vele elementen uit de bestaande feesten van de Romeinen en van de volkeren die ze overheersten (bij ons Kelten en Germanen) , “verchristelijkt” . Wanneer het christendom rond de zevende eeuw in onze streken verkondigd werd , gebeurde hier ongeveer hetzelfde .

Het christendom schoof over de Keltische , Germaanse en Romeinse lichtvieringen heen en nam daarmee ook hun gewoonten en gebruiken over . Bepaalde gebruiken werden verketterd , maar ze opnemen in de nieuwe christelijke cultuur bleek vaak veel effectiever .
Tot in onze tijd zijn van deze gewoonten en gebruiken nog sporen aanwijs- en herkenbaar . En daarmee hebben ook onze feesten in deze donkere dagen nog steeds op een of andere manier het karakter van ‘lichtfeesten’.

Voor de oorsprong van Halloween , Allerheiligen en Allerzielen moeten we ver terug in de tijd . De tijd van de Kelten . Op de laatste oktoberdag vierden zij Samhain .

SAMHAIN

De Kelten vierden dus op de vooravond van de winter, 31 oktober , Samhain , in feite hun oudjaarsdag . Het was het afsluiten van het zonnehalfjaar en een voorbereiding op het winterhalfjaar . De duistere , koude en levensbedreigende wintermaanden kwamen eraan .

Samhain was een vruchtbaarheidsfeest . De laatste vruchten werden van de velden gehaald , de laatste aren werden geoogst . En men voerde vruchtbaarheidsrituelen uit , zoals het verbranden en verstrooien van de laatste schoven graan om nieuwe vruchtbaarheid uit de aarde te wekken .

Tegelijkertijd was het ook een slachtfeest . De kuddes werden uitgedund en alleen de sterkste dieren werden gespaard . Die moesten in de lente voor een vruchtbaar en gezond nageslacht zorgen . De rest van het vee werd voedsel . De maand november wordt ook vandaag nog wel eens ‘bloedmaand’ genoemd .

– Thuis kwam ‘den dikke van Rikske’ in november van de jaren 1950 het varken voor de winter slachten . Dat gebeurde in open lucht . Een algemeen gebruik bij de mensen van toen . Ik werd altijd kotsmisselijk bij het zien van die slachtpartij , want ik trok altijd partij voor het varken dat ik heel vaak gevoerd had . Eén keer ben ik eens ‘van mijne sus’ gegaan toen ‘den dikke’ , die in feite een erg mager manneke was , zijn lange dolk in het hart van het onschuldige dier plofte en het bloed er letterlijk uitspoot . –

Samhain was ook een dodenvereringfeest . De Kelten geloofden dat op deze dag er een barst in de tijd ontstond en de spirituele wereld geopend werd . De zielen van de doden kregen toestemming in deze éne nacht om terug te komen op aarde . Het begin van de winter met daarbij het vooruitzicht op bezoek van rondspokende geesten , riep de nodige angst op en wekte de behoefte aan een reeks beschermende maatregelen .

– Zo stookten de Kelten grote vuren op de heuveltoppen om de kwade geesten weg te jagen . Ze brachten allerlei offergaven om alle onvriendelijke goden gunstig te stemmen . Ook droegen de mensen in die tijd dierenhuiden en maskers om de kwade geesten te misleiden .
Anderen daarentegen wilden op een vriendelijke manier de familiegeesten die op bezoek kwamen, verwelkomen en ze zoet houden door het buiten zetten van bieten en ander veldgewas . Ook werden bijvoorbeeld lampen die uit suikerbieten gesneden waren rondom het huis opgesteld . –

HALLOWEEN

Omstreeks de negende eeuw na Christus veranderde de naam van Samhain , onder invloed van de christelijke verkondiging in Ierland en Engeland , in All Hallows Eve(ning) (Hallow is een oud Engels woord voor ‘heilige’) , later in Hallowe’en of Halloween . De avond voor Allerheiligen .

Maar toch bleven de oude tradities behouden . Zo bleef het belangrijk om met ‘All Hallow Evening’ de kwade geesten te verjagen . Toen in de negentiende eeuw immigranten uit Engeland , Schotland en Ierland zich in Amerika vestigden , namen ze de gewoonten en gebruiken van Halloween mee . In verschillende delen van de VS werden andere tradities met de Halloween tradities vermengd .

Door de veramerikanisering van de wereld en door de consumptiemaatschappij is het vroegere Europese feest , dat vergeten was geraakt , teruggekomen . Terug van weggeweest . En hoe . Het wint jaar na jaar aan populariteit . (lu v)

JANNIE DU TOIT PAKT VEERLE IN

sized_DSC_0029 sized_DSC_0027 sized_DSC_0026 sized_DSC_0025 sized_DSC_0021 sized_DSC_0016 sized_DSC_0014 sized_DSC_0011 sized_DSC_0010 sized_DSC_0008

 

Jannie du Toit was zaterdag in Veerle. En met hem 175 geestdriftige fans die constant aan zijn lippen hingen. De Zuid-Afrikaan , dik bevriend met Ludo en Hilde Helsen , had dan ook veel te vertellen.

Du Toit begon in 1971 als folkzanger. Van in het begin schreef hij zijn liedjes zelf. Vanaf 21 september toert hij dit jaar door Nederland en Vlaanderen met zijn ‘Konsertprogram Doep is nie dood nie’ , Brel en Afrikaanse liedjes . Veerle was zijn voorlaatste stopplaats met ‘Doep en een beetje Brel’.

De dames Suzan Mouton (cello) en Chanie Jonker (diverse instrumenten) zijn vaste begeleiders van Jannie. Ook zij kregen geregeld veel handgeklap van de dankbare toeschouwers.

Begonnen werd met een resem liedjes van de reeds 30 jaar wijlen Koos de Plessis , de ‘doyen’ van de Afrikaanse kleinkunst. Elke song eindigde alweer met luid applaus uit de dankbare zaal.

Dat applaus bleef vaste prik toen Jannie een aantal Brel songs van de briljante dromer (zoals hij Brel noemt) aan de man/vrouw in de zaal bracht. Het was wel effen wennen om Brel niet alleen in zijn vertrouwde Frans en Nederlands te horen , maar ook hoe hij bekt in het Afrikaans. Een ervaring die best meeviel.

Van ons mag Jannie nog terugkomen als hij in de buurt passeert. Van de toeschouwers in de zaal van Maria’s Wijngaard zeker. -lv-

 

“Laakdal Leeft” vervangt infoblad “Laakdal informeert”

Het gemeentelijk infoblad kreeg een volledige make-over en een nieuwe naam, namelijk “Laakdal Leeft” . Zowel de lay-out als de inhoud krijgen een moderne upgrade . Het leest nu meer als een echt magazine, van en voor alle Laakdallers .

“Zo zullen we de Laakdaller informeren op basis van specifieke rubrieken (Nieuws, Ons Laakdal) en dossiers met levensechte fotografie en voorzien we een uitneembare activiteitenkalender “Laakdal breekt uit” , aldus schepen van communicatie Jurgen Mensch.
“Het eerste dossier dat we aan bod laten komen, is de verhuis naar het nieuwe gemeentehuis en dienstverlening op afspraak .”
Het vernieuwde magazine zal vanaf 31 oktober in de bus vallen . Ook het logo van onze gemeente wordt aangepast . Dit alles kadert in een opfrissing van de huisstijl waarmee we als gemeente en OCMW als één organisatie onze identiteit naar de
buitenwereld toe willen onderstrepen .

Nieuwe website voor verbeterde dienstverlening.

Vanaf 6 november gaat de nieuwe website www.laakdal.be online . Deze bevat verschillende functionaliteiten en online diensten die in een stappenplan zullen worden uitgerold .

“De website is eigenlijk een levende informatiedrager waaraan steeds informatie zal worden toegevoegd. Vooreerst zal een centrale zoekmachine het de Laakdaller gemakkelijk maken de gewenste informatie snel te vinden. Ook de module voor het maken van afspraken zal vanaf 6 november actief zijn,” vertelt schepen van communicatie Jurgen Mensch .
Vanaf december zullen via het e-loket heel wat diensten online worden aangeboden waardoor de burgers thuis vanuit de zetel geholpen worden . In de loop van 2018 zal daarenboven ook een vernieuwd evenementenloket worden uitgerold op maat van alle verenigingen .

Contactpersoon
Kim Reynders
Communicatiedeskundige
Tel: 013 670 110
Gsm: 0473 695 119
kim.reynders@laakdal.be